Naar de inhoud

Bewust_zijn

mijn levensvisie
akke.beakke.be

Archief

UFO of zo.

1159906-68163478cc1a9a9ccbc5ebb31bca6295.jpg
Na op History Channel een massa documentaires over UFO’s te hebben kunnen bekijken, verwondert het me nog altijd dat de regeringen alles wat in die richting wijst doodverven, maar dat verschillende wetenschappers er toch al heel anders tegenaan kijken dan vijftig jaar geleden.

Want vijftig jaar geleden, was er een Zwitserse kelner die zich in geschiedenis en archeologie interesseerde, maar nooit de kans had gekregen om hogere studies te doen. Toch, en wie weet juist dààrdoor, kon hij niet zomaar klakkeloos aannemen wat hij allemaal las over archeologische vondsten, de piramides, wie ze had gebouwd en hoé. Hij stelde het allemaal heel erg ‘im frage’, en ging daar zover in, die vindplaatsen dan maar persoonlijk te gaan opzoeken met zijn spaarcenten.

Om de uitleg van de archeologen te onderzoeken en er zich zijn eigen, meer op logisch denken gerichte mening over te vormen.

Het resultaat was het boek ‘Waren de goden kosmonauten?’ en zijn naam was Erich Von Däniken. Ik kocht het boek in de late jaren vijftig en was onmiddellijk onder de indruk van de logische benadering van honderd en een zaken waarvan wetenschappers ons al jarenlang hun eigen ‘onweerlegbare’ maar erg gratuite mening voorschotelden. Als ze iets vonden dat niet in de hén aangeleerde context paste, werd het doodgezwegen, of zodanig verdraaid tot het er wél ging in passen voor wie niet verder nadacht en er de onlogische speculaties maar bijnam.

Maar Von däniken werd door die geleerde heren uitgelachen en beschimpt! Wat zou dat stomme kelnertje daar nu van weten? We zijn vijftig jaar verder, en nu moeten ook wetenschappers en archeologen toegeven dat een en ander toch wel in vraag mag worden gesteld. Is het toeval dat weeral een leek daar aanleiding moest toe geven? Zouden die wetenschappers ook dát toegeven?

Want er volgden nog vele reizen en boeken van Von Däniken. Een voor een maakte hij brandhout van de gevestigde wetenschappelijke uitleg en gaf het allemaal een veel logischere verklaring. Bekeken vanuit het standpunt van de mens van de twintigste eeuw, en niét uit de overleveringen van de late middeleeuwers.

Dat bewijst dan maar weer dat wetenschappers helemaal niet die genieën zijn die we denken dat ze zijn. Hun klinkende titels halen ze gewoon uit de mogelijkheden tot studeren die hen ooit werden geboden. Wetenschappen studeren die eigenlijk noch min noch meer waren dan overleveringen die van generatie op generatie profs werden doorgegeven zonder ooit ook maar iéts in vraag te stellen. Maar echte doorbraken blijken toch altijd weer van leken te moeten komen! Waaruit ik dan weer de conclusie moet trekken dat leken er nodig zijn in de maatschappij. Leken, tenminste als ze voldoende intelligent zijn, staan immers open voor alles en zijn nog niet gebrainwashed door de ‘onfeilbaren’.

Ik heb zo mijn eigen ideeën over UFO’s. Ze zijn er wel hoor! En ze blijken ook heel erg geïnteresseerd in ons. Maar ze willen zoveel als mogelijk elk contact met ons, barbaren, vermijden. Wachten tot we voldoende geëvolueerd zijn. En als ik de tegenwoordige neerwaartse evolutie van het mensdom bekijk, zullen ze nog wel een paar duizend jaar mogen wachten!

Of anders zijn ze helemaal niet geïnteresseerd in een intergalactische multicultuur. Hebben misschien in hun ‘primatenstadium’ hetzelfde meegemaakt als wij nu, en gezien wat de gevolgen ervan waren. En, anders dan wij, de nodige lessen getrokken uit hun verleden. Bijgevolg hoeven we ons geen illusies te maken over ‘close encounters’. Daar hebben ze voorlopig heus geen behoefte aan!

Voor het feit dat ze hier zomaar lijken te komen en te gaan kan ik maar een paar redenen bedenken:

1. Op militair gebied: Ons in de gaten houden, zodat we geen stommiteiten uithalen die het hele universum in gevaar zouden kunnen brengen.

2. Op toeristisch gebied: Misschien hebben ze ook reisbureaus zoals wij, en brengen ze toeristen die eens goed willen lachen naar onze contreien. Om te kijken hoe dom wij wel kunnen doen. Om zich te pletter te lachen met de charlatans die we zélf steeds weer als leiders kiezen. Of om te gruwelen met de wreedheid waarmee we oorlogen voeren. Als het zo is komen ze goed aan hun trekken, want we hebben het allemaal in de aanbieding op ons kleine planeetje. Ze noemen onze aarde waarschijnlijk ‘De gekke planeet’. Het gekkenhuis van het heelal.

3. Of, en dat is heel waarschijnlijk: een combinatie van beide vormen van bezoek.

Dus, wat mij betreft: mijn interesse in UFO’s is over. Tenminste, toch mijn nieuwsgierigheid naar hoe het eventueel contact zou verlopen. Dat zal nog wel lang op zich laten wachten. Is niet meer voor mijn tijd noch voor die van mijn dichte nageslacht. Ik beschouw het fenomeen dan ook alleen maar als een interessante soort folklore. Maar dan een soort folklore waarin we nog lang geen toegang hebben. Omdat de dwazen onder ons steeds dwazer worden.

En dat regeringen het fenomeen doodzwijgen? Wat zou je anders verwachten van regeringen? Wat je doodzwijgt en negeert moet je niet onderzoeken en dus heb je er geen werk aan. Punt. Zo handelen regeringen nu eenmaal.

Wat me dan weer wél dwars zit is het feit dat ze het niet alleen maar doodzwijgen, maar er zich ook nog aan schuldig maken het weinige bewijsmateriaal dat soms per ongeluk wordt gevonden, als top secret te gaan verbergen en getuigen het zwijgen op te leggen.

Willen ze dan misschien de primeur voor het geval er soms ooit van enig contact sprake zou zijn? Uitzoeken of die lui soms geen wapens hebben die nog beter kunnen doden dan de onze?

Angst dat ‘de vijand’ die wapens als eerste te pakken zou krijgen?

