Zaterdag 16 september 2006
Het verdriet
Verdriet klampte zich aan me vast
- mag ik bij je blijven -
Geschrokken deed ik een stap opzij,
duwde hem weg van mij
Zingend volgde ik mijn weg,
zo gelukkig zonder het verdriet.
Een schouderklopje deed me zwijgen,
achter mij stond het verdriet
Plots schoot het als een pijl,
drong diep, heel diep in mij
Ik zal steeds bij je zijn,
soms sluimerend, soms heel intens
maar zonder mij
- vergeet het maar -
dat laat ik niet gebeuren
Vrijdag 15 september 2006
verdwaasd liepen ze naast elkaar twee geesten vertrokken wit in het gelaat pijn maakte van hen bondgenootjes strompelend ver weg was kracht …
verdwaasd liepen ze naast elkaar
twee geesten
vertrokken wit in het gelaat
pijn maakte van hen bondgenootjes
strompelend
ver weg was kracht
wisten ze zonder woorden
hoe boze man het gevecht zou winnen
ze trachtte te begrijpen,
te proeven van het onvermogen dat hem buitensloot
zijn verdriet ging als een speer dwars door haar heen
spartelend probeerde ze te zwemmen
in de beek van overstroomde tranen
hij merkte niet hoe haar kopzorgen
eindeloos heen en weer liepen
botsten met het onbegrijpelijke
het schuldgevoel het hoofd boog en een sorry mompelde
twee geesten zo verweesd
tuimelden in de kuil van nooit geweten
© Merel
Donderdag 14 september 2006
Vergeten stond in het rood geschreven in het grote boek van haar herinnering Lopend op de wolken fantaseerde ze over toekomst toen de liefde…
Vergeten stond in het rood geschreven
in het grote boek van haar herinnering
Lopend op de wolken fantaseerde ze
over toekomst toen de liefde voor
het eerst zijn pijlen schoot
Hij en zij - tot in de eeuwigheid
Een droom die stuk sprong
in haar angst om zich te binden
Jarenlang probeerde ze niet te denken
Pijn nestelde zich in haar gedachten
Ze verschrompelde tot een vrouwtje -
echt niet meer te herkennen
Geschrokken door het onverwachte
kwam ze na al die jaren haar
eerste liefde zo maar tegen
Niet wetend liep hij haar voorbij
Haar hart was nog vol verlangen
maar twijfel had haar in zijn greep
Waarom durfde ze niet gewoon te vragen :
Zeg eens, ken je mij niet meer
Woensdag 13 september 2006
Je mag je ongerustheid doven Ik heb begrip gevonden Ergens op zolder tussen vergeten en we zullen zien sprong ze uit de doos van opgeruimd s…
Je mag je ongerustheid doven
Ik heb begrip gevonden
Ergens op zolder
tussen vergeten en
we zullen zien
sprong ze uit de doos
van opgeruimd staat netjes
Ik heb met haar gepraat
Ze gaf me een bloemenkrans
met goede hoop
Met haar pareltjes van wijsheid
liet ze me een stukje toekomst zien
Haar kuiswoede heeft het web
van niet meer kunnen weggeveegd
Vol schaamte koos afgeschreven
het hazenpad
Geborgenheid sloot me in de armen
van de goede zorgen
Dinsdag 12 september 2006
Je voelt je afgeschreven Je wordt gedumpt achter gelaten als een stukje "het kan ons niet schelen" Loze beloften waaien weg met de wind van …
Je voelt je afgeschreven
Je wordt gedumpt
achter gelaten als
een stukje "het kan ons niet schelen"
Loze beloften waaien weg
met de wind van
niet volbracht
Je bumper zit vol deuken
van verloren zelfvertrouwen
Je geloof in de mens
wordt een puinhoop
van afgebrokkeld steengruis
De wereld zonder structuur
het weglopen van duidelijkheid
brengt je denken in de war
Ik zie het, je bent bang
nog even
en je verdrinkt in je verdriet
En dan, wat dan
ik weet het niet
Maandag 11 september 2006
Septemberzon geeft me vleugels Ik word betoverd door zijn kracht Brandend van verlangen geeft zijn stralenkrans me moed Ik laat me dragen op…
Septemberzon geeft me vleugels
Ik word betoverd door zijn kracht
Brandend van verlangen
geeft zijn stralenkrans me moed
Ik laat me dragen op zijn gouden koord
