Berichten van 1 juni 2019 tot 30 juni 2019

Deze roodbruine heidelibel was gisteren  pas begonnen aan het "vliegend" gedeelte van haar leven. Als nimf heeft ze een jaar lang de vijver onder water onveilig gemaakt. Nu is ze "uitgeslopen" en zit ze te drogen in het zonnetje. Maar ze zal steeds op haar hoede moeten zijn want de kikkers broeden op wraak voor de dood van ettelijke dikkopjes die ze vroeger allicht bejaagd heeft. En zo'n dikke libel is een heerlijke kikkersnack.

Het is al warm in de tuin en de donkere bijna zwarte kleur van deze daglelies doet daar nog een schepje bovenop. Een heel contrast met het haast verkoelende zachtgeel van zijn neefje. Zoals bij alle daglelies gaan de bloemen maar één dag mee, gelukkig zijn er zoveel knoppen dat het feest toch nog even kan doorgaan !

"Gehakkeld" en niet "verhakkeld" zoals we vroeger wel eens zeiden. Alhoewel sommige exemplaren beide tegelijk zijn. Kan je nog volgen? In ieder geval hebben we er dit jaar nog niet veel gezien. Een gevolg van de hete droge zomer van vorig jaar waar veel rupsjes zijn dood gegaan van de honger doordat mensen "vergeten waren" hun brandnetels en distels ook water te geven.

Dit vliegend juweeltje toerde hier gisteren rond en het heeft zijn naam niet gestolen. Dit beestje was uitgedost in een rood waar de brandweer jaloers zou op zijn. Het was de eerste vuurlibel die ik hier ooit gezien heb en daarmee komt de teller op 25 libellensoorten.

Deze Kniphofia's "Alcazar" knallen eruit met hun hevig oranje kleurtje en contrastreren fel met het donkere blad van de Cotinus (Pruikenboom). De hitte schijnt hun niet te deren, ze komen dan ook uit Z-Afrika en daar zijn ze wel wat gewoon.

Groot zijn ze niet, nauwelijks 5 cm hoog zijn deze steenanjertjes. De geur die ze verspreiden maakt dit echter meer dan goed ! 

Eerst waren er wekenlang bijna geen vlinders te zien en opeens zijn ze er dan toch ! De distelvlinders waren gisteren veruit in de meerderheid. Het zijn vrij grote en makkelijk herkenbare vlinders. De rupsen van de distelvlinders leven van jawel ... distels. 

Lilium martagon of Turkse lelie komt voor in grote delen van Z-Europa. Bij ons doet de plant het nochtans ook prima. Het is wel een kwestie de leliehaantjes voor te blijven want als er één lelie is waar ze gek op zijn dan is het deze. Dit jaar heb ik de schade kunnen beperken zodat de plant niet zoals vorig jaar enkel een kale stengel was met aangevreten bloemen.

21/6 : Een mooie datum om dit blogje terug van onder het stof te halen !

Op de foto : een blauwe breedscheenjuffer

Drukke tijden voor de azuurwaterjuffers : kindjes maken !