Redeloze angst volgens mij. Als die aliens over de technologie beschikken om van waar ook uit het heelal tot hier te geraken zijn ze stukken intelligenter dan wij. En wie zo intelligent is zal zijn kennis niet verspillen aan het vervaardigen van moordwapens. Tenzij als zelfverdediging mocht dat ooit nodig blijken. Maar in dit geval zullen ze wel voldoende voorzorgen nemen om die wapens niet in handen van achterlijke primaten zoals wij te laten vallen!

Maar om terug te keren tot Von Däniken: logisch bekeken bestaat er geen twijfel over het feit dat de piramides met buitenaardse hulp zijn gebouwd, en dat er een tijd was dat die ‘goden’ het mensdom hielpen. De aarde bulkt van de bewijzen daarvan. En dan rijst de vraag:

- Waarom hebben ze zich plots teruggetrokken?

Antwoord: omdat ze uiteindelijk gingen inzien dat met het mensdom weinig positiefs aan te vangen viel. Dat al hun pogingen steeds weer mislukten omdat de mens niet snel genoeg evolueerde, en veel van hun technieken stiekem en achterbaks ging gebruiken tegen hun soortgenoten. Toen moeten ze hebben beseft dat ze dat hele zootje beter nog enkele duizenden eeuwen in eigen vet moesten laten stoven alvorens nog eens tussen te komen. Ook hebben beseft dat je de evolutie niet kunt forceren. Mensen moeten leren van hun eigen fouten. Met schade en schande. Met bloederige oorlogen, met religies die ze dom proberen te houden, en met alle ellende er op en er aan. En dan moet de mens zich maar gaan afvragen of hij lering wil trekken uit zijn fouten, of ze koppig blijven herhalen. En voor het ogenblik wordt steeds meer voor dat laatste gekozen. We vergeten de ellende, voortgebracht door onze eigen fouten, en zodra de tijden maar enigszins verbeteren gaan we die fouten herhalen! Om je dood te ergeren. En dat is dan ook wat die aliëns doen!

En gezien de eenentwintigste eeuw zich aanbiedt als de eeuw van de decadentie vraag ik me af of de mens wel ooit tot rede zal komen. Misschien… misschien ook niet. We hebben ons eigen lot in handen. Maar we hebben jammer genoeg ook de eigenschap om steeds weer naar de afgrond toe te willen sturen! En daarin worden we gretig gesteund door onze politici.

Maar ondertussen houden ze ons wél in de gaten hoor! Wees daar maar van overtuigd. Want een ras dat er voor kiest achterlijk te blijven is in staat vroeg of laat een enorme ramp in het heelal te veroorzaken, en dat is wel het laatste waar ze zitten op te wachten!

Waarschijnlijk ook kennen ze enorme krachten en energiebronnen die wij nog niet hebben ontdekt. En zolang we die niét ontdekken zijn ze veilig. Ontdekken we ze vóór we de rede ontdekken, dan zullen ze ons wel moéten vernietigen om erger kwaad te voorkomen. Een kind kun je nu eenmaal niet met hoog explosief springtuig laten spelen en de hele Melkweg op het spel zetten!

Want zeg nou zélf: van zowat alles wat we ooit ontdekten werd eerst en vooral de vraag gesteld hoe dood je er een medemens kunt mee krijgen! Vliegtuigen werden pas goed ontwikkeld toen we ontdekten dat we er bommen konden mee gooien op andermans kop. Nucleaire energie werd eerst en vooral ontwikkeld als superbom. Pas daarna gingen we schoorvoetend kerncentrales bouwen.

Hoe betrouwbaar is een dergelijk ras als je het op galactisch vlak bekijkt? Slechts één definitie is mogelijk: ‘Ontroerend kinderlijk… wreedaardig corrupt en egocentrisch… en levensgevaarlijk’! Met andere woorden: kinderen die je de rug niet kunt toedraaien als je niet wilt dat ze kattenkwaad uithalen!

Onze evolutie op positieve manier versnellen blijkt hen destijds niet te zijn gelukt. Nu kunnen ze alleen maar hopen dat we tenminste sneller moreel en bewust evolueren dan dat we de nog verborgen krachten in het heelal ontdekken. Gebeurt het omgekeerde, dan rest hen geen andere keuze dan ons te vernietigen!

En daarom alleen houden ze ons van dichtbij in het oog.

Willy.

Geschreven door Willy om 09:30 2 reacties Reageer op dit bericht

La douce France!

Toen ik vrij regelmatig Frankrijk begon te bezoeken (ik zal toen zo’n 35 jaar geweest zijn), viel het me telkens weer op hoeveel vreemden, vooral Algerijnen, daar het straatbeeld ‘opfleurden’. Ik vond het wat exotisch en stelde me daar verder geen vragen bij. Het was trouwens ook ver van mijn bed. In onze contreien was er nog geen sprake van die evolutie.

Nu echter zie ik in dat Frankrijk veel eerder dan wij aan multicultuur ging doen! Logisch ook! Ik hou wel van de Franse mentaliteit, nonchalance en ‘savoir vivre’, maar weet ook dat de Fransman nu niet bepaald staat te springen om te ‘mogen’ werken! En dus waren ze er ook al heel vroeg bij om vreemden te importeren om de lastige karwijtjes op te knappen! Op multicultureel gebied zijn ze dan ook al veel verder gevorderd dan wij. En smaakten ook al eerder dan wij de gevolgen ervan! Gevolgen waaraan wij een voorbeeld zouden moeten nemen, maar dat natuurlijk niet doen.

Toen kwam Sarkozy en zou nu maar eens paal en perk stellen aan allochtone criminaliteit en vandalisme. Maar hij kwam te laat! De al grotendeels allochtone bevolking keerde zich tegen hem en na één ambtstermijn kon hij opstappen.

De reden is heel simpel: minderheden voelen zich altijd bedreigd. Meerderheden voelen zich comfortabel, hebben geen politieke voorkeur, en maken zomaar ergens een bolletje zwart in het kieshokje. Niét zo met minderheden hoor! Zodra zich ook maar iémand op de kiezerslijsten voorstelt als hun ‘maatje’, kiezen ze, als één blok, voor die paljas. Zo ook gebeurde het dan ook in Frankrijk. Bij de autochtone bevolking zat de voorkeur heel erg gespreid. Ongeïnteresseerd eigenlijk! Maar de allochtone bevolking had haar kans gezien en maakte die waar: als één blok voor Hollande stemmen… en winnen natuurlijk! Want Sarkozy, die lustten ze rauw. Die was véél te Frans!

