Naar de inhoud

Ditjes en datjes

Een dwarse en muzikale kijk op het leven
akke.beakke.be
Het leven wordt pas mooi na 50 want niets moet nog en alles mag!

Archief

Leven is voor later.


Een kind blijft geen kind of toch?


Toen hij afscheid had genomen van de oude vrouw bedacht hij dat hij haar meer dan waarschijnlijk nooit meer zou terugzien want hij was niet van plan hier na vandaag nog ooit terug te komen. Hij sloeg linksaf het straatje in dat men in zijn kindertijd gemakshalve de Snuifberg noemde. Hij had nooit geweten waarom. Net zoals hij nooit geweten had waarom vroeger iedereen in dit dorp een roepnaam had die niet zijn echte naam was. Van de meesten kende hij de echte naam niet eens. Hij kwam aan het eind van het straatje en daar bleef hij staan want welke richting zou hij uitgaan? Rechtdoor voorbij het vroegere café van Fieken en later van Dikke Luc, richting oude maalderij? Of rechtdoor en dan de bocht om naar rechts tot aan zijn ouderlijk huis? Of toch maar links richting dorp? Hij besloot tot het laatste en zonder het te beseffen stapte hij voorbij het huis van zijn vroegere beste vriend en bassist bij de Zoms And Bees, de Pieje.


Uiteindelijk was er ook aan de lijdensweg bij de nonnen een eind gekomen en met een volledig verwrongen wereldbeeld werd hij de wereld ingeschopt. Emotioneel was hij een wrak. De nonnen hadden hun werk zeer grondig gedaan. De vrijheid echter was nog lang niet in zicht, als die al ooit in zicht zou komen. Hij werd gedropt in een internaat nog verder van huis weg. Op het einde van het schooljaar werd zijn vader vriendelijk doch in niet mis te verstane bewoordingen gevraagd zijn zoon in september niet meer te laten terug komen. Wegens zijn verregaand wangedrag zou een terugkeer voor de Heren Broeders net iets van het goede te veel geweest zijn. Natuurlijk zorgde dit voor de nodige ellende tussen hem en zijn oude heer. Van pure ellende werd dan maar besloten hem naar het dichtstbijzijnde college te sturen. Ook zijn verblijf daar ging niet onopgemerkt voorbij. Het leukste vond hij de fietstochtjes naar en van de school. Voor het eerst in zijn leven werd hij verliefd maar het was een verliefdheid die onbeantwoord bleef. De blonde schoonheid in kwestie heeft zelfs nooit iets afgeweten van zijn prille liefde voor haar. De nonnen hadden hem immers terdege ingeprent dat een meisje iets onbenaderbaar was en dat ze enkel, eventueel, mocht benaderd worden met het oog op een huwelijk ten dienste van de voortplanting van het menselijk ras.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 21:55 Reageer op dit bericht

Het Avondland gaat ten onder.

Zware, donkere wolken trekken samen boven het Avondland. De storm zal niet lang meer op zich laten wachten. Alles en iedereen tracht zich zo goed en zo kwaad als het gaat in veiligheid te brengen in de hoop het er heelhuids van af te brengen.

