Naar de inhoud

Hofstade - Kortrijk - Bergen op Zoom.

Berichten van 1 juni 2005 tot 30 juni 2005

Maandag 6 juni 2005

Foto 5: Belgisch Congo.

Mijn "Prins Léopold", Kipushi

Geschreven door claudine om 14:18

Zondag 5 juni 2005

Opa en oma Nuytkens-Boshom in Congo begin jaren 1920.

Weet iemand wie de meneer rechts is?

Geschreven door claudine om 11:54

Meer van Stamboomonderzoek Nuytkens-Boshom

Namen die tot nu voorkomen op dit blog aan de Boshom kant.
Balus - Bergholtz - Beterams - Beyen - Biessels - Bitter - Bloemberg - Bloemsma - Bonhomme - Boshom - Boshouwels - Boull - Brouns - Buol - Claes - Cremers - Cruijce - De Boeck - Deboeck - De Hertogh - De Kuijser - Denijn - De Vreede - Dollee - Egger - Esfers - Eykelenboom - Fahnenstig - Feetman - Felker - Frings - Girand - Godwald -Haanen -Haesen - Holland - Huyse - Jansen - Janssens - Jongen - Kleijnen - Kok - Koolhoven - Küppers -Lijnstroom - Linthuis - Lustermans - Meeuwens - Meij - Menting - Mouren - Murrer - Nuytkens - Paulsen - Persoon - Plomp - Prinsenberg - Quekers - Queekers - Repko - Roelofs - Scheenloop - Schippers - Schrijnemakers - Seelde - Smits - Snel - Stuppers - Swarttouw -Thyssens - Tupker - Wauters - Willems - Wolfs - Van Beek - Van Beuningen - Van der Linden - Van der Elst - Van der Hoeven - Van de Rijse - Van Heemsbergen - Van Heiligenberg - Van Leur - Van Rompay - Van Rompuy - Van Roy -Van Soest - Van Tongeren - Van Wezel - Visser - Vos - Weiland - Weienberg - Wieck -Wolfs - Zwarttouw.

HOFSTADE. Mijn herinneringen aan Hofstade zijn niet zo groot...kan ook niet...ik was amper een jaar toen we daar verhuisden...maar we kwamen er nog wel eens! Het huis aan de tervurensteenweg, waar bomma en pakke woonden, dat vergeet ik niet...vooral omdat je via de zijkant of achterkant in de muizenstraat uitkwam...en dat sprak,als kind, echt tot mijn verbeelding! Ik ging ze vaak zoeken...maar vond ze niet! Het Steppeke, ook zo grappig, daar woonden vrienden van mama en papa allemaal met klinkende namen...meuke, moeke, Stafke en Rik...ik was 4 jaar en ineens vertrok Rik naar de hemel met de trein...geweldig dat dat toen kon! Pas later begreep ik dat hij was gestorven...een jaar later ging bomma...4 jaar later pakke...en nog 4 jaar later mama...en toen kwamen we er niet meer!

KORTRIJK.
Kortrijk is voornamelijk verbonden met mijn schooltijd...mijn jaren op het Koninklijk Lyceum...ik begon er in de 1ste klas bij juffrouw D.Drijvers, een lieve al wat oudere juf, toen kwam de 2de klas juffrouw M.Persoone - Degrève...streng en héél hoge hakken zijn me daarvan bijgebleven! In de 3de hadden we wisselende leerkrachten...in de 4de hadden we Mevr.Bacro-Van der Haeghen, een schat van een onderwijzeres ook herinner ik me nog goed Linda Carr, een Engels meisje dat bij ons in de klas kwam voor een paar maanden, ik sprak geen woord Engels en zij geen woord Nederlands maar we waren wel goeie maatjes, ze bleef dus niet zolang, we correspondeerden nog een tijdje...maar de taal was voor verder contact toch een barriére. In de vijfde zaten we bij juf. J.Strubbe een goede lerares, toen kwam mevr. Pevenage...ze was lief en ik vervelend!
Dan naar de 6de moderne...moest ik 2 keer doen...mama overleed en dat had denk ik zijn weerslag...ik vond het toen ook helemaal niet meer leuk op deze school, behalve in de lessen van juffr. Maartens en Mertens...zij gaven aardrijkskunde en geschiedenis...waren aardig en boeiend. Ik haalde mijn diploma van Lager Modern Onderwijs en ging daarna naar het Rijkshoger Instituut voor Sociale Studien en Paramedische Beroepen, deze school was een stuk prettiger, je kon er beter ademen, je moest je best doen anders kwam je er ook niet, maar je werd als jong mens toch gewaardeerd. Alle soorten pluimage van leerkrachten passeren nu voor mijn ogen..De Buck, van Nederlands, aardige wat vreemde goeie leerkracht...Delarue, krachtige leraar moest je voor werken, maar kon ook luisteren naar wat er speelde onder de jeugd...Mej.AnnieTwiesselmann, een oostendense visstem maar een hart van goud...en dan nog het schaap van psychologie, zijn echte naam ontschiet me....Mevr.Thomas-Brys..........het zijn er teveel om op te noemen.
In juni 1971 slaagde ik voor deze opleiding, heel even kwam ik nog terug in het 1ste jaar verpleegkunde maar in december verhuisde ik naar Utrecht en ging daar verder studeren in het Academisch Ziekenhuis.

STADSARCHIEF MECHELEN.
Een uurtje met de trein, uit Bergen op Zoom en je bent in Mechelen. Dan nog een fikse wandeling naar de Goswin de Stassartstraat en je bent terug in de tijd...het stadsarchief .
Het is er heerlijk snuffelen in al die oude bevolkingsregisters...het is alleen jammer dat er blijkbaar niet genoeg geld is om ze in goede kasten te zetten
Het is niet erg dat ze van hand tot hand gaan, want iedereen die ermee bezig is waardeert ze, maar het opbergsystheem is knudde...teveel dossiers op ijzeren rekken...als je ze eruit neemt beschadig je ze bijna automatisch..sommige moeten nodig weer ingebonden worden...ik zou zeggen...mooie stad aan de Dijle maak even wat geld vrij voor jullie oude geliefde archief.

VALRAS-PLAGE.
Gisterenavond waren we terug van een weekje Zuid-Frankrijk. Dit is normaal niet ons ding om zomaar 1200km heen /terug te crossen naar het zuiden! Maar dit had een reden...onze jongste zoon Glenn werkt voor 3 maanden op een camping in Sérignan-Plage en we vonden het leuk om hem na 2 maanden weer eens te zien...we moeten zeggen hij ziet er goed uit...mooi bruin tintje en een stuk blonder geworden...hij heeft het er prima naar zijn zin...maar zal ook blij zijn als hij terug is...'t is een leuk leven maar weer wat echte actie is ook niet weg...zoals een kamer gaan zoeken in Amsterdam voor de volgende studie.
Met z'n drietjes Carcasonne, Béziers en Montpellier bezocht Stuk voor stuk verschillende maar mooie steden...lekker gegeten en ook nog 2 dagen geluierd aan het strand...nu weer tijd voor het blogje!

MIJMERINGEN
Als ik nu na ga, dan weet ik bitter weinig over het directe leven van mijn grootouders, ik weet zo ongeveer waar ze gewoond hebben en wat ze deden...ook een paar van hun zussen of broers kan ik plaatsen...maar dan houdt het er ook mee op. Misschien komt het omdat de familie niet erg honkvast was, velen zijn uitgezworven...om later toch nog vaak terug tekomen naar de Vlaanders...of komt het omdat papa en mama enigst kind waren en vroeg zijn overleden? Als kind heb ik tantes,ooms, nichten en neven nooit gemist...en nu nog niet...ik heb een heerlijke jeugd gehad toen mijn ouders leefden.en nu een zalig leven met mijn gezin en echte vrienden...maar misschien zou het nu wel handig geweest zijn om ze iets te vragen over vroeger!
Daarom heb ik in feite ook deze blogs gestard om te kijken of je reacties krijgt...en voor de kant van mama ,Verhelst, is dat ook al aardig gelukt, dat is meer de standvaste clan die in West- Vlaanderen is blijven wonen. Als ik mezelf na ga dan ligt een groot deel van mijn hart er ook nog, al ben ik er niet geboren en woon ik het langste deel van mijn leven in Nederland, kom ik er dolgraag en mijn man Giel gelukkig ook....soms nemen we een hotelletje op de grote markt in Ieper, af en toe ook in Kortrijk, en verkennen vandaar het prachtige Heuvelland, Bachten de Kuppe enz

