Een miskraam

Ons ma ging altijd fruit kopen en verstopte die dan voor ons.
Maar mijn zus wist dat altijd te vinden,
en dan at ze het fruit op.
Ik ben niet de enige deugniet.
Zus durfde ook wel eens iets uithalen,
maar ik was de jongste en durfde meer.
Mocht ook meer.
En zeiden ze: je mag dat niet deed ik het toch.

Het is aan het regenen hier.
Wou net breezer buiten laten,
voor zijn plasje,
zie ik dat de deur nog open stond.
heeft die blijkbaar de hele nacht open gestaan.
Gelukkig woon ik in Mol en niet in Antwerpen.
Gebeurt wel vaker dat ik ga slapen met de deuren nog open.
maar zal er maar niet te veel over vertellen,
iedereen kan dit lezen.
Vooral op google, heb ik gemerkt.
Heb toch niks om te stelen,
alles is tweede/derde hands van meubels, hihihi.
Lieve groetjes
Annie

Breezer is zo gezond als een visje.
Het kwam omdat hij heel erg ruift,
dat hij schudde met zijn hoofd.
Hij ampullekes gekregen tegen het erge ruiven.
Maar verder heeft hij niks.
Alleen een slecht gebid.
Maar die operatie kost me 100 euro,
om zijn gebid opnieuw in orde te krijgen.
Moet ik eerst voor sparen.
maar DA zei: het is niet zo dringend.
Hij ruikt uit zijn mond door tandsteen.
Dat zal iets zijn voor November.
Eerst sparen om naar Blogmeeting te komen,
hangt af van de resultaten bij de specilist.
En dan in Oktober zou ik mijn verjaardag
 willen vieren bij mijn zus in Blankenberge,
Zij woont in Blankenberge.
Als ik het moeilijk heb en depressief voel,
ik ga over het strand dan is dat zo over.
Ik ben jarig op 25 Oktober.
Hopelijk schijnt de zon dan nog.
Alhoewel,
ik ga ook over het strand als het wat kouder word,
met een dikke jas aan.

Heb vandaag ontdekt dat mijn hond Breezer
de hele dag met zijn hoofd schud.
Meestal is dat een teken
op oorpijn, dat hoop ik toch.
Het is de eerste keer dat hij dat heeft.
Dus moet ik me gaan voorbereiden
 op een bezoekje bij de dierenarts.
Eerst in bad, ik he,
moet pas om 18u daar zijn.
Maar met mijn hond moet ik te voet gaan.
gelukkig is dat niet ver.
Hopen dat het dan droog blijft.
Ik kom jullie straks een bezoekje brengen
als ik terug ben.
ik heb al enkele bezoekjes gedaan.
Lieve groetjes
Annie

Hier mijn vrienden Award voor dit blogje.
iedereen mag dit kopieëren.
Lieve groetjes
Annie

Laat iets weten,
dan kom ik jou blogje bezoeken.

 

Midweek groetjes voor al mijn bezoekers.
Lieve groetjes
Annie

 




 Ware vriendschap is

Ware vriendschap is,
echt en oprecht,
laat je gelukkig zijn,
en dat zonder pijn.

Ware vriendschap is,
het schenken van vertrouwen,
op een vriend,
daar kan je op bouwen.

Ware vriendschap is,
heel entens,
en dat maakt van je
een mooi mens.


- gedichtenlady -

Deze award mag je kopieëren
om op je eigen blog te zetten.
Hier staan geen fouten op.
En het is een mooie award.




 

Lieve groetjes
Annie

Ben net thuis van de aldi.
Ondertussen heb ik een ritje gemaakt,
om mooie foto's te maken
van
Landschappen met bloemen.

Ik zou ook graag
 zo'n paarse bloemen (struik) willen. 
Weten jullie hoe die heten?
Hoe je moet zaaien/planten?
Waar kan je die kopen?

Op deze plaats zou die struik dan moeten komen.



Bij ons in Mol zijn ze precies erg in trek.

