Naar de inhoud

Bewust_zijn

mijn levensvisie
akke.beakke.be

Archief

Gelijkenis?

Sorry mensen als dit blog zo stilaan op een familie - onderonsje begint te gelijken, maar dat is maar voor eventjes hoor!

Mijn dochter Abigaeil heeft een heel lief dochtertje, Gael. Mensen die mijn jeugdfoto in dat klaslokaal zagen, zegden direct dat ze sprekend op mij lijkt! Shit! Hoe kan zo'n leuk en mooi meisje nou op zo'n lelijkerd als ik lijken? Daar had ik trouwens nog nooit bij stilgestaan. Maar dat deed ik nu maar wél eens... en inderdaad... je kunt er niet naast kijken! En dus maakte ik maar eventjes een virtuele collage van beiden, om maar eens goed te vergelijken.

 

Treffend hé? Nou ja... ze heeft toch echt ook wel veel trekken van haar vader hoor! Maar op mij lijken? Daar had ik eigenlijk nooit aan gedacht. Zo zie je maar weer wat jeugdfoto's naar boven kunnen brengen!

Hoe die collage nu noemen? Kind met grootvader? Hm!

Willy.

Geschreven door Willy om 06:19 4 reacties Reageer op dit bericht

Wereldkennisbank.

Waarschijnlijk hebben maar weinig mensen zoveel vragen gesteld in hun leven als ik. Soms aan de meest onwaarschijnlijke mensen... soms aan echte kenners... soms aan vaklui. En op vragen waar blijkbaar niemand een antwoord wist, ging ik het zelf maar proberen uit te vissen.

Altijd al heb ik, als ik met een prangende vraag zat, in mijn omgeving gepeild naar antwoorden. Dikwijls kwam een logisch antwoord vanuit een hoek waaruit ik dat helemaal niet verwachtte maar de vraag toch maar stelde. Want iedereen, slim of dom, weet soms ergens toch wel iets dat jij niét wist!

 

Tegenwoordig gaat dat allemaal stukken makkelijker! Nu immers is er internet. En op dat internet vind je zowat alles wat mensen van overal ter wereld bezighoudt, en ook wat ze meer weten dan jij over een bepaald onderwerp. Er zijn duizenden forums met vragen en antwoorden; duizenden websites over bepaalde onderwerpen. Tik in je zoekmachine om het even welk woord of vraag in en je krijgt honderden hits! Mooi meegenomen zo lijkt het...

MAAR! En nu komt het: op één vraag zul je dan wel honderden antwoorden vinden, en die antwoorden zijn dikwijls heel erg verschillend. Spreken elkaar soms helemaal tegen! De een vindt dit, de ander dat, en dat wordt dan maar met de beste bedoelingen gepubliceerd.

Zo tikte ik ooit in: 'Chihuahua diarree'. Prompt vond ik massa's antwoorden. Meestal kwam in die antwoorden het woord 'rijst' voor. De een zei: "rijst voeren'. De ander: "nooit rijst voeren". Weer een ander: "rijst is goed, mits je die drie uur kookt!" Komaan zeg... rijst drie uur koken! Wat hou je dan over? Een walgelijk papje?

En dan vers (rauw) vlees. De een prijst het de hemel in als ideaal voor honden, de ander waarschuwt dan weer voor bepaalde stoffen of enzymen in vlees die gevaarlijk zijn voor honden. Wie geloven?

Ook over Chihuahuavoeding schreef er eentje: "meng nooit Royal Canin hondenbrokken met andere voeding". Punt. Zomaar. Zondermeer. Waarom dat niet mocht schreef hij er niet bij!  Dus wist hij waarschijnlijk niet waarom. Wist hij dan wel waarover hij schreef? Ziedaar een voorbeeld van een antwoord dat je al meteen kunt elimineren.

Met andere woorden: jawel! Je vindt letterlijk alles terug op internet. Maar is die informatie betrouwbaar?