En dan barst de storm in alle hevigheid los. Bliksem en donder volgen elkaar in razendsnel tempo op, de regen valt met bakken uit de lucht en de wind raast over het land met een nooit geziene kracht. De eerste slachtoffers laten niet lang op zich wachten. De arme sloebers die zich slechts konden beschermen met wat gammele golfplaten worden genadeloos meegesleurd door de niet aflatende orkaan. In een mum van tijd zijn deze 1,5 miljoen paupers, die deze nochtans welvarende streek, heeft van de aardbodem verdwenen. Maar voor deze nietsontziende slokop zijn deze prooien slechts een voorgerecht. Hij steekt nog een tandje bij en heeft het nu gemunt op al diegenen die zich in hun afzichtelijke fermettes, protserige villa's, driekamer appartementen en lofts verscholen hebben. Zij die daar wonen keken eens naar de lucht en lieten vervolgens de rolluiken zakken om rustig hun al jaren durend feest voort te zetten. Zij beseften helemaal niet dat de kracht van deze orkaan ook hen midscheeps zou raken. De wind raasde nu door hun straten, de bliksem verlichtte hun steden en de donder gromde vervaarlijk en nog schonken zij er geen aandacht aan. Woedend over zoveel onverschilligheid sloeg de orkaan nu met nog verhevigde kracht toe. Volledige huizenblokken vlogen de lucht in, fermettes strandden op uitgerukte bomen, de waardeloos geworden euro biljetten vlogen in het rond en er was niemand meer om ze op te rapen want de mensen die eens dachten dat die biljetten hun rijkdom uitmaakten en die de orkaan hadden uitgedaagd door het feest gewoon verder te zetten vlogen nu ook overal in het rond. Gekrijs en hulpgeroep stegen boven het gebrul van de storm uit maar tevergeefs, er was niemand om hulp te bieden. 

Het was enkel heel in de verte dat er een zwak lichtje scheen en wie goed keek kon zien dat ddar een groepje dames en heren van stand stonden die vergenoegd in hun handen wreven. Waar zij waren woedde helemaal geen storm. Daar scheen de zon en die had reden om precies daar te schijnen. Net voor de storm losbarstte dreigden de dames en heren van stand al hun rijkdom te verliezen omdat ook elders de zon te veel scheen. Dat konden zij niet laten gebeuren. Een nog nooit geziene storm zouden zij veroorzaken en zo moeilijk was dat niet voor hen omdat diegenen die de storm wouden afwenden toch maar arme sloebers waren met geen middelen om de orkaan naar hen af te leiden. En de rest, ja die sliepen of waren aan het feesten dus veel tegenstand hadden zij niet te verwachten. De dames en heren van stand verpestten de lucht zo erg dat de natuurelementen niet anders konden dan dood en vernieling zaaien.

Eenmaal de storm geluwd kwamen de dames en heren van stand de schade opmeten en met grote voldoening stelden zij vast dat het Avondland er in puin bijlag. Zij konden nu beginnen met nog rijker worden en de weinigen die voor de rest nog overgebleven waren werden in ketenen geslagen en moesten aan de slag in ruil voor wat droog brood en boven het Avondland zou alles nog heel lang donker en zwart blijven.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 20:21 Reageer op dit bericht

Mijn Top-900 van de Sixties (Nr. 101 t/m nr. 120)

101. The House Of The Rising Sun - The Animals /1964
102. White Room - Cream /1968
103. Space Oditty - David Bowie /1969
104. Come On - The Rolling Stones /1963
105. Genevieve - The Pebbles /1966
106. These Boots Are Made For Walkin' - Nancy Sinatra /1966
107. Statesboro Blues - Taj Mahal /1968
108. Get Back - The Beatles /1969
109. Gypsy Woman - Curtis Mayfield And The Impressions /1961
110. I Never Loved A Man (The Way I Love You) - Aretha Franklin /1967
111. Sloop John B  - The Beach Boys /1966
112. Groovin' - The Young Rascals /1967
113. White Rabbit - Jefferson Airplane /1967
114. I've Got Dreams to Remember - Otis Redding /1968
115. Something's Got A Hold On Me - Etta James /1962
116. Let's Live for Today - The Grass Roots /1967
117. Help! - The Beatles /1965
118. Des ronds dans l'eau - Françoise Hardy /1967
119. Window Of My Eyes - Cuby & The Blizzards /1968
120. Naast Jou - Boudewijn de Groot /1966

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 14:35 Reageer op dit bericht

Verkiezingen 2010

Verkiezingen 2010.


