Naar de inhoud

begrijphetnietje

akke.beakke.be

Blinde vlek

zijn verdriet zuchtte
voelde zich ongelukkig
hij probeerde aan iets moois te denken
zocht in zijn herinnering
een beeld om te koesteren
voor altijd te bewaren

ergens
dacht hij
kon je het geluk oprapen

maar moedeloos
stond hem op te wachten
met harde woorden
kraakte hij zijn gedacht

zijn blinde vlek stond in de weg

                 ©   Merel

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

OEINzWnDPMZBSxQrPI24 juni 2012 om 17:10

zPqXsPyHLrNMxXGqX

I really neeedd to find this info, thank God!
Martine30 september 2007 om 19:46

Hallo lieverdje

Hartelijk dank voor de mooie reactie op mijn bericht " aan mijn lieverdjes". Mag ik hier ook lovende woordjes nalaten over je schrijfkunst. Zo kan ik het echt niet en daarom waardeer ik die van jou ook zozeer.Een gezellige zondagavond en een aangename komende week. Met liefs,



Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Twee oudjes

twee oudjes op een bank
ze drinken gretig van het herfst voelen
samen
hand in hand
ze zeggen niet zo veel
begrijpen zonder woorden
liefdevol glinsteren ogen
met een glimlach legt ze haar hoofd op zijn schouder

"wat als"
vraagt ze voorzichtig
hij veegt haar sombere gedachten weg
ze mijmeren
dromen om samen de eindstreep te halen
hand in hand
zonder woorden

ze plukken tederheid en liefde
een takje geluk
en een boeket herinneringen
behoedzaam laten ze het rusten in een doosje

voor als . . .

           ©   Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Emoties

zoveel emoties heb ik beleefd
ze vertelden mij hoe het leven
boeiend in mijn dagboek schreef
soms stond pijn me aan te gapen
kwam het verdriet met vlugge pas tot bij mij
gelukkig bracht een blauwe lucht
zoete dromen en zag ik even het geluk
het verlangen schreef sierlijke letters
en heimwee traande doorlopen woorden
donkere nachten spraken met de eenzaamheid
tot de passie tederheid ontmoette
en het liefdesvuur de kamer verwarmde
was ik al eens moedeloos
tekende vriendschap een regenboog

mijmerend hoe het ooit was
een vleugje pijn met een sprankel geluk
hoop ik dat de toekomst 
emoties brengt om van te snoepen

           ©   Merel
1 reactie Reageer op dit bericht

Dwaallichtjes

nu plukken we de vruchten van onze voetstappen
diepe sporen in een modderige brij
straks donkert de nacht
zie je dwaallichtjes verleidelijk dansen
heimwee hunkert naar verlangen
als elfjes met vleugels van satijn
de ballade zingen van gelukkig zijn
ademloos luistert stilte en proeft
de vrede van de nieuwe nacht
5 reacties Reageer op dit bericht

Ik herinner me

ik herinner me een jonge vrouw
haar allereerste keer
weet nog hoe ze dacht
ik verlang
maar ben ook een beetje bang

doet het pijn
als ik me volledig geef
valt mijn schroom
als losse vlagen op de grond
ben ik te bedeesd
wil ik me verbergen
onder het doek van nu nog liever niet

ik herinner me een jonge vrouw
bang verlangend
naar een beetje meer

       ©  Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Doodgewoon

doodgewoon begint de dag
alsof hij een gewoonte breit
tussen gisteren en vandaag
klapwiekend komt een ekster aangevlogen
met een vleugelslag raakt ze het alledaagse

illusies springen weg
dwars door het helderblauwe
schaduwen verdwijnen
nu de zon koude tranen schreit
het grijze staart vol twijfels naar de leegte
koud zweet danst met het onvermogen

