Categorie: Planten voor de zon

Naast de bekende Verbena bonariensis die we ooit hebben aangeplant is er sinds een paar jaar nog een neefje opgedoken in de tuin. Verbena hastata komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika maar is hier verwilderd. Dat het een Verbena is kan het plantje niet wegstoppen, ook deze heeft een hoekige stengel net als V. bonariensis. Eigenlijk is het dus een onkruid maar op een aantal plekken mag het blijven staan. De definitie van onkruid is nogal vaag.Als het mooi is en je hebt er verder geen last van is het toch geen onkruid zeker?!

Bijna alles steekt en prikt aan deze sierdistel ! Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd want de kleur is zo onvoorstelbaar blauw ! Onze 'prikkemans' staat in de tropenborder naast de vijver voldoende ver weg van gevoelige hondenneusjes (en mijn benen). Op de foto zie je er maar eentje maar ze zijn met drie.

De turkse lelie heeft zijn naam niet gestolen. Met wat fantasie hebben de bloemen het uitzicht van een tulband. Het zijn makkelijke, betrouwbare bloeiers maar toch is het een probleemplantje ! Dat ligt niet aan de plant zelf maar wel aan het feit dat de leliehaantjes van kilometers in het rond erop afkomen. Sinds maart doe ik dagelijkse controles en nog is bijna alle bladgroen opgevreten door deze snoodaards ! Als ik niet moest ingrijpen vreten ze bloemen en al op ! Enfin, ze staan uiteindelijk in bloei en ik ben er best blij mee ! 

De pioenrozen zijn goed gelukt dit jaar! Ze begonnen net hun bloemen te openen vorige week toen er een paar plensbuien passeerden maar ze zijn sterker dan ik dacht. Ze hebben het onweer overleeft. Jammer dat het binnen een week of twee gedaan is maar gelukkig staan er al veel andere bloemknoppen te dringen om in de belangstelling te komen tegen dan ! En ondertussen is het genieten !

Deze Irissen staan bij mij in de tuin mooi te wezen. Ik heb er echter al herinneringen aan van sinds ik nog in korte broek door de tuin van mijn grootouders rondliep. Om één of andere reden zijn ze wat uit de belangstelling van de tuiniers verdwenen. Het zijn nochtans makkelijke planten. Je plant ze heel ondiep met de rizomen half boven de grond op een plaats in het zonnetje. Eens ze geworteld zijn zijn ze perfect droogteresistent, niet onbelangrijk de voorbije jaren ! 

De gele lis op de tweede foto is van een gans ander kaliber. Deze staat met zijn voetjes in het water in de moeraszone van de vijver. Aan de bloem zie je direct dat ze familie van mekaar zijn maar qua groeicondities zijn ze totaal verschillend ! Behalve gele lissen zijn er nog vele andere soorten die prima gedijen in moerascondities ! Bewijs daarvan is de onderste foto !

Met de plensbuien van gisteren en vandaag staat de vijver bijna terug op zijn normale peil. Begin deze week heb ik nog bijna een volle dag water bijgepompt om te beletten dat de moeraszones zouden droogvallen. Dat leverde zo'n 3 cm verschil op ! Nu is er op twee dagen een 7-8 cm hemelwater gevallen, het meeste daarvan gisteren ! Dat zijn een paar duizend liter water, helemaal gratis en voor niks !

Ik was een beetje bezorgd voor de pioenrozen, eentje was woensdag net in bloei gekomen.  Nu hebben zo'n pioenrozen lange stelen en topzware bloemen, een slechte combinatie met sterke wind en massa's regen. Maar ik heb ze onderschat, ze hebben het overleefd zonder noemenswaardige schade.  Een bewijs dat ze het hier naar hun zin hebben zeker ! 

Muscari, ook wel blauwe druifjes genoemd is een vrolijk bloeiend voorjaarsbolgewasje. De laatste jaren komen er meer en meer cultivars op de markt, de ene al wat meer geslaagd dan de andere. Deze vind ik persoonlijk wel mooi. Het bloemetje geeft de indruk versteend of bevroren te zijn. Een makkelijk plantje dat wel graag in de zon staat!  

Onze boompioen is aan zijn mooiste week van het jaar bezig. Je hoort soms dat boompioenen lastige klanten zijn, ze willen jaren na mekaar soms niet bloeien. Daar mag ik hier niet van klagen! Ons plantje staat op een zonnige plek naast de vijver. 's Morgens nog wat schaduw van de naburige bomen en vanaf een uur of elf volle zon tot 's avonds. De grond is Kempense zandgrond verrijkt met redelijk wat compost. De boodschap is wel dat je er moet afblijven. Als je een boompioen durft verplanten kan je soms jaren wachten op bloei! Ons boompioentje staat hier nu 8 of 9 jaar en bloeit elk jaar uitbundiger. Dit jaar staan er een tiental bloemen in. Bij hevige regen zien de grote bloemen natuurlijk af en hangen er dan soms bij als een schotelvod maar daar hebben we dit jaar geen last van. Zo heeft zelfs de droogte bepaalde voordelen! Op het eerste zicht denk je dat de bloemen wit zijn maar als je iets dichterbij komt kijken zie je een zweempje roze!

We zijn begonnen de prairieborder aan te planten. Daar kruipt tegenwoordig ook al direct wat geld in! Twee of drie euro voor een plantje lijkt misschien niet veel maar het loopt aardig op. Neem een 8 tal plantjes per m² en 100-150m² border en je valt achterover. Gelukkig is er nog van alles dat nu nog begint boven te komen van de oude prairieborder zoals Verbena, Veronicastrum, Asters en daglelies, ... zodat het totaalbedrag wat kan gedrukt worden! We zullen ons maar troosten met de gedachte aan een aantal zomers met bloeiende borders vol met vlinders en bijtjes zeker. Die vlinders kunnen niet wachten overigens. Ik heb er dit jaar al meer gezien dan vorig jaar in de hele (verzopen) maand juli!

                                                                       Boomblauwtje

De kievitsbloem (Fritillaria meleagris) is een bolgewasje uit de leliefamilie. De bloemen hebben paars geblokte bloembladen. De plant heeft een tere stengel met smalle bladeren, die een aantal maanden na de bloei afsterven. De planten doen er vanaf zaad acht jaar over om in bloei te komen. Die zaden zijn relatief groot en verspreiden zich drijvend op het water. De plant is voor de verspreiding van de zaden dan ook afhankelijk van overstromingen en een hoge waterstand in de winter.

De plant heeft zijn Latijnse naam misschien wel te danken aan de Romeinen. De naam van de het geslacht, Fritillaria, is vermoedelijk afkomstig van fritillus, Latijn voor dobbelbeker, vanwege het vierkant geblokt patroon op de bloembladeren. De Romeinse dobbelbeker had namelijk kleine ruitvormige openingen die lijken op het blokpatroon op de bloemen van de kievitsbloem. 

De plantjes die hier in mijn tuin naast de vijver bloeien zijn cultivars, in het wild is de plant zo goed als uitgestorven. Dat maakt ze er echter niet minder mooi om!