Wel, ja en nee! Het is net hetzelfde alsof je de vraag in je hele omgeving gaat stellen, of... aan de toog! je krijgt vele antwoorden en suggesties, maar eigenlijk sta je daarna nog even ver als in het begin en moet je zelf uit die massa aan info de juiste weten te distilleren! Je 'infobank', die voorheen enkel maar je eigen kleine omgeving of je stamcafé besloeg, is alleen maar groter geworden, en dus moet ook je vermogen om te distilleren groter worden! Makkelijker gezegd dan gedaan!

Al met al is die wereldkennisbank die internet heet toch wel nuttig, mits je er ook een beetje je eigen hersenen bij gebruikt en die bank niet als onfeilbaar gaat aanzien. Niét als het onder de noemer 'toogpraat' kan worden geplaatst, en zélfs niet als het uit een professionele hoek komt aanwaaien! Want professioneel en onfeilbaar gaan bijlange na niet altijd samen! Professioneel ruikt trouwens ook nogal dikwijls naar de producten waarop ze de grootste winst maken. Dierenartsen bijvoorbeeld zijn immers ook verkopers van huisdierenvoeding en -medicatie! Dit maakt natuurlijk een groot deel van hun winst uit. En zal dus automatisch een rol spelen in hun raadgevingen.

Jawel dus! Je bent terug bij af, maar toch met één positief verschil: je keuze uit antwoorden is duizenden keer groter dan vroeger. Maar het blijft aan jou om daar het juiste antwoord te gaan uitvissen.

Willy.

Geschreven door Willy om 06:31 Reageer op dit bericht

Junior.

 

Ik had het hier al over mijn drie kinderen, in volgorde van leeftijd: Peter, Vincent, en Abigaeil. Ik had het ook al over hen in mijn laatste stukjes, maar een vriend maakte me attent op het feit dat ik het zo weinig over Vincent heb!

Tiens... dat is misschien wel zo, maar dat zal dan wel onbewust zijn! Het komt ook een beetje door het feit dat Vincent zich graag 'junior' noemt als hij me mailt of reageert op mijn blog. En ik die naam dan maar overnam.

Wat er dan te vertellen valt over junior? Wel, misschien niet zoveel, tenzij het feit dat hij er altijd is waar hij nodig is. Dat hij, wat vrouwen betreft, héél erg kieskeurig is. Zo kieskeurig dat ik betwijfel of hij ooit wel aan trouwen zou denken. Liefjes had hij wel al. Heel leuke zelfs. Samenwonen zat er ook wel al enkele malen in. Maar een blijvende, langdurige relatie? Tot op heden niet!

Kan men het hem kwalijk nemen? Zéker niet! Bepaalde jeugdervaringen hebben hem wantrouwig gemaakt tegenover het zwakke geslacht, en daar kan ik hem geen ongelijk in geven. Bovendien zal hij, na al die ervaringen, wel al doorhebben dat de vrouwtjes lang niet altijd die spinnende katjes zijn zoals ze zich in het begin van een relatie voordoen! Als dié ooit een vaste relatie aangaat, dan zal het dan ook met de volle garantie op succes moeten zijn!

 

Wat hij dan zoal doet? Wel, hij heeft een matrassenwinkel langs de drukste in- en uitvalsweg van Knokke. En reken maar dat hij daar goed zijn kostje mee verdient.

Heeft misschien wel niet het intellectueel brein van broer Peter, maar toch een fijne neus voor zakendoen, en dat is mooi meegenomen. Kan zich immers regelmatig enkele weken vakantie in Teneriffe veroorloven, heeft een bestelwagen (die hier voor de deur staat), een personenwagen, en een motor! (Herkomst foto: Google Earth streetview).

Bij deze: wie in de buurt woont en een matras of comfortabel bed nodig heeft: slechts één adres! Met levering en plaatsing aan huis.