               ©  Merel
Reageer op dit bericht

Mijn oude school

het ruikt naar nieuw met een snuifje oud
die zondagochtend in de school van het verleden
nog een laatste keer doet hij zijn deuren open
begroet de meisjes van weleer
nu bijna allen moedertje samen met hun man

nog een keer loop je over de houten vloer
en vraag je af waar je klaslokaal nu is gebleven
in je herinnering zie je het kleine meisje
twee vlechtjes in het haar en witte sokjes aan
voor het eerst ging ze naar de grote school
twaalf jaar later zei ze als een tiener
haar blauw schooluniform voorgoed vaarwel

nog een keer loop je door de gang
als je de ogen sluit hoor je misschien de bel
de speelplaats lijkt ineens zo klein
en het houtwerk van de kapel
wat hebben ze ermee gedaan

morgen komen mensen in hun appartementje wonen
mijn school van vroeger, ze bestaat helaas niet meer

                  ©   Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Het brave meisje

Met een misschien liet ze zich niet doen
ze raakte op de drift
voelde woede in haar koken
zij  - het brave meisje van weleer -
als een op hol geslagen paard
hinnikend en stampvoetend op de grond
schuimbekkend
vergat ze wie ze was

te lang werd ze vernederd
naïef in haar denken
na een week van hoop
gedropt in de hoek van het bedriegen
werd ze het meisje met geweld

het stille kermen van altijd
kende geen voldoening meer
helder denken was totaal ontredderd
te laat besefte ze wat ze had gedaan
snikkend en walgend van zichzelf
had ze zijn leven weggewist

                 ©  Merel
1 reactie Reageer op dit bericht

Klein meisje

weet je klein meisje
in je blik zie ik hoe je ogen dromen
je loopt al dansend door de regen
en plukt elke nieuwe dag
met een lach om van te snoepen

je huppelt vrolijk in het rond
met de kijkers van een kind
die in een bloem het wonder ziet
het kleine weet de waarderen
en 's avonds dapper schaapjes telt

als ik je zo zie rennen
dartel als een veulen
kan ik niet anders dan genieten
de wereld met je delen
en stoeien als een kind

           ©  Merel


3 reacties Reageer op dit bericht

Er sluimert iets

er sluimert iets in mij
ik weet niet wat het is
het speelt met mijn gedachten
het kent geen klank of kleur

ik zie heel vaag een beeld
wazig
niet te doorgronden
een mistgordijn
bedekt als een sluier
die nieuwe droom van mij

ik voel iets in me borrelen
een gevoel
bijna vergeten
zou het verdriet in mij nu sterven
en het geluk mij vreugde geven

er gebeurt zo waar een wonder
nu ik mijn schuilplaats ga verlaten
maanrood knipoogt naar mij
de nacht proeft niet meer naar bang

                 ©   Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Een merel

een merel
wrijft vakantie uit de ogen
ontbijt nog even 's ochtends
in de buitenlucht
onder het hemelsblauw

een merel
vliegt 's middags
hoog boven de wolken
mijmert even
hoe het was
en wat zal zijn

een merel
zingt 's avonds een lied
over veilig landen in het warme nest
vervuld van liefde klopt een moeders hart
ze opent snel haar vleugels

en kust met een blij gevoel haar kroost


        ©  Merel
4 reacties Reageer op dit bericht

Acht letters

acht letters horen hoe de vrouw
met stil gefluister tot de bloemen spreekt
de stem is hees
en klanken klinken moe
zelfs de ogen vallen bijna dicht

ze maken plannen
toveren met letters
tot het juiste woord met blije lach
ziet hoe de vrouw glundert van verlangen

ze voelt zich opgelucht
rent naar boven en begint al vast te pakken

dit is het juiste woord 
juichen ze
samen staan we netjes in de rij
en schenken haar "vakantie"

         ©   Merel


6 reacties Reageer op dit bericht

Er broeit iets

er broeit iets
de wereld houdt zijn adem in
het verlangen voelt hoe hartstocht borrelt

nog even
en de liefde komt met al zijn passie
de vrouw dempt alvast het licht

met een glimlach op haar mond
en gesloten ogen
streelt ze haar lichaam
maakt het warm voor het liefdesspel

