Naar de inhoud

begrijphetnietje

akke.beakke.be
Vrijdag 19 januari 2007

Omdat vandaag


                        Lieve A. ,  speciaal voor jou


omdat vandaag naar jarig smaakt
in de voltooid verleden tijd
en het lichaam voorgoed verdween

wil ik je even zeggen

er is de ziel die bij je blijft
misschien in een witte vlinder
of zo maar gewoon een heel speciaal gevoel
geloof me
hij is heel dicht bij jou

omdat vandaag het gemis
zo heel intens zal knagen
het verdriet zijn pijn laat proeven
en herinneringen worden opgegraven

wil ik je even zeggen

je bent niet heel alleen
wat je voelt kan ik niet echt weten
maar op deze heel speciale dag
leef ik met je mee
Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

daniël20 januari 2007 om 06:46

prachtig

merel............. gewoon schitterend
annousjka19 januari 2007 om 09:18

bedankt

ik ben ontroerd door je mooie woorden. ze geven me zeker steun...
annousjka19 januari 2007 om 09:15

bedankt

ik ben ontroerd door je mooie woorden. ze geven me zeker steun...
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 18 januari 2007

Het kan gebeuren

het kan gebeuren op een doodgewone dag
(en achteraf denk je waarom nu juist op dat moment)
dan sta je op met een goed gevoel
je springt in de zotte kleren
en het lijkt alsof
neen echt
je voelt je een heel klein beetje gek

je maakt van die rare sprongen
probeert een gat te boksen in de lucht
je koopt blits gekleurde luchtballonnen
zie ze vliegen naar die malle zon

je stille ik blijft heel verlegen
deftig naast je ik-je staan
ze probeert je te volgen maar aarzelt even
en jij maakt van die tuimelingen en bent weg

je praat over kilometers vreten
in je gekke bui zie je applaus mannetjes langs de baan
ze roepen en ze schreeuwen
maken je gewoonweg superactief

maar eentje staat met beide voeten op de grond
blijft nuchter en zegt al lachend

je lijkt wel knettergek
3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 17 januari 2007

Een moeder

een moeder 
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht

het huis blijft heel alleen
ze schreeuw  verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn

een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute genen beschuldigen haar

een moeder
hapt naar adem
en gaat de weg terug
pijn blijft in haar buurt

een moeder
dapper gaat ze verder
en droomt een droom

een stille lach speelt met haar pijn

4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 16 januari 2007

Paniekaanval

wat in de herinnering blijft plakken
zijn de flarden van paniek
ogen schieten uit de kast en rollen
als verdwaasde bollen op de grond
wilde man schreeuwt onmacht uit
en handen slaan in het wilde weg
de kleur heeft zich vergist, grijs grauw
en dan weer wit , vreemde dingen
spoken in zijn hoofd
het voelt als ontploffen
en snerpende klanken
gillen : stop - ik kan niet meer

uitgeput ligt hij in een plas van zilte tranen
ogen kruipen in het lichaam
en de rust likt aan zijn wonden

1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

Mereltje

een mereltje zat stil te dromen
floot niet meer het merellied
merels vlogen om haar heen
ik ben het liefst alleen, 
was de fluister van haar zang

ze voelde zich zo kleintjes
doodgewoon en ook een beetje bang
het nest had ze reeds verlaten
nu begreep ze het niet meer

een wijze merel met de vleugels van geduld
had voor haar een lied gefloten
een zang vol van begrijpen
het weten van de pijn

mereltje voelde warmte branden
stil en aarzelend, maar met hoop
floot ze plots haar merellied
3 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 14 januari 2007

Liefdessymfonie

in een gouden kader
boven op het dressoir
pronkt het verlangen

soms blijft ze even staan
kijkt met fonkelende ogen
in de blik van het gevoel
en fantaseert stukken
uit het leven waar ze
zo intens van droomt

een stil gefluister
hoop die eenzaam groeit
ontsteekt bij haar een vonk

bij het licht van het vuur
dat eeuwig brandt
zal ze blijven wachten
tot het verlangen voor haar
zijn liefdessymfonie zal spelen
2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Dadelijk

dadelijk,
duurt maar heel even
voor jou is dadelijk
niet vanzelfsprekend
je begrijpt het niet
je hoofd met prikkels
draaiend in het rond
kan het geen plaatsje geven

ik moet voor jou hokjes bouwen
hokjes met nu zus en dan weer zo
klokjes in de hokjes die je zeggen
dadelijk wordt nu , niet straks of dan

soms raak je in paniek
als het me niet lukt
en dadelijk uit mijn mond komt rollen

Ik probeer het wel
maar alles in je hokjes zetten
is zo moeilijk
en soms vergeet ik het al eens
2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

Gedacht

ze had echt gedacht
dat het huis vol belangstelling
op haar stond te wachten
maar aan de drempel
zag ze reeds hoe de deurmat
met grote afgeveegde letters
geen interesse schreef

meeleven had zich van deur vergist
misschien was hij toevallig bij de buren
de voegen sprongen uit de vergeten woorden
en stilte was zo akelig dichtbij
de woning met zijn hart van steen
voelde koud en kil
zelfs ijskoude klanken
deden alsof er niets was geweest

toch was er iemand
die haar met een glimlach begroette
heel toevallig
toen ze in de spiegel naar het zelfvertrouwen keek

          ©    Merel
6 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 11 januari 2007

