Archief

Nog een Guajajara Indiaan werd vermoord in Maranhão. Volgens de Braziliaanse vereniging van inheemse volkeren (Apib), werd het in vierengedeeld lichaam van Erisvan Soares van de Guajajara stam van het inheemse land Arariboia, gevonden in de stad Amarante do Maranhão. Het lichaam van een niet-inheemse man werd ook gevonden. Het is de vierde moord op etnische leden in twee maanden.

Een afdeling van de inheemse volkeren van Brazilië zegt dat "ongebreidelde aanvallen op inheemse volkeren Maranhão heeft overgenomen" / Media India

 Brazil  lijkt vergeven te zijn van morons, mensen die aanvallen op minderheden en culturen niet verloochenen

lees artikel bron Brazilie Nieuws# (aanbevolen-info site)

Heeft reeds een gbied ter grotte van de Stad Rio de janeiro verwoest. Het doodt dieren, beschadigd brugjes en verbrand optische draden.

122 duizend hect. zijn al verwoest in de regio van Corumba en Miranda.

De waterlopen drogen uit door de hitte, vissen die overleefden spartelen in de beddingen van as en modder.

In het binnenland van het moerasgbied zijn vele dieren gesneuveld waaronder jacares (kaaimannen) anderen wisten de hitte en vuur te onkomen.

verwoest land

Paulo Paulino werd vermoord in inheems land; "Bolsonaro regering heeft inheems bloed aan haar handen", zegt APIB
- (Paulo Paulino was murdered in native land; "Bolsonaro government has native blood on its hands,") says APIB

Brazilië van feit | Sao Paulo (SP),
2 november 2019 om 14.14 uur

De inheemse Paul Paulino Guajajara is afgelopen vrijdag (1) door houthakkers vermoord in de regio Bom Jesus das Selvas, Maranhão. Paul, die ook bekend stond als de 'Big Bad Wolf', maakte deel uit van een groep inheemse bosagenten die 'Forest Guardians' worden genoemd.

(The indigenous Paul Paulino Guajajara was murdered by loggers last Friday (1st) in the region of Bom Jesus das Selvas, Maranhão. Paulo, who was also known as the "Big Bad Wolf," was part of a group of indigenous forest agents known as "Forest Guardians.")

Volgens informatie van entiteiten werd de groep naar verluidt in een hinderlaag gelokt op haar eigen grondgebied, tussen Lagoa Comprida en Jenipapo-dorpen, in het inheemse land Araribóia. Naar verluidt werd Paul doodgeschoten in het gezicht na 'intense confrontatie'. Het lichaam van Paulino zou lange tijd op de plaats van zijn overlijden zijn gebleven vanwege de onmogelijkheid om te worden verwijderd vanwege de situatie van geweld tegen inheemse bevolking in het gebied.

Een andere bosbewaker, Laércio Guajajara, raakte gewond en wordt in een stabiele toestand in het ziekenhuis opgenomen. Een van de houthakkers die de hinderlaag heeft uitgevoerd, zou ook zijn gedood - het lichaam ontbreekt nog steeds. De National Indian Foundation (Funai) en het Maranhão Public Security Secretariat stuurden agenten naar de plaats.

Bosbewakers Paulino en Laercio waren van het dorp afgedreven om water te halen toen ze werden omringd door ten minste 5 schutters, die aanvankelijk twee schoten op de Indianen hadden afgevuurd, volgens een getuige.

In een verklaring verklaarde de Braziliaanse Vereniging voor inheemse volkeren (APIB) dat de zaak bevestigt dat "de Bolsonaro-regering inheems bloed aan haar handen heeft, het toegenomen geweld in inheemse gebieden is een directe weerspiegeling van haar haatdragende taal en maatregelen tegen inheemse volkeren van Brazilië ".

"Onze landen worden binnengevallen, onze leiders vermoord, aangevallen en gecriminaliseerd en de Braziliaanse staat laat de verlaten mensen met veel geluk met de voortdurende ontmanteling van het milieu- en inheemse beleid", gaat de tekst verder.

“We willen niet langer statistieken zijn, we willen maatregelen van de regering, de instanties die steeds meer worden gesloopt, juist niet om de mensen te beschermen die met hun leven betalen voor het werk dat onder de verantwoordelijkheid van de staat valt. We eisen dringende gerechtigheid! ', Verklaarde de inheemse leider Sônia Guajajara.

De fascistische regering van Brazil heeft reeds lang geleden een vrijbrief afgegeven voor het elimineren van de Indiaanse bevolkeing. Wayn

Paulo Paulino was part of a group of indigenous forest agents known as "Guardians of the Forest" / Sarah Shenker / Survival International / Reproduction

dank u

thanks

Obrigado   ----

BRASIL / impressies / reisverhalen, Storyteller Wayn

foto objeto ® Itaborai

Avatar
Blog do Sócio
29 de outubro de 2019

Het is niet bepaald de rook van september die me dwars zit. Misschien is het triestste om naar het ideaal van soevereiniteit te kijken - vooral met betrekking tot het Braziliaanse Amazonegebied - en te zien dat de schijnwerpers van de wereld op ons vallen.