Dit land en zijn inwoners zijn er niet goed aan toe. De patient is ziek, doodziek. Sedert 1973 zijn de diverse regeringen (met of zonder SP-a, Agalev/Groen!, PS, Ecolo) met niks anders bezig geweest dan besparen. Enkele jaren terug nog was er het Generatiepact, mede goedgekeurd door sociaal-democraten en groenen, dat zwaar woog en weegt op de gewone mensen. De meest recente regering Leterme is er in geslaagd niks te presteren dan bakkeleien over BHV en een eventuele staatshervorming terwijl de financiële en economische crisis doorheen het land en de wereld raast. Het is dus allesbehalve verbazingwekkend dat 87% van de kiezers het vertrouwen in al die dames en heren politici totaal kwijt is.

De gevolgen zijn op het terrein overduidelijk merkbaar. De werkloosheid neemt steeds grotere proporties aan, massaal veel jongeren hebben 1 jaar na afstuderen nog altijd geen job, een kwart van de gepensioneerden leeft in armoede, 1 op de 7 Belgen zit tout court in de armoede, wachtlijsten in de gezondheidszorg worden steeds langer, pensioenen en sociale zekerheid staan onder zware druk enzovoorts enzoverder...

Dat terwijl er deze week uit een studie nog bleek dat de staat door sociale en fiscale fraude op jaarbasis zeker zo een slordige 20 miljard misloopt. Al decennia zeggen ongeveer alle partijen dat daar iets moet aan gedaan worden, enfin in verkiezingsperiodes zeggen zij dat toch. Eens de verkiezingen voorbij wordt actie steevast 'vergeten' en het punt wordt opgeborgen tot de volgende verkiezingen om dan weer bovengehaald te worden.

Het recept om de pensioenen te 'vrijwaren' is voor alle partijen langer werken terwijl jongeren amper aan een job geraken. De politici die dit voorstellen hebben waarschijnlijk geen weet van hoeveel werknemers tussen 55 en 65 jaar meer bij de dokter zitten dan op hun werk.

Onder het voorwendsel van 'de profiteurs moeten eruit' zal onze sociale zekerheid, die de voorbije dertig jaar al serieus uitgehold werd, nu totaal uitgekleed worden.

En dat allemaal terwijl de 90.000 rijkste families in dit land altijd maar rijker worden zonder dat hen ook maar iets in de weg gelegd wordt. Bankiers gaan rustig door met superbonussen uit te betalen. Grote bedrijven die serieuze dividenten uitkeren aan hun aandeelhouders, danken massaal af, energieprijzen in dit land zijn veel te hoog waardoor Suez via Electrabel de superwinsten blijft opstapelen.

Hoe lang kan dit nog blijven duren? Hoe lang zal de Belgische kiezer dit nog tolereren? Zal het politieke landschap in Vlaanderen er na de verkiezingen nog rechtser uitzien dan het al is? Zullen de huidige politici na 13 juni een vrijgeleide krijgen om de verarming massaal door te zetten, zoals zij nu al aankondigen? Deze keer durf ik te hopen van niet!

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 13:29 Reageer op dit bericht

Top-20 Week 20

1 Loved track
2 Loved track
3 Loved track
4 Loved track
5  
6
7  
8  
9 Loved track
10 Loved track
11 Loved track
12  
13 Loved track
14
15   Loved track
16  
17 Loved track
18   Loved track
19 Loved track
20   Loved track
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 08:37 Reageer op dit bericht

Mijn Top-900 van de Sixties (Nr. 81 t/m nr.100)

