Donderdag 20 december 2007
Het kind
het kind dat zich ankert
aan de oever van het niet begrijpen
kijkt met lede ogen
naar de stormkracht van het water
hoop wordt meegezogen
in een draaikolk van niet meer kunnen
in een stroom van weemoed
gevuld met parels gedrenkt in eenzaamheid
laat hij zich drijven richting grote zee
melancholie wacht geduldig
tot hij verkilt en verkrampt van onmacht
in de boot van droefenis zijn geest laat rusten
© Merel
de nacht leek een pikzwart gedrocht pijnlijk knagend somber in zijn duisternis niet ziende in het donker het licht werd verbannen naar het …
de nacht leek een pikzwart gedrocht
pijnlijk knagend
somber in zijn duisternis
niet ziende in het donker
het licht werd verbannen
naar het zwarte gat
en de mens berustte
verkrampte in zijn pijn
ijskoude woorden
werden slingers van bevroren klanken
niets werd nog gezegd
het lichaam versteende
tot een massa harde graniet
uit het niets kwamen witte duiven
een lichtpuntje in de duistere wereld
met de vleugels van de hoop
wisten ze de mens te ontdooien
hij ontwaakte uit zijn stramme houding
en bewoog in stil verlangen
grijpend naar het zilverwitte teken
© Merel
Woensdag 12 december 2007
bij het ontwaken van het licht plukt ze twijfelend verwarde bloemen in de nevelslierten van het vroege uur verschroeide plekken in het gras …
bij het ontwaken van het licht
plukt ze twijfelend verwarde bloemen
in de nevelslierten van het vroege uur
verschroeide plekken in het gras
kijken vol ongeloof
naar de ontreddering van de vrouw
onder de boom van machteloos gevoel
grijnzend in zijn overwinning
staat het noodlot haar op te wachten
als een gewillige prooi streelt ze zijn verlangen
© Merel
het was een elfje met satijnen vleugels doorzichtig en zo kwetsbaar adembenemend mooi dat plots kwam aangevlogen en fluisterde ik heb je lie…
het was een elfje
met satijnen vleugels
doorzichtig en zo kwetsbaar
adembenemend mooi
dat plots kwam aangevlogen
en fluisterde
ik heb je lief
het leven begon zowaar te blozen
vier woorden was alles wat ze nodig had
de mens voelde hoe de vleugels
bescherming brachten in de duisternis
een vrouw keek vol hartstocht naar haar man
hij sloot haar in zijn armen
streelde zacht het haar
het kind stopte even met zijn spel
keek naar omhoog
er was iets zo moeilijk uit te leggen
het proefde naar geborgenheid
de wereld leek opeens zo veel mooier
een glimlach danste met de vreugde
de dieren gingen stoeiend paren
en bloemen sprankelden als een fontein
nu kleur en geur de buitenlucht bekoorden
het elfje voelde zich in haar nopjes
en strooide met haar gulle hand
ik heb je lief
over de regenbogen de hele wereld rond
© Merel
Donderdag 6 december 2007
mijn wiegenboom onder je wilgen kom ik rusten treur ik met de groene slingers van mijn pijn hier speel ik het verborgen spel zet ik mijn mas…
mijn wiegenboom
onder je wilgen kom ik rusten
treur ik met de groene slingers van mijn pijn
hier speel ik het verborgen spel
zet ik mijn masker langs de kant
en huil ik waterlanders die ik liever niet laat zien
mijn wiegenboom
je begrijpt me als geen ander
bij jou zijn mijn geheimen veilig
je weet hoe vervelend mijn hoofd soms doet
nog even en ik raak het helemaal kwijt
het spreekt van barsten en van niet meer kunnen
wil zich neerleggen naast mijn moedeloos gevoel
om te vluchten ver weg van alle pijn en strijd
mijn wiegenboom
zeg me wat ik dan moet doen
mijn wiegenboom
ik wil je nog zo veel vertellen
maar nu ben ik veel te moe
wat ik wil is even slapen
maar angstvallig grijp ik naar mijn hoofd
ik ben zo bang dat hij zijn steek laat vallen
en me alleen laat met mijn hopeloos gevoel
© Merel
het kind loopt huppelend door de tijd weet een mensenhart te bekoren als het dansend op de klanken van muziek het lied van levensvreugde zin…
het kind loopt huppelend door de tijd
weet een mensenhart te bekoren
als het dansend op de klanken van muziek
het lied van levensvreugde zingt
het kind laat je pijn even vergeten
kijk hoe het fladdert als een witte vlinder
en lachend van zijn dromen plukt
niet wetend hoe het echte leven is
in het kind ontmoet ik nog een morgen
met een knipoog weet de hoop me te bekoren
ook al is de strijd reeds lang gestreden
het kind zorgt voor een nieuwe start
© Merel
