Donderdag, 17 maart 2011.
Onze laatste dag dat we het autootje hebben gaan we gebruiken om naar de ruïnes van het oude Kourion te gaan, deze liggen boven op een rots ten westen van Limassol. We rijden er vlot naar toe en zien meteen dat het uitzicht hier in ieder geval al prachtig is. De entree is 1 euro 50 per persoon, dat zijn nog eens vooroorlogse prijzen.
Eerst langs het huis van Eustolius, een plaatselijke weldoener. Na de aardbeving van 365 schonk hij zijn medebewoners zijn badinrichting en bijgebouwen.
Het huis en zijn mozaïeken bekijk je vanaf loopbruggetjes, het 1ste mozaïek groet de gasten “treedt binnen voor geluk van het huis”, nog een mozaïek wat goed bewaard is gebleven is een medaillon van een vrouw met een meetstok in de hand, dat is Ktisis die de schepping symboliseert.
Schuin onder het huis ligt het theater van Odeon, dit is gebouwd in de wand van de heuvel 80 m boven de zeespiegel, dus hier ook een prachtig uitzicht. In de 2de eeuw voor Christus werden er Griekse toneelstukken opgevoerd, in de 1ste eeuw na Chr. Werd het opnieuw opgebouwd door de Romeinen voor wedstrijden tussen gladiatoren en wilde dieren. Daarna weer gebruikt door de christenen voor toneelstukken. De 17 rijen stenen banken bieden plaats aan 3500 personen.
Dan via paadjes met rijke flora en mooie uitzichten naar de Christelijke basilica, gebouwd in opdracht van de bisschop Zeno van Kourion, die in 431 de Cypriotische kerk vertegenwoordigde. De kerk is deels opgebouwd uit stenen en zuilen van andere gebouwen die verwoest waren door een aardbeving. Wat er nu nog overblijft van de kerk zijn een deel van het middenschip, kapel, sacristie, bijgebouwen en bisschoppelijk paleis.
Hiernaast liggen dan nog de resten van een Romeins forum, waterreservoir, fonteinhuis en privé woningen, langs de kustweg zien we nog het huis van de gladiatoren.
Hebben hier toch wel zo’n 2 à 3 uur rondgelopen, ook dit was weer de moeite waard om te zien.
We rijden nu naar Akrotini schiereiland, allemaal citrus -boomgaarden, leuk om te zien, weer eens wat anders dan appels en peren. Aan de noordelijke rand van de boomgaarden ligt het Kolssi kasteel. Het was een toevluchtsoord van de Kruisvaarders die in 1291 waren verdreven uit het Heilige land. Ze hielden het in handen tot 1488, daarna werd het weer hersteld door Louis Magnac grootcommandeur van de hospitaalridders. Deze orde werd in 1312 verboden door de paus, wat er daarna mee gebeurde weet ik niet maar in 1930 werd het kasteel gerestaureerd tot wat het nu is, niet echt bijzonder maar wel aardig…en vlak voor de ingang is een streekwinkeltje met een leuk terrasje en daar was het heerlijk toeven.
We waren nu ook vlakbij het zoutmeer van Akrofiri en daar zouden flamingo’s zitten…dus toch maar even gaan kijken, dat viel tegen geen flamingo gezien, misschien was het niet de goede tijd, maar wanneer moet het dan want in de zomer schijnt het meer zowat droog te staan doordat de regen op Cyprus jaarlijks minder wordt. We rijden de weg uit en komen bij een Engelse militaire basis, dus rechtsomkeer maken en terug.
We proberen ook nog even naar het klooster van Agios Nikolaes te gaan, maar we vinden de ingang maar niet en geven het dan maar op, achteraf gezien wel jammer.
De terugreis over de oude weg naar Pafos is wel weer erg de moeite, we komen langs de Episkopi kazerne, het hoofdkwartier van de Britsh Sovereigh Base Area. Het ziet eruit als een stukje Engeland, is enorm uitgestrekt , Engelse huizen, winkels, ziekenhuis, banken, kerken, sportvelden, die wonen hier mooi…ik hoop alleen dat ze nog even wachten met hun vliegtuigen te gebruiken tegen Lybië, nu wij op het eiland zijn, want die Kaddafi vertrouw ik voor geen cent.
Om 18 u zijn we weer in Pafos, nog even tanken want morgen leveren we het autootje in.