81.  I Want To Hold Your Hand - The Beatles /1963
82.  Piece of My Heart - Big Brother & the Holding Company /1968
83.  Hey Joe - Jimi Hendrix /1967
84.  Dedicated To The One I Love - The Mamas & The Papas /1967
85.  The Dark End of the Street - The Flying Burrito Brothers /1969
86.  Happy Jack - The Who /1966
87.  Somebody to Love - Jefferson Airplane /1968
88.  Sexy Sadie - The Beatles /1968
89.  It's All Over Now, Baby Blue - Bob Dylan /1965
90.  The Wind Cries Mary - Jimi Hendrix /1967
91.  Time Has Told Me - Nick Drake /1969
92.  I Am The Walrus - The Beatles /1967
93.  Not Fade Away - The Rolling Stones /1964
94.  Rainy Day Women #12 & 35 - Bob Dylan /1966
95.  Bad Moon Rising - Creedence Clearwater Revival /1969
96.  It's Over - Roy Orbison /1964
97.  I Just Wasn't Made For These Times  - The Beach Boys /1966
98.  I'm Not Like Everybody Else - The Kinks /1966
99.  Ballade Van Wat Beter Is - Boudewijn de Groot /1967
100.(You Make Me Feel Like) A Natural Woman - Aretha Franklin /1967

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 10:57 Reageer op dit bericht

Verkiezingen 2010

Verkiezingen 2010.


Als aanloop naar de komende parlementsverkiezingen zal ik hier een reeks artikeltjes publiceren met een analyse van de politieke toestand.

Voor alle duidelijkheid wil ik beginnen met te stellen dat het m.i. weinig of geen zin heeft om nog op één van de volgende partijen te stemmen: CD&V, VLD, SP-a, Groen!, NV-A of LDD (over het VB wil ik het zelfs niet hebben). De partijen die ik hier genoemd heb aanvaarden onverkort het kapitalistisch systeem met de nuance dat de ene het wat meer wil corrigeren dan de andere. Maar aan de kern van de zaak nl. een maatschappij waarvan het voornaamste doel consumeren en geld verdienen is willen zij niet raken. Bovendien is het gewoon schaamtelijk en schandelijk dat die partijen er niet in slagen om een imaginair probleem als BHV op te lossen, erger zelfs, ze laten er in tijden van zwaar onweer een regering over struikelen.

Ondertussen is de verkiezingscampagne losgebarsten en, met uitzondering van de SP-a die zowaar de pensioenen wil verhogen (daarover later meer), zeggen ze allemaal dat er zal moeten bespaard worden, dat de knip op de beurs moet enz. Ten koste van wie deze besparingen dan wel zullen gaan zeggen zij natuurlijk maar laten we elkaar geen jantje noemen (tenzij je zo heet natuurlijk): Jij en ik zullen opdraaien voor de fouten en de bezitshonger van de kleine heersende kapitalistische klasse.

De heersende poltieke klasse kondigt nu al aan dat de komende jaren zwaar zullen worden alleen zeggen ze er nooit bij voor wie maar zoals hierboven gesteld weet iedereen wel voor wie dat zal zijn. Ik verwijs hierbij naar zeer recente uitspraken van Herman Van Rompuy, EU-commissie voorzitter Barosso, Karel De Gucht, Alexander De Croo, Marianne Thyssen, Leterme en ja, zelfs Caroline Gennez.

Tot slot van dit eerste artikeltje nog iets over Groen!. Wie denkt dat door zijn/haar stem aan Groen! te geven er misschien toch iets te veranderen valt, dwaalt en wel hierom: Zoals de andere genoemde partijen stapt Groen! volledig mee in het kapitalistische verhaal en net zoals de SP-a willen zij er enkel een sociaal strikje rond doen. Op milieuvlak pleit Groen! voor een gecorrigeerde kapitalistische groene economie. Dus zet dit absoluut geen zoden aan de dijk.

In een volgende artikeltje zal ik het hebben over hoe de toestand in dit land echt is en dus zal het zeker niet gaan over BHV.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door camiel om 18:46 Reageer op dit bericht

Mijn Top-900 van de Sixties (Nr. 61 t/m nr. 80)

