Donderdag 4 oktober 2007
De mens
ik heb me in de mens vergist
hij bloosde van vertrouwen
toen hij liet proeven
van het nest van hier hoor je thuis
misschien flirtte ik met de naïviteit
was ik te goed gelovig
dacht dat hij een spiegel
van me zelf zou zijn
ik heb de mens verwenst
voel de walging in me stijgen
nu hij met weinig woorden
de belofte breekt
het mes snijdt in mijn ziel
pijn bloedt bijna dood
het lijkt hem niet te deren
ik werp loze woorden in zijn schoot
het vertrouwen kruipt als een rat uit mij
en zoekt zijn thuis in een riool
© Merel
tijd lijkt stil te staan niets is nog wat het was toch werd gisteren vandaag en morgen komt weldra in het besef dat alles anders is begrijp …
tijd lijkt stil te staan
niets is nog wat het was
toch werd gisteren vandaag
en morgen komt weldra
in het besef dat alles anders is
begrijp je het leven niet
dat dansend op het ritme van de dag
een weg vindt waar je niet in past
's avonds als rust gezelschap wordt
en schemerlicht naar duister roept
knaagt de pijn van niet begrijpen
duurt de nacht weer vreselijk lang
misschien kijk je even achterom twijfel je zie je hoe het verlangen met mijn haren speelt de hunker naar tranen smaakt misschien ben ik dom …
misschien
kijk je even achterom
twijfel je
zie je
hoe het verlangen met mijn haren speelt
de hunker naar tranen smaakt
misschien
ben ik dom
verlang ik te veel
© Merel
een norse blik klopte op je schouder keek je aan met waterige ogen zijn bibberende stem liet hij je verstaan hoe verkeerd het was wat je dac…
een norse blik klopte op je schouder
keek je aan met waterige ogen
zijn bibberende stem liet hij je verstaan
hoe verkeerd het was wat je dacht
ik ben geen zuurpruim
die hier de tijd zit te verkniezen
mijn geest botst met ontzettend bang
nu het verdict de deuren sluit
het oordeel liever wat gaat slapen
en kwade beesten zonder genade
de sappen uit mijn lichaam
als zoete spijs verteren
de duisternis die weldra komt
zaait pieker in mijn hoofd
brengt nachtelijke kwelling naar mijn kamer
beschaamd nam ik zijn arm
begeleidde hem tot bij het bed
waar witte lakens wachtten
op het lichaam zonder kleur
© Merel
zijn verdriet zuchtte voelde zich ongelukkig hij probeerde aan iets moois te denken zocht in zijn herinnering een beeld om te koesteren voor…
zijn verdriet zuchtte
voelde zich ongelukkig
hij probeerde aan iets moois te denken
zocht in zijn herinnering
een beeld om te koesteren
voor altijd te bewaren
ergens
dacht hij
kon je het geluk oprapen
maar moedeloos
stond hem op te wachten
met harde woorden
kraakte hij zijn gedacht
zijn blinde vlek stond in de weg
© Merel
Zaterdag 29 september 2007
twee oudjes op een bank ze drinken gretig van het herfst voelen samen hand in hand ze zeggen niet zo veel begrijpen zonder woorden liefdevol…
twee oudjes op een bank
ze drinken gretig van het herfst voelen
samen
hand in hand
ze zeggen niet zo veel
begrijpen zonder woorden
liefdevol glinsteren ogen
met een glimlach legt ze haar hoofd op zijn schouder
"wat als"
vraagt ze voorzichtig
hij veegt haar sombere gedachten weg
ze mijmeren
dromen om samen de eindstreep te halen
hand in hand
zonder woorden
ze plukken tederheid en liefde
een takje geluk
en een boeket herinneringen
behoedzaam laten ze het rusten in een doosje
voor als . . .
© Merel
Vrijdag 28 september 2007
zoveel emoties heb ik beleefd ze vertelden mij hoe het leven boeiend in mijn dagboek schreef soms stond pijn me aan te gapen kwam het verdri…
zoveel emoties heb ik beleefd
ze vertelden mij hoe het leven
boeiend in mijn dagboek schreef
soms stond pijn me aan te gapen
kwam het verdriet met vlugge pas tot bij mij
gelukkig bracht een blauwe lucht
zoete dromen en zag ik even het geluk
het verlangen schreef sierlijke letters
en heimwee traande doorlopen woorden
donkere nachten spraken met de eenzaamheid
tot de passie tederheid ontmoette
en het liefdesvuur de kamer verwarmde
was ik al eens moedeloos
tekende vriendschap een regenboog
mijmerend hoe het ooit was
een vleugje pijn met een sprankel geluk
hoop ik dat de toekomst
emoties brengt om van te snoepen
© Merel
Donderdag 27 september 2007
als gevoelens je uitpersen tot geen sap meer overblijft als gevoelens je beklemmen, een touw van vastgebonden zijn als gevoelens met je treu…
als gevoelens
je uitpersen
tot geen sap meer overblijft
als gevoelens
je beklemmen,
een touw van vastgebonden zijn
als gevoelens
met je treuren
en je voelt alleen nog angst
wat doe je dan ?
