9 december 2012.

De grote vakantie ging zoals gewoonlijk naar Frankrijk, met de laatste paar dagen een bezoek aan Kemmel...deze foto is genomen op de camping Ypra.

Op clogie2 staat een reisverslag van deze vakantie.

Prettige Kerstdagen en een gelukkig en gezond Nieuwjaar.

De dag begint met regen en het ziet er niet naar uit dat het snel zal ophouden. Na het ontbijt dan maar koffer gepakt en zitten lezen. Om 12 uur moeten we de kamer uit, dus verder lezen in de lounge. Maar om 13u30 is het droog en lopen we naar de haven om de Romeinse villa’s te gaan bekijken, hadden we al geplant voor de laatste dag.

Er zijn verschillende villa’s en de mozaïeken schijnen heel mooi te zijn.

We beginnen bij het huis van Dionysius. Een kwart van de totale vloeroppervlakte zo’n 2000 m² vierkante meter  is bedekt met mozaïeken, alles is goed te zien vanaf de houten loopbruggen.

Enkele hiervan zijn de triomftocht van de wijngod Dionysius, afgebeeld op een wagen getrokken door 2 panters, de 4 jaargetijden, jachtscènes en taferelen van de wijnoogst, castor en Polus nakomelingen van Leda en Zeus, Phaedra en Hippolytus en de cupido die Phaedra’s

Liefde voor haar stiefzoon deed ontvlammen enz.

In het huis van Aion zien we een gedetailleerd tableau van 5 panelen waarop het heidens geloof tot uitdrukking wordt gebracht in een tijd dat het Christendom in opkomst was.

De villa van Theseus, 9600 vierkante meter met luxe kamers, privé – badcomplex, binnenplaats en personeelsvertrekken, was vrijwel zeker het paleis van de Romeinse gouverneur.

Het huis van Orpheus, Heracles vecht tegen leeuw, Amazone te paard gewapend met bijl enz.

Aan de voet van de vurtoren ligt ook nog een gerestaureerd odeon = Theater uit de 2^de eeuw, is gemaakt van blokken kalksteen. Daarvoor lag een groot openbaar plein, dit kan je nog goed waarnemen aan de resten van de Corintische zuilen en andere overblijfselen.

Er is ook nog een Byzantijns kasteel Saranta Kolenes, werd vernoemd naar de 40 zuilen, afkomstig van ruines, die bij de bouw opnieuw werden gebruikt. Het kasteel is over een Byzantijns vestingwerk heen gebouwd in het begin van de 13^de eeuw, het werd verwoest in 1222 door een aardbeving.

Als je niet van oude ruines houdt is het hier toch heerlijk toefen, het is een stukje Cyprus waar de tijd heeft stil gestaan. De beplanting is wild maar kleurrijk en mooi.

Na hier een paar uur te hebben rondgelopen, komen er weer donkere luchten aanzetten, we kunnen toch nog even op een terras neerploffen om even na te genieten en zijn ook net nog op tijd in het hotel voor de bui weer losbarst. Daar gaan we verder op het overdekte terras, we eten in het hotel en om 21 uur 30 worden we opgehaald met de bus en naar de luchthaven gebracht.

Het vliegtuig vertrekt om 00u10 en om 03u15 landen we in Zaventem. Ik heb voor het eerst minstens een uur geslapen in het vliegtuig.

Het busje dat ons naar de parking brengt staat al klaar en om 04u05 rijden we Brussel uit, om 05u30 thuis, nog even wat drinken en om 06 uur toch nog even naar bed tot 10 uur.

’t Was een mooie vakantie, we hebben genoten, jammer van de regen de laatste dag maar de Cyprioten waren er vast blij mee.

Eindelijk het zwembad wordt gevuld. De hele week zijn ze bezig geweest met herstelwerkzaamheden op zijn elfenendertigste! Zwemmen konden we wel maar dan bij de buren of in het overdekt zwembad van het hotel, maar het is gelukkig niet zo warm dat je ernaar snakt…Giel mag zo en zo niet zwemmen in een zwembad i.v.m. zijn oren. In de zomer is het wel nodig zo’n zwembad met die bloedhitte. De hele week is het nu tussen de 20 en 24 graden, dat is voor ons genoeg, kan je lekker van alles ondernemen . De luchtvochtigheid is hier ook laag, als ik mijn haar was is dat in een mum van tijd droog, terwijl dat thuis wel zo’n 2 uur duurt.

’s Middags weer naar de haven gelopen en het fort bezocht wat daar staat. Boven een mooi zicht op de kustlijn. Daar ontmoeten we een man die net als Giel ook burgemeester is, maar dan in Engeland, een tijdje mee staan kletsen. In Engeland hebben ze maar een ambtstermijn van 1 jaar en het is een meer representatieve functie…maar dat wisten we al.

Weer neergestreken op één van de vele terrassen die bij de oude pakhuizen staan, genieten we verder van de dag.

Na het ontbijt aan het zwembad…nog steeds zonder water!

Een beetje lezen, puzzelen, verslagje schrijven. Giel is zijn aan zijn speech bezig voor het afscheid/ begin job.

’s Middags wat wandelen, terrasje zitten, hapje eten…luieren in ’t algemeen.

Onze laatste dag dat we het autootje hebben gaan we gebruiken om naar de ruïnes van het oude Kourion te gaan, deze liggen boven op een rots ten westen van Limassol. We rijden er vlot naar toe en zien meteen dat het uitzicht hier in ieder geval al prachtig is. De entree is 1 euro 50 per persoon, dat zijn nog eens vooroorlogse prijzen.

Eerst langs het huis van Eustolius, een plaatselijke weldoener. Na de aardbeving van 365 schonk hij zijn medebewoners zijn badinrichting en bijgebouwen.

Het huis en zijn mozaïeken bekijk je vanaf loopbruggetjes, het 1^ste mozaïek groet de gasten “treedt binnen voor geluk van het huis”, nog een mozaïek wat goed bewaard is gebleven is een medaillon van een vrouw met een meetstok in de hand, dat is Ktisis die de schepping symboliseert.

Schuin onder het huis ligt het theater van Odeon, dit is gebouwd in de wand van de heuvel 80 m boven de zeespiegel, dus hier ook een prachtig uitzicht. In de 2^de eeuw voor Christus werden er Griekse toneelstukken opgevoerd, in de 1^ste eeuw na Chr. Werd het opnieuw opgebouwd door de Romeinen voor wedstrijden tussen gladiatoren en wilde dieren. Daarna weer gebruikt door de christenen voor toneelstukken. De 17 rijen stenen banken bieden plaats aan 3500 personen.

Dan via paadjes met rijke flora en mooie uitzichten naar de Christelijke basilica, gebouwd in opdracht van de bisschop Zeno van Kourion, die in 431 de Cypriotische kerk vertegenwoordigde. De kerk is deels opgebouwd uit stenen en zuilen van andere gebouwen die verwoest waren door een aardbeving. Wat er nu nog overblijft van de kerk zijn een deel van het middenschip, kapel, sacristie, bijgebouwen en bisschoppelijk paleis.

Hiernaast liggen dan nog de resten van een Romeins forum, waterreservoir, fonteinhuis en privé woningen, langs de kustweg zien we nog het huis van de gladiatoren.

Hebben hier toch wel zo’n 2 à 3 uur rondgelopen, ook dit was weer de moeite waard om te zien.

We rijden nu naar Akrotini schiereiland, allemaal citrus -boomgaarden, leuk om te zien, weer eens wat anders dan appels en peren. Aan de noordelijke rand van de boomgaarden ligt het Kolssi kasteel. Het was een toevluchtsoord van de Kruisvaarders die in 1291 waren verdreven uit het Heilige land. Ze hielden het in handen tot 1488, daarna werd het weer hersteld door Louis Magnac grootcommandeur van de hospitaalridders. Deze orde werd in 1312 verboden door de paus, wat er daarna mee gebeurde weet ik niet maar in 1930 werd het kasteel gerestaureerd tot wat het nu is, niet echt bijzonder maar wel aardig…en vlak voor de  ingang is een streekwinkeltje met een leuk terrasje en daar was het heerlijk toeven.

We waren nu ook vlakbij het zoutmeer van Akrofiri en daar zouden flamingo’s zitten…dus toch maar even gaan kijken, dat viel tegen geen flamingo gezien, misschien was het niet de goede tijd, maar wanneer moet het dan want in de zomer schijnt het meer zowat droog te staan doordat de regen op Cyprus jaarlijks minder wordt. We rijden de weg uit en komen bij een Engelse militaire basis, dus rechtsomkeer maken en terug.

We proberen ook nog even naar het klooster van Agios Nikolaes te gaan, maar we vinden de ingang maar niet en geven het dan maar op, achteraf gezien wel jammer.

De terugreis over de oude weg naar Pafos is wel weer erg de moeite, we komen langs de Episkopi kazerne, het hoofdkwartier van de Britsh Sovereigh Base Area. Het ziet eruit als een stukje Engeland, is enorm uitgestrekt , Engelse huizen, winkels, ziekenhuis, banken, kerken, sportvelden, die wonen hier mooi…ik hoop alleen dat ze nog even wachten met hun vliegtuigen te gebruiken tegen Lybië, nu wij op het eiland zijn, want die Kaddafi vertrouw ik voor geen cent.

Om 18 u zijn we weer in Pafos, nog even tanken want morgen leveren we het autootje in.

Heerlijk geslapen tot 7 uur, Giel tot 8 uur. Ontbijten en koffie op het terras.

Toen we naar boven gingen kwamen we er achter dat de huurauto vandaag gebracht ging worden, wij wachten in de lounge maar er kwam niemand opdagen, hostess gebeld, bleek dat ze al geweest waren toen wij aan het ontbijt zaten…maar ze kwamen er zo weer aan.

Om 11u45 gaan we op pad, best spannend, Giel heeft al vaker links gereden maar altijd in onze eigen wagen en nu zit het stuur rechts, gelukkig is het een automaat dus schakelen levert geen probleem, alles gaat prima.

Vandaag gaan we naar Polis, we genieten van het landschap, bananenplantages, wijngaarden, bergkammen en dunbevolkte dorpjes. In Polis lunchen we, veel toerisme is hier nog niet…geen grote hotels en winkeltjes, maar wel zo’n 10 restaurantjes bij elkaar die dan toch wat buitenlanders lokken. Na het afrekenen krijgen we elk een sinasappel!

We nemen een andere terugweg, hier veel sinaasappelbomen en olijfhaarden.

Bij Mesogi gaan we richting Agios Neofytos , daar bezoeken we het klooster.

De 12^de eeuwse kluizenaar St-Neofytos hakte hier in een berg  kamers uit, in die grotkamers bevinden zich Bijbelse muurschilderingen, ze zien er nog vrij goed uit, werden in 1992 gerestaureerd.

Later stichten enkele volgelingen het klooster dat onderaan de rots ligt. In de kloosterkerk wordt de schedel van Neofytos bewaard. De kerk is voor ons bijzonder omdat we nog nooit in een orthodoxe kerk waren geweest…en het is ook hele mooi kerk.

In het museum van het klooster zijn dan weer prachtige iconen, geschriften en kaarten te zien. Alles is ook erg goed verzorgd.

Om 17u30 waren we weer bij ons hotel.

 Het stikt hier trouwens van de wilde katten, zoals overal op het eiland. Ze zijn niet agressief en erg benaderbaar, dat komt omdat ze door iedereen wel vriendelijk behandeld worden, in de huizen of gebouwen worden ze wel geweerd… vanmorgen liep er in de lounge een poes met kitten, nog geen week oud, en die werd dan wel met zachte drang naar buiten geloosd.

’s Avonds weer lekker de tijd genomen om te dineren en te luieren met een dik boek.

Maandag 14 maart 2011.

Om 08 uur, plaatselijke tijd, opgestaan, het is hier 1 uur later dan bij ons...dus in feite best vroeg uit de veren.

Ontbijten en meteen even gaan liggen bij het zwembad en genieten van de temperatuur hier, zo'n 20 graden. In het zwembad staat geen water, ze zijn aan het renoveren, maar voor wie een duik wil nemen mag men bij de buren van de accommodatie gebruik maken. Het hotel waar we logeren is netjes maar het ziet er wat verlopen uit, de renovaties zijn dus echt nodig.

Maar zoals ik al zei, alles is schoon en de bedden slapen heerlijk en we hebben een prima balkon.

Om 11 uur lopen we naar de haven. Wat opvalt is, dat er op alle daken een soort tank staat...voor warm water denken we en zonnecollectoren voor elektra.

De stoepen en groene zones zien er ook allemaal wat armoedig uit.

Aan de haven is het leuk zitten, veel terrassen, winkeltjes echt levendig.

Met de bus zouden we naar de oude stad Pafos gaan, 3 km verder, dus als het goed was 10 min...ware het niet dat we in de verkeerde bus zaten en er een uur over gedaan hebben, eerst helemaal meegereden naar Coral Bay en terug...en dat voor 1 euro! Ondertussen ook wat van het landschap kunnen genieten, op deze weg veel bananenplantages gezien, ook deze geven een aftandse indruk, de bananen zelf zijn slordig  ingepakt met jutte en de dode bladeren hangen er troosteloos bij.

Ook de oude stad Pafos oogt niet echt fris, al vonden we wel een heel leuk stukje waar we konden lunchen.

Terug met de bus naar ons hotel ging een stuk sneller. Bij de grote weg nog even wat gedronken in een barretje en om 17 uur zaten we op ons balkon te genieten, om 17u30 schoven er dikke wolken voor de zon en dan koelt het snel af, vanavond eten we hier en luieren we alleen maar.

Maar al met al het was een heerlijke dag.

Zondag 13 maart 2011.

Om 18u15 vertrokken met het vliegtuig uit Zaventem, landing in Pafos 23u30 pl.t.

Eenmaal geland een half uur in de bus zitten wachten tot iedereen er was, na vertrek duurde het 20 min. voor we aan ons hotel waren...nog even een drankje aan de bar en naar bed.

waren...nog even een drankje aan de bar en naar bed.

Halfzusje Elly overleden te Hasselt op 16 september 2010, geboren te Hofstade op 22 september 1934.

Dit was een erg leuke en geslaagde dag...