61. I'd Rather Go Blind  - Chicken Shack /1968
62. All Along The Watchtower - Jimi Hendrix /1968
63. Suzy Q. (Part I) - Creedence Clearwater Revival /1968
64. Wouldn't It Be Nice - The Beach Boys /1966
65. Two Sisters - The Kinks /1967
66. Subterranean Homesick Blues - Bob Dylan /1965
67. A Change Is Gonna Come - Sam Cooke /1964
68. Most Likely You Go Your Way And I'll Go Mine - Bob Dylan /1966
69. Respect - Aretha Franklin /1967
70. Proud Mary - Creedence Clearwater Revival /1969
71. My Back Pages - The Byrds /1967
72. Come Together - The Beatles /1969
73. Oh, Pretty Woman - Roy Orbison /1964
74. You Don't Own Me - Dusty Springfield /1964
75. Verdronken Vlinder - Boudewijn de Groot /1966
76. Girl - The Beatles /1965
77. A Hard Day's Night - The Beatles /1964
78. Hello Goodbye - The Beatles /1967
79. Waterloo Sunset - The Kinks /1967
80. Le Moribond - Jacques Brel /1962

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 12:17 Reageer op dit bericht

Mijn Top 900 van de Sixties (Nr. 41 t/m nr. 60)

41. The Times They Are A-Changin' - Bob Dylan /1963
42. Goin' Back - The Byrds /1968
43. Expecting To Fly - Buffalo Springfield /1967
44. Arnold Layne - Pink Floyd /1967
45. You've Got To Hide Your Love Away - The Beatles /1965
46. Gloria - Them /1964
47. Pictures Of Lily - The Who /1967
48. Morning Dew - Episode Six /1967
49. Best Of Both Worlds - Scott Walker /1968
50. Blues Run the Game  - Jackson C. Frank /1965
51. Anna (Go To Him) - Arthur Alexander /1962
52. Norwegian Wood (This Bird Has Flown) - The Beatles /1965
53. See Emily Play - Pink Floyd /1967
54. Tell It Like It Is - Aaron Neville /1966
55. Catch the Wind - Donovan /1965
56. You better move on - Arthur Alexander /1961
57. Everyone's Gone to the Moon - Jonathan King /1965
58. Cathy's Clown - The Everly Brothers /1960
59. Hello Stranger - Barbara Lewis /1963
60. The Fool On The Hill - The Beatles /1967

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 11:05 Reageer op dit bericht

Ruimtereis.

 

Terug naar Galactica Interstellar.


Mijn missie op planeet Aarde zit er bijna op en geloof me, ik zal blij zijn als ik over een paar dagen weer naar mijn eigen Galactica Interstellar kan. De Aarde en de Aardbewoners genaamd Mensen hebben mij niets anders gegeven dan ergernis. En ja, er is ook nog een andere reden waarom ik hier zo snel mogelijk weg wil. Deze planeet heeft niet lang meer te gaan. Het is niet te geloven hoe hard de bewoners hier hun best doen om zichzelf en hun planeet te vernietigen.

Ja, kijk, het zit zo. Nadat de wetenschappers van onze planeet ontdekt hadden dat er op de planeet Aarde, die ongeveer 3 miljard lichtjaren van Galactica Interstellar verwijderd ligt, leven is dat in zekere mate met het onze te vergelijken is, besloot de Algemene Raad van onze planeet een verkenner naar planeet Aarde te sturen om uit te vissen of het mogelijk zou zijn een soort samenwerkingsovereenkomst te sluiten met die wezens. In mensentermen moest mijn missie 60 jaren in beslag nemen. Voor mij betekent dat in mensentaal slechts 6 maanden want wij hebben een heel ander besef van tijd dan jullie hier. Maar nu heeft onze Algemene Planetaire Raad beslist mij vervroegd terug te roepen omdat mijn tussentijdse rapporten weinig of geen elementen bevatten die een eventuele samenwerking mogelijk zouden maken. Zoals gezegd, ik ben er niet rouwig om.