Bekijk nu eens aandachtig deze fotoreeks en huiver. Want dit staat ons ook te wachten als we verder doen zoals we bezig zijn:

1159007-9adcf1618eb865bd2cf17cdf06557630.jpg

In normale omstandigheden zou je bij een meeting van een oud of nieuw staatshoofd toch de nationale vlaggen moeten zien wapperen!

Wel, hiernaast de meeting van Sarkozy op 1 mei 2012.

Het wemelt inderdaad van Franse vlaggen!

Het wemelt van vaderlandsliefde!

De Fransman op zijn best.

Frankrijk op zijn mooist!
1159007-206673a952915561ff1a94f454ddceaf.jpg

En nu maken we maar even een vergelijking met het publiek van Hollande:

Hiernaast het publiek op de place de la Bastille bij de rede van Hollande toen hij het presidentschap op zich nam op 6 mei 2012.

Het wemelt ook van vlaggen!!!

Maar het zijn allemaal vreemde!

Waar zijn de Franse?
1159007-5c714abfe6cf8969f3a413c5804273ba.JPG

Nog meer bontgekleurd moois? Geen probleem!

Zie met eigen ogen wie voor hém kozen, en wie zich in Frankrijk de meerderen voelen! Je moet al héél goed kijken om ergens een Frans vlagje te ontwaren!

Laten wij het echt ook zover komen?
1159007-ac23b0b8e1209908070ac0708e7ecb23.JPG

En we gaan maar door en zoomen even in!

Om het à la De Gaule te zeggen:

“Français… Françaises… oú êtes-vous donc passé?”

Een nieuwe bestorming van de Bastille… maar nu met een heel ander doel!

Vive la république! Vive les profiteurs!
1159007-fcbcb6f00725df86bc41ba699adbfb14.JPG

En dit is wel de mooiste. Een kleine close-up van het soort mensen dat Hollande op de handen draagt!

Ziet hij dat zélf niet in?

Natuurlijk ziet hij dat in. Maar het zal hém worst wezen! Hij is toch maar lekker verkozen hé? En daar alleen komt het voor dit soort landverraders op aan!

En het verhaal is nog niet ten einde. Zo heb ik nog een aantal close-ups en details, maar ik kan niet blijven doorgaan. De vijf hierboven tonen trouwens duidelijk aan waar de wereld op aanstuurt: de totale vernietiging van het blanke ras met de hulp van… de blanken zelf. Van de anti-vaderlandse politici. Maar anti-patriotisme staat niet in het wetboek als ‘verboden’. Racisme wél!!! Verkozenen zijn daarom telkens weer:

Politici die spuwen op het vaderland.

Politici die de indringers in de watten leggen!

Politici die verkozen werden door het stomme, domgehouden volk!

Politici die hun land en hun ziel verkopen aan wie ook maar voor hen wilt stemmen! Als het maar stemmenwinst oplevert! Het vaderland en zijn volk kunnen de boom in!

Had ik deze beelden veertig jaar geleden gezien had ik me niet druk gemaakt: ze doen maar, daar in dat onnozele Frankrijk. Het is ver van mijn bed!

Maar anno 2012 is het, dank zij de Europese Unie, IN mijn bed geraakt! Want mijn eigen volk blijft maar verder kiezen voor de foute politici en blijft er maar naar streven in diezelfde schoentjes te geraken!

O N V O O R S T E L B A A R ! ! !

Zal ik even uitleggen hoe dat werkt? Kan ik heel goed, want bij de fusie van gemeenten in 1972 te Knokke-Heist zag ik net hetzelfde gebeuren: een grote gemeente fusioneerde met enkele kleinere. Toen kwamen de verkiezingen. De inwoners van de grootste gemeente dachten dat ze op rozen zaten en hadden bovendien, geïndoctrineerd door bepaalde heel negatieve kritieken tijdens de verkiezingscampagne, nog een appeltje te pellen met hun gemeentebestuur. Ze kozen dus heel gemengd. Méér nog: ze vonden dat er wel eens verandering in het bestuur mocht komen! Zo maar. Om even te kijken of het niet beter zou zijn.

De kleine gemeenten echter, stemden allemaal unaniem voor kandidaten uit hùn gemeente!

Resultaat: een kleinere gemeente zegevierde en mocht voor een ambtsperiode de burgemeester leveren. Nét hetzelfde is nu in Frankrijk gebeurd. Allochtonen hebben ‘en bloc’ voor Hollande gestemd. Een magistraal cadeau dat gewicht in de schaal legde. Autochtonen deden dat dan weer heel gemengd. En nét een beetje té gemengd om voldoende tegenwicht te kunnen bieden tegen die allochtone berg.

Willy.

Geschreven door Willy om 09:16 Reageer op dit bericht

De Albanese stort.

1158163-43ba74bd216a318dd5b9ead2ded19c9c.jpg
Neen hoor, ons landje verloedert niet! Wat denk je wel?

Veel commentaar bij deze foto geef ik niet dit keer. Voor uitleg verwijs ik naar mijn column ‘Albanese achterburen’ van 16/1/12.

Voor wie toen misschien dacht dat ik overdreef legde ik maandag 14/5 om 20 uur dit opbeurend stukje verloedering vast van uit het zijraam van mijn slaapkamer.

En toen ik om 23 uur naar bed ging stelde ik vast dat de berg nog zowat verdubbeld was. Reikte nu tot halfweg het raam. Om 20 uur was de berg nog maar in wording! Maar om 23 uur kon ik geen foto meer nemen. En ik vroeg me af of de reinigingsdienst dit karweitje wel kon opknappen met één vrachtwagen. Zouden ze niet beter een containerschip sturen? En dat gebeurt zowat om de twee maand!

Noteer dat die straat ook pas werd heraangelegd! Om de buurt wat ‘op te smukken’!

Maar het zal wél netjes geregeld zijn hoor! Het Grof Huisvuil werd zéker wel opgebeld door de allochtone bewoners. MAAR:

1. Grof huisvuil mag pas de DAG VAN DE OPHALING vanaf 05 uur worden buitengezet.

2. Als de autochtone burger ook maar een afgedankt tapijtje de avond voordien buitenzet, riskeert hij een boete van 500 euro. En de pakkans is hier héél erg groot!

