Archief

Huizen op moerasgrond in de 'Stad van God' staan op instorten - 

bron 'Jornal do Brasil'

IN NAAM VAN DE CABOCLOS, DE INDIAANSE SPIRITS, ZAL HET BEHOUD VAN HET DORP EEN TEKEN ZIJN VAN JAREN ONDERDRUKKING...

Caetano Veloso

Zangers Caetano Veloso, Chico Buarque e Milton Nascimento hebben ze achter de Indianen geschaard en zijn tegen de beslissing van de regering om het 'dorp Maracanã' te slopen voor de constructie van een station ten behoeve van wk voetbal 2014.

bron Jornal do Brasil, domingo 20 jan.

'....In 1500 werd Brazil ontdekt door Pero Cabral, sindsdien worden de Indianen uitgemoord en bedreigd, vandaag is het een andere Cabral, gouverneur van Rio de Janeiro, die de Indianen kwijt wil....' Storyteller

Gegevens kunnen snel wijzigen in Brazilië.

De zaken zijn nu onderhevig aan justitiële dwalingen en corruptie. Het laatste nieuws is nu: Dat de Indianen die het dorp Maracanã bezetten, vandaag (vrijdag de 18de) een bevel kregen om binnen 10  dagen het pand te verlaten. Het document citeert nominaal 24 Indianen, die weigerde te ondertekenen. Paulo Ribeiro, aan het hoofd van de stichting die de naam van zijn oom, Darcy Ribeiro draagt ​​- waarvan het principe is het verdedigen inheemse aangelegenheden- is in het dorp aanwezig om "volledige steun" te geven aan de Indianen . Op donderdag had zoals eerder vermeld, rechter Raldênio Bonifacio Costa, vice-president van de Federale regionale rechtbank van de 2e Gewest (TRF-2), 10 dagen gegeven aan de Unie om te spreken over het verzoek tot herformulering van het besluit, dat de verwijdering van de Indianen van Maracana en de sloop van het gebouw van de voormalige Indianen museum in Noord-Zone van Rio aanging.  

Rechter Raldênio Costa, vice-president van het regionale federale hof (trf-s) laat 'Indianen Museum' en de Indianen, voortbestaan. (Althans voorlopig, daar een de unie 10 dagen de tijd heeft om alles te over(her)zien. De Indianen  en het  museum worden letterlijk bedreigd door gouverneur Sergio Cabral met sloop.

Het gebouw van het oude museum, bevindt zich in het nabijgelegen dorp Maracanã,in de noord-zone van Rio de Janeiro, en  beslaat een oppervlakte van ongeveer zestien honderd vierkante meter, en is sinds 34 jaar inactief (volgens staat gegevens). Er wonen sinds 2006 Indianen van verschillende etniciteit. De deelstaatregering van Rio de Janeiro wilde het gebied gebruiken om aan de FIFA eisen te voldoen, met betrekking tot de toereikend van het Maracanã stadion om de Spelen te organiseren van de confenfederatie Cup in 2013 en het WK in 2014. Maar de Fifa ontkent in documenten, die aan de Unie Publieke verdediger zijn doorgegeven, dat ze de sloop van het gebouw hadden voorgesteld.

een voorlopig succes? Wayn  

De teleurstelling was af te lezen van de gezichten van de indianen van het Maracanã dorp bij de bijeenkomst van het sociale assistentie secretariaat en mensenrechten op dinsdag 15 jan. met secretaris Teixeira. Het gesprek ging over een alternatief in relatie tot de sloop van het oude museum en de verplaatsing van de bewoners. Er werd geen besluit genomen. In tegendeel, ondanks de dialoog, benadrukte Texeira dat sloop van het gebouw geen belemmering zou zijn en dat de regering géén plek in gedachten heeft als nieuwe locatie voor de Indianen.

'Laten we een voorstel maken om de Indianen te evalueren. De regering heeft geen plek in het achterhoofd (om ze te verplaatsen). We zullen een voorstel doen om de garantie te geven dat de inheemse cultuur behouden wordt voor de staat Rio de Janeiro'. bevestigde Texeira.

Het enige wat de Indianen willen is het behoud van het Maracanã dorp en oud museum!

wordt vervolgd, storyteller

De staat Rio de Janeiro die het gebouw zaterdag de 12 januari omsingelde had geen mandaat om het gebouw te betreden. De federale verdediger, het DPU-RJ) voor de burgerrechten in Rio, heeft zelfs de 'internationale mensenrechten organisatie' aangesproken. 