De tijd die ik hier doorbracht was de ellendigste uit mijn al lange bestaan en ik zal de Raad dan ook adviseren om nooit meer een dergelijke missie uit te zenden. Zo stelde ik bijvoorbeeld vast dat Mensenwezens niet in staat zijn samen te leven zonder mekaar op tijd en stond de kop in te slaan. Ze hebben hier iets dat ze wapens noemen en dat bij ons totaal onbekend is. Die tuigen gebruiken ze dan om mekaar te vernietigen alsof het een spelletje is. Net zoals wij hebben mensenwezens licht, zuurstof en water nodig om te kunnen overleven. Ze weten dat maar toch slagen ze er in om de materialen en de omgeving waaruit die stoffen voortkomen te vernietigen.

Ze planten zich hier ook voort zonder stil te staan bij de gevolgen van die ongebreidelde voortplanting. Ik heb ontdekt dat de reden hiervoor is dat een kleine minderheid van de Mensenwezens altijd maar weer ondergeschikte Mensen nodig heeft om voor hen te werken. Voor iemand als ik is dat onbegrijpelijk want op onze planeet kennen wij dat niet. Bij ons wordt ook gewerkt maar als er genoeg is voor iedereen dan wordt er gestopt met werken en houden wij ons bezig met dingen die echt belangrijk zijn. Hier, op planeet Aarde, doet zich het omgekeerde voor. De overgrote meerderheid van de Mensenwezens werken altijd maar meer, langer en harder en het rare is dat de meesten steeds armer worden en geen tijd hebben voor wat dan ook, ook niet voor de nakomelingen die ze zelf gemaakt hebben. Dus laten zij het besturen van de planeet over aan een kleine groep al dan niet verkozen Mensen. En die beloven dan eerst van alles en nog wat en eens zij verkozen zijn doen zij enkel nog wat die minderheid van rijken wil wat ze doen. Het rare is dat die grote meerderheid van arme Mensenwezens dat allemaal slikt en zich 's avonds na het werk in een soort stoel ploft en naar een schermpje zit te staren waar allerlei andere Mensenwezens de meest debiele dingen opvoeren en daar wordt dan hard om gelachen. Op onze planeet Galactica Interstellar is politiek heel erg belangrijk op alle vlakken maar hier is politiek een vies begrip blijkbaar.

Op deze planeet verplaatsen de Mensenwezens zich met iets dat men hier een auto noemt, een metalen karkas dat ze op vier wielen zetten. Meestal zitten ze daar dan alleen in en er zijn er zoveel dat ze meestal met z'n allen stilstaan wat dan weer zorgt voor veel ergernis en stress. Bovendien verbruiken die dingen heel veel energie en stoten zij veel vuiligheid in de lucht.

Enfin, ik heb al een heleboel beelden naar Galactica Interstellar gestuurd en onze inwoners vielen telkens van de ene verbazing in de andere. Het woord 'oorlog' bijvoorbeeld is bij ons totaal onbekend net zoals het woord 'god' of 'godsdienst'. Een 'god' is iets dat niet bestaat maar waarvan Mensenwezens denken dat het bestaat en ze vereren die dan in een 'godsdienst'. Ze hebben dan allerlei rituelen zoals 'doopsel', 'eerste communie', 'vormsel'...allemaal dingen die wij niet kennen. Volgens mij komt dat omdat Mensenwezens een houvast nodig hebben en dat krijgen ze aangeboden met die 'godsdienst' zodat ze zelf niet meer moeten nadenken.

Op de planeet Aarde zijn er ook al grote gebieden waar geen water meer is. Op andere plaatsen sterven Mensenwezens omdat er geen voedsel is en op nog andere plaatsen is het water zo vuil dat het niet kan gebruikt worden.

Jullie begrijpen dus dat ik uitkijk naar de dag dat ik terug mag komen naar mijn geliefde planeet en naar alle mooie dingen die ik zo mis. Het is hier genoeg geweest. Deze planeet is reddeloos verloren en verdient het niet om door ons geholpen te worden. Laat de Mensenwezens rustig verder doen met zichzelf om zeep te helpen: Het Universum zal er niet om treuren.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door camiel om 23:10 Reageer op dit bericht

Meer van Ditjes en datjes

↑ Terug naar de berichten