            ©  Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Mijn ik

zolang ik leef zal ik reizen
in het diepste van mijn zijn
zoals graven in het onderbewuste
en hopen mezelf te ontdekken
het zoeken kent geen grens
neemt me bij de arm
en pluist me uit
tot de laatste vezel van mijn ziel

soms wil ik stoppen
niet meer dolen
gewoon verder gaan zonder woelen
maar helaas ik heb mezelf nog niet gevonden
en bots met opgeheven armen
tegen de muur van het niet begrijpen
de harde werkelijkheid is niet op te rapen
veel te zwaar om alleen te dragen

ik wroet verder in de ondergrond
pel de lagen een voor een
maar mijn ik
kom ik nergens tegen

           ©   Merel

              


 

5 reacties Reageer op dit bericht

Een vrolijk sprookje

ze kwam een vrolijk sprookje tegen
eentje met een prins en een prinses
het kon niet zij
het liep zo maar langs haar voorbij

al haar moed had ze bijeen gezocht
met snelle passen liep ze naar het sprookje
loop niet weg
blijf hier bij mij
ik zoek een sprookje
waar ik in kan geloven

het sprookje gaf een vluchtige zoen
streek de haren uit haar ogen
ach vrouwtje toch ik kan niets voor je doen
de sprookjesfee is ziek en wil niet meer
ik zoek nu zelf naar een happy end

                      ©   Merel

Reageer op dit bericht

De oude eik

als vuur vonken woorden uit haar mond
kleine sintels raken de verbijstering
die met dicht geknepen keel
geen woorden weet te vinden

ze beeft en haar verschroeide geest
zoekt een schuilplaats naast verstomming
een droom spat uit elkaar
nu het lied een afscheid zingt

in de schaduw van de oude eik
verscheurt ze de liefdevolle dagen

als ooit de oude eik opnieuw zal bloeien
graaft ze in het verleden
en plant een nieuw begin

          ©   Merel
2 reacties Reageer op dit bericht

Droom in schaamrood

met schaamrood op haar wangen
stapt ze uit haar droom
zonder schroom
speelde ze de hoofdrol
in het intieme spel
van pure sensuele erotiek

vurige kussen fluisteren
lieve woordjes in haar oor
tintelingen rillen langzaam naar omlaag
huiverend
indrukwekkend
klamme huid zweet hete druppels
op het gloeiend lijf
handen kneden doelbewust
een weg naar het meest intieme
vingers spelen met het warmste plekje
verborgen tussen plakkerige dijen

niet te stillen drift
twee bonkende lichamen
schokkend op en neer
tot de verzadiging
het hoogtepunt bereikt
en ze in een roes van nagenieten
de werkelijkheid heel even vergeet

            ©   Merel
1 reactie Reageer op dit bericht

Het meisje

ze had haar witte jurk aan
zocht tussen wolken
naar een sprankel hoop
ze zag alleen maar monsters
en twijfel viel in haar schoot

ze voelde donder borrelen
nu angst haar overviel
zij die voelde hoe hij zou blijven komen
ontmoette het verloren spel

ze wist niet dat hij naar haar keek
en genoot van haar verdriet

         ©   Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

De klok

soms rennen uren je voorbij
dagen worden maanden
je leeft en denkt niet na
vergeet om even stil te blijven staan

je stapt in de trein van altijd haast
razendsnel rijdt hij voorbij
geen benul van tijd of plaats
steeds weer voorbij de plek van stilte

tot plots een wrang gevoel je geest doorboort
en je niet weet waar je leven is gebleven
alle ogenblikken die niet bestonden
omdat haast belangrijker was dan het beleven

bedenk dan maar
het is nog niet te laat om even stil te staan
pluk je tijd en streel hem als een schat
de klok tikt en tikt steeds verder weg

        ©   Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten