Afscheid nemen doet...

't Is goed in 't eigen hert te kijken
Nog even voor het slapengaan,
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan.

Of ik geen ogen heb doen schreien
Geen weemoed op een wezen lei
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.

En vind ik, in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom het hoofd dat eenzaam was...

Dan voel ik, op mijn jonge lippen,
Die goedheid lijk een avondzoen...

't I goed, in 't eigen hert te kijken
En zo z'n ogen toe te doen.

Alice Nahon

Voor de wereld
was hij één van de velen,
voor ons
was hij de hele wereld.

Vanaf ons eerste levensteken
trekken we onherroepelijk
een lijn naar het einde toe.

Een lijn die niet altijd moet
afgebakend worden door
grote woorden en theatrale gebaren.

Eenvoudige vriendelijkheid
en dagelijkse opoffering
zullen in onze herinnering
een veel dieper spoor nalaten

Heb je het ooit koud gehad,
terwijl de zon scheen.
Heb je, je ooit alleen gevoeld
terwijl iedereen om je heen stond.
heb je ooit tranen voelen prikken
terwijl iedereen lachte...
Dan heb je iemand verloren
die van je hield.

Straks, als we stil
onze tranen hebben gedroogd
en dankbaar terugdenken
aan al het mooie en het goede
uit de voorbije jaren,
zullen we je aanwezigheid
tussen ons voelen.

Soms kom je op je levensweg
een engel tegen.
Want ze bestaan echt:
'engelen van mensen'
die heel lief voor je zijn
of proberen je te troosten
als je verdrietig bent.
En als je heel goed luistert
hoor je zo'n engel
misschien zelfs je naam noemen...
Zo'n engel was jij !

Lieve Ma,
Jou lach, jouw woorden,
jouw geluk, jouw verdriet,
kunnen we niet meer delen.
Het doet zo'n pijn,
nu jij d'er niet meer bent.
Maar iedere avond als jouw ster
schittert aan de hemel,
dan weten we dat jij bij ons bent.
Wij dragen je in ons hart
nu en voor altijd !

Afscheid is niet eerlijk,
bij jou zijn was heerlijk.

Afscheid doet zo'n pijn,
nooit meer samen bij jou zijn.

Afscheid is heel naar,
niet meer samen voelt zo raar;

Afscheid, heel veel leed,
                                 maar weet, dat ik je nooit vergeet...

Lief Moeke


De warmte in je ogen
Het geluk van je lieve lach
De wijsheid van je rimpels
Tekenen van dag tot dag
Alles wat je ons hebt gegeven
Zorg, liefde, wijsheid en kracht
Dragen we ons verdere leven mee,
dag en nacht.

Rust zacht lief Moeke

Toen jij was heengegaan dacht ik
dat de wereld stil was blijven staan.
Maar de mensen bleven lachen en taartjes eten,
en dat heb ik hen in stilte verweten.

Jou tegenkomen in de dagelijkse dingen
verzoent me met je dood.
Ik voelde in dagen die vergingen;
zolang ik leef ben jij niet dood.

Onder m'n voeten reuzlen stil
verdroogd en bruin Oktoberblaan,
Neem Gij m'n handen, God, ik kan,
Ik durf er haast niet overgaan.
M'n zwier'ge tred is niet gewend...
Te trappen op illuziescherven...
Gij die me leven hebt geleerd,
God, leer me sterven.

Alice Nahon, Stervenspijn

Ik heb lang en gelukkig geleefd
mij met weinig tevreden gesteld
niets gevraagd en veel gekregen
en ben ik van alle goede dingen voldaan
stilletjes ter Here gegaan

Stijn Streuvels

Afscheid

Het is tijd voor mij om te gaan,
nu geen tranen meer.
Kijk naar de hemel en geloof,
eens zien wij elkaar weer.

Tijd voor mij jou te verlaten,
geen verdriet meer en geen pijn.
Kijk naar de regenboog en weet,
ik zal er altijd zijn.

Het zal niet eeuwig duren,
eens komt er een moment,
dat ik je weer zal vasthouden,
dat je weer bij me bent.

Tijd voor ons om afscheid te nemen,
 droog je tranen nou.
Kijk 's avonds naar de sterren,
weet dat ik van je hou.

Denk aan mij en
wens mij altijd heel dichtbij.
Praat met mij, verdring de pijn,
ik zal er altijd voor je zijn.