Volgende week exact vijf jaar geleden verscheen het eerste artikeltje op dit blogje. Het was leuk al die jaren, al was het niet altijd makkelijk nieuwe onderwerpen te blijven vinden. Nu gaan we stoppen in schoonheid! Ik ga andere, nieuwe wegen bewandelen. Uiteraard gaan wij hier nog verder van de tuin genieten maar dit blogje stopt ermee. Dat wil niet zeggen dat ik nu heel de dag in mijn zetel ga zitten! Ik heb een boek geschreven. Nu breekt een spannende tijd aan om dit uitgegeven te krijgen. Neen, het zijn niet mijn memoires, da's iets voor oudere mensen en ik ben nog piepjong! 

Bedankt voor jullie commentaren en leuke berichtjes al de voorbije jaren!

Hou het hoofd koel volgende week want blijkbaar gaat de temperatuur op hol slaan !

     
Margrieten en Meisjesogen (coreopsis)

Monarda of bergamotplant (met een beetje meeldauw)

Als je eens rondkijkt in de tuin zie ik veel planten en bloemen (daar doe ik het voor!). Als je echter even de moeite neemt zie je tussen en op de bloemen een ganse reeks kleine vliegende en kruipende beestjes passeren. Ik ben in al die jaren dat ik macrofoto's neem nog nooit gestoken door een bij of een hommel! Als je rustig blijft en geen plotse bewegingen begint te maken negeren ze je meestal compleet. In het slechtste geval vliegen ze weg net op het moment dat jij je foto van het jaar wil maken! Pech!

Bruin zandoogje

Bruinrode heidelibel

Icarusblauwtje

Kleine rode weekschild

Ik ben de trotse eigenaar van een tuin zonder onkruid. Alles groeit en bloeit perfect. Er valt regelmatig een buitje, dus daar moet ik me ook niks van aantrekken! Perfect toch, niet? Plots kom ik terug in de realiteit omdat ik vergeten was mijn Gsm op 'stil' te zetten. Geschrokken kijk ik rond. De robotmaaier doet wat ie moet doen, sproeien is niet nodig en met dat onkruid valt het nogal mee! Oef, nu kan ik terug wegdromen!

Ze zijn niet echt algemeen maar nu ook weer niet heel zeldzaam. Toch was het de eerste keer dat ik een Sint-Jansvlinder in de tuin kon betrappen. Het was een fotogeniek vlindertje dat mij zonder problemen heel dicht liet komen met de camera wat het mij heel makkelijk maakte. Eigenlijk zijn het nachtvlinders maar ze willen overdag soms ook wel eens een uitstapje maken.

Van een heel ander kaliber is de kolibrievlinder. Die zit nu eens geen seconde stil, dit vlindertje dat er eerder als een dikke hommel uitziet blijft in de lucht hangen terwijl hij/zij/x nectar slurpt met zijn lange roltong.

Hoe mooi dit spinnetje er ook uitziet, ik ben toch blij dat het maar een paar millimeter groot  en bijgevolg totaal onschadelijk is !

Misschien is de benaming wat overdreven maar het is een feit. Als ik buiten kom stap ik een andere wereld in. Op hete dagen als vandaag is de temperatuur in de tuin, zelfs in de zon merkelijk koeler dan langs de straatkant. En in de schaduw was het heerlijk vertoeven.

De enige vlinder die het deze namiddag niet te heet vond was een hyperactieve koninginnpage, één van onze mooiste inheemse vlinders !

En dat heerlijk genieten gaat seffens verder zolang het onweer ons niet wegspoelt. Want je kan het aan de lucht hier al zien, d'r komt sowieso gedonder van. Dat plaatst mij voor een dilemma ! Sproeien of niet ? Ik gok op een malse regenbui en ga dus niks meer ondernemen !

Een modeltuin zal het nog niet direct worden. Da's niet te doen tenzij je er niets mee inzit om alle dagen van 's morgens vroeg tot bij zonsondergang in de tuin te wroeten. Dan word je een tuinslaafje en dat wil ik niet ! Ik noem het geordende chaos en ik kan er best mee leven ! Ik weet heel goed wat er allemaal nog zou moeten gebeuren maar Rome en Parijs zijn ook niet op één dag gebouwd troost ik mezelf! Een mens moet af en toe ook eens een stapje achteruit doen en het geheel eens bekijken, een foto nemen kan daarbij heel goed helpen! 

Vanavond nog een stuk of vijftig bloempotten en bakken water geven en dan de tuinzetel in. Er staat al een flesje Rosé koel te worden.  Meer moet dat niet zijn ! 

Ondanks dat ze tot de nachtvlinders worden gerekend is dit vlindertje toch overdag actief. Sinds een jaar of drie vier zijn er elke zomer wel enkele die eens op bezoek komen. Ik vermoed dat dit exemplaartje ons sinds eind vorige week ons elke dag komt bezoeken.Telkens tussen 7 en 8 's avonds maar vandaag ook kort na de middag. Op de foto kan je zien dat de roltong bijna zo groot is als de rest van het beestje. Ze kunnen, net als kolibries in de lucht blijven hangen terwijl ze nectar zuigen. Dat duurt telkens maar enkele seconden. Landen heb ik ze nog nooit zien doen en ze hebben duidelijk een voorkeur voor de Verbena bonariensis.

In eerste instantie dacht ik de zoveelste aardhommel voor de lens te hebben gekregen maar dat bleek toch enigzins naast de waarheid te zitten. Dit exemplaartje is een tuinhommel, herkenbaar aan de twee gouden banden op zijn lijfje. Van alle hommels in onze contreien hebben zij de langste tong. Dat geeft hun een streepje voor bij het snoepen van de nectar bij 'probleembloemen' waar andere hommels last mee hebben om er bij te geraken. Deze had mijn lavendelveldje uitgekozen voor zijn of haar daguitstapje !

De onderste foto is een maskerbij die zat te genieten op een doorlevende tuingeranium. Ik ontdek hier elk jaar nog neuwe soorten bijtjes. Die beestjes zijn natuurlijk blij dat hier niet gespoten wordt met chemisch spul !

Naast de bekende Verbena bonariensis die we ooit hebben aangeplant is er sinds een paar jaar nog een neefje opgedoken in de tuin. Verbena hastata komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika maar is hier verwilderd. Dat het een Verbena is kan het plantje niet wegstoppen, ook deze heeft een hoekige stengel net als V. bonariensis. Eigenlijk is het dus een onkruid maar op een aantal plekken mag het blijven staan. De definitie van onkruid is nogal vaag.Als het mooi is en je hebt er verder geen last van is het toch geen onkruid zeker?!