Prettig toch, als al je kinderen in hoge mate zelfredzaam zijn en je, wat dat betreft, op beide oren kunt slapen?

En bovendien: ze zijn allemaal 'selfmade', en er met hard werken gekomen.

Nog eens allemaal op een rijtje:

Peter

Financieel   directeur bij een grote firma. Licentiaat boekhouding bekomen... ALS   VOLWASSENE, na enkele jaren fabriekswerk en hard studeren na de werkuren!

Vincent

Zie   hierboven.

Abigaeil

Verkoopster   in modewinkel ESPRIT te Knokke, met ambities en veel kansen om er   floormanager te worden.


Mijn verdienste in dit alles? Eigenlijk géén! Dat zou me wel kunnen spijten, maar dat doet het niet! Het bewijst nog maar eens dat ouders maar een heel relatieve invloed hebben op de levensweg van de kinderen. De enige invloed die ze zouden kunnen hebben is een negatieve en remmende invloed door te hoge verwennerij of door te hoog streven voorop te stellen!

Een mens krijgt bij de geboorte een geest ingeplant die niets met de biologische afkomst heeft te maken. En die geest gaat zijn weg. Laat zich niet tegenhouden door tegenslagen en negatieve ervaringen. Laat zich alleen vangen als de verwennerij verleidelijk groot wordt. Dan kan het gebeuren dat biologische afkomst en opvoeding gaan primeren boven de werkelijke geest. En dat kan alleen maar negatieve gevolgen hebben! De geest wordt dan in een hoek gedrukt waar hij zich niet goed in voelt!

Kijk maar naar de duizenden dokters, advocaten, architecten en andere 'intellectuelen' die daar totaal geen aanleg voor hadden, maar zich gedwongen voelden door toedoen van de ouders en de sociale druk. Wat bakken ze ervan? Moet je maar aan hun slachtoffers vragen! Maar wie écht ambitie heeft voor iets, wie er werkelijk voor in de wieg werd gelegd en niet teveel in een bepaalde richting werd gedreven door de ouders, die komt heus wel waar hij vindt dat hij wezen moet!

Is dat bouwvakker? Why not?
Straatveger? Who cares?

Zo lang het maar geen beroepsdopper wordt is het allang goed!

Willy.

Geschreven door Willy om 06:51 Reageer op dit bericht

Dromen van de zon.

Als de lente komt dan stuur ik jou,
Tulpen uit Amsterdam...

Tja, het ziet er naar uit dat Ansje uit de polders dit jaar lang zal moeten wachten op haar tulpen!

Als ik, we zeggen en schrijven zaterdagvoormiddag 23 maart, uit mijn raam kijk zie ik grote hoeveelheden sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen! Gelukkig ligt de buitentemperatuur nét iets boven 0°, zodat die rotzooi niet blijft liggen. Rotzooi? Jawel! Ik heb niks tegen sneeuw in de winter. Winterlandschappen vind ik heel mooi. Maar toch niet in de lente hé? Dan willen we zon. Dan snakken we naar de zon. Dan hebben we recht op zon! Ja toch?

Wat is er verdorie toch aan de hand met de natuur? Al net zo gedesoriënteerd als de bevolking? En nochtans, noch de Wetstraat noch de media hebben enig zeggenschap over de natuur. Gelukkig maar! De bouwheer voor dit weer moet dus ergens anders worden gezocht. Maar wààr dat is mag Joost weten!

Arme ik, die net een behoorlijke portie zon had kunnen gebruiken na de droevige gebeurtenissen... Neen dus. Het is me niet gegund. Maar je zult me niet horen klagen. Want als de dag niet zonnig is moet je dat maar zelf zijn! Nog maar een uitdaging er bovenop en dat kan er ook nog wel bij. Hoewel ik me toch een stuk beter zou voelen onder een stralend zonnetje. Op een leuk terrasje met een Scotch... of met Chico op de Zeedijk... Ach ja... dromen van de zon mag ook wel eens een keertje in die donkere dagen hé?

