Archief

Ik zou zeggen,
Een aangename zonnige weekend gewenst. 

Maar zoals het er nu eruit ziet weet ik niet
wat ik moet zeggen van het weer.
We zullen de namiddag moeten afwachten.
Schijnt bij jullie de zon al? 

Lieve groetjes
Annie

 

De mensen van Ravels gaven ons geregeld
 kleren die ze niet meer droegen,
ik bedoel kinderkleding.
En die moesten wij dan aandoen.
Soms waren mijn kleren te groot.
Maar meestal waren het wel kleren die ik graag droeg.
Maar s'Zondags droegen we Zondagse kleren.
Kleding die we hadden van onze ouders.
Ik keek altijd uit naar s'Zondags.
s'Zondags betekende ook bezoek van de ouders.
Mijn zus zei dat we maar ene keer per maand bezoek kregen,
dat is ook heel weinig zeg.
Ik dacht twee keer per maand,
maar Bea is den boss.
één jaartje ouder he.

Sommige woningen zijn beschermd door de overheid.
Dat zijn niet alleen de grote monumenten zoals kastelen,
maar bijvoorbeeld ook woningen die deel uitmaken
 van een beschermd stads- of dorpszicht.
De beschermde status van deze woningen
 staat de verkoop ervan echter niet in de weg.

Ik wou dat de 
Kinderkolonie in Ravels
ook zo'n 
beschermd monument was.

Afscheid nemen
van 
uw
Kindertijd. 


Maanden het internet afschuimen om toch maar iets te vinden.
Kom je alleen maar foto's tegen van de jaren 20.
Wij betekenden niks toen.
Annie
 

Zo zag het gebouw eruit in de Jaren 20.

Mijn zus en ik mochten elk jaar
dat we in Ravels waren,
 met een zorgvuldig uitgekozen familie
een dagje op stap.
 Dat was een heel avontuur.
Zo hebben we eens Nonkel Bob ontmoet.
Ik zag hem al van ver,
en trok bijna de Mevrouw
die voor ons moest zorgen,
 haar arm eraf.
Ik kon niet snel genoeg bij hem (Nonkel Bob) zijn.
Er waren heel veel kindjes toen.
Spijtig dat ik daar ook geen foto's van heb.
Maar s'avonds moesten we terug naar het tehuis,
en toen hadden ze opnieuw problemen met ons.
We hadden het eens mogen voelen hoe het was,
in een familie op te groeien.
Grote mensen snapten dat toen niet,
alleen de kinderen.
Annie

Ik ben verleden week op bezoek geweest bij
Zuster Godelieva.
Met een A en niet E.
Zusters die binnen treden krijgen allemaal een naam,
hun geboortenaam wordt hen afgenomen.
Zo heet deze Zuster Godelieva.
(Als dat met die naamverandering niet klopt zeg het dan aub.)
Een hele lieve Zuster,
maar met zo een bende kinderen met hun eigen problemen,
was het wel eens moeilijk voor hen,
en moesten ze wel eens streng zijn.
Maar nu was ze heel vriendelijk tegen ons.
Ik vroeg haar:
Waarom hebben ze het gebouw niet gehouden,
en er een MONUMENT van gemaakt?
Dat bestond toen nog niet zei ze.
Spijtig,
Foto's van in de jaren 20 zijn er,
  maar niet van toen ik er was.
Hoe kun je dan ooit afscheid nemen van je kindertijd?
Ze had enkele foto's gemaakt,
en ze koestert ze.
Ik zag dat aan haar,
hoe ze haar foto's stevig vast hield.
Ik zag dat ze een foto van het gebouw had
zoals het er toen eruit zag.
Had ik ook graag gehad.
Maar durfde niks te vragen,
respect he.

Een geweldig en zonnig weekend aan mijn bezoekers.

Lieve groetjes
Annie

Zomerboeket:  Zomerbries
 Een frisse zomerbries waait door het huis.
De allium, campanula, phlox,
spirea en eustoma in dit zomerboeket
wiegen heen en weer 

<?<?

Wachtend op het verlichten van de pijn.
Wachtend op de avond bries van de warmst zomer avond.
En die krijgen als ik voel dat jij er bent.
Na dagen hitte eindelijk die koele lucht.
Die bries die je ziel streelt je ontspant.
Als geen ander.
En ieder moment gelukkig maakt.
Het gevoel van extase op het moment dat je het niet verwacht.
Dat was jij voor mij.
zonder jou zoek ik niks meer om me heen.
Tevergeefs zal ik wachten want.
Alleen voel ik die zomerbries niet.
En zal ik zoeken naar wat er niet meer is.


- gaameessen

Daar sta je dan
Met je voeten
In het kleine beekje
Met je tenen te wroeten.

Het zachte water
Stroomt zachtjes over je heen
Het kriebelt tussen je tenen
De gedachten gaan ver heen.

Door de stroom van het water
Kijk je terug op het leven
Als kind denk je hoe gaat het later
Wat zal het leven mij gaan geven.



De zomer is in het land,
geniet zolang als je kan mijn blogvrienden.
Annie

Gisteren keek ik omhoog op de kast,
en daar lag hij dan/
mijn digitale fototostel, canon.
Ik ben blij dat ik hem terug heb.
Lieve groetjes
Annie