Ween niet...

Mijn vader sterft : als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken
ik zoek naar woorden, maar hij han niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.
Dus schud ik kussens en verschik de deken
waar hij met krachteloze hand in klauwt ;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwig oud
en blijf als kind eeuwig in gebreke.
Wij volgen één voor één hetzelfde pad
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten.
Straks is hij weg en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb liefgehad.

Het leven
je zou het je moeten kunnen herinneren
als een buitenlandse reis
en er met vrienden en vriendinnen
over na moeten praten en zeggen
het was toch wel aardig
het leven
en flarden zien van vrouwen, geheimen
en landschappen
en dan tevreden achteroverleunen.

Cees Noteboom

Ik dank God om al die jaren
waarin ik gelukkig was.
Te midden velden, wei en groen
mocht ik stil genieten
van Gods welig seizoen.

Met stoere hand
heb ik gezaaid en geplant
en wachtte vol blijdschap
op de oogst van mijn land.

De jaren die kwamen en vlogen,
het werk en de tegenslag
al maakten ze u krom en gebogen,
spreek niet van "de oude dag".

Zolang 't hart maar dankbaar blijft dromen
bij 't schone dat u wordt ontvouwd
in mens en natuur, bloem en bomen
zo lang ben je zéker niet oud.

Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw.
Ik heb genoten van die jaren met jou.
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan,
maar ik zal je missen bij het verder gaan...

Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid.
Hij had den zwaren last op zich geladen,
een eerlijk man te zijn.

M. Gijsen

Het is maar als ik dood zal zijn
dat ik verbaasd zal kijken
naar zoveel mooie dingen
waar ik omheen gelopen ben.

Het is maar als ik dood zal zijn
dat ik pas zal beseffen
wie wat om me gaf
zoals ik was...

Yola

Afscheid nemen
is het moeilijkste in het leven.


Je leert het eigenlijk nooit !

"En toch telkens weer
zullen we je tegenkomen
zeg nooit
"Het is voorbij"
slechts je lichaam
werd ons ontnomen,
niet wat je was
en ook niet wat je zei."

'k Wil sterven in de grote stilte
die steeds de mijne was,
'k voel niet de kilte
van het natte gras.
Ik ben zo graag alleen
alleen met God
in dat ultieme uur
leeft heel mijn levensduur.

A. Buckinx-Luykx

Ik schreef je naam in het zand
maar toen kwam de zee
spoelde alles weg
en het werd nacht.

Ik schreef je naam in de sneeuw
maar toen kwam de zon
smolt alles weg
en weer kwam de nacht.

Ik schreef je naam in mijn hart
en noch de zee, noch de zon
krijgen het daar weg
het blijft nu dag.

R. Wardenier

Honger kun je stillen,
dorst kun je lessen,
verdriet wordt minder,
wonden kunnen helen,
ziektes gaan vaak over.


Maar gemis
wordt niet minder,
gaat niet over,
is niet te stillen
of te lessen.

Iemand missen doet veel pijn,
het zal een blijvende verwonding zijn.

Er is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
gescheven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.

Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
tenzij dat beeld
in mij, dat gij 
gelaten hebt,
allene.

O moge ik, u
onweerdig nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.

Guido Gezelle

Je dag heeft geen uren meer,
geen naam, geen gezicht.
Zo slibt heel langzaam en teer
verdriet je denken dicht.

De toekomst is wat gister was
al neemt de tijd een keer
en verdwijnt wat toen bestond,
het doet ons beiden zeer.

Buiten spelen kinderen.
Vandaag schijnt de zon door de ruit.
Jij hebt de strijd verloren.
Jij staart weerloos voor je uit.

Ook al ben je ver van ons vandaan
Er is één ding dat je moet weten
In ons hart blijf je altijd voortbestaan
We zullen je nooit vergeten.

Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.

De wanhoop, het verdriet,
vermoeidheid en de pijn.
Ze worden niet begrepen in een wereld 
                                    waar alles toch te zien moet zijn.