En als ik de weergoden op TV mag geloven zal het nog wel een tijdje bij dromen blijven! En dus zoek ik maar wat troost in mijn pc en in mijn geschrijf. "Van je af schrijven" heet dat. En het werkt nog ook!

Eén wezen in huis trekt er zich helemaal niets van aan: Pierewietje, mijn grasparkiet. Die zit gewoon vrolijk te brabbelen op zijn stokje. Alsof het lente is. Alsof het niet sneeuwt. Alsof de hele wereld hem niet kan schelen zolang zijn eetbakje en waterbakje maar gevuld worden. Een mentaliteit om een voorbeeld aan te nemen!

Zondag! Ik sta op, draai de verwarming open, kijk naar buiten, en wat zie ik? Een witte wereld!!! De sneeuw is vannacht, terwijl we rustig lagen te slapen, toch stiekem blijven liggen! Niet veel, hooguit een centimeter, maar toch genoeg om nog maar eens gladheid te veroorzaken.

Pc aangezet, buitentemperatuur bekeken, oei! -3 graden! Het goedje zal dus voorlopig wel blijven liggen! Voorspellingen voor de hele dag bekeken: zou rond de -2 blijven! En daar gaan we dan weer! Leve het sneeuwjaar.

Ja mensen... lente! Ik had me die nieuwe lente toch een beetje anders voorgesteld!

Willy.

Geschreven door Willy om 05:53 Reageer op dit bericht

Bekakte mobiliteit.

Toen ik nog in Knokke woonde was elke richting een fluitje van een cent:

Je kon in één ruk naar Brussel, Antwerpen, Gent...
Je was in een wip in Nederland.
Een kwartiertje rijden naar Brugge.
Je had (voorlopig nog) een mooie viervaksbaan van Knokke naar De Panne. Je moest wel door de meeste kuststeden, maar dat had ook voordelen als je bestemming net een van die kuststeden was. Knokke-Oostende deed je in een half uur.

Kortom: je zat op rozen met de wagen.

Nu maak ik even de vergelijking met Oostende, en de nieuwe tijd!

Je kunt in één ruk naar Brussel; meteen langs de autostrade. En euh... tja, daarmee is ook alles gezegd. Alle andere richtingen zijn problematisch. Brugge bijvoorbeeld is al gauw een uurtje rijden op een trage (en nog vertraagde) tweevaksweg. En sedert de kustbaan werd 'verbeterd': aangepast aan de moderne, trage tijd, is het ook wel een uur naar Knokke of naar De Panne.

Die fameuze kustweg speelt hierin wel een cruciale rol! De noeste arbeid van de (ondeskundige?) voorgangers werd volledig teniet gedaan door de nieuwe en gediplomeerde (lees: 'geïndoctrineerde') verkeersdeskundigen. Die mooie, snelle verbindingsweg met 2 X 2 rijvakken, gescheiden door een middenberm of door bosjes en struikgewas, moest hoognodig gekannibaliseerd worden en aangepast aan de moderne noden! Die moderne noden waren vooral de onnozele toeristen, jong of oud, die 's zomers de vele campings langs die baan bevolkten. Zochten een bepaalde camping, vonden hem links van de weg en zwaaiden pardoes van de rechter naar de linker rijstrook met alle gevolgen vandien.

Vervolgens de campingbevolkende voetgangers: in vakantie, verstand op nul, en niet kijken om over te steken! Nochtans waren er voldoende verkeerslichten en zelfs voetgangersbruggen. Ook uit de grond gestampt door die 'ondeskundige' voorgangers! En er hadden nog meer van die veilige voorzieningen kunnen worden aangebracht.

Ongevallen op de kustbaan? Jawel! Die waren er. Vooral in de zomer. Maar waar gebeuren géén ongevallen op plaatsen en wegen waar toeristen met de hersenknop afgestemd op 'vakantie' de scepter zwaaien?

