Categorie: Bewoners : Spinnen in de tuin

Hoe mooi dit spinnetje er ook uitziet, ik ben toch blij dat het maar een paar millimeter groot  en bijgevolg totaal onschadelijk is !

Nog een klimaatvluchteling! Tot 1991 waren ze nog nooit gezien in ons land. Sindsdien zijn ze één van onze meest algemene "spinnen" geworden. Oorspronkelijk komt de rode hooiwagen uit Spanje en Portugal. Strikt genomen zijn het geen echte spinnen. Ze hebben weliswaar 8 poten waardoor het ook geen insecten zijn. Hun lichaam bestaat uit één deel, bij spinnen uit twee delen. Men heeft ze ondergebracht in een aparte familie : de spinachtigen. Hooiwagens hebben geen gif en kunnen ook geen spinweb maken. Ze hebben ook maar 2 ogen, echte spinnen hebben er  6 of meestal 8 ! Ze leven o.a. van bladluizen en dode diertjes  die ze tegenkomen. Best nuttige beestjes dus ! 

De Herfsthangmatspin is in België met 262 vertegenwoordigers de grootste spinnenfamilie. Hangmatspinnen weven een karakteristiek web, en daar danken ze hun naam aan. Het bestaat uit een horizontaal matachtig gedeelte, dat via een dradenconstructie langs boven en onder is opgespannen. Zij zijn ongeveer 5-7 mm groot (poten niet meegerekend). De volwassen mannetjes zijn duidelijk slanker en hebben opvallend grote gifkaken.

De Herfsthangmatspin is niet erg kieskeurig wat haar leefgebied betreft. Ze wordt gevonden in vochtige bossen, parken, tuinen en allerlei open gebieden zoals graslanden en bosranden. 

Het web van de Herfsthangmatspin wordt vaak in gras en de lagere kruidenlaag gesponnen. Je vindt de spin bijna altijd ondersteboven hangend aan de horizontale mat. Wanneer een prooi tegen de verticale draden vliegt, valt ze vervolgens op het matgedeelte waaronder de spin hangt. Die volgt de trillingen die de prooi in het web veroorzaakt en kruipt tot onder de plek waar de prooi zich bevindt. Vervolgens bijt ze, door haar web, in de prooi en injecteert die met gif. Typische prooien zijn kleine insecten zoals muggen, vliegen en kevers. Deze spin had de Sedum uitgekozen om haar basis te vestigen.

De paring vindt meestal plaats in september. Rond die tijd deelt het mannetje zelfs het web met het vrouwtje, iets wat op andere momenten ondenkbaar is en in een tragedie zou eindigen. Vrouwtjesspinnen zijn namelijk niet vies van een beetje kannibalisme. Hun nakomelingen overwinteren in de eicocon.

Deze spin had de Sedum uitgekozen om haar basis te vestigen. De hommeltjes erboven zijn met deze gewaarschuwd !!!

Tijdens opruimwerkzaamheden in de tuin kwam ik dit spinnetje tegen. Ik herkende ze nog van vorige zomers. Het is de gewone kameleonspin die behoort tot de familie van de krabspinnen. Het zijn "afwachtende jagers" die geen web weven, maar vaak urenlang roerloos zitten te wachten tot een prooi dicht genoeg genaderd is, om dan toe te slaan en direct hun gif te injecteren. Krabspinnen maken bij het bijten kleine gaatjes in de prooi. Daardoor zuigen ze het insect leeg zodat er na de maaltijd enkel nog een leeg omhulsel overblijft.

De gewone kameleonspin heeft de bijzondere eigenschap dat ze, zoals een kameleon, van kleur kan veranderen. Ze gaat meestal op gele of witte bloemen zitten en kan dan zelf ook een gele of witte kleur aannemen. Die kleurwisseling duurt soms wel enkele dagen. Dit is vooral een goede camouflage om aanvallers zoals vogels te misleiden. Of insecten haar ook minder goed opmerken door deze camouflage is niet zeker. De meeste insecten zien kleuren immers niet zoals mensen of vogels ze zien. Wel zeker is dat ze de spin meestal niet opmerken. Soms zie je hoe bijvoorbeeld een bij of een vlinder achteloos over de spin loopt om dan genadeloos gegrepen te worden.

Als ik dit beestje zo van dichtbij bekijk ben ik blij dat ik zo groot ben en zij zo klein zijn. Anders was ik misschien ook avondmaal voor de spin geweest !

De Gewone Doolhofspin behoort tot de trechterspinnen. Ze maakt een opvallend, tot 50 cm breed trechterweb, meestal laag in de vegetatie. Boven het vlakke web bevind zich een wirwar van "struikeldraden". De spin zit zelf meestal in de trechteropening, en stort zich vandaar uit op in het web geraakte prooien. De paring vind in de zomer plaats, waarna beide geslachten een paar weken bij elkaar in het web blijven. De woonbuis wordt later door het vrouwtje omgebouwd tot een kraamkamer, waarin ze haar grote, witte eicocon bevestigt aan stervormige opgehangen spinselbanden. De jonge spinnen verlaten het nest pas het volgende voorjaar.

In 2011 was de doolhofspin Europese spin van het jaar. De festiviteiten hierrond zijn me toen ontgaan !

Ken jij iets of iemand die over water kan lopen? Ik wel!

Spinnen van het geslacht Tetragnata of 'echte strekspinnen' leven meestal vlak in de buurt van water. Er zijn honderden soorten die een wereldwijde verspreiding hebben. De meeste soorten komen echter tussen de keerkringen en in de subtropen voor. In België en Nederland komen verschillende Tetragnata-soorten voor. Ze exact determineren op basis van een foto is onmogelijk. Ze kennen ook nog een speciaal trucje, ze kunnen namelijk over het water lopen als er gevaar dreigt!

Strekspinnen weven een wielweb, waarvan het midden een opening heeft en dus niet is dichtgesponnen zoals bvb. bij de Kruisspin. Zij hebben alle een voorkeur voor vochtige omgevingen. Zo vinden we het web van de Tetragnatha’s bvb. vaak aan de waterkant.

In rust verankeren de spinnen zich met de vier achterste poten en camoufleren zich door de voorste 4 poten te strekken zodat ze minder opvallen. De naam tetra-gnatha betekent vierkakig en verwijst naar de extreem grote kaken.

Gelukkig moeten wij mensen daar geen schrik van hebben, voor ons zijn ze totaal ongevaarlijk.

Gelukkig is dit krabspinnetje in het echt maar enkele mm groot !!!