Berichten van 1 juli 2021 tot 31 juli 2021

Zo af en toe, als het eens even niet regent, kunnen de juffers een daguitstapje maken. Gezellig met z'n tweetjes een tandemvlucht rond de vijver maken en dan even uitrusten zoals deze bloedrode heidelibellen hier demonstreren. 

Van al dat rondvliegen krijg je honger. Dit lantaarntje laat zich een dikke vlieg als snack goed smaken.  

Vandaag is het rustdag. Niet omdat het zondag is maar omdat ik zin heb om vandaag eens lekker niets te doen. Morgen komt er nog een dag ! De nieuwe tropenborder naast de vijver staat er ondanks een aantal plensbuien nog goed bij. De Kniphofia's ploffen open en de Crocosmia's staan ook klaar om met hun kleurenspektakel te starten.

Onze jongste woef ligt lekker in de schaduw te niksen want het zonnetje op zo'n zwarte pels is vlug te warm. Of dat zonnetje nog lang zal schijnen is maar de vraag want de wolken beginnen zich samen te pakken om een onweertje langs te sturen. 

Ondertussen ga ik nog snel even aperitieven. Wat kan het leven toch hard zijn ! Schol !!!

Achillea ptarmica 'Xana' is een vrij lage en compacte bossige cultivar van het bekende duizendblad met aromatische, zeer fijne, glanzende bladeren. De bloei is zeer rijkelijk met afgeplatte tuilen van redelijk grote zuiverwitte bloempjes

Het eerste jaar heeft de plant moeite met droogte, vooral op zandgrond. Eens aangeslagen is dit echter geen probleem meer. Dus het eerste jaar af en toe gieten met wat extra water maar dit jaar is dit geen echt probleem. 

Na een aantal jaar kan je ze vermeerderen door te scheuren in de lente of herfst. Ze zaaien zich ook spontaan uit.

Leonorus cardiaca is een plant die vanuit Centraal Azië verspreid is geraakt tot Europa en een groot stuk van Azië. Deze plant vond je vroeger terug in abdijtuinen. Van de naam zelf kan je afleiden dat deze plant vroeger gebruikt werd voor het behandelen van hartklachten. Bij ons is dit plantje tegenwoordig redelijk zeldzaam. Dit exemplaar is op één of andere manier (wind, vogeltjes ?) in de tuin terecht gekomen. Het misstaat hier niet als tuinplant en wordt druk bezocht door hommeltjes en bijtjes ! Van mij mag ie blijven alhoewel veel mensen zouden zeggen "onkruid, weg ermee" !

Na de zondvloed kwamen de slakken. Nadat we hier woensdagnacht en donderdag zo'n 60 liter water per m² te verwerken kregen stonden er plots plassen op plaatsen waar ik in geen 25 jaar water heb weten staan. En dan zijn we hier nog goed weg gekomen. Even later kwam er een glibberige horde de tuin in bezit nemen. Honderden heb ik er opgeruimd maar dat belette niet dat de dahlia's, margrieten en éénjarigen er moesten aan geloven. Het fotootje van de dahlia dateert van een paar dagen geleden. De bloemen en de stengels zijn overgebleven maar blad staat er niet meer aan. Bye bye dahlia's !

Dus zijn we gisteren eventjes naar mijn favoriet kwekerijtje gereden in Weert (NL) net over de grens. Het resultaat daarvan zie je op het tweede fotootje. Veel is het niet maar het was een leuke plantjes safari en we hebben weer een paar nieuwe aanwinsten. Daar komen we later nog wel eens op terug. En nu hop hop naar buiten want het zonnetje schijnt uitbundig en het werk in de tuin lonkt!

Elke bloem houdt het slechts één dag uit maar ze zijn met zoveel dat het feestje toch enkele weken duurt. Bovendien hebben daglelies weinig last van ziektes. Zelfs de slakken houden zich gedeist, een enkele bloem wordt wel eens aangevreten maar al met al valt het mee. En van leliehaantjes heb je hier ook geen last. Enige voorwaarde voor een rijke bloei : zon, zon en nog eens zon.

Doen dus, je kan ze nu overal vinden, in bloei, dus je ziet wat je koopt. En er zijn honderden cultivars, dus voor elk wat wils ! 

De Hottentottenvilla ziet er op het eerste zicht uit als een bij maar het is wel degelijk een vlieg. Meer bepaald een Wolzwever.
Deze soort legt haar eitjes in de buurt van rupsen van bepaalde nachtvlinders. De larven ontwikkelen zich in de rupsen van Uiltjes (nachtvlinders). Tegen dat de rups van binnenuit opgegeten is verpopt onze larve tot vlieg en is de cirkel rond.

Dit is blijkbaar weer zo'n beestje dat profiteert van de klimaatopwarming om hier voet aan de grond te krijgen. Voor de jaren '90 zag je ze hier bijna nooit. Vooral de laatste 3-4 jaren met de hete zomers is het aantal meldingen spectaculair gestegen. Dit jaar schijnt terug een slecht jaar te worden voor deze soort.

Als je d'r eentje wil zien heb je het meeste kans in de buurt van zandgronden en landduinen, dus dat zit wel goed hier vlak bij de Keiheuvel. Deze zat gisteren bij mij in het gazon. Hoe ze aan hun naam gekomen zijn is me een raadsel, ik heb het alleszins niet zelf verzonnen. En het blijft sowieso een redelijk zeldzaam beestje!