in je eindeloze leegte speelt blindeman zijn spel verlies roept boze woorden nu je weet wat duister is kwade tongen vermenigvuldigen de frus…
in je eindeloze leegte
speelt blindeman zijn spel
verlies roept boze woorden
nu je weet wat duister is
kwade tongen vermenigvuldigen
de frustratie die naast je loopt
en je zoekt tevergeefs
naar witte lijnen op de grond
© Merel
Woensdag 28 november 2007
er hangt weemoed in het haar voorzichtig strijkt ze met de vingers tussen de vermoeide lokken ze voelen pijn om lang vervlogen dagen herinne…
er hangt weemoed in het haar
voorzichtig strijkt ze met de vingers
tussen de vermoeide lokken
ze voelen pijn om lang vervlogen dagen
herinneren zich hoe het was
toen ooit
twee handen vlechten vlochten
en zij
het meisje
opgewekt en blij
de nieuwe dag begroette
nu kijken ogen
in de spiegel van haar ziel
ze ontdekken kleine scheurtjes
littekens van geheeld verdriet
en hier en daar een bloederig wondje
dat tranen schreit
om letsels die als doornen groeien
© Merel
In het bos speelde het besef zijn akkoorden heimwee zat zo lang verborgen in een verlaten nest dronken van verlangen schudde ik aan de boom …
In het bos speelde het besef zijn akkoorden
heimwee zat zo lang verborgen in een verlaten nest
dronken van verlangen
schudde ik aan de boom van de verleden tijd
ik zag je weer als ooit geproefd
nu teder smakend naar herkenning
voelde je aanwezigheid in de geur van goed gevoel
je was de verdwenen geborgenheid
die zich nu spinnend naast me nestelde
als twee geliefden op een bed van pas gevallen bladeren
dronken we gulzig uit de beker van de liefde
© Merel
Zaterdag 24 november 2007
ze schreide een beker vol met tranen nu ze hoorde hoe de woorden haar zekerheid de grond in boorden de vrouw werd ijzig koud voelde hoe het …
ze schreide een beker vol met tranen
nu ze hoorde hoe de woorden
haar zekerheid de grond in boorden
de vrouw werd ijzig koud
voelde hoe het vertrouwen
een kaakslag kreeg
ze leefde verder als een marionet
bengelend aan de koordjes
van ik kan niet meer
© Merel
met opgedroogde tranen kroop ze uit haar kooi smachtend greep ze naar de handen van stilzwijgend aanvaarden het was genoeg geweest speelde i…
met opgedroogde tranen
kroop ze uit haar kooi
smachtend greep ze naar de handen
van stilzwijgend aanvaarden
het was genoeg geweest
speelde in haar geest
te lang was ze in de greep
van moeilijk te begrijpen pijn
niet dat het verdriet nu was gedoofd
het bleef steeds sluimerend aanwezig
voorzichtig proefde ze van het leven
probeerde in alle stilte te genieten
een lach sierde haar gelaat
ze leek stilaan te berusten
de ellende keek vol ongeloof
dit liet hij niet gebeuren
hij smeedde plannen met het noodlot
de dag stond in zwarte letters aangestipt
dan kraakte hij haar als nooit voorheen
© Merel
Zaterdag 17 november 2007
er is een weg die je kunt volgen geduldig zoekend kom je er misschien vergeet de drukte van de snelweg vraag het aan geen mens hij zal heel …
er is een weg die je kunt volgen
geduldig zoekend kom je er misschien
vergeet de drukte van de snelweg
vraag het aan geen mens
hij zal heel verwonderd kijken
ga langs een kabbelend beekje
waar de wilde bloemen je begroeten
en de bijen in hun winterslaap
even met de ogen naar je lonken
luister hoe de wind met stille stem
het verhaal van mij aan jou vertelt
begraaf je niet in het koudegevoel
sla liever rechtsaf
een zonneglans straalt met gouden ijver
je voelt wel hoe het verder moet
als je het plekje weet te vinden
snap je het meteen
alleen jij zal het begrijpen
en weten wat ik bedoel
© Merel
Woensdag 14 november 2007
wat versteend ijskoud achterblijft is je wassen beeld hoe alles ooit eens was in de steek gelaten lijk je vastgevroren niet meer wetend waar…
wat versteend ijskoud achterblijft
is je wassen beeld
hoe alles ooit eens was
in de steek gelaten
lijk je vastgevroren
niet meer wetend waar naar toe
je bent de gevangene van de kwelling
samen slapend tussen zwarte lakens
van de verdoemenis
onder het dak van helse pijnen
zing je stil je zwanenzang
© Merel
die grote zus van mij kwam me deemoedig vragen haar zeker niet te verraden ik zag haar onlangs kussen met een jongen van haar klas heel stil…
die grote zus van mij
kwam me deemoedig vragen
haar zeker niet te verraden