3. De ophaling is gratis. Dit wil zeggen: op kosten van de belastingbetaler!

4. Dit mooi opgeknapte huis lijkt wel grof huisvuil te genereren aan de lopende band! Het is gewoon… een grof huisvuilfabriek! Waarschijnlijk een winstgevend familiebedrijfje. Maar een bedrijfje dat zijn afvalproducten laat wegwerken door de gemeenschap.

Het positieve hieraan is dan weer dat ze zich hier al goed thuis voelen. Volledig geïntegreerd zijn. Of wij ons hier nog thuis voelen is dan weer een andere vraag! Een vraag die geen kat interesseert. Multicultuur weet je wel?

Willy.

Geschreven door Willy om 09:07 Reageer op dit bericht

Vader Abraham.

1157633-4c539ef3ab5f530b2081fffca6b1cca9.jpg
Ik heb Pierre Kartner (Vader Abraham) altijd al moeten bewonderen om de mooie muziek die hij ons bracht. Het kleine café aan de Haven bijvoorbeeld vond ik onovertrefbaar. En dan het smurfenlied! Wisten jullie trouwens dat de verhalen van die smurfjes aanvankelijk een flop leken te worden en op sterven na dood waren? Ze werden pas wereldberoemd NADAT Pierre Kartner er een lied over schreef! Prompt schoot de verkoop van de strips de hoogte in en was er geen houden meer aan! Uit bijgevoegde afbeelding blijken smurfen in Duitsland Schlümpfe te zijn! In Spanje zijn het dan weer Pitufas. In elk geval zijn ze mede dank zij Vader Abraham een succesverhaal geworden.

Maar mijn bewondering werd nog groter toe hij van zijn beroemd klein café aan de haven een remake maakte: Het rookvrij café op het pleintje! Ontroerende waarheid! Daarin spijkert hij alle azijnpissers en jankerds aan de muur in eenvoudige bewoordingen.

Niks geen verwijt aan de overheid te bespeuren, maar ‘het plakt wél aan de ribben’ zoals we in Vlaanderen zeggen!

Wie het niet kent kan het trouwens onder andere hier vinden:

http://www.youtube.com/watch?v=JyFA4fdRbbg

En dit is de tekst:

Vader Abraham
Daar In Dat Rookvrij Café (melodie: in het kleine café aan de haven)

De rook om je hoofd is verdwenen
Je kunt nu gewoon weer zien wie naast je staat
Je kijkt om je heen en het voelt toch wat vreemd
Nu het roken voorgoed overgaat
Je hoort ome Arie al zeggen: als ik niet mag paffen
Neem ik een kroket
Hij wordt sjaggerijnig, de weegschaal op tilt
Arie wordt op den duur moddervet

Refrein: Daar in dat rookvrij café op het pleintje
Daar zijn de mensen niet blij en niet tevree
Ze zitten daar nu met hun wijsvinger tegen de neus
Gebogen over een glasplaatje aan een wit lijntje
Waar is mijn geur, mijn rook, mijn ouderwets café?

Een klant wat gestresst gooit zijn dartpijltjes vrolijk in 't rond
Een beland in een oor
Een ander die springt door een ruit van 't café
Omdat hij steeds met pokeren verloor
De kastelein kijkt wat bedroefd in het rond
Door zijn eens zo gezellig café
Straks wordt ook nog ons kopje koffie verboden
Dan is d'r alleen nog maar thee

Refrein.

Niet roken maakt meer nog kapot dan je lief is
Toch slaan we er ons samen doorheen
Want zonder zo'n witblonde stengel in je mondhoek
Voel jij je toch maar heel alleen
Je mist nu nog erger die blauwgrijze wolken
Die stijgen tot aan het plafond
Ik kan me niet houwe, ik steek er een op
De kastelein krijgt toch de bon

Refrein (2X).

Tja… het zal je café maar wezen! Driewerf hoera voor Pierre Kartner, want waar de pers niet durft te spreken, blogs niet worden gelezen, en kettingmails de prullenmand in vliegen, zou zo’n simpel lied wel eens beter kunnen scoren dan wat dan ook.

Toch vind ik één minpuntje: de tekst had veel beter gekund. Lijkt inderhaast geschreven. Toch geef ik vader Abraham een negen op tien voor het idee alleen al! Spijtig dat het zo overhaast afgewerkt werd, en dat zal hij ondertussen zéker ook wel vinden van zijn werkstukje.

Willy.

Geschreven door Willy om 08:53 Reageer op dit bericht

Scheren (update)

Eigenlijk ben ik toch wel een veel te grote perfectionist in sommige zaken. Wil altijd alle mogelijkheden onderzoeken om dingen of methoden beter te maken. Behept met de onhebbelijke gewoonte altijd weer te zoeken tot ik het onderste uit de kan weet te halen! Het zal je maar overkomen zo’n karakter te hebben! En vermits ik me elke morgen moet scheren, kan het ook niet anders of ik stel de methode dagelijks weer in vraag. Zoekend naar eventuele betere mogelijkheden.

Nu. Gek zijn doet geen zeer zeggen ze, en ik heb er leren mee leven. Schuif het maar op mijn rusteloze geest.

Zo vraag ik me al tientallen jaren af waarom de markt overspoeld wordt door allerlei soorten ‘aftershave’, maar er weinig of niets te vinden is als ‘preshave’. O ja… als je zoekt vind je ze wel. Maar dan blijkt het telkens weer om een of ander gel- of cremezeepje te gaan om je gezicht te wassen vóór het scheren. Maar dat verzacht voor geen sikkepit je baard noch helpt het je gladder en comfortabeler te scheren. En dat moet toch kunnen?

En ja, sedert mijn ‘ontdekking’ van scheerolie ben ik niet meer gestopt met experimenteren (Zie ook mijn column ‘Scheer je glad’ van januari 2012 – staat nog in de lijst hiernaast).

Omdat mijn zelfgemaakte scheerolie toch spotgoedkoop te maken valt hoef ik er ook niet zuinig op te zijn, en vind (voorlopig?) de volgende methode het best:

- Gezicht wassen en vochtig laten.

- Tien druppels scheerolie in de handpalm druppelen en over de vochtige baard smeren.

- Daar bovenop scheerschuim (uit spuitbus) aanbrengen.

- Scheren.

Op die manier hoef ik geen tweede scheerbeurt voor hardnekkige plaatsen, want door eerst olie aan te brengen kun je bijna ongelimiteerd aandringen op die plaatsen, zonder dat irritatie optreedt.

