Jack en Clo

...wat een druk geval...

Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Vandaag alweer de laatste dag.

We gaan op tijd op stap want we willen nog naar het Dar Si Saïd museum, ligt op 10 minuten afstand van onze riad. Het museum is ook weer gevestigd in een prachtig paleis, 3 verdiepingen en19^de eeuws, met mooi tegelwerk, weelderig pleisterwerk en beschilderde houten koepels. De collectie bestaat uit tapijten, deuren, kisten, wapens, keramiek, kostums en juwelen, allemaal afkomstig uit Zuid Marokko. Vanaf hier ook een aardig uitzicht op het Atlasgebergte

Om 13 uur hebben we alles gezien en besluiten te profiteren van het heerlijke zonnetje op het dakterras. De hond , Jack, van de eigenaresse houd ons gezelschap…wat een druk baasje.

We genieten van dit toch wel Marokkaanse sfeertje, zo om en nabij de 2 uur gaan alle moskees de mensen weer oproepen voor het gebed (5 maal per dag) en de ene roept nog harder dan de andere….en als je dan weet dat er zo’n 40tal, grote en kleine, moskees staan alleen al in de medina dan kan je, je voorstellen dat het een aardig geluidje is.

Voor het laatst naar het Jemaa-El-Fna plein om te genieten van het gekrioel van de mensen…nog een laatste foto maken van de waterverkopers en andere bezienswaardigheden.

Terug in riad, inpakken en alvast afscheid nemen van de 2 meisjes die er werken en het andere Nederlandse stel dat er verblijft.

Vanmorgen na het ontbijt lekker genoten van het zonnetje, op het dakterras van ons riad.

Om 12 uur gaan we op pad, onze bestemming is vlakbij,net achter de souks, maar het wordt toch nog even zoeken omdat het plan wat we hebben van de souks maar minimaal is. Een jonge gast wil ons weer op sleeptouw nemen maar daar hebben we helemaal geen zin, hij blijft ons maar aanklampen tot ik, na eerst 10 keren te hebben gezegd dat we het zelf wel uitzoeken, in een franse colère moet schieten om het hem echt duidelijk te maken…eindelijk druipt hij af.

We komen langs een aftands groentemarktje, waar Giel een paar foto’s van wil maken, maar dat wordt niet op prijs gesteld.

Vlak hierachter ligt ons doel, Musée de Marrakech, Medersa Ben Youssef de koranschool en Koubba Ba’Adiyn restant van een Moskee.

Voor het museum is nog een gelegenheid om koffie te drinken…de prijzen zijn hier wel Westers.

We beginnen met het museum, dat is gevestigd in Dar Menebhi, een paleis dat aan het eind van de 19^de eeuw door een grootvizier is gebouwd. Het heeft de traditionele Moorse stijl. De bewerkte deur, zoals in bijna alle Moorse huizen hier, de enige opening in de verdere sobere gevel leidt weer naar een binnenplaats met zellijtegels (= geometrisch tegelwerk, volgens bepaalde ingewikkelde en kleurrijke patronen neergelegd) in de kamers kan je gewaden, sierraden, mooie houtsnijwerkdeuren e.d. bewonderen.

Dan naar de koranschool, schijnt één van de grootste te zijn, hij heeft een capaciteit van 900 studenten, werd halverwege de 14^de eeuw door een sultan gesticht, in de 16^de eeuw herbouwd door een andere sultan, de school was ooit verbonden aan de Ben Youssef moskee, vandaar zijn huidige naam nog. De school bestrijkt 1720 vierkante meter en lijkt nog steeds op zijn oorspronkelijke ontwerp.

Beneden ziet het eruit als een standaard Moors paleis, beneden grenzend aan de binnenplaats en boven bevinden zich de studentencellen. E gemeenschappelijke ruimtes zijn prachtig bewerkt en het houtsnijwerk van deuren en leuningen ook imponeerend.

Vlakbij deze school en recht tegenover bestaande moskee is er nog een restant te zien van een de Almoravidenmoskee gebouwd in 1100, de Koubba Ba’Adiyn , Ook deze moskee werd verwoest door een andere stroming moslims nml. de Almohaden en de koepel die er nu te bewonderen is, is pas in 1948 weer herontdekt en uitgegraven.

Zo, voor vandaag weer onze portie cultuur gehad, tijd weer om de terrasjes op te zoeken.

Jemaa El Fna, plein des doods hier werden vroeger de executies uitgevoerd, is zowel populair bij de plaatselijke bevolking als bij de toeristen.