Met andere woorden: de nieuwe verlichte geesten vonden dat de dommeriken maar moesten worden beschermd ten nadele van de normale mensen. Deze laatsten moesten nu maar boeten door met een slakkengangertje gebruik maken van hun supermakkelijke verbindingsweg. Viervaks werd op de meeste plaatsen tweevaks, en een enorme diversiteit aan snelheidsborden verscheen ten tonele: 2 km aan 70, drie kilometer aan 50, dan plots weer 90! Je moet niet alleen constant op die borden letten, maar ook nog onthouden welk bord nu juist het laatste was dat je voorbijreed! Een regelrechte gruwel dus!

Zo is dus nu de toestand op die door de intellectuelen bekakte kustbaan. Om van de andere in- en uitvalswegen van Oostende maar te zwijgen. Soms voel ik me op een schiereiland: alleen maar verbonden met de rest van België door de autostrade  Brussel-Oostende! Want o wee als je ergens anders heen moet!

Of er nu geen ongevallen meer gebeuren? Natuurlijk gebeuren die nog. Misschien zelfs meer dan vroeger door de vele filevormingen en opstoppingen en aandachtsverlies door de slakkengang. En vooral nog steeds door toeristen met het verstand op nul. Maar de media zwijgen erover! Wat door intellectuelen werd beslist is immers onfeilbaar!

Willy.

Geschreven door Willy om 06:52 Reageer op dit bericht

Meningen.

Elk normaal denkend mens heeft zijn eigen mening. Dat is zijn volle recht, en dat moeten we respecteren. Ook al is die mening totaal tegengesteld aan die van jou. Maar of de mens altijd en in alle omstandigheden voor die mening uitkomt is natuurlijk een ander verhaal, want velen onder ons verbergen hun persoonlijke mening als ze in een gezelschap van andersdenkenden vertoeven.

Op zich is daar natuurlijk niets tegen. Dat heet 'zich sociaal opstellen', en gelukkig zijn velen onder ons heel erg sociaal. Maar helaas schept deze mentaliteit een heel erg vertekend beeld van wat we de openbare opinie noemen! Moest iedereen ophouden zijn eigen mening te verzwijgen, ten voordele van zijn sociale contacten, zouden we een heel andere openbare opinie te horen krijgen. Wees daar maar van overtuigd!

Erger nog wordt het nog als je op de duur je moedwillig verdraaide eigen instelling, als je eigen mening gaat aanzien. Dat komt dan zo ongeveer neer op een leugenaar die op de duur zijn eigen leugens gaat geloven! En reken maar dat er zo duizenden rondlopen!

Leren BEWUST ZIJN is hier de boodschap! Zoeken naar je eigen mening. Ophouden je te laten indoctrineren door al dan niet goed bedoelende anderen of door de media!

Wat ik ook betwijfel is of je eigen mening verdoezelen ten gunste van beter sociaal contact echt wel sociaal kan worden genoemd! Want 'sociaal' betekent voor mij: "Zo ben ik. Zo denk ik en verberg niets. Ik respecteer de manier waarop jij denkt, maar het is niet mijn denkwijze."

Wie het anders doet zet een masker op, en ik kan nooit geloven dat maskers voor langdurende sociale contacten kunnen zorgen. Wél voor snel wisselende contacten waar je in feite niets aan hebt!

