Top-20 Week 18

Vorige zaterdag was het weer Nekka nacht in het Antwerpse Sportpaleis.

Ik was er voor de eerste maar ook voor de laatste keer bij. Het geluid in die bunker is nog even belabberd als vroeger.

Dit jaar waren er 2 centrale gasten : Eerst Yevgueni en na de pauze Zjef Van Uytsel. Het eerste deel viel mij tegen. De jonkies van Yevgueni en Buurman hebben nog een lange weg te gaan. Muzikaal herhaalt Yevgueni altijd weer zichzelf, geen spatje verrassing zit er in hun liedjes. Buurman stond er muzikaal wel maar hun zanger kwam onwaarschijnlijk geforceerd over zodat mooie nummers als God ik en Marjon en Sara (samen met de jongens van Yevgueni) helemaal de mist in gingen. Lichtpuntjes tijdens dat eerste deel waren Sarah Bettens en good old Jan De Wilde. Alleen vraag ik me af wanneer Jan eindelijk nog eens zal zeggen dat De Fanfare van Honger en Dorst niet van hem maar van ons aller Lieven Tavernier is.

Na de pauze was er dan Zjef Van Uytsel en Zjef was overtuigend en ondanks het barslechte geluid hielden zijn intimistische liedjes heel goed stand in deze bunker, mede dank zij een prachtige begeleiding. Alleen het duet met Boudewijn De Groot viel wat uit de toon. Over Boudewijn gesproken : Hij stond er en op geen enkel moment kon je zeggen dat daar een man van 65 jaar stond wat niet kon gezegd worden van Van Uytsel en Jan De Wilde. Het nummer Oude Makkers gebracht Door Van Uytsel, De Wilde en Thé Lau was dan niet het beste van de avond maar wel het ontroerendst.

Nekka nacht zal niet in mijn geheugen blijven hangen.

Tip voor volgend jaar : Lieven Tavernier centrale gast!!!

Gerechtigheid is eindelijk geschied: April Anne van John Phillips is eindelijk op nummer 1 beland. Dit nummer vind je op het album uit 1970 van John Phillips, The Wolfking of LA.

Een ander bloedmooi maar zwaar onderschat nummer, Lady of the morning van Marvin Welch & Farrar is op 16 mijn top 20 binnengeduikeld. Overigens, Hank Marvin en Bruce Welch maken ook deel uit van The Shadows.

Nog even vermelden dat Christophe met zijn Les Marionnettes op 11 staat. Op Last.fm kan je van dit nummer een schitterende live uitvoering horen.

Ik zal alsnog de boeken schrijven die Brusselmans nooit geschreven heeft of nooit heeft kunnen schrijven. Uit het niets schrijf ik hier bijvoorbeeld op: Zomaar een dag uit mijn leven. Die zit, vind ik want dat kan HB nooit omdat HB geen dag uit mijn leven kent.

Wees er maar zeker van dat het boek zal inslaan als een bom. Eén dag in mijn leven duurt toch wel 24 uren minus 8 uren slaap blijft over 16 uren. Tijdens die 16 uren gebeuren er telkens weer de meest ongelooflijke dingen en telkens weer beleef ik fantastische avonturen. Dan wil ik het nog niet eens hebben over wat er allemaal gebeurt tijdens de 8 uren dat ik zogezegd slaap.

Zeker weten: Met dat boek word ik wereldberoemd in Vlaanderen en ver daarbuiten. Ik heb al een titel. Wat te denken van "Een dag in 24 uren"? Bekt niet slecht al is het dan nog maar een werktitel.

Het boek zal beslist thuis horen in de categorie "massaal verkochte boeken die door niemand gelezen worden en ook totaal onleesbaar zijn maar met een diepere betekenis waar iedereen nu nog naar zoekt". Dit boek wordt het standaardwerk voor de literatuur wereldwijd.

Zelf zal ik natuurlijk bescheiden op de achtergrond blijven. Op dat gebied zal men mij de nieuwe Salinger noemen.

Binnenkort dus overal te zien en nergens te lezen: "Een dag in 24 uren" - drama, humor, sex, avontuur, romantiek, wreedheid - zoals u het nog nooit gezien hebt.

Vroeg in de morgen

Iedereen zoeft mij voorbij

Naar het station

Want de trein trein trein komt

Snel snel snel

Daar is de tram tram tram

Ik ik ik kijk en denk

Zie ze rennen naar hun

Dood dood dood.

 

 

 

1. Bob Dylan : The Collection

2. Eric Clapton : The Cream of Clapton

3. The Byrds : The very best of the Byrds

4. Arno : Le best of

5. C.C.R. : Platinum

6. The Beatles : Sergeant's Pepper Lonely Hearts Club Band

7. Johan Verminnen : Mooie dagen-20 jaar liedjes

8. The Beatles : A hard day's night

9. Armand : Armand

10. Roy Orbison : The very best of Roy Orbison

11. Bob Seger : Greatest hits

12. Golden Earring : The devil made us do it

13. Boudewijn De Groot : Het land van Maas en Waal

14. Raymond van het Groenewoud : Liefde voor muziek

15. Amy Winehouse : Back to Black

16. Elvis Costello : My aim is true

17. Charles Aznavour : 20 Chansons d'or

18. Scott Walker : Scott 2

19. The Beatles : 1962-1966

20. The Troggs : Greatest hits

1
2
3
4  
5
6
7
8
9
10
11
12
13  
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30  
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50

 

Gisteren 27 maart was er wereldnieuws. De VRT versloeg zelfs rechtstreeks de persconferentie die over dat wereldnieuws werd gegeven.

