Archief

Ondanks Covid-19 is het toch maar lekker Pasen. En met lekker bedoel ik dan de eitjes van de Paashaas (liefst met pralinévulling). We moeten dan wel in ons "kot" blijven maar prijzen ons gelukkig met het feit dat we nog een tuin hebben. Met het prachtige weer van de afgelopen dagen was het genieten alsof het al zomer was ! Morgen zou er een dipje in de temperatuur komen maar ja, wat wil je als je 10° boven je stand leeft. Het kan niet blijven duren !

Op het risico door sommigen voor gek te worden verklaard : het zou wel eens mogen regenen. Geen 2 weken aan een stuk natuurlijk, maar een mals buitje, meer dan ééntje en liefst 's nachts zou meer dan welkom zijn. Dan moet ik mijn juist gezaaid schaduwgazon niet meer elke dag besproeien en kan ik het grondwater sparen voor de volgende zomer.

En regen of niet, ik neem me nog een eitje !

De voorbije dagen was het een echte groenexplosie in de tuin. Al dat frisse groen dat nog niet onder het stof zit of aangevreten is door bladluis & Co laat het beste verhopen voor de komende zomer. 

Ondertussen zijn de containerparken terug open en hebben we terug opslagcapaciteit voor het snoeiafval en het verder opruimen van de tuin.

Onze jongste Berner "Scruffy" is ook al van jongs af aan geïnteresseerd in bloemen en planten. Hij heeft weliswaar andere prioriteiten. Ik kijk rond naar wat mooi is, Scruffy kijkt rond om te zien of iets lekker is !

Nu op één gele dovenneteltje zal het niet steken zeker !

Op het eerste zicht is het heel raar om nu reeds waterjuffers te zien rondvliegen. Een week geleden vroor het 's nachts nog. Maar dat deert de winterjuffer niet, het zijn de enige vertegenwoordigers van hun familie die heel de winter lang actief zijn. Als het echt heel koud wordt gaan ze in stand-by modus. Ze kunnen dat omdat ze antivries in hun bloed hebben, handig toch !

En deze twee zijn al druk in de weer voor het nageslacht !

De naam is groter dan het tulpje zelf. Tulipa pulchella 'Persian Pearl' is een botanische dwergtulpje dat bloeit met magentakleurige bloemen die in het centrum heldergeel zijn. Omwaaien zullen ze niet vlug doen want ze zijn max. 10 cm hoog, Ze bloeien in april en zijn geliefd bij bijen.
Ze zijn geschikt voor verwildering, mits ze op een warm plekje geplant worden.  Hun origine ligt in Noord-Iran en Koerdistan. 

Lang geleden toen we jong(er) waren, waren er overal nog plassen en vennetjes waar we salamanders gingen vangen om in een oud aquarium of iets dergelijks te "bestuderen". Al die plassen zijn ondertussen verdwenen onder beton en verkavelingen en de salamandertjes die er nog zijn, zijn ondertussen, gelukkig maar, beschermde diersoorten geworden. Ik prijs me gelukkig met mijn (kunstmatige) tuinvijver die ondertussen een vakantiepark voor veel amfibieën uit de buurt geworden is.

Momenteel is het paartijd voor de salamanders. Hier zien we vooral de kleine watersalamander en de alpenwatersalamander en af en toe zelfs de zeer zeldzame kamsalamander langskomen.

Kleine watersalamander

Alpenwatersalamander

Euphorbia characias komt uit de steppe. Het is dus een plant die de droogte goed kan verdragen en liefst in de volle zon staat. Het bonte blad blijft heel het jaar aan de plant hangen en rond deze tijd maakt de plant zich op voor de bloei. De kleine gele bloemetjes blijven lang mooi. Opgelet echter met huisdieren of kleine kinderen. Euphorbia wolfsmelk) is giftig, als je een tak kneust komt er een giftig wit sap (melk) uitgelopen. Opletten ook dat je dit niet in de ogen krijgt tijdens werkzaamheden in de tuin. Als je dit echter in het achterhoofd houdt heb je voor de rest een probleemloze plant waar je jaren plezier aan hebt.

Het zijn rare tijden ! En niet alleen wegens Covid-19 ! Na een zachte maar kletsnatte winter kregen we een zonnige maar frisse maand maart. En volgende week wordt het blijkbaar ineens zomer ! En het is niet te geloven maar de grond wordt weeral terug lekker droog, hopelijk gaan we 2019 niet achterna (

20° en meer, heerlijk op het terras eten terwijl de vogeltjes rond je fluiten, van mij mag het ! En de viervoeters vinden het ook best leuk in de tuin. Er is best nog veel werk te doen en ik heb nog plannen om de volgende 20 jaar bezig te blijven. Zo zou ik graag Fuchsia's in de nieuwe muurserre willen houden. Probleem is alleen dat alles van kwekerijen tot tuincentra gesloten is en ik ben geen grote fan om levende zaken aan te kopen via internet. Noem me ouderwets maar ik zie de dingen die ik koop graag in levende lijve: vastpakken, eens ronddraaien om alle kanten te zien en dan beslissen.

Ooit zal het wel terug "normaal" worden zeker ? En meer dan ooit ben ik blij niet op een appartementje op de 7 verdieping te wonen ! En nu staan hier 12 hondenpoten klaar om te gaan wandelen. We leven onder hetzelfde dak, dus mag het.  Blijf gezond !!!

Het vosje is, anders dan zijn naam laat vermoeden, een kleine solitaire zandbij die vooral nu in het voorjaar actief is. Ze zijn niet echt zeldzaam maar het was wel de eerste keer dat ik er eentje tegenkwam. Ze maken hun holletje in de grond. Als je een klein vulkaanvormig bergje zand ziet op een zonnige plek heb je een holletje van de zandbij gevonden. Je zou ze op het eerste gezicht kunnen verwarren met een hommeltje. Uiteraard is het belangrijk om weg te blijven met sproeimiddelen !

Rond de vijver was overal Miscanthus uitgelopen. Daardoor werd het zicht op de vijver vanuit het oud gedeelte van de tuin geblokkeerd door 2 meter hoog siergras.

Probleem is dat we vlak tegen de rand van de vijver moeten werken met de spade. En de vijver is een folievijver, opletten geblazen dus. Maar we komen er wel, langzaam maar zeker ! Da's één van de voordelen van met pensioen zijn, het moet niet allemaal strikt volgens planning. Volgend weekend zou het 20° worden, tegen dan zou ik wel graag rond zijn met mijn operatie Miscanthus.