En om die daarnet genoemde twijfelachtige openbare opinie nog meer in twijfel te trekken zijn daar de goedmenende mensen die aan een bepaalde politieke partij kleven omwille van waar die partij voor staat, of beweert voor te staan. Meestal hebben ze niet in het ootje dat ze gewoon bedrogen worden. Meestal hebben ze klakkeloos de 'openbare opinie' en de algemene trend voor hun sociale status gevolgd. Nemen we maar even enkele traditionele partijen onder de loep:

CD&V (tjeven): Christelijke democraten! Met andere woorden: godvruchtige, en dus eerlijke, integere mensen (zeggen ze...)! Daarop stemmen kan volgens velen dus niet verkeerd zijn (denken ze). O neen? Me dunkt dat de laatste perikelen met ACW en ACV voldoende bewijzen dat daar net zoveel wordt gesjoemeld als in alle andere takken van deze verziekte samenleving! Algemeen gesjoemel dat uiteindelijk tot de huidige financiële crisis heeft geleid.

Belastingsontduiking 'om bestwil' van de aangesloten leden?
Of belastingsontduiking uit eigenbelang?

Om het eender wat er van zij, maar het is wél op kosten van de modale belastingbetaler!!!

SPA (sossen): Sociaal geëngageerde mensen (zeggen ze...). Zou eigenlijk dé ideale partij moeten zijn voor alle sociaal denkenden. En misschien zijn ze dat wel, maar er zit een addertje onder het gras! Die sociaal denkende kiezers denken vooral sociaal om de sociale geldmiddelen van de staat te kunnen uitputten! Met andere woorden: het zijn vooral de lozers uit de maatschappij die de sossen aankleven. Trouwens, wat zeg ik? 'Sociale geldmiddelen'? Er zijn helemaal geen sociale geldmiddelen. Er is alleen maar een onmetelijke sociale schuldenberg!

De partij weet dat heel goed... maar die 'sociale gevallen' zijn verdorie een heel grote groep! Een hele kudde kiesvee! En dus heeft de partij zijn succes niet te danken aan zijn engagement, maar aan het feit dat er steeds meer lozers of werkonwilligen rondlopen in dit land. En er ook steeds meer worden geïmporteerd uit vreemde landen. Om de veestapel aan te vullen. Want die partij draait op lozers. Zonder lozers zou ze ten onder gaan! En dus moeten er, als er in België niet voldoende loozers worden gevonden, zoveel als mogelijk geïmporteerd worden, in de hoop ze snel Belg te kunnen maken en stemrecht te geven!

VLD (blauwen): dé partij voor de kleine middenstander, zowel als voor de grote ondernemer (zeggen ze...) Maar ze hebben de laatste jaren ook alweer bewezen niet langer trouw te zijn aan hun beginsels! Door ook meer en meer op de kleine man te mikken, hem met cadeautjes te overstelpen en in de watten te leggen... op kosten van de ondernemers onder ons! Ook voor hén is het dus in de eerste plaats om kwantiteit te doen in plaats van kwaliteit.

Met het feit dat zowat alle partijen de kleine man of de lozer voor hen trachten te winnen zou ik geen enkel probleem hebben. Als ze dit dan onder de juiste berichtgeving deden! Als die blauwen er nu eens gewoon voor uitkwamen dat ze de ondernemers willen steunen en dat ook daadwerkelijk deden. Als ze de 'kleine man' er eens van probeerden te overtuigen dat ze dat doen om hém zijn job te laten behouden. Liever dan dat ondernemers het land ontvluchten! Dat ze het de werkgevers makkelijker willen maken met als een der redenen: de werknemers werk te geven!

Maar in plaats daarvan gaan ze de makkelijke weg op: het domme gedeelte van de bevolking naar de mond praten en verwennen om stemmen te ronselen!

En zo zie je maar: een eigen mening hebben is goed. Als je drommels goed weet wat die mening op langere termijn betekent voor het land... EN VOOR JOU!!!

Want sossen die de werkgevers op de knieën dwingen kunnen geen garanties op blijvende tewerkstelling bieden aan hun beschermelingen, de werknemers. Kunnen evenmin cadeautjes blijven uitdelen aan sociale gevallen, lozers en werkonwilligen.

Blauwen die in plaats van hun werkelijke doelgroep te steunen, zich liever op de grootste groep richten, halen de ondernemingslust al evengoed onderuit.