Plankenkoorts

ze ontmoette plankenkoorts
in het rek tussen de warme spijzen
een heet gevoel steeg haar naar het hoofd
vuurrood kleurde snel de wangen
klam zweet plakte in haar handen
bibberend stond ze bijna niet meer op haar benen
met fluister stem sprak ze de menigte toe

ze zag het allemaal gebeuren
als in een boze droom
nog even en de grote deur ging open
dan gooide ze zich voor de leeuwen
ze had er zelf voor gekozen
maar waarom ging het zelfvertrouwen op de loop

of groeide ze nog een beetje
een heel klein beetje was reeds genoeg

1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 10 januari 2007

Vriendschap

omdat je de stilte laat groeien
en ik me geborgen weet
hier binnen in je huis
adem ik een nieuw begin

omdat ik woorden zeggen mag
ook al spreken ze verdriet
en je me weet te sussen
nestel ik me in de troost

omdat ik naar je luister
er ook voor jou kan zijn
en ik je zon zoek achter de wolken
wordt het nooit echt duister

omdat we kunnen lachen
soms ook eens huilen
omdat we kunnen zwijgen
soms ook eens gekken

weten we
dit moet wel vriendschap zijn
2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 9 januari 2007

Begrijpen

wat als je begint na te denken
en je voelt dat je gedachten
zo verwarrend zijn
niet te vergelijken
met die van iemand anders

je probeert je in te leven
in de gevoelens van het beleven
maar ze botsen met je zijn
en kwetsen je
met de vleugels van de pijn

je raakt verstrikt in het onbegrepen zijn
loopt verloren rond
en praat op hol geslagen woorden

kon je alles maar begraven
verpletteren tot fijn gemalen spijs

ergens zoek je naar een plantje
dat wortel schiet in het begrip
je droomt van vruchten plukken
en begrijpen hoe de wereld rondom je draait

2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 8 januari 2007

Ze kruipt

ze kruipt in de verveling
starend naar de blanco beelden
van nog te plannen tijd
het stille ronken van de dag
ademt verwarde klanken
en laat het plan ontsporen
dat ze in stilte had gesmeed

ze telt de uren van het licht
het duurt nog veel te lang
voordat ze in het web
van de duisternis mag kronkelen
als donker dan eindelijk donkert
sluit ze het boek van de verloren dag
en droomt ze het verhaal van Tristesse
Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 januari 2007

Het hart

genoeg, zei het hart,
ik stop er mee
ik voel me koud en leeg
ik wil niet meer

blijf, zei de liefde,
ik ben niets als je niet leeft

ik heb je nodig, zei het verdriet,
wat doe ik hier nog zonder jou

ga niet weg, smeekte de pijn,
je bent het die weet hoe ik me voel

doe dat niet, zei het geluk
mijn thuis is diep in jou

hoe kan ik nog verlangen, vroeg het verlangen
jij en ik , wij zijn toch een

het hart wist niet wat hij hoorde,
begon zowaar te blozen
en wist dat hij niet weg kon gaan
6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 januari 2007

Vanochtend

vanochtend ben ik opgestaan
met een gevoel van leegte
het was alsof er iets ontbrak,
kon echt niet zeggen wat
ik zocht, ja tot vervelends toe,
maar kon het echt niet vinden
de dag duurde zo ontzettend lang,
en ergens maakte het me wat bang

tot ik plotseling ontdekte
hoe het nu verder moest
gisteren was gisteren, is voorgoed voorbij
gisteren is leegte, daar heb je niets meer aan
je kunt beter in het heden leven
want voor je het weet is het gedaan
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 3 januari 2007

Ik dacht heel even

ik dacht heel even
de mooiste parels
zoek ik uit voor jou
de zon geeft ze een glans
een fonkelende straal
een schitter lijk
je ogen van voorheen

ik dacht heel even
de mooiste twee
die schenk ik jou
misschien gebeurt er een wonder
en worden je parels - ja je weet maar nooit

ik dacht heel even,
ach weet je wat, ik denk niet meer
ik heb niets aan een sprookje

    

2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 1 januari 2007

Feest masker

als ik mijn vleugels van de pijn
verberg in de mantel van verdriet
en mijn jas op een verlaten plaats
in een donkere kast laat rusten
al is het maar voor een avond

kan ik je dan in de ogen kijken
en mijn ergernis vergeten
voor enkele uren niet denken
aan de troost die ik niet kreeg
ik zal mijn feestmasker opzetten
en komedie voor je spelen

eens het doek gevallen is
stap ik terug in mijn oude rol
word ik weer dezelfde vrouw
maar nu niet meer hopend
op een woord van jou
Reageer op dit bericht
Zondag 31 december 2006

Met een zucht

met een zucht kijkt hij naar het verleden
en denkt het is genoeg geweest
zo lang heeft hij met tijd gespeeld
zijn dagen hier gesleten
soms was hij aan vervelen toe
dikwijls proefde hij van genieten
maar nu ineens wordt hij zo moe
nog even en het hoeft niet meer
vandaag draagt hij nog zijn kroon
morgen is voor hem niet weggelegd

een nieuw begin begroet aarzelend de dag
en wordt opnieuw geboren
voorzichtig stapt hij in de schoenen van het goed gevoel
weet nog niet hoe hij het jaar zal plannen
vol goede moed wrijft hij in zijn handen
en probeert er het beste van te maken


2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 30 december 2006

Milan

              voor een klein dapper jongentje en zijn diep beproefde ouders

              via een krantenartikel leerde ik hen kennen, ik werd er stil van


Milan
klein dapper ventje
op kerstavond kreeg je vleugels
en vloog je als in een stille droom
naar je grote held

moedig en strijdlustig als je was
nam je afscheid in die Stille Heilige Nacht
je was er niet alleen
heel je familie kwam met jou kerstavond vieren

vandaag zeg je voor een laatste keer vaarwel
en wuif je nog even naar je lieve ouders
en een ieder die je zo dierbaar was

samen met Peter Pan
vlieg je nu daarboven in de lucht
en mag je voor eeuwig zweven zonder pijn


kleine Milan
het ga je goed
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten