Het jachtluipaard van GAIA.

Een paar dagen geleden is in de dierentuin van Olmen een jonge vrouw doodgeknuffeld door haar vrienden; twee met de papfles groot gebrachte jachtluipaarden. Voor de betrokkenen en de familie een drama en pure horror.

Als aasgieren zijn de gasten van GAIA op het pijnlijke gebeuren gesprongen (de cheetas hadden het niet beter kunnen doen.). Het was Anneke De Greef, het "opperluipaard van de dierenbond" zelf, die 

             

het gebeuren aangreep om te eisen dat de "Olmense Zoo" per direkt zou gesloten worden. Madammeke Anneke vond het schandalig om zo maar mensen te laten opfreten door wilde beesten. Niet gehinderd door enige voorkennis van de feiten, zonder een officiële verklaring van het parket af te wachten en niet het minste respect tonend voor de nabestaanden kapte en kakte ze wellustig op de Olmense dierentuin: het was er niet veilig, er was geen controle, enzoverder enzovoort....

Die ratelpartij van Anneke-gaia deed me terugdenken aan vorige zomer. Tesamen met mijn kleinkindjes bezocht ik het Boudewijnpark in Brugge. Daarbij hoort als kers op de taart het bijwonen van de dolfijnenshow in het dolfinarium. Tussen de honderden kindjes en hun vovo's en moemoe's die stonden aan te schuiven om de beesten in het echt te zien, hadden zich ook de "cohorten" van Gaia opgesteld. Voorzien van toeters, pamfletten, zielige fotos van ongelukkige beesten, stonden deze "leuke mensjes" de kindjes en hun familie te ambeteren. Ze verstonden zelfs de kunst om de klein mannen te hersenspoelen en de stuipen op het lijf te jagen met uitspraken en folders die kant noch wal raakten.
Dat het een vaststaand feit is dat de 7 of 8 dolfijnen in Brugge niet te klagen hebben over de properteit van het water, noch over de liefde die ze krijgen van de trainers en dat ze in hun bad zoveel ze kunnen mogen sexen met hun collega-dolfijnen zal gaia een zorg zijn. Net zo min dat dagelijks enkele duizenden kindjes met hun ouders of familie genieten van een onvergetelijke namiddag... Dat is voor die fundamentalisten van Gaia volkomen naast de kwestie en ... zuivere bulshit.

           

Om nog even terug te komen op den dierentuin van Olmen en de geëiste sluiting door de oppergodin van de dierenbond: Dit weekend zijn er (spijtig genoeg) door eigen onvoorzichtigheid  4 motorrijders dodelijk verongelukt op de belgische secundaire wegen.... en zijn er te lande 2 jonge mensen gevonden die zichzelf met een dikke koord en een veel te hoge boom hadden voort geholpen.....(om stil en beroerd van te worden)....... maar moeten nu in de weekends alle wegeltjes voor gemotoriseerd verkeer gesloten worden of nog erger: wanneer willen Anneke en Michelleke starten met het omhakken van alle bossen in Vlaanderen. Om maar te zwijgen over de sluiting van alle paardenstallen in West-Europa en omstreken.

Weten wanneer ge moet zwijgen, Mevrouw An De Greef van Gaia, is een zeer schone deugd, respect - niet alleen voor beesten - is een andere. D'er is nog veel werk aan U. In elke dierentuin zit capabel volk dat u die deugden gratis voor nikske wil aanleren. Ze willen u graag te logeren leggen; ... in de kooi naast de cheeta's bijvoorbeeld. 

...Wat natuurlijk niet wil zeggen dat Charel Verheyen van de Olmense Zoo de sleutels van de wilde-beesten-kooien zomaar in een tuborgpint achter de toog in zijn kroeg mag zetten.

Den Brabbes is buiten strijd..................

Hij heeft de "griep"

tot later....

De gepassioneerde chatter.

Een kennis van mij is, na een carriére tussen de vuil boekskes en andere colestorolverhogende rotzooi met pensioen gegaan.
Buiten het feit dat hij sporadisch de groencontainer en de vuilzakken op straat zette en met regelmatige tussenpozen de brievenbus leeg maakte, had die kennis van mij geen hobbys.
Zijn vrienden die voor " het zwarte gat the day after" vreesden besloten om hem met zijn verjaardag een computercursus cadeau te geven tesamen met het onvolprezen boekwerk van Pascal Vyncke; "Computeren voor oude knarren." Een must voor mensen die op hun oude dag nog met een muis willen spelen. 

              
Tijdens zijn opleiding tot meester in computeren maakte mijn oude kennis kennis met de nieuwe technologie: hij leerde wat een modem was, een macro, hij leerde andere cybersenioren kennen, hij raakte thuis in mailgroepen en forums en als klap op de vuurpijl werd hij een gewaardeerd en gepassioneerd lid van diverse "chatgroepen". Zijn favoriete televisieprogramma's gelijk "thuis", "de Fafs"en "The beautiful and the Nerd" liet hij links liggen en alle vrij momenten - die talrijk waren - gingen op aan computeren.
                      
Zodoende kwam hij regelmatig terecht in dubieuse chat-sessies, waar jonge en oude knarren van beider kunne mekaar proberen binnen te doen met de bedoeling bij hen thuis of op "den vreemde" met elkander in de koffer te duiken om met de muis te spelen. Mijn kennis werd een passioneel chatter.....
Vereiste voor een amoureuse chatter is wel dat hij een schuilnaam heeft. Mijn vriend begreep onmiddellijk, om enig succes te kennen bij het andere geslacht, dat hij twee dingen moest doen: Eén: een hitsige sexy schuilnaam en Twee: zeker geen foto van zichzelf in de chattersbox plaatsen. Namen had hij genoeg: " parochiestierke, volbloedkeverke, janettentoeker, fragiele bosbes, dipperke dieplader....". Als foto koos hij er eentje van zijn veel jongere schoonbroer die nog ooit gesolliciteerd had voor de titel van "Mister Katrientje" (evenwel zonder succes.) 

Na weken en maanden van intensief vingeren en tjoeken op zijn computerklavier heeft die kennis van mij morgen zijn eerste date: Onder zijn chatnaam, "dirty Sjarlye" heeft hij een afspraak gearrangeerd met - volgens de gepubliceerde foto - een dame op middelbare leeftijd die zich laat aanspreken als "Frivole Francoise".

Mijn kennis heeft beloofd om de uitkomst van deze amoureuse ontmoeting neer te schrijven in zijn speciaal gecreërd seniorenblog www.sexy-senior-sjarlye. Vanaf morgen allen daarheen met uw muis.

Even een klein tussendoortje

Een vrouw komt 's morgens in de keuken en zegt tegen haar man: "Ik heb gedroomd dat ik
de ganse nacht gefietst heb."

"Dat is toeval zegt de man,
"ik heb ook gedroomd."
"Ik heb gedroomd dat ik de ganse nacht de liefde bedreven heb."

En zijn vrouw onmiddellijk:
"Was het met mij ?"

"Nee" zegt hij, "gij waart fietsen."

               De 7de dag...en zijn publiek.
                  
Vrienden van mij, 14 in getal en netjes opgedeeld naar de twee seksen, hebben afgelopen zondag het tv-programma "de 7de dag" op onze nationale televisiezender, live bijgewoond. Aandachtige lezers van dit blog zullen het Arendonkse legioen ongetwijfeld hebben opgemerkt. Met de hulp van Jo met de Banjo, de applausmeester, werden de meest strategische plekskes opgezocht om toch zeker maar in beeld te komen.  De 7 aanwezige camera's  konden er niet naast kijken. 
         
Niettegenstaande de studioverantwoordelijke uitdrukkelijk gevraagd had om geen opvallende bewegingen, uitdrukkingen van onverschilligheid, expressies van desinteresse of averechtse en andersluidende politieke meningen te verkondigen, is de ganse uitzending één grote manifestatie geweest van betrokkenheid van de Arendonkse delegatie.
Het begon al bij de binnenkomst van de heren Dedecker, Coveliers en Annemans. Eén van mijn vrienden ter linkerzijde presteerde het om voor het oog van de hoofdcamera zijn middelvinger op te steken naar de binnenkomende politici en ostentatief en met bolle kaken te zuchten en te blazen. Het kwam hem op een reprimande van Jo met de banjo te staan en een definitieve verbanning van het scherm. Gevolg daarvan was dat daardoor ook vier van zijn maten in ongenade vielen bij de eindregisseur en ook niet meer in beeld kwamen. Dat was een streep door hun tv-carrière. Toen daarna de heer Vandelanotte zijn idee van linkse blokvorming uit de doeken kwam doen moesten zonodig een paar vriendinnen ter rechterzijde onbedaarlijk hoesten en niezen. De heer Vandelanotte keek behoorlijk boos en ook de man met de banjo  reageerde weerom zeer verveeld.
Halverwege de uitzending - mijn vrienden, allen 60-plussers en prostaatlijders, zaten ondertussen al anderhalf uur in de studio - moesten twee mijner kamaraden bij hoogdringendheid gaan pissen en "en passant" een sigaretje smoren. Daar stonden ze op...

       
De onvermijdelijke Jo met de banjo heeft ze allebei met zachte dwang en geholpen door twee studio-assistentes vakkundig verwijderd en er voor gezorgd dat ze de studio niet meer inkwamen. Aandachtige toeschouwers hebben ongetwijfeld de twee lege stoelen achter de presentator opgemerkt.
Bij het einde van de uitzending en tijdens de aftiteling zullen de kijkers van tv-één ongetwijfeld een hoorbaar Boe-geroep opgevangen hebben: Dat kwam niet van het aanwezige Maasmechelse publiek maar van Jo met de banjo en van de eindregisseur die me naderhand dwingend vroeg om met mijn vrienden voortaan opnames van de Fafs of van Temptation eiland op VTM bij te wonen en in elk geval nooit meer de eigendommen van de BRT te betreden.
De namiddagwandeling met Veronique van "BrukselBinnensteBuiten" was daarentegen meer dan voortreffelijk maar dat kwam omdat sommigen onder ons het beter wisten dan de gids.

Zotte kosten voor een zieke hond...

Een bevriend koppel van mij is de gelukkige bezitter van een hond. Meer bepaald een zieke berner-setter-teef van dertien jaar oud met een kreupel achterlijf en een kwaadaardige bobbel in hare buik.

... Het leven lachte hen toe: eindelijk een dik pensioen, geen last van  bleitende kleinkinderen, een schone hof, een mooi voituur, en dan wordt die teef toch ziek zeker.
Bij gebrek aan eigen volk had het bevriend koppel zich 13 jaar geleden een surrogaatkindje aangeschaft: Een  jong bernersenner-puppie met een daarbij horend slaapmandje afgeboord met rose kant  want het was een teefje. Het jong groeide voorbeeldig op, wrat zich te barsten aan hondenbrokken en ander wiskassoorten en werd op vruchtbare leeftijd vakkundig ontdaan van al haar voortplantingsorganen. In en rond den hof mocht er immers niet gerotzooid worden, noch door de buren, noch door de teef.... 

             

Het beest - hond genaamd - werd omringd met alle zorgen: ze kreeg 3 keer per dag haar brokken aangevuld met soepknoken, deed met "ons moeke" tweemaal daags een fikse wandeling, "ons pappie" ververste elke morgen het drollekesbakske  en het buitenhok diende om de geraniums en de sansiverias te stockeren. Zijzelf mocht immers in de verwarmde binnengarage slapen.
De gevolgen lieten niet op zich wachten: "Bernersetter" werd zo vet als een varken, zakte als gevolg daarvan door haar achterste heupen, ging kreupel lopen en tot overmaat van ramp kreeg de stumperd een kwaai gezwel in haar buik. Specialisten in beesten adviseerden euthanasie maar het bevriend koppeltje vond toch een dierendoktoor bereid om de 13-jarige teef te opereren. "Proficiat" mevrouw, proficiat mijnheer, het kwaai gezwel is vakkundig verwijderd en het kost U 475,00 euro". Twee dagen later vonden mevrouw en mijnheer hun instantdochtertje dood in haar mandeke met roze kant: een klontje bloed in haar aderkes.