© Merel
Woensdag 26 september 2007
nu plukken we de vruchten van onze voetstappen diepe sporen in een modderige brij straks donkert de nacht zie je dwaallichtjes verleidelijk …
nu plukken we de vruchten van onze voetstappen
diepe sporen in een modderige brij
straks donkert de nacht
zie je dwaallichtjes verleidelijk dansen
heimwee hunkert naar verlangen
als elfjes met vleugels van satijn
de ballade zingen van gelukkig zijn
ademloos luistert stilte en proeft
de vrede van de nieuwe nacht
Dinsdag 25 september 2007
ik herinner me een jonge vrouw haar allereerste keer weet nog hoe ze dacht ik verlang maar ben ook een beetje bang doet het pijn als ik me v…
ik herinner me een jonge vrouw
haar allereerste keer
weet nog hoe ze dacht
ik verlang
maar ben ook een beetje bang
doet het pijn
als ik me volledig geef
valt mijn schroom
als losse vlagen op de grond
ben ik te bedeesd
wil ik me verbergen
onder het doek van nu nog liever niet
ik herinner me een jonge vrouw
bang verlangend
naar een beetje meer
© Merel
Maandag 24 september 2007
doodgewoon begint de dag alsof hij een gewoonte breit tussen gisteren en vandaag klapwiekend komt een ekster aangevlogen met een vleugelslag…
doodgewoon begint de dag
alsof hij een gewoonte breit
tussen gisteren en vandaag
klapwiekend komt een ekster aangevlogen
met een vleugelslag raakt ze het alledaagse
illusies springen weg
dwars door het helderblauwe
schaduwen verdwijnen
nu de zon koude tranen schreit
het grijze staart vol twijfels naar de leegte
koud zweet danst met het onvermogen
© Merel
het ruikt naar nieuw met een snuifje oud die zondagochtend in de school van het verleden nog een laatste keer doet hij zijn deuren open begr…
het ruikt naar nieuw met een snuifje oud
die zondagochtend in de school van het verleden
nog een laatste keer doet hij zijn deuren open
begroet de meisjes van weleer
nu bijna allen moedertje samen met hun man
nog een keer loop je over de houten vloer
en vraag je af waar je klaslokaal nu is gebleven
in je herinnering zie je het kleine meisje
twee vlechtjes in het haar en witte sokjes aan
voor het eerst ging ze naar de grote school
twaalf jaar later zei ze als een tiener
haar blauw schooluniform voorgoed vaarwel
nog een keer loop je door de gang
als je de ogen sluit hoor je misschien de bel
de speelplaats lijkt ineens zo klein
en het houtwerk van de kapel
wat hebben ze ermee gedaan
morgen komen mensen in hun appartementje wonen
mijn school van vroeger, ze bestaat helaas niet meer
© Merel
Zaterdag 22 september 2007
Met een misschien liet ze zich niet doen ze raakte op de drift voelde woede in haar koken zij - het brave meisje van weleer - als een op ho…
Met een misschien liet ze zich niet doen
ze raakte op de drift
voelde woede in haar koken
zij - het brave meisje van weleer -
als een op hol geslagen paard
hinnikend en stampvoetend op de grond
schuimbekkend
vergat ze wie ze was
te lang werd ze vernederd
naïef in haar denken
na een week van hoop
gedropt in de hoek van het bedriegen
werd ze het meisje met geweld
het stille kermen van altijd
kende geen voldoening meer
helder denken was totaal ontredderd
te laat besefte ze wat ze had gedaan
snikkend en walgend van zichzelf
had ze zijn leven weggewist
© Merel
Vrijdag 21 september 2007
weet je klein meisje in je blik zie ik hoe je ogen dromen je loopt al dansend door de regen en plukt elke nieuwe dag met een lach om van te …
weet je klein meisje
in je blik zie ik hoe je ogen dromen
je loopt al dansend door de regen
en plukt elke nieuwe dag
met een lach om van te snoepen
je huppelt vrolijk in het rond
met de kijkers van een kind
die in een bloem het wonder ziet
het kleine weet de waarderen