Of het scheerschuim dan nog wel een functie heeft? Jawel! Een dubbele zelfs: ten eerste ondersteunt het de functie van de olie en ten tweede:als je alleen maar olie aanbrengt worden je mesjes kleverig en gaat er allerlei troep in plakken. Door bovenop de scheerolie scheerschuim aan te brengen gebeurt dit niét. Gelukkig maar!

Het resultaat is een ultra comfortabele scheerbeurt, waarbij de mesjes als ski’s over de sneeuw glijden, een extra glad resultaat garanderen, én een stuk langer meegaan. Met één enkel ‘Gilette Fusion’ mesje scheer ik me nu anderhalve tot twee maand ultra glad en voelt mijn gezicht aan als een babyhuidje!

Dan als finishing touch nog een lekker frisse aftershave er bovenop, en je voelt je dertig jaar jonger!

1156866-86c3cbc8cde622a8c725d89a88bdcb96.jpg
Waarom? Ijdelheid? Helemaal niet! Mannen weten wel waarom! Want niets voelt zaliger aan dan een frisse, gladgeschoren baard. En hoewel ik zelf ooit eens zo stom was om enkele jaren met baard te willen lopen (zie de ‘smerige’ foto hiernaast), heb ik toch medelijden met elke man die het nodig vindt een baard te laten groeien. Je voelt je vuil. Onverzorgd! Onfris (bijna had ik geschreven ‘onrein’, maar dat woordje laten we maar aan de Halal fanaten).

Dat was trouwens de enige reden dat ik er na een paar jaar de brui aangaf en het harige zootje maar uit mijn leven liet verdwijnen. En pas toen het laatste stoppeltje tot op de huid was afgeschoren wist ik weer wat ‘je fris voelen’ betekent voor een man. En dat goed gevoel… dat wil ik nooit meer kwijt! Vandaar dat ik zo veeleisend ben geworden voor scheersystemen.

En weet je, toch heb ik aan die foto nog een anecdotische herinnering! We kregen ooit een nieuwe hoofdcommissaris. Echt wel een geleerde bol in de meest gunstige zin van het woord. Hij liep nog een tijdje mee in burgerkledij met de vorige hoofdcommissaris alvorens die met pensioen ging. Na zowat een week hadden we al veel van elkaar gehoord, maar waren nog niet voorgesteld. Toen liep ik hem op het lijf. Ik vroeg hem of hij de nieuwe hoofdcommissaris was, en zei hem mijn naam. Hij verschoot en vroeg ‘Ben jij dan een…’, maar keek dan wat beter en zei “Oef! Even dacht ik dat je een noordafrikaan was!”

Twee jaar later liep ik, zo fier als een pauw dat ik mijn baard had verwijderd, zijn kantoor binnen. Hij was in gesprek met een vrouwelijke commissaris. Een kwartier lang bespraken we met zijn drieën bepaalde zaken. Geen reactie! Toen hield ik het niet meer uit en vroeg: “Maar zien jullie dan niets aan mij?”

Ze bekeken me van kop tot teen, maar zagen niets! Pas toen ik het ze vertelde merkten ze het op. Het gaf me stof tot nadenken. Blijkbaar ‘ervaren’ mensen elkaar meer dan dat ze elkaar echt bekijken. Wie dus denkt zich met een baard te kunnen ‘vermommen’ is er toch wel aan voor de moeite!

Willy.

Geschreven door Willy om 16:07 Reageer op dit bericht

Moraalridders.

1156284-ddac478939018fa14c4776c550d848b7.jpg
Jawel! Ik weet het! Ik ben, eigenlijk tegen wil en dank, een moraalridder. Een uitgestoten soort. Een soort dat niet meer past in deze moderne wereld. Een soort dat aan het uitsterven is. Gedoodverfd en belaagd. De wereld wilt geen moraal meer. Het maakt je leven alleen maar moeilijker. Het drukt je met de neus op verantwoordelijkheden. Verantwoordelijkheden die we liefst vergeten en ontlopen!

Want zeg nou zelf: een leven zonder zorgen, in harmonie met de openbare opinie, moet toch heerlijk zijn? Dat dit leven niet kan blijven duren omdat het elke vorm van logica mist? Zal ons een zorg wezen! Vandaag schijnt de zon en morgen is er weer een andere dag!

En daarom, eerlijk gezegd, zou ik graag van dat imago van moraalridder af geraken! Mijn lezers zullen me op de duur een ouwe zaag vinden en dat wil ik nu juist niet zijn! En nu weet ik wel dat er maar één manier is om niet voor clown te worden aanzien: ‘De clown niet uithangen’!

Maar helaas… ik kan het niet laten de moraalridder uit te hangen! Omdat moraal stilaan verdwijnt uit onze cultuur! Omdat ik daarmee een zwart gat probeer op te vullen! Omdat ik het wel moét van me af schrijven. En toch is het een schoentje dat me niet echt past. Zou veel liever meeloper zijn! Een goede pint drinken en de wereldproblemen laten oplossen aan de toog. Maar ja, waar vindt je nog zulke togen sedert het kleine café aan de haven een rookvrij café werd, bevolkt door azijnpissers?

En dus, hoewel de teloorgang van mijn vaderland me hoog zit, kan ik er toch niet blijven over zagen hé? Of toch? Want waar moét je dan over schrijven…

- Als je geen straat kunt inwandelen zonder dat indringers je voor de voeten lopen?

- Als eigen volk die indringers niet eens lijkt te zién, lijkt te horen, laat staan er zich een eigen mening over te vormen?

- Als de regering niet eens weet dat een der grootste oorlogen woedt die de wereld ooit heeft gekend? Een geniepige, vermomde oorlog! Verscholen achter terrorisme. Vermomd onder ramkraken. Maar geprezen als humane multicultuur!!!

- Als ’s lands grenzen zijn afgeschaft?

- Als ’s lands cultuur steeds verder vervaagt?

- Als ’s lands volk totaal niet reageert? Integendeel, steeds weer voor hetzelfde soort paljassen blijft stemmen?

Wat doe je dan als rechtgeaarde Vlaming? Moraliseren? Maar moraal is een vies woord geworden! Ooit zal het ook wel verboden worden, net als het roken op café en het benaderen van vrouwen.