               

Volgens de affiches van de Damiaan-actie tegen Lepra kan men in zwart Afrika tegenwoordig één negerke finaal genezen van zijn melaatsheid voor 40 euro... 475 euro ??? Dat zijn dus 12 zieke negers voor 1 zieke hond.

't IS MAAR WAAR MEN VOOR KIEST !!!!
----------------------------------

Werken bij 't belgisch spoor.!!!

....Denk toch eens na.. buurmensjes...!!!

Nadat het Arendonks gemeentebestuur de hollanders de stuipen op het lijf had gejaagd met het verbod om met hun zware 7-tonners door ons dorpke te djakkeren, hebben we weer hommeles met onze hollandse vriendjes.
Dat komt zo: In hun eeuwigdurende zoektocht naar verse belastingen  willen onze "nationale Guy en zijn lieftallig Freyake" een wegenvignet invoeren: Iedereen die met zijn voiture, hetzij een "fiat uno" hetzij een "Lada uit de D-klasse",  op de belze autowegen wil rijden zal een papierke van 60 euro tegen zijn voorruit moeten plakken. Dat hebben ze afgekeken van Frankrijk, Spanje, en nog een paar van die ambetante landjes uit de buurt.
Dat hollanders niet graag hun beurs opendoen is geweten; Nederlanders zijn zuinig en daar is niets mis mee. Nu staan ze echter collectief op hun achterste poten: "Wat denken die arrogante belzen toch? Gaan betalen om door hun kutlandje te rijden? Met onze kerreven over die romeinse heirbanen? Geen denken aan."

De nederlandse buren zijn wild furieus en uiten allerlei bedreigingen: Ze gaan geen bels bier meer drinken maar voortaan hun eigen dommels of heinekens flutbier, ze komen niet meer tegen de Antwerpse kathedraal pissen maar gaan tegen hun eigen monumenten zeiken, ze blijven voortaan massaal weg van de vlaamse campings en uit de brusselse hotels maar zoeken soelaas op hun eigenste Waddeneilanden en houden "bed and breakfast" in Staphorst tussen  de zwarte schorten en de koebeesten. Er zijn er zelfs die, na zestig jaar lang elke duitser uitgescholden te hebben voor vuile mof of schweinhund, nu overwegen om langs Vaals of Venlo de duitse heimat op te zoeken en alsnog te verbroederen met der Fritz of unsere Heidi. Ze doen maar.
                                           
                     Net zo min als we zaten te wachten op het rookverbod in staminés of ander etablissementen, net zo min zitten we te wachten op die kankerende noorderburen met of zonder autovignet. 
Daarom hebben we aan onze bevriende politiekers gevraagd om er bij "Guyke en zijn Freyake" op aan te dringen om het vignet al met ingang van "gisteren" in te voeren. Moest dat onverhoopt niet lukken dan is "morgen" ook goed.  We kunnen ook wegversperringen plaatsen en Grenzschutzpolizei  inzetten. Alhoewel,...die laatsten gaan onze germaanse broeders nodig hebben als de hollanders massaal naar Oberhausen of Meinkenbracht gaan kamperen en de buurt onveilig maken. Wedden dat het geen volle twee jaar duurt voor ook de Duitsers een vignet invoeren....speciaal voor die "olijke ollanders" die men in Staphorst en op Schiermonniksoog heeft buiten geflikkerd.

Beste buurlui, niet kankeren maar blijf doen waar jullie goed in zijn..............