speel met de schaduw van de zonneschijn
Het zwoele heeft de nacht vaarwel gezegd
maar het licht geeft warmte vrij spel
Hemelsblauw, niet te geloven
het begint weer te zomeren
Ik voel me geborgen, zo ontzettend blij
Genietend van deze septemberdag
zing ik het lied van dank je wel
Ritme Soms overweldigt mij de vreugde, lacht de hemel diep in mij, ik loop van levenslust te schreeuwen, loop te zingen door de wei, ik proe…
Ritme
Soms overweldigt mij de vreugde,
lacht de hemel diep in mij,
ik loop van levenslust te schreeuwen,
loop te zingen door de wei,
ik proef de wijn, ik smaak het eten,
dans door regen zonder jas,
ben opeens totaal vergeten
hoe in en in bedroefd ik was
Toon Hermans
Zaterdag 9 september 2006
De durf stond te gluren hoorde hem luidop denken kom aan, je kunt het wel Hijgend kwam de twijfel binnen sluipen je bent zo kleintjes, verge…
De durf stond te gluren
hoorde hem luidop denken
kom aan, je kunt het wel
Hijgend kwam de twijfel binnen sluipen
je bent zo kleintjes,
vergeet het maar
Daar stond ik
ingesloten tussen durf en twijfel
fluisterend vroeg ik aan de hulp
naar wat zelfvertrouwen
Kon ik twijfel maar verstoten
en
als ik dan eens durfde . . .
Hallo mama
Ik heb het even moeilijk
met mijn nieuwe start
Ik dacht, nu lukt het wel
Maar weet je
Het is verwarrend
Ik voel onzekerheid
Bijna geen licht in duisternis
Ik wil wel en ik zal wel
Maar het vechten maakt me moe
Wat geweest is komt nooit meer terug
Nu moet ik verder met mijn hoop
Toch ben ik een beetje bang
Ik wil je nog even zeggen
Stop nu maar met huilen
Zet je verdriet opzij
Ik zal dapper en heel sterk zijn
Ik wil zo graag je flinke jongen zijn
Donderdag 7 september 2006
Wat doe je met verwerken Slikken - zo pijnlijk moeilijk Een krop zit in je keel Het besef schiet zijn pijlen af Raken je zo kwetsend in je n…
Wat doe je met verwerken
Slikken - zo pijnlijk moeilijk
Een krop zit in je keel
Het besef schiet zijn pijlen af
Raken je zo kwetsend
in je niet meer kunnen
Strompelend ga je verder
stotend aan het waarom
Je moet - je kunt niet anders -
verder klauteren op je weg
vol hindernissen
Nu pas besef je het vervolg
Waterlanders van verliezen
maken je zakdoek kleddernat
Woensdag 6 september 2006
Frustraties barsten uit je lijf Je weet met je gevoelens geen blijf Je blijft zoeken naar het waarom Niet tevreden met daarom
Frustraties barsten uit je lijf
Je weet met je gevoelens geen blijf
Je blijft zoeken naar het waarom
Niet tevreden met daarom
Woensdag 6 september 2006
Je verbergt je in de schemer Met een masker van niet-herkennen probeer je je eigen zelf weg te cijferen Onzeker en een beetje bang speel je…
Je verbergt je in de schemer
Met een masker van
niet-herkennen probeer je
je eigen zelf weg te cijferen
Onzeker en een beetje bang
speel je verstoppertje met
de spiegel van de zekerheid
Van op afstand kijk je toe
Het raadsel speelt zijn spel
Het gissen naar je persoon
streelt je zinnen
In de geborgenheid
van het niet kennen
voel je het vertrouwen groeien
De een is stil
de ander roept
De een is droef
de ander lacht
De een voelt pijn
de ander proeft genot
De een begrijpt de ander niet
De ander doet of hij de een niet ziet
De een wil geluk van de ander plukken
Komt dichtbij,
hoopt stralen op te vangen
stralen die mond laat lachen
en het hart verwarmt
De ander danst door het leven
als een wervelwind
leeft als een kolkende tornado
en vergeet even stil te staan
bij de een en zijn verdriet
Zaterdag 2 september 2006
Denken
Eerst dacht ik: 'niet aan denken', Dat heb ik toen gedaan, maar twee seconden later, dacht ik er tòch weer aan.
Nee, zo eenvoudig is…
Denken
Eerst dacht ik: 'niet aan denken',
Dat heb ik toen gedaan,
maar twee seconden later,
dacht ik er tòch weer aan.