Waarmee ik maar zeggen wil, voor wie het nog niet heeft begrepen, dat mijn inspiratie voorlopig nog maar eens in een dipje zit en ik vind dat ik het maar wat rustiger aan moet gaan doen, en hopelijk lukt me dat. Zoniet worden mijn schrijfsels te eentonig en wordt de kwaliteit ingehaald door de kwantiteit.

En dus ga ik maar eens op zoek naar andere inspiratie, en loop desnoods maar met een blinddoek voor ogen de straat op.

1156284-4a016d331ff7054fce24b8208e946bf0.jpg
Waarbij Chico dan maar als blindengeleidehond moet fungeren.

Dan pas kan ik me één voelen met mijn volk: als blinde onder de blinden!

En vooral: mét muilkorf!

Willy.

Geschreven door Willy om 10:28 2 reacties Reageer op dit bericht

Voor eigen deur.

In de loop der tijden heeft de wereld enorme evoluties meegemaakt. Sommige volkeren bleven steken in geïndoctrineerde religies en bleven bijgevolg dom, arm en onproductief. Initiatieven werden zoveel als niet genomen. Het succes van die religies stak hem vooral in het feit dat wie dom wordt gehouden niet weet dat hij dom is en alles beter denkt te weten dan anderen! Daardoor bléven ze dus maar dom en was er geen gevaar dat de geloofwaardigheid van de religie in het gedrang zou komen!

Weer andere volkeren dan, werden intelligent genoeg om zich van het juk der religies te bevrijden en een menswaardig bestaan op te bouwen. Een bestaan dat gebaseerd was op humanisme, wetenschap en technologie. Wie intelligent was, kreeg alle mogelijkheden om te ondernemen. Wie poten aan zijn lijf had, kon bij die ondernemers terecht voor het zwaardere werk. We veegden voor eigen deur, en dat was maar goed ook! Dat moesten de anderen ook maar doen en zo zou de hele wereld proper worden!

Helaas! Niet de hele wereld bleek het zo te zien! Meerdere volkeren bleven bij de pakken, en bij de ‘zaligmakende’ godsdiensten zitten! Wachtend op mirakels, verlangend naar de dood om eindelijk dat beloofde paradijs te vinden. En helaas, dat doen ze nog altijd! Onvoorstelbaar!

Maar hier werd gewerkt en gezwoegd voor een beter land. En het lukte! De welvaart steeg, de levensomstandigheden verbeterden. Kortom, we waren het aan het maken! En dan… kwamen plots al die vreemde volkeren toegestroomd die nooit voor eigen deur hadden geveegd. Nooit een poot hadden uitgestoken om te ondernemen. Maar nu wél jaloers waren op onze welvaart.

En de politici… dom als altijd… deelden gretig onze welvaart met die vreemden. Niet eens vermoedend dat als je iets deelt, het teveel al gauw overslaat naar tekort. Tekort voor eigen volk als het al eens iets minder goed gaat. En als hier en daar een klein Belgje durfde opstaan en fluisteren dat zoiets toch niet kon, werd hij maar snel de mond gesnoerd door antiracismewetten.

En tot overmaat van ramp werd ondertussen nog een ander mechanisme op gang gezet! Mensen kregen steeds meer vrije tijd, en die tijd gebruikten ze om hun kindjes nu eens lekker te gaan verwennen. Zijzelf hadden het nu immers beter, en dat gunden ze hun nageslacht ook. Dachten er niet bij na dat wat kinderen vanaf de prille jeugd wordt geleerd, bepalend zal zijn voor hun toekomst!

En wat vanaf de prille jeugd werd aangeleerd was verwenning! Steeds meer! En jong geleerd is oud gedaan natuurlijk. De gevolgen lieten zich raden: steeds meer luie generaties werden de wereld ingeschopt zonder enige voorbereiding op de vele moeilijkheden die het leven nu eenmaal genereert!

Ze hadden alleen maar verwenning geleerd. En ze bleven verwenning eisen. En dat kregen ze ook! In de vorm van dopgeld, leefloon en andere wansmakelijke dingen, in het leven geroepen door politici die ook al niet verder keken dan de neus lang was.

En het onvermijdelijke gebeurde: duizenden potentiële arbeidskrachten genoten van de dop omdat ze ‘geen werk vonden’, maar ook bleken er plots duizenden arbeidskrachten te weinig om de industrie op gang te houden! Toén al had de politiek een rekenoefeningetje moeten maken om de oorzaak van dit plotse tekort op te sporen. Was nochtans niet ver te zoeken! Een hond zou het ruiken! Gewoon het tekort aan de ene kant opvullen met het teveel aan de andere kant! De wet van de communicerende vaten, weet je wel? Neen! Dat weten ze niét in de Wetstraat!

Want rekenen en politiek gaan blijkbaar niet goed samen! Ze rekenden wel, maar hoe kan het ook anders, ze kwamen tot de verkeerde slotsom! In plaats van de luiaards uit bed te halen, importeerden ze nog meer vreemdelingen! Tja, hoe kan het ook anders als je geen verstand hebt van wiskunde! Niet vooruit kunt rekenen en bijgevolg maar blijft denken dat je oplossing de juiste is!

Waar ze al evenmin rekening mee hielden was dat die vreemden al gauw door zouden krijgen hoe het hier werkt, en alle trucjes zouden weten uit te vinden om zo kort mogelijk te werken en zoveel mogelijk steun te genieten! Het paard was dus nog maar eens achter de wagen gespannen! En ze zouden er nog veel gaan achter spannen om hun bekrompen ideeën toch maar een kans tot slagen te bieden!

Ja, die vreemden moeten ook al niks hebben van alle sinten in onze kerk. Maar van Sint Tikaat zijn ze wél helemaal niet vies! Want als je goed staat met dié worden al je financiële problemen in één klap opgelost, en wel uit de zak van die idiote blanke belastingsbetalers! En lachen dat ze met ons doen! Dommere regeringen hebben ze waarschijnlijk nog nooit ontmoet. Dommere kiezers nog minder.

Ze zullen hem wel temmen,
die fiere Vlaamse leeuw!
Werkers belasten, luiaards verwennen!
Is de leuze van de eeuw.

Een beetje geven en veel nemen,
En de Vlaming kruipt in ’t zand.
Nu de leeuw niet meer kan klauwen,
Nu zijn tanden zijn verpand.

Waar is de oude fierheid toch gebleven?
Waar is dat fiere Vlaamse bloed?
Het loopt gewoon te beven,
Verwend met suikergoed!