Jong meisje in gebouw

Volgens de publieke verdediger André Ordarcgy  is de zaak gebracht naar de  Inter-American Commission on Human Rights of the OAS, om de staat Rio de Janeiro en Brazilië verantwoordelijk te stellen voor het toebrengen van schade tot de inheemse communiteit en de historische, culturele en architectonische waarde in Rio de Janeiro. "Het oude Indianen museum stoort niet de bewegingsvrijheid van de mensen en het historische, culturele en architectonisch is al bewezen. Maar de staat staat erop om het gebouw te slopen en de inheemse die daar verblijft te verplaatsten. We willen dat de commissie een gerechtelijke uitspraak om te voorkomen dat de mensen worden verwijderd, ' aldus de verdediger. Waar het de staat Rio de Janeiro en  gouverneur Cabral om te doen is zijn de komende wk voetbal, Rio moet clean zijn en niet alleen hier in Maracanã, maar tevens in vele punten in Rio. De Fifa heeft ondertussen gemeld dat zij als instituut dit standpunt niet delen en zich houden aan gerechtelijke procedures. Nou ja. Afwachten.

Zaterdag 12 jan. werden Indianen bij het oude 'Indianen Museum' geïntimideerd door een mobile eenheid van de militaire politie. Bewapend met mitrailleurs omsingelden ze het gebouw,  waar op dat moment alleen Indianen met pijl en boog aanwezig waren, een belachelijke, maar spottende houding van de staat Rio de Janeiro. Cabral heeft andere doelen, overeenkomsten met de Braziliaanse voetbalbond. Prestige. Corruptie.  
Het voormalige Indian Museum, daterend uit 1862, heeft niet alleen historische waarde. Het was hier dat de Indianen pacifist Marechal Rondon, met de hulp van antropoloog Darcy Ribeiro en de Villas Boas broers,  een beeld schetste voor het land en het nationale beleid voor het behoud van de inheemse geschiedenis.  De Indiaanse traditie heeft hier haar fundament, in  het Maracana dorp, dat een referentie werd voor de Indianen in Rio de Janeiro.

Deze maandag liet Brazilië, in naam van gouverneur Sergio Cabral, opnieuw blijken met zwaar geschut, tegenover pijl en boog, dat geld en corruptie voorop staat. De Indianen werden letterlijk omsingeld. Maar geldt dat ook niet voor de geschiedenis van Brazilië?

In de buurt bij Marãwaitsédé dorp zeggen de Indianen dat door het gif dumpen doden en gezondheidsproblemen zijn ontstaan.

“Het was een zichtbare aanval voor ons, ik zag een klein vliegtuig gif gooien ongeveer  8 uur s'morgens op de 26ste, zeer dicht in de buurt van het dorp, ikzelf heb gezichts problemen en hoofdpijn na de dumping”, bevestigd pater Aquilino Xavante. 

               Het is niet het eerste maal dat gif wordt gestrooid en het heeft al tot doden geleid. A fazenda (boerderij) langszijde bestaat uit aanplant van soja en ligt minder dan 10 km van het inheems gebied Marãwaitsédé. Cosme Xavante, een van de leiders van Marãwaitsédé, bevestigd dat het vliegtuig passerde in snelheid over het dorp. “Wij hebben een aanplant aan de zijde van de fazenda. Ook verleden week gooiden zij gif, altijd verstuiving, onze gezondheid is in gevaar”.  De leider zegt verder dat de Funai (beschermingsorgaan der indianen) het onderzoek verder overdraagt naar het Ibama (milieu instituut). In een interview met het Cimi, verklaart de Funai dat er géén bewijs is van gif of het dumpen van pesticiden, maar, dat ze het geval zullen onderzoeken.
Er hebben zich verscheidene intimidaties voorgedaan door fazendeiros, zoals tegen de bisschop van São Félix do Araguaia, Dom Pedro Casaldáliga, die met de dood werd bedreigd en moest vluchten, daar hij de xavantes verdedigde(zie eerder reportage van 11-12-12): 'De bisschop zal het weekeinde niet meemaken,' waren de aantijgingen.

In het kort de geschiedenis: Marãwaitsédé is gelokaliseerd bij de gemeenten Alta Boa Vista e São Félix do Araguaia, in de staat Mato Grosso, en  werd bezet tijden de jaren 1950, de volgende 10 jaren werd het illegaal ingenomen door agrarisch bedrijf Suiá-missu. De indianen leden onder de migratie, die werd gedwongen naar de missie Salesiana de São Marcos, 400 kilometer weg van Marãiwatsédé. In Sâo Marcos heerste een pokkenepidemie en ongeveer 150 Xavantes stierven. In 1980 werd het land verkocht aan de Italiaanse olie-maatschappij Agip. Tijdens de milieu conferentie in Rio in 1990, AGIP maakte bekent, onder druk, Marãiwatséde terug te geven aan de Xavantes. Van de 165.000 hec. aangenomen en geregistreerde grond, werd slechts 20.000 hec bewoond door indianen. Het land werd erkend en de wet uitgevoerd in 1998, en zelfs met deze bevestiging ondergaan de Xavantes nu grote druk van de grondbezitters en  lokale politieke macht, die Marãwaitsédé voor altijd in hun bezit willen houden.