Nee, zo eenvoudig is dat niet,
want weet je, wat je doet,
je denkt er óók aan als je denkt
dat j'er niet aan denken moet.
Toon Hermans
Zo lang had ze gezocht
Onrust borrelde in
haar reis naar eenzaamheid
Geluid maakte haar
kapot van binnen
Ze voelde zich als een
gezonken boot
Steeds dieper viel ze
naar de bodem van niet kunnen
De sneltrein van het levensritme
Ze kon de dans niet volgen
Straks liep ze zich te pletter
tegen de muur van barstensvol
Rust en stilte bleef ver weg
en eenzaamheid koos steeds
een ander doel
Gek werd ze van de wereld
die niet paste in haar lijf
Donderdag 31 augustus 2006
Somber iemand was het beu altijd kniezen vond hij niet zo leuk Laat me toch eens springen, dansen balanceren op een koord Ik zeg vaarwel aan…
Somber iemand was het beu
altijd kniezen vond hij niet zo leuk
Laat me toch eens springen, dansen
balanceren op een koord
Ik zeg vaarwel aan mopperland
zoek een plek in volle zon
Dan koop ik een sombrero
ga leven in een zuiders land
Iedere dag wordt een fiësta
Een lied van leven en genieten
Het somber zijn ben ik vergeten
Mijn sombrero pronkt nu op mijn hoofd
Woensdag 30 augustus 2006
Ergens tussen droom en werkelijkheid ontpopt zich een wilde cijferdans Het wulpse van zevensprong maakt een bochtig parcour op het geraamte …
Ergens tussen droom en werkelijkheid
ontpopt zich een wilde cijferdans
Het wulpse van zevensprong
maakt een bochtig parcour
op het geraamte van achtbaan
Je ziet de cijfers dansen,
op en neer
Holderdebolderen in het rond
Maken dwaze sprongen
Kon je er maar eentje grijpen
Het lijkt op een intens gevecht
Jij - het slachtoffer
samen met je vijand
Zoekend in de nevel
tastend tussen wel of niet
probeer je het hoogste cijfer te plukken
Een witte jas komt naar de jongen Angstig zit hij in de stoel Ga ik vingers kunnen tellen En cijfers, wat doe ik daar nu mee Wie weet wat ze…
Een witte jas komt naar de jongen
Angstig zit hij in de stoel
Ga ik vingers kunnen tellen
En cijfers, wat doe ik daar nu mee
Wie weet wat ze me gaat zeggen
Straks val ik in een donker gat
Is er iemand om mij op te rapen
Of moet ik verder heel alleen
Ik hoor het donderen in mijn hoofd
Mijn hart maakt bokkensprongen
Het slikken gaat bijna niet meer
Ik voel me drijven in het zweet
Als ik witte jas nu eens niet kende
Als ik gewoon een jongen was
Dan ging angst niet in me kruipen
En was de wereld heel gewoon
De jongen ziet het licht verschijnen
Straks wordt droom werkelijkheid
Nog even wachten, dan zal hij weten
Wat witte jas te vertellen heeft
Morgen smaakt naar bitterheid Naar ingehouden tranen Morgen komt het duister Een stapje dichterbij Morgen is er weer die stem Ik wil niet ho…
Morgen smaakt naar bitterheid
Naar ingehouden tranen
Morgen komt het duister
Een stapje dichterbij
Morgen is er weer die stem
Ik wil niet horen wat ze zegt
Morgen komt zo heel dichtbij
De nacht duurt eens zo lang
Morgen, ik wil er niet aan denken
Zit nu reeds boordevol met angst
Kon vandaag voor een keer morgen zijn
Dan was morgen een dag die niet bestond
Denk aan de fijne nerven die uitwaaieren vanuit de steel van een blad ; een mooi beeld voor de verschillende wegen waarlangs een leven kan l…
Denk aan de fijne nerven die uitwaaieren
vanuit de steel van een blad ;
een mooi beeld voor de verschillende wegen
waarlangs een leven kan lopen.
Gebruik dit beeld om na te denken
over je eigen leven,
en volg het terug naar je kern.
Zie hoe elke keuze uit het verleden
je een duwtje in de richting heeft gegeven
naar waar je nu bent.
Dit helpt je te accepteren dat elke ervaring
je iets nieuws heeft geleerd
en je verder heeft gebracht op je reis