Op de tjeven moeten ondernemers al evenmin rekenen, want die draaien, zoals ze altijd al deden, hun kap naar de wind.

Resultaat: veel goede ondernemers zien zich tenslotte voor de keuze gesteld: vluchten naar lageloonlanden of bankroet gaan!

Tja... als die grote groep werknemers, onder de vleugels van welke partij ook, steeds hogere lonen gaat eisen, moet de kleine groep die voor tewerkstelling zorgt, daar maar voor opdraaien. Is het een wonder dat ze het zinkend schip verlaten? Wat heeft een arbeider eraan als zijn partij hem wijsmaakt dat hij recht heeft op het dubbel van zijn huidig salaris, als zijn werkgever er dan maar het bijltje bij neerlegt?

Het zou allemaal kunnen veranderen. De wereld zou er heel anders kunnen uitzien. Als we met zijn allen eindelijk eens zelfstandig gingen denken en BEWUST GINGEN ZIJN!

Willy.

Geschreven door Willy om 07:32 Reageer op dit bericht

Abigaeil

...

Sterke dame!

 Al was het leven voor jou niet mals,
  Je ging maar door; speelde niet vals.
  Vijf kind'ren op de wereld zetten,
  En er voortdurend goed op letten
  Dat niets hen ook maar zou mankeren!
  Wie heeft jou dàt wel kunnen leren?

 

Je oude vader ziet het aan:
  Wassen, strijken, ervoor gaan.
Maar een onverlaat vond dat je faalde!
  Dat je niet al je punten haalde!
  Schande over hem die dat ook maar durft te denken,
  Van de vrouw die hem bediende op zijn wenken!

 

Van de vrouw die zijn maaltijden bereidde,
  Die helemaal niet dacht aan scheiden.
  Die ploeterde bij dag en nacht,
  En hem al haar liefde bracht.
  Neen! Gefaald dat heb je niet!
  Maar wie zó onnozel is... die ziet dat niet!

Papa Willy.

 

 

Dat was eventjes wat persoonlijk, om mijn gemoed te luchten uit bewondering voor de sterke vrouw die mijn dochter is.

Willy.

Geschreven door Willy om 06:42 2 reacties Reageer op dit bericht

Jeugdsentiment.

Opgelet: dit stukje moest ik in twee splitsen omdat maar 8 foto's aan één stukje kunnen worden toegevoegd op mijn manier. Om beide delen netjes achter elkaar te krijgen heb ik ze twee opeenvolgende datums gegeven. Ik plaats die foto's overigens vooral voor de familie en nageslacht.

Bij een bezoek aan dochterlief, die weer met volle moed haar nieuwe leven aanvangt op haar nieuw adres te Knokke, stootte ik op een door haar gemaakte fotocollage met verloren gewaande jeugdfoto's van mezelf. Dat mocht zeker niet ontbreken op mijn blog, en ik nam de grote fotolijst mee naar huis om de foto's, die allemaal enige exemplaren zijn, te reproduceren.

Ik kon twee kanten uit: scannen met de printer, of... gewoon fotograferen met een camera! Ik koos voor het laatste, want scannen geeft soms teleurstellende resultaten en/of strepen in het beeld.

Het resultaat van mijn werk vind je hieronder:

 

Mijn ouders bij hun huwelijk in 1939. 

 
 1945. Het eerste kleuterklasje met juffrouw Willems te Knokke. Tja... we waren oorlogskinderen! Van die periode herinner ik me vooral de angst toen we na school voorbij een houthandel moesten! Want mijn zus had me gezegd dat daar soms nog Duitsers verscholen zaten!
 
 1948. Het twee"de studiejaar met meester De Roo in die heerlijke na-oorlogse jaren. Niks geen Duitsers meer. Het leven wenkte.
 