Willy.

Geschreven door Willy om 09:20 Reageer op dit bericht

Digitale fotografie.

Bij het opruimen van wat oude spullen stootte ik plots op een vergeten ‘organiser’zoals zo’n ding toen noemde. Een digitaal toestelletje waarmee je kon schrijven, rekenen, adres- of andere lijsten kon opslaan die je dan altijd op zak had, en zelfs kon je er fotootjes mee maken. Fotootjes van zero kwaliteit, niet eens één megapixel groot. Er zat zélfs een ‘pc link’ op om het ding met je pc te verbinden. Iemand had het me ooit gegeven als waardevol cadeau, want die dingen waren toen heel erg in. Hoe lang was dat ook weer geleden? Zeven jaar? Hoogstens tien? Ik weet wél dat ik toen nog werkte met Windows Millenium op mijn pc!

Nu bekijk ik het dingetje… hopeloos voorbijgestreefd en waardeloos geworden! Ingehaald door de voortschrijdende technologie. Ooit heb ik er één foto mee genomen: van mijn parkietje. Maar dat bleek een enorme teleurstelling want ocharme, het hemelsblauwe beestje zag er oranje en purper uit! Nooit nog een tweede foto genomen! Weg met dat ding dus!

Maar in amper een decennium heeft de digitale fotografie de markt nu toch wel helemaal veroverd. Van die oude, vakkundige fotograaf is nu een marginale figuur gemaakt. En niet zonder reden! Met alle respect voor de verdwenen stiel van fotograaf, het had vroeger toch heel wat voeten in de aarde alvorens je een kiekje gebruiksklaar in je fotoalbum kon plakken! En bovendien had je helemaal geen inbreng in het eindresultaat. De fotograaf ontwikkelde je filmpje naar eigen smaak en vakkennis en daar moest je maar genoegen mee nemen. Veel foto’s maken was trouwens ook een kostelijke aangelegenheid.

De meeste amateurs lieten het dan maar voor de moeite of beperkten zich tot echt belangrijke momenten:

- Annemie trouwt…

- Annemie is zwanger…

- Annemie op de eerste communie van zoonlief: zoontje wat schamel uitgedost, maar Annemie stal de show in de laatste nieuwe outfit.

- Annemie op de plechtige communie: zoontje in de allernieuwste outfit… Annemie met wat kilootjes meer in een voorbijgestreefd pakje.

- Annemie op zoontjes huwelijk: Annemie lijkt op een uitgezakte taart, maar is opgetuigd als een circuspaard.

En dat was het dan: alleen maar de hoogtepunten van het leven. Toen Annemie er nog wat meer kilootjes ging bijkrijgen hoefden foto’s al helemaal niet meer.

Nu echter wordt er maar op los gekiekt. Het is een fluitje van een cent geworden, er hoeft geen derde partij meer aan te pas te komen, en of je nu tien of duizend foto’s maakt, het kost je zoveel als niets!

En dat alles heeft zo zijn voor- en nadelen. Voordeel is dat de jongere generaties later op een enorm ‘grafisch gedocumenteerd’ leven zullen kunnen terugkijken, en niet enkel maar op een paar hoogtepunten.

Nadeel is dat we nu overspoeld worden met kiekjes die geen kat interesseren, tenzij de makers ervan. Maar nu komt het: de nieuwe digitale en virtuele technieken zetten die makers er toe aan al die kiekjes online te zetten, ze in hun blog te publiceren, ze in powerpoints te verwerken en ze op die manier via mail in ieders maag te rammen! En daar begint de ellende natuurlijk! De reisavonturen van Juul van de beenhouwer van Kommersbonten moeten nu persé de wereld rond gaan met:

- Annemie aan de toren van Pisa;

- Annemie aan het Louvre;

- Annemie aan het strand;

- Annemie in Bikini;

- Annemie zonder bikini…

En daar zijn we dan maar weer vertrokken voor een paar saaie uurtjes! Jawel, want als je vroeger persé je heldendaden op reis aan buurman wou tonen, kwam je af met een bescheiden envelopje van Kodak met een dertigtal kiekjes. Nu heb je niet genoeg aan een kruiwagen vol! Arme buurman!

En dan de bloemetjes en de bijtjes: de eerste roos in mijn tuin; de tweede roos in mijn tuin; de laatste roos in mijn tuin; mijn tuin zonder rozen; mijn tuin vol kabouters… Niks is nog te gek om er de wereld mee te vervelen!

En dan is er nog een ander nadeel: op de duur zit je met duizenden kiekjes opgescheept en weet je niet meer welke je wilt behouden en welke niet! Groot dilemma! Ze allemaal behouden geeft als resultaat alleen maar dat je door het bos de bomen niet meer ziet. Ze wissen houdt dan weer het risico in dat het je ooit spijt!

Tja… dat zijn nu eenmaal de moderne tijden. Maar ik geef graag toe dat het stukken beter is dan vroeger. Maar om via al die foto’s een terugblik op ons leven te kunnen werpen, zouden we eigenlijk een tweede leven nodig hebben ! En dat hebben we nu eenmaal niet hé? En wie na ons komt zal wel maling hebben aan al die kiekjes en komen ze, mét de harde schijf en mét de afgedankte pc in de afvalcontainer terecht. Niemand wordt er beter van, maar we hebben ons toch geamuseerd.

Maar als ik dan plots vaststel dat ik ondertussen zelf al zowat vijfhonderd foto’s van Chico op mijn harde schijf heb staan in minder dan een jaar… dan ga ik me toch wel vragen stellen! Vooral de vraag: “Wat mot ik daar nou mee?” Niet dat ze in mijn weg zitten, ver vandaar! Niet dat ik vind dat ik ze niet moest gemaakt hebben. Alleen:

Wat voor de drommel
Nu aanvangen met die rommel?

Och ja… digitale fotografie hé? Het is allemaal zo mooi, zo simpel, zo goedkoop. Zo vanzelfsprekend. Maar we zijn er ook allemaal zo gauw op uitgekeken! En toch doen we tegen beter weten in verder. We zouden eens een uurtje van ons leven niét in beeld moeten gezet hebben! Hoe spijtig zou dat wel niet kunnen zijn?

