Sinterklaasliedjes

ppsx...wandelen ...op een bedje van bladeren

ppsx...last rose of summer

pps....sinterklaasliedjes

De winter

De Winter komt met wind en kou.
Mijn rode beuk ziet woest.
Ik weet wel wat me troosten zou,
als iets mij troosten moest.

Ik weet wel wat verheugen zal
wen alles keert tot smart:
der schone liedren peerlenval,
klaar op mijn hart!

René de Clercq

ppsx....ragfijn

psx.... berijpt

W E D E R W I J V E N 

Hoe wijsterwaster vliegt de lucht
     vol witte en lange stressen
van wolken, die ontvlochten zijn
     lijk haar van toveressen.

‘t Zijn wederwijven, boos en fel,
     die, kwaad van hande en vinger,
malkanderen te kere gaan
     en vechten slag om slinger.

De wind zit in ‘k en weet niet welk
     geweste, ‘t buist en bommelt
alhier, aldaar een zwepe los,
     die deur de wolken schommelt.

Ze stuiven heinde en verre, en van
     malkaar gescheurd, in stressen
van wijsterwaster vechtende, en
     verwaaide toveressen.

                    Guido Gezelle

ppsx....witches

De witte wieven

Witte wieven dansen om en om,
 hoor het ritme van het wilde zwieren
 en 't geprevel van hun formulieren,
 rond de heksenkom.

 Dwepend trilt muziek van fluit bij fluit
 van de loksters in het groen verscholen,
 met het wieglend klagen van violen
 wordend één geluid.

 Nevel-bleke grijze dampen zijn
 zwevend langzaam langs de dennenstammen,
 vrouwen dansen bij der flakker-vlammen
 vurig-gulden schijn.

 Met een welgeweten huppeltred
 om en om zo zwiert de hele bende,
 strak-gespannen, lenig-licht in 't wenden
 naar godinnen wet.

 Met een slingerende rinkeling
 tinken klokjes door de wilde schokken,
 magisch voort en almaar voortgetrokken
 zwiert de kring.

 Van de maan glijdt door de wolkendrom
 zilver licht, fantastisch blijven dansen
 witte wieven bij de pijnvuur-glansen,
 om en om en om.

           Joannes Reddigius

milieuvriendelijk zo'n uitstapje.....

ppsx....elfenbankjes

Oorlog

De hemel viel op aarde in stukken
En nergens is een bloem
die ongeschonden leeft.
De aarde stinkt van ’t bloed,
dat uit den hemel spat.
De wond is groot
en niet te helen.

De hemel die gaat dood
Het verstand staat stil.
De mensch is weg.
Hij bracht zichzelve om.
De beesten brullen in de straten.
Ze ruiken bloed.
Ze lekken zich de muilen
Ze woelen met hun zwarte snoet
de roode aarde om
en scheppen zich ’n hemel
van kruitdamp en van bloed.

Theo van Doesburg

fotoalbum....herfst in tuin

Herfstzegen

Herfstzegen. Ver en heinde
een stille pracht van bomen.
Bewaasde weiden dromen,
en donker wordt verwacht.
In vromend zoet gebeuren
verheimlijken de kleuren,
vergroeien grond en gracht.
En alle zoen is zacht:
een vrede ver en heinde;
de zomer voelt zijn einde,
en de avond raakt de nacht.

Rene de Clercq

ppsx....herfst