Was er een oorlog uitgebroken? Werd er weer hier of daar een bank gered? Sloeg de economische crisis nog harder toe dan ze al doet? Had de paus weer een sexuele oprisping? Of stond tout court de wereld in brand? Dat had gekund of het is allemaal maar dat was niet het wereldnieuws.

Wat was het dan wel? Het meisje Clijsters gaat weer tennissen!!! Ook het Journaal opende met dit wereldschokkend nieuws en er werd minutenlang op gefocust.

Moeder, waarom leven wij in dit dolgedraaide circus?

Volgende week zijn we al in week 13.

In die week en in weken 26, 39 en 52 publiceer ik een top-50 en ook mijn album top 20.

Vandaag gezien in Lokeren: The cover ups of Alabama.

Johan Heldenbergh en Mieke Dobbels, acteurs en voor de gelegenheid ook countryzangers en muzikanten Patrick Riguelle, ja hij, Nils De Caster en Mario Vermandel (ook bekend van Lieven Tavernier) en Pol Depoorter brengen een onvergetelijke voorstelling. Alleen dit: Het verhaal kruipt onder je huid en blijft daar zitten.

Er zijn nog voorstellingen in Berchem, Genk, Leuven, Gent, Brugge, Roeselare...kijk maar eens op de site van Cie Cecilia. Koop een ticket en ga kijken. Je zal er geen spijt van hebben.

Een doordeweekse regenachtige middag ergens in Vlaanderen. Ik klap mijn boek dicht en verlaat het stationsbuffet. Op de stationsklok in de gang naar het perron is het precies 10 minuten voor het uur. Over precies 6 minuten vertrekt mijn trein. Ergens in het midden van de gang sla ik linksaf en op het einde van die gang ga ik rechts de roltrap op. Op het perron zegt een scherm mij in witte letters op een blauwe achtergrond dat mijn trein om 4 minuten voor het uur zal vertrekken vanop dit perron. Op dit moment staat op de sporen een andere trein die andere mensen naar ergens een andere plaats in Vlaanderen zal brengen. De walm van mazout slaat in mijn neus. Her en der op het perron staan en zitten andere mensen, jongens en meisjes, mannen en vrouwen. Ook zij wachten op een trein die hen naar hun bestemming moet brengen. Ik stap door naar helemaal achteraan het perron. Ik stap zover door tot er geen mens meer in mijn omgeving te bespeuren valt. Een stem vertelt mij dat de trein zo meteen het station binnen rijdt. Ik kijk langs de sporen en in de verte zie ik een stip die snel groter wordt. Met een rotvaart dendert de trein het station binnen en het is alsof hij nooit zal stoppen. Maar dan bedenkt hij zich en komt piepend en knarsend tot stilstand. In de allerlaatste wagon stap ik in en tot mijn tevredenheid stel ik vast dat niemand mijn voorbeeld volgt. In deze wagon zitten slechts een zevental andere mensen. Als ik hen voorbij loop kijken ze zelfs niet op. Ik installeer mij in een hoekje, zet mijn pet af en klap mijn boek open.

We zijn nog maar net vertrokken of een vrouwenstem zegt mij door de intercom dat ik op de trein zit naar een andere plaats in Vlaanderen dan deze. Ze zegt zowaar dat de volgende halte het station is waar ik moet uitstappen. Ze wenst mij verder nog een prettige reis, alsof ze het meent. Precies 10 minuten na het vertrek stopt de trein in het station van mijn bestemming. Ik klap mijn boek dicht, rits mijn jas dicht en zet mijn pet op. Ik stap af en merk dat er nog 5 mensen na mij uitstappen. Ik zet er stevig de pas in en haal nog 11 mensen in voor ik de trappen naar de uitgang afdaal. Dat betekent dat er nog 16 mensen na mij het station verlaten.

Ik neem het sleuteltje van mijn fietsslot om dat slot te ontsluiten. Ik stap op mijn fiets en begeef mij richting het leven.

Het is zover. Het is een feit, eindelijk. De tijd heeft mij ingehaald. Ik weet wel dat de tijd het uiteindelijk van alles en iedereen wint maar op het moment dat het mezelf overkwam stond ik er toch even stil bij. En vanaf nu zal de tijd seconde per seconde voorsprong nemen en zal ik de rol moeten lossen en op het eind zal de tijd mij genadig opwachten en mij meevoeren naar een tijdloze ruimte. Ik zal geen achtervolging op de tijd inzetten maar gewoon op mijn eigen tempo verder leven. Vanaf nu laat ik het gevecht tegen de tijd over aan al die lui die denken dat zij in een tijdloze tijd leven. Zij zullen nooit de rust en de vrede kennen die ik nu ervaar en dat is goed om later, als de tijd het ogenblik gekomen acht, volledig op te gaan in het vredige niets.

Maar ondertussen laat ik de tijd rustig voor mij uithollen wetende dat hij mij op het einde van de rit zal omarmen.