ik zag haar onlangs kussen
met een jongen van haar klas
heel stil stond ik te genieten
met open mond keek mijn verbazing mee
tot ze plots voelde hoe ik naar haar keek
ik dacht dat ik het in Keulen hoorde donderen
het was ook niet moeilijk om haar te betrappen
ze vroeg ernaar zo onder die lantaarnpaal
op mijn communiezieltje moest ik haar beloven
aan ma en pa zeker niets te vertellen
ik was niet dom hoor
knikte heel gewillig ja
maar weet je wat ik zei
het gaat je wel een aardig centje kosten
© Merel
mijn goed gevoel is zoek verloren tussen de scherven van verdriet ik zoek tevergeefs in de wildernis van pas ontloken hoop woelend in de aar…
mijn goed gevoel is zoek
verloren tussen de scherven van verdriet
ik zoek tevergeefs
in de wildernis van pas ontloken hoop
woelend in de aarde raak ik wortels
hoor ik daar geen nachtegaal
zijn melodieuze zang
met een crescendo zo ontroerend
brengt me in extase
is dit de troost die je me schenkt
het aanvaarden van het lot
je brengt warmte in mijn ziel
stilt de pijn die me zo kwelt
er borrelt leven diep in mij
een groeiend iets doet me ontwaken
ingetogen streel ik het verlangen
nu het aanvaarden naar me lonkt
© Merel
als een zwarte kraai zijn stem verliest en de krasse taal geen krassen krast in de ziel dan voel je hoe de verwrongen pijn zijn vleugels sp…
als een zwarte kraai
zijn stem verliest
en de krasse taal
geen krassen krast in de ziel
dan voel je hoe
de verwrongen pijn
zijn vleugels spreidt
en vliegt
ver weg van jou
© Merel
al schud ik alles van me af breng ik leegte in mijn hoofd lig ik roerloos in mijn bed toch blijven mijn gedachten zoemen ze steken met de an…
al schud ik alles van me af
breng ik leegte in mijn hoofd
lig ik roerloos in mijn bed
toch blijven mijn gedachten zoemen
ze steken met de angels van de pijn
en spuiten gif voorzichtig in mijn geest
scheefogend kijkt de maan
laat het allemaal gebeuren
het kloppen in mijn hoofd
gaat als een razende te keer
met een drilboor laat het zijn sporen na
's morgens word ik wakker
mijn houten kop ligt pijnlijk naast mijn bed
© Merel
je voelt het komen als de wind die plots in alle stilte zwijgt met angst ogen naar je staart en daarna in al zijn storm raast zo kijkt het l…
je voelt het komen
als de wind die plots in alle stilte zwijgt
met angst ogen naar je staart
en daarna in al zijn storm raast
zo kijkt het lichaam hulpeloos
spant zijn spieren tot een harde massa
bolt zijn ogen rollebollend als knikker bollen
en de klank die zwijgt om plots
te gillen tot je trommelvlies gaat trillen
machteloos gevoel druipt van hem af
verdomde pijn grijpt naar de keel
voelt zich gedegradeerd en
ploft stampvoetend in de zetel neer
je kijkt verschrikt en botst tegen de herkenning
slikt heel even en knielt troostend naast hem neer
© Merel
Donderdag 1 november 2007
wat doe je met vandaag nu doden voor eeuwig zwijgen je smacht naar hoe het ooit was hongerig als je bent wil je duiken in de verleden tijd j…
wat doe je met vandaag
nu doden voor eeuwig zwijgen
je smacht naar hoe het ooit was
hongerig als je bent
wil je duiken in de verleden tijd
je zoekt een levenslijn
een gouden draad van hier naar daar
zodat woorden overlopen
en een stem gemoedelijk
wat warmte in je brengt
er is gemis
weemoed neemt je in haar armen
en met de stilte die je overvalt
komt verbonden zijn heel dicht bij jou
het voelen van het zijn als wolken openscheuren
en je in een glimp ziet hoe de hemel lacht
je aarzelt niet
en als een windekind blaas je woorden in de lucht
© Merel
ik vroeg iets luchtigs niet te zwaar een pluimpje of een lichtgewicht zonder muizenissen geen spinsels die een web verzinnen en kleven aan m…
ik vroeg iets luchtigs
niet te zwaar
een pluimpje
of een lichtgewicht
zonder muizenissen
geen spinsels
die een web verzinnen
en kleven aan mijn llijf
waarom niet spelevaren
het water minnestrelen
pootje baden
een duikje nemen in het meer
ik neem mijn woorden mee
ze mogen ploeteren
rondjes zwemmen
als ze moe zijn leg ik ze te drogen
in het malse gras
om even later
weg te dromen
en al flierefluitend
met mijn ogen dicht
een vrolijk gedicht te dichten
© Merel
4 reacties op dit bericht
en passant
Fijne kerstdagen Merel
.....
soms kun je gewoon niet meer..
dag merel,
tot in het nieuwe jaar
groetjes
klaproos
hallo