 1951. Het vijfde leerjaar in de Gemeenteschool, waar meester Debruycker ons les gaf. Brave man. Toen hij hoorde dat ik naar een benzinestation zou verhuizen zorgde hij ervoor dat ik bij de prijsuitdeling een boek kreeg "Hoe werkt de auto?". Daarvan las ik in de vacantie elke letter, tot ik het vanbuiten kende!
 
 Mijn nieuwe thuis, met mijn vader, in 1952. Op de achtrgrond links het parochiekerkje van Knokke, waarvan nu enkel nog het torentje bleef staan en nu naast de nieuwe kerk prijkt.
 
 

Diezelfde dag in het benzinestation: met pa op de motor: Een oude, puffende FN motor. Een Belgisch en oerdegelijk fabrikaat.

Een gelukkige tijd? Ja en nee! Ik was de lieveling en de mascotte van de klanten... kreeg hopen drinkgeld...  maar was hopeloos eenzaam! Als de vriendjes gingen spelen moest ik werken! Enkel op school had ik goede contacten. Maar buiten spelen was er niet meer bij!

 
 1956: in de vakschool te Brugge. Leren lassen. De praktijklessen spraken me wel aan; de overkatholieke school met dito leraren en priesters totaal niet! Ik vond het idioot telkens weer naar de kerk te moeten om luidkeels 'hozanah in den hoge' te schreeuwen. Een periode om maar snel te vergeten!
 
 

Een jongeman geworden met muzikale ambities. Dit moet rond 1960 zijn, en nà de Caltex periode, toen ik weer voluit aan het gewone leven kon deelnemen. Mijn eerste accordeon.

 
 Met de bromfiets te Braine-le-Chateau. Een tussenstop tijdens een rit naar de ardennen bij mijn zus (wiens zoontje bij me op de brommer zit). Tent en slaapzak die normaal aan weerszijden van de brommer hingen, zijn even afgehaakt.

 
Vervolg Hierna!

Willy.

Geschreven door Willy om 05:57 Reageer op dit bericht

Jeugdsentiment 2.

 
 

Een bezoekje aan Bokrijk met een liefje, die de foto nam. Dit moet rond 1963 zijn geweest.

 

Wilde jaren, wilde haren!

 
 Nog maar ergens een pasfootje uit die periode.
 
 Oh die muziek toch hé?
 
 En dan... bij de politie! Mijn eerste politiemotor in 1965. Triumph 350.

Voilà. Dat was de story van mijn jeugd. In 1968 huwde ik, kwamen de kinderen de een na de ander, stegen mijn verantwoordelijkheden, en was mijn jeugd voorbij!

Maar één zaak staat als een paal boven water: als ik aan mijn jeugd terugdenk dan moet ik toegeven dat ik me van kindsbeen af heel 'bewust' ben geweest van mijn bestaan en ging zoeken naar de reden van dit alles. Nooit iets zomaar klakkeloos heb aangenomen, maar ook nooit iets zomaar verworpen. Ze konden me veel vertellen, maar uiteindelijk distilleerde ik er toch het mijne uit. Die eigenschap is er heus niet met de jaren gekomen!

Willy.

Geschreven door Willy om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Belangrijke mededeling

 

Omdat ik het verwarrend vond dat in de top 1000 mijn blog met de ondertitel 'Willy's columns' wordt gepresenteerd, en in de top 200 met de eigenlijke (adres-)titel 'bewust_zijn', heb ik de ondertitel laten varen en resoluut voor bewust_zijn gekozen. Zo zal mijn blog in beide lijsten als 'Bewust_zijn" voorkomen en is verwarring uitgesloten.

Ik doe dat ook omdat ik vaststel dat, telkens ik in de top 200 terechtkom, ik meer bezoekers heb. Blijkbaar spreekt 'bewust zijn' de mensen meer aan, en refereert het ook beter naar de inhoud van mijn blog.

Willy.


 

Geschreven door Willy om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Bewust_zijn

↑ Terug naar de berichten