 

Zonnige Dinsdaggroetjes
ANNIE

Wij kregen van ons pa als kind een melodica,
ik kon er alleen broeder jacob op spelen.
Groetjes

Annie



Maar dan een lichte groen

Hallo bezoekertjes,
De 500s bezoeker die een berichtje achter laat,
 in mijn gastenboek krijgt van mij een mooie award.
Dat wil zeggen dat ik nog even kan oefenen
 om een mooie tekening te maken
 op dat ene programma.
En dan de 1000s, 1500s, 2000s en zo verder.
Lieve groetjes
Annie

Een voorbeeld

Nu ik over mijn kindertijd begin,
komt alles terug naar boven.
Soms, zoals over dat huilen op tafel,
moet ik dikwijls vermannen,
om niet in huilen uit te barsten.
Maar ik wil mijn herinneringen delen met jullie.
Mijn kinder/tienertijd ging niet altijd over rozen.
Dat zul je werl ondervinden met de blogs
die nog moeten komen.

Heeft er iemand van jullie
misschien een foto
van de politie in de jaren zestig?
Ik heb er een reden voor.
Bedankt op voorhand.
Stuur de foto maar door
langs mijn email hier op dit blog.
Kan geen foto vinden op google.
of ik ga naar het gemeentehuis hier in Mol,
vragen of zij nog een foto hebben bhij heemkunde.
Lieve groetjes
Annie

Deze is een mindere goede herinnering.
Soms moest ons ma, gaan zien voor werk ofzo.
Pa was werken.
En dan liet ons ma ons alleen thuis.
Ik weet nog,
ik zie het nog voor mijn ogen:
We gingen op een tafel zitten.
We schoven die dicht tegen het raam.
En zo keken we naar buiten,
we weende hartverscheurend,
riepen om ons ma,
maar ze kwam niet.
na een tijd kwam ze terug thuis,
 en waren we weer gelukkig.
Lieve groetjes
Annie

We hadden thuis een geit,
als ons ma de geit ging eten geven,
gingen we altijd mee.
Omdat we dan altijd moesten lachen.
Ons ma groeg een schort,
en als ons ma met haar rug naar de geit stond,
trok de geit haar schort los.
Hylarisch.
Dan zei ons ma:
Hey laat mijn schort los.
En maar lachen dat we deden,
 ik en mijjn zus Bea.
Gelukkige tijden met veel leuke herinneringen
soms weende we ook wel.

Dit is het voor vandaag,
morgen fris
 op en dan kan ik misschien
 meer vertellen,
met mijn zus eens praten.
Deze gebeurtenissen waren
nog bij onze echte ouders.

Er is ook nog iets met fruit,
 maar dat weet mijn zus beter.
Zij vondt het fruit altijd.
 Eerst eens aan mijn zus vragen.
Bea is een jaar ouder dan ik,
zij weet dingen die ik niet meer weet.
Handig he met zo een zus. 




 

Ma en pa hadden de radio
hoog gezet zodat we er niet aan konden.
 Maar kinderen zijn vindingrijk.
Zo hadden we een tafel gepakt met daar een stoel op,
 en zo klom mijn zus ( ik heb hoogtevrees)
eerst op de tafel en dan op de stoel om van post te veranderen,
we wilden een andere zender horen,
andere liedjes.
Een tv hadden we toen niet.
Zo luisterden we elke dag naar muziek.
Dat was in de jaren 60,
niet iedereen had toen een tv.

Zo een radio hadden we ongeveer met knoppen.

Zo deden we dat toen:

Kon gevaarlijk zijn
maar daar denk je niet aan
 als kind he.
 

Ik ga aan mijn zus vragen wat zij nog weet....!
Met twee weten we altijd meer dan alleen.
Ik wens jullie allemaal
nog een goede nacht rust
 lieve blogmaatjes.
Lieve groetjes
Annie

Morgen nieuw bericht over mijn kindertijd.
Het is voor mij soms heel emotioneel,
om terug te denken aan mijn kindertijd.
maar ik ben dit nu begonnen
en ik zal het volhouden.
Misschien kan ik hier veel trauma's verwerken,
 die ik opgelopen heb tijdens mijn leven.
Ik ga al jaren naar een psychologe,
Ik beschouw haar nu als een vriendin,
maar toch kan ik met haar niet praten over mijn leven.
Nu hoop ik dat ik alles kan verwerken
door het op te schrijven en delen met jullie.
Hopelijk steunen jullie me hierin
door af en toe een reactie achter
 te laten onder mijn bericht-blog.
Ik heb hier al enkele lieve vrienden gemaakt,
daarvoor dank.
Als jullie iets herinneren over jullie eigen jeugd
wat ik ook meegemaakt heb mogen jullie gerust reageren,
misschien lucht dat jullie ook op.
Dit is het voor vandaag.
Lieve groetjes
Annie