en 's avonds dapper schaapjes telt
als ik je zo zie rennen
dartel als een veulen
kan ik niet anders dan genieten
de wereld met je delen
en stoeien als een kind
© Merel
Donderdag 20 september 2007
er sluimert iets in mij ik weet niet wat het is het speelt met mijn gedachten het kent geen klank of kleur ik zie heel vaag een beeld wazig …
er sluimert iets in mij
ik weet niet wat het is
het speelt met mijn gedachten
het kent geen klank of kleur
ik zie heel vaag een beeld
wazig
niet te doorgronden
een mistgordijn
bedekt als een sluier
die nieuwe droom van mij
ik voel iets in me borrelen
een gevoel
bijna vergeten
zou het verdriet in mij nu sterven
en het geluk mij vreugde geven
er gebeurt zo waar een wonder
nu ik mijn schuilplaats ga verlaten
maanrood knipoogt naar mij
de nacht proeft niet meer naar bang
© Merel
Woensdag 19 september 2007
een merel wrijft vakantie uit de ogen ontbijt nog even 's ochtends in de buitenlucht onder het hemelsblauw een merel vliegt 's middags hoog …
een merel
wrijft vakantie uit de ogen
ontbijt nog even 's ochtends
in de buitenlucht
onder het hemelsblauw
een merel
vliegt 's middags
hoog boven de wolken
mijmert even
hoe het was
en wat zal zijn
een merel
zingt 's avonds een lied
over veilig landen in het warme nest
vervuld van liefde klopt een moeders hart
ze opent snel haar vleugels
en kust met een blij gevoel haar kroost
© Merel
Dinsdag 11 september 2007
acht letters horen hoe de vrouw met stil gefluister tot de bloemen spreekt de stem is hees en klanken klinken moe zelfs de ogen vallen bijna…
acht letters horen hoe de vrouw
met stil gefluister tot de bloemen spreekt
de stem is hees
en klanken klinken moe
zelfs de ogen vallen bijna dicht
ze maken plannen
toveren met letters
tot het juiste woord met blije lach
ziet hoe de vrouw glundert van verlangen
ze voelt zich opgelucht
rent naar boven en begint al vast te pakken
dit is het juiste woord
juichen ze
samen staan we netjes in de rij
en schenken haar "vakantie"
© Merel
Dinsdag 11 september 2007
er broeit iets de wereld houdt zijn adem in het verlangen voelt hoe hartstocht borrelt nog even en de liefde komt met al zijn passie de vrou…
er broeit iets
de wereld houdt zijn adem in
het verlangen voelt hoe hartstocht borrelt
nog even
en de liefde komt met al zijn passie
de vrouw dempt alvast het licht
met een glimlach op haar mond
en gesloten ogen
streelt ze haar lichaam
maakt het warm voor het liefdesspel
© Merel
Maandag 10 september 2007
zolang ik leef zal ik reizen in het diepste van mijn zijn zoals graven in het onderbewuste en hopen mezelf te ontdekken het zoeken kent geen…
zolang ik leef zal ik reizen
in het diepste van mijn zijn
zoals graven in het onderbewuste
en hopen mezelf te ontdekken
het zoeken kent geen grens
neemt me bij de arm
en pluist me uit
tot de laatste vezel van mijn ziel
soms wil ik stoppen
niet meer dolen
gewoon verder gaan zonder woelen
maar helaas ik heb mezelf nog niet gevonden
en bots met opgeheven armen
tegen de muur van het niet begrijpen
de harde werkelijkheid is niet op te rapen
veel te zwaar om alleen te dragen
ik wroet verder in de ondergrond
pel de lagen een voor een
maar mijn ik
kom ik nergens tegen
© Merel
ze kwam een vrolijk sprookje tegen
eentje met een prins en een prinses
het kon niet zij
het liep zo maar langs haar voorbij
al haar moed had ze bijeen gezocht
met snelle passen liep ze naar het sprookje
loop niet weg
blijf hier bij mij
ik zoek een sprookje
waar ik in kan geloven
het sprookje gaf een vluchtige zoen
streek de haren uit haar ogen
ach vrouwtje toch ik kan niets voor je doen
de sprookjesfee is ziek en wil niet meer
ik zoek nu zelf naar een happy end
© Merel
1 reactie op dit bericht
vergissing