Het is een schande ... Mogelijk heeft 80% van onze bevolking geen idee waar het is of wat tangentieel is samengesteld uit verschillende biomen, voorbij de grenzen met andere landen zoals Venezuela, Colombia en het Guyana-plateau.

Net als Nero die Rome in brand heeft gestoken, ziet de gek die de stoel in het Dawn Palace bezet er veel slechter uit. Met uitbarstingen van nepnieuws tot zijn beschikking, creëert het een parallelle wereld, waar verhuurders aan de rand van BR-163 (onderdeel van de Transamazon) er een punt van maken de "Vuurgod" aan te roepen om de opstand van de elites te ontsteken tegen een recent verleden van vooruitgang.

Mijn indruk is dat de agrarische hervorming in 2019 een utopie van as is geworden. We zijn bijna aan het einde en alles ziet eruit alsof het stof wordt. We moeten dit subcontinent in ons bewustzijn hechten (of letterlijk 'hechten').

source CartaCapital®

Branduitbraak in Altamira, Pará. Foto: AFP PHOTO / GREENPEACE / VICTOR MORIYAMA



zie bijlage voor Wayn Brazil channel on Youtube

De Kalunga's zijn Afro-Brazilianen die afstammen van mensen die aan de slavernij ontsnapten en in afgelegen nederzettingen in de staat Goiás, Brazilië wonen. De Kalunga's zijn een groep Quilombola, of mensen van Afrikaanse afkomst die in nederzettingen wonen die zijn gesticht tijdens de periode van ontsnapte slaven. De Kalunga-gemeenschappen van Goiás bestaan ​​ongeveer 250 jaar en kwamen voor het eerst in contact met onderzoekers en de federale overheid in de jaren zestig. De meeste van de ongeveer 5.000 Kalunga's, die van gemengde Afrikaanse en inheemse afkomst zijn, leven in zeer slechte omstandigheden.

Het hele gebied dat door de Kalungas werd bezet, werd in 1991 officieel door de deelstaatregering erkend als een historische gebied en de Kalunga worden bewaard als Patrimônio Cultural Kalunga (cultureel erfgoed). De Kalungas vestigden zich in de bergen aan weerszijden van de Paraná-rivier, op hellingen en in valleien, genaamd Vãos. Tegenwoordig bezetten ze het grondgebied van Cavalcante, Monte Alegre en Teresina de Goiás. De vier belangrijkste nederzettingen liggen in de regio Contenda, de Vão do Calunga, de Vão de Almas, de Vão do Moleque en de Ribeirão dos Bois. Andere Kalunga's blijven in niet-erkende gemeenschappen of geïsoleerd.

Geschiedenis

Er is verwarring over de betekenis van het woord Kalunga of Calunga, dit, ondanks hetzelfde geluid, totaal verschillende betekenissen hebben: Kalunga - verbonden met religieuze overtuigingen, wereld van de voorouders, cultus van de voorvaderen, van hen kwam de kracht; Calunga - klein of onbeduidend ding; een manier om Negros te noemen, als minderwaardig beschouwd; een beroemd of belangrijk persoon.

In het land van het Kalunga-volk is calunga de naam van een plant - Simaba ferruginea - en de plaats waar het groeit, in de buurt van een stroom met dezelfde naam. Het maakt het land waar het groeit heilig, een land dat nooit droogt, goed voor het planten van voedsel voor al het leven.

Ze kozen de chapada-regio vanwege de ontoegankelijkheid, omdat hun voormalige eigenaars niet het risico zouden nemen om hen op die plek te zoeken. Het is een zee van bergen en heuvels vol buriti-palmen die zich uitstrekken tot aan de horizon. Het zijn steile hellingen vol stenen. De smalle paden wind en klimmen, bijna verloren in de dichte vegetatie en stenen muren vallen abrupt in de lage valleien.

Deze afstammelingen van slaven leefden geïsoleerd van de steden in Goiás. Ze leerden leven met wat de cerrado hun gaf, zowel in voedsel als in bouwmaterialen en gereedschappen. Zelfs als ze geïsoleerd van elkaar leefden, beschouwden ze zichzelf als familieleden. Van tijd tot tijd zouden ze de woestenij verlaten om naar de steden te trekken om keukengerei of bepaald voedsel te kopen. Hun transportmiddelen waren primitieve boten of troepen ezels.

fotos Fabio Tito / G1©

vrouwen in vão das almas

in woners van vão das almas

kapel in vão das almas (gaan van Zielen)

huisjes van leem en strodak