Weinig nemen en...


Weinig nemen en veel geven,
altijd hartelijk en warm,
als de mensheid was als jij,
was deze wereld niet zo arm.
bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek
Weinig nemen en...

Weinig nemen en veel geven,
altijd hartelijk en warm,
als de mensheid was als jij,
was deze wereld niet zo arm.
Je levensreis...

Je levensreis, kan spannend zijn
wat kan er veel gebeuren
verdriet en vreugde zijn je deel,
van alles krijg je hier heel veel.
De reis duurt heel lang, in je ogen
maar alles gaat zo snel vandaag,
de reis snelt voort, steeds sneller, sneller
de dag is om, voor hij begon!
Probeer dus steeds iets goed te doen
en pak het met beide handen vast,
je leven snelt zo naar het einde,
waar God met open armen wacht!
Hij zal je leiden op je reis,
Hij leidt je keer op keer;
Hij wacht op jou in 't paradijs,
zo keer je tot je oorsprong weer!
Ina Emmink
De avond komt zo stil...

De avond komt zo stil, zo stil
zo traagzaam aangetreden,
dat niemand weet, wanneer de dag
of waar hij is gegleden.
't Is avond, stil... en mij omtrrent,
is iets, of iemand onbekend,
die, zachtjes mij beroerend zegt :
" 't Is avond en 't is rustens recht".
Guido Gezelle
Het leven is...

Het leven is wat het altijd geweest is.
De draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet ?
Nee ik ben niet ver,
juist aan de andere kant van de weg.
Spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt,
zonder hem te benadrukken,
zonder zweem van droefheid.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er tederheid terugvinden,
zuiverder dan ooit.
Dus, droog je tranen
en ween niet als je van mij houdt.
De bomen...

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen
en ied'reen vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.
We zien ze vallen naar de grond
en dan opnieuw weer groeien
zo heeft de aarde ons geleerd
dat al wat sterft zal bloeien.
Toon Hermans
Zoals een brandende kaars...
Zoals een brandende kaars
die langzaam maar zeker ten einde gaat,
zo ben jij van ons heengegaan.
Je was zo sterk,
zelfs wanneer je lichaam
door ziekte verzwakt was.
Je bleef zo moedig,
want een sterke geest
en een groot optimisme
leefden in jou.

Huil niet...

Huil niet deze dagen,
droog het vocht
uit betraande ogen,
verbijt emoties,
bewaar mij,
koester mij,
zoals ik
jullie heb liefgehad
U.V.
Op een morgen...

Op een morgen zijn Gods engelen
op bezoek geweest
met een ticket "enkele reis"
naar een nieuwe tijd.
Je liet ons achter zonder afscheid.
Je vertrek heeft vele mensen gekwetst,
nu ben je voor eeuwig in onze harten geëtst.
Vergeet ze niet...

Vergeet ze niet
die haar ganse leven
God en plicht
is trouw gebleven;
die man en kinderen,
die bloedverwanten en vriend
tot voorbeeld heeft
en troost gediend;
die moe gesloofd,
die moe geleden,
een beter land is ingetreden,
alswaar zij u,
vergeet ze niet
en bid voor haar,
eens wederziet.
Guido Gezelle
Daar ligt wie eens mijn moeder was.

Daar ligt wie eens mijn moeder was.
Haar gaaf gelaat nog ongekorven
is zij bij het dagen van de dag
ongeweten stil gestorven.
Haar gelaat omfloerst met grijze haren.
Een verholen glimlach rond haar mond,
verhullend lege, sombere jaren,
waarin het heden niet bestond.
Zij keek mij aan met vertwijfelde ogen,
met een afwezige, wazige blik.
Het leek alsof zij iets wilde vragen,
maar haar mond verliet een zachte snik.
Want een gewetenloze wurger
heeft haar sluipende beroofd
van haar alom geprezen wijsheid
en haar gedachtegoed gedoofd.
Zo zat zij al jaren starend,
slapend, wachtend, plukkend, het eten gevoerd,
langzaam het evenwicht verliezend
in haar rolstoel vastgesnoerd.
Straks wordt de kist in de oven geschoven
"dag moekelief", verdriet doet zo zeer
en toch zal ik op mijn knieën danken die ene,
wijze, lieve Heer....
Sandra Pijl
Leven...
Leven
Liefde uitdragen,
geven en ontvangen
lachen, wenen en lijden
met uw naasten
veel verdragen
mens zijn
leven.
Dood
wegglijden
in het niet
zonder klacht
de laatste oogopslag
als afscheid
zonder woord
dood.
De jaren begonnen te wegen...

De jaren begonnen te wegen.
Je strijd is nu gestreden
niemand heeft geweten
wat je hebt geleden.
Nu zijn er geen zorgen meer
en ook geen late avondzeer.
Alles is nu voorbij
en toch zo dicht nabij.
Ik voel nog in mijn hand...

Ik voel nog in mijn hand
het laatste drukken van uw handen
daarin lag nog wat leven
daarin lag reeds de dood.
Daarin lag al de liefde
sedert jaren mij gegeven
die gij in ene drukking nu
voor eeuwig in mij sloot.
Dit was de laatste maal
dat uw zo moe verlangde vingers
zich kleefden aan het leven
dat uit 't uwe was gevloeid.
J. Tulkens
Als ik en boom zie...

Als ik een boom zie
denk ik aan jou.
Kijk naar een boom:
hoe ouder,
hoe waardevoller en groter;
hoe dieper zijn wortels,
hoe standvastiger en sterker;
hoe dichter zijn takken,
hoe veiliger hij beschutting biedt;
hoe groter zijn kruin,
hoe rijker zijn schaduw
en je mag naar hartelust
met je hele gewicht
tegen hem leunen.
Julien van Remoortere
Met U zijn er geen...
Met U zijn er geen verten meer,
en alles is nabij.
Des levensaanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven !

Zonder jou
Midden de mensen

Midden de mensen
is het zalig vertoeven
ik verwacht jullie allemaal
in een volgende levensfase.
Jouw zalige zorgen
kleuren de stilte van morgen
in een voorbeeldig geloof
ligt een zoet weerzien geborgen.
Zwaar werden de dagen...

Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht
Maar ondanks je verlies
van de strijd om het leven
Heb je ons een heel stuk geluk
en ontzettend veel liefde gegeven.
Er zijn geen woorden...

Er zijn geen woorden voor een zieke,
van wie je weet hij redt het niet.
Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen,
je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor zijn einde,
dat na een moedige strijden kwam,
omdat het niet alleen zijn leven,
maar ook zijn lijden overnam
Afscheid nemen doet...