Ik vind het toch allemaal de moeite waard om even bij stil te staan. We leven in het ‘druk op de knop’ tijdperk. Er zijn nog maar weinig dingen die je niet met een druk op de knop kunt verwezenlijken binnen de seconde. Maar dat schept verveling! Dat wiegt de hersenen in slaap! Ontneemt je de ontwikkeling van eigen initiatieven en denkwerk. Voor ons, oudjes, is dat minder erg. Maar ergens moet het toch wel invloed hebben op de verdere ontwikkeling van de jeugd denk ik. Alles is kant en klaar gemaakt. Enkel nog de druk op de knop is hun eigen inbreng. Niet echt veel hé?

1153681-e8547e333f0cf9806b13e35222569068.jpg
Welk boeiend en lonend leven moet de fotograaf hebben gehad in de lang vervlogen tijden van de camera obscura? Een hele poespas om eerst het houten statief juist op te stellen, zwart doek over zijn kop, scherpte minutieus met de hand instellen, dàn op de knop drukken en dan maar snel naar de donkere kamer lopen, ontwikkelen en hopen dat er iets moois uit de bus komt.

De spanning moet te snijden zijn geweest voor die mensen. De arbeidsvreugde ook. Zou het soms dat niet zijn wat we nu allemaal zo missen? Al onze wensen gaan in vervulling met een druk op de knop of een klik van de muis. Alleen werden nog geen muizen uitgevonden die de daarop volgende vervelende leegte kunnen wegklikken!

Hetzelfde fenomeen doet zich voor in de muziek: als je vroeger puntzuivere muziek wilde horen zonder geruis of gekraak moest je je vinylplaten zorgvuldig onderhouden; je geluidsinstallatie goed uitkiezen, je luidsprekers juist opstellen… en dan pas kon je genieten.

Maar… was het eigenlijk wel genieten van de muziek? Of was het genieten van je eigen inbreng in het hele gebeuren? Ik denk dat het bij mij toch vooral dat laatste was.

Willy.
Geschreven door Willy om 09:35 Reageer op dit bericht

Startproblemen.

Dwalend door de virtuele labyrinten van internet….

Zoekend naar commentaren over het starterspakket voor migranten…

Stoot ik op veel meer startproblemen dan starterspakketten! En startkabels zullen hier niet helpen denk ik!

De Marokkaanse gemeenschap staat (nog maar eens) op zijn kop! De doelgroep van dit humane gebaar nog wel! ’t Is toch nooit goed voor die gasten hé?

De tekst zou denigrerend zijn. Onder andere omdat er in staat dat het veel regent in België en ze maar best een paraplu meenemen. Maar voor die lui is dat zoveel als zeggen: ‘Jullie zijn toch maar een stelletje achterlijken die dat niet weten!’

En daar gaat Geerts welgemeende initiatief! Zou hij nu nog altijd niet doorhebben dat je elke zin, elk woord, elke letter, tot op de gram moet afwegen alvorens je een tekst opstelt voor Moslims? Want die lézen niet. Die pluizen uit of ze toch maar niks kunnen terugvinden dat ook maar in het minst naar racisme ruikt. Of ze echt niets kunnen vinden waardoor ze zich op de teentjes getrapt kunnen voelen en luid kunnen gaan janken!

Verdorie! Wat hebben we die lui toch in de watten gelegd! Wat hebben we ervan gekweekt? Is dàt wat de regering ‘integratie’ noemt? Honderd keer je tong in je mond moeten omdraaien alvorens ook maar één woord te durven zeggen?

Wel Geert, zo gaat het nu zowat altijd met minderheden. Van welke planeet kom jij dat je dat niet lijkt te weten? Voelen zich altijd minderbedeeld. Met maar één doel: méérbedeeld te worden en de meerderheid de loef af te steken! Bij sommige vreemde minderheden gaan de belangen zelfs nog een heel stuk verder! Leg het stil, jongen! Gooi de riem er af! Daar valt toch niet mee te palaveren!

Ik hoop maar dat Meneer Bourgeois minder startproblemen heeft met zijn ministeriële wagen dan met zijn starterspakket. Anders zou hij ook wel voor een paraplu moeten zorgen om in zijn parlement te geraken.

Ben trouwens benieuwd of er ook een paraplu in dat starterspakket steekt. Voor zover ik weet steekt er onder andere een video in en een brochure. Maar ik maak me sterk dat er ook nog een hele zak Sinterklaaskoeken en een potje honing in steekt als lokkertje.

Lokkertje voor wat eigenlijk? Om het legertje ‘werkloosheidzoekenden’ in België te komen aandikken?

Enfin, er zijn nog maar eens een paar miljoentjes verspild aan dat pakketje.
En het is al gewraakt door de doelgroep zelf!
De Vlaming zal het gelag en gelach wel betalen!
Niks aan de hand. Dat zijn we toch al gewoon!

Willy.

Geschreven door Willy om 08:48 Reageer op dit bericht

Starterspakket voor migranten.

Gepikt uit een artikel in De Standaard, over het debat met Minister Bourgois in Terzake op woensdag 9 mei, dat in de overdreven diplomatieke bewoording heel duidelijk de angst van de politieke wereld (en van de pers) weerspiegelt:

‘Het is de bedoeling dat de mensen met het pakket hier hun weg vinden’, klonk het nog. Bourgeois zegt niemand te willen stigmatiseren of af te willen schrikken, ‘maar de cijfers tonen dat het niet onnodig is. Er zijn een aantal rechten en vrijheden die men moet weten.’

Wel, onder de opsomming hierboven mis ik vooral één woordje. Een woordje dat blijkbaar niemand meer durft uit te spreken als het om migranten gaat: ‘Plichten’!

Rechten en vrijheden hoeft niemand hen te leren! Die kennen ze veel beter dan wij. Maar plichten? Dàt is andere koek! Dat is weer zoiets dat zij aan ons zullen uitleggen in plaats van wij aan hen!

Starterspakket voor parasitisme? Kom nou… Moeten we dààrmee dan maar Zonderhaatstraten aanleggen? Desondanks is dit toch een lovend initiatief, maar helaas genomen door mensen die niet weten waar ze mee bezig zijn.

Met dit pakket hun weg vinden? Wat moeten we ons daarbij voorstellen? Een kaartje van België met alle OCMW kantoren en andere snoepwinkeltjes aangestipt?

Nog iemand iets aan toe te voegen? Neen? (Klop!) Dan verklaren we deze zitting voor gesloten.

Willy.

Geschreven door Willy om 09:05 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Bewust_zijn

↑ Terug naar de berichten