WEEKEND IN BERGEN OP ZOOM.
Na een tijd van regen komt zonneschijn en dat was dit weekend het geval.
Zaterdag begon met een stralende hemel...het schoot meteen in de bol van mijn buurman...hij wou de boom in de voortuin snoeien plus ook nog een stukje eikeboom voor, dus hij snoeien en ik de snoeiwaar kleiner knippen om af te voeren. Na deze klus met manlief een rondje stad en boodschappen doen, ook nog een terrasje meepikken op het beurspleintje...boodschappen naar huis en om 17uur naar de borrel bij Ad! Dat is een beetje een ritueel , om de 3 à 4 weken spreken we met de vriendenclub bij iemand thuis af om gezellig bij te kletsen. Deze keer moesten we op tijd weg, want Moniek, de vriendin van onze Guy, was jarig en gaf ook een feestje...dus richting Woensdrecht...om 01 uur lagen we voldaan, maar moe in bed.
De zondag begon even stralend...de voortuin verder onder handen genomen, na 2 uur zag hij er weer piekobello uit. Giel was ondertussen druk aan 't werk geweest, op zijn studeerkamer, en had nu wel zin in een fietstochtje naar de Plaat (dat is een vrij nieuwe wijk in B op Z, met een mooie boulevard aan het water). Het was er erg druk op het strandje en op de boulevard zelf was er braderie...toch maar verder fietsen even naar de Molenplaat! (natuurgebied ) en zo langs de Schelde-Rijnverbinding en de Kreekraksluizen terug naar huis. Al met al zo'n 32 km gefietst, was lichtelijk versleten en uitgedroogd toen we thuiskwamen...heerlijk de dag verder doorgebracht in de tuin met lezen en blogjes bekijken op mijn oude 2de hands laptopje...het eten werd opgediend door Giel (een, ook voor mij, fijne hobby van mijn man) 's Avonds kwamen Guy en Moniek nog even langs, voor hij weer richting Delft vertrok...en met een lekker borreltje hebben we het weekend afgesloten.

FRANKRIJK zomer 2005.
Zo, de vakantie is weer verleden tijd. We hebben heerlijk genoten, het begin van onze reis voerde ons naar Santenay, vlak bij Beaune, waar we de caravan mochten overnemen van Ad D.
Samen met Nico en Nel N. had Ad daar 2 weken doorgebracht...ze zagen er bruin en uitgerust uit...nog even de tijd genomen om 1 1/2 dag bij te kletsen en toen zat voor hun de vakantie erop.
Het dorpje Santenay ligt midden in de Bourgondiestreek, ziet er leuk uit en is omringd door wijnvelden. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om Beaune weer een keer te bezoeken met zijn beroemde L'Hotel De Dieu, verder een wijnroute gereden en naar Chalon sur Saone geweest ook een heel aardige stad, al bekend bij Jules Caesar maar pas eind 18de- begin 19de eeuw belangrijk geworden door zijn ideale ligging aan de Saone en de aanleg van 3 kanalen. Hierdoor ontstonden de werven Schneider in1839 die torpedoboten en onderzeeers maakten...dit ging door tot het begin van de 2de W.O. Verder heeft het zoals iedere Franse stad wel een paar beroemde inwoners voortgebracht...zoals Nicephore Niepce ( die haal ik even aan omdat deze naam in Bergen op Zoom voorkomt!) bekend door zijn ontwikkelingen in de fotografie.
Nog een dagje luieren en dan verder naar de Loire-streek, daar waren we nog nooit geweest.
We streken neer op de municipal van Chemery (Loir-et-Cher) mooi verzorgd dorp met een eigen Chateau!
Van hieruit de steden Blois, Tours, Orleans bezocht...ook nog een paar dorpjes zoals Romarantin...en natuurlijk de nodige kastelen gezien ( alleen de buitenkant) zoals Cheverny, hier haalde Herge zijn inspiratie voor zijn kasteel Moulinsart van kapitein Haddock...en het overweldigende Chateau Chambord gebouwd door de Italiaan Boccador in opdracht van Frans I.
Blois vonden wij het gezelligst met zijn historische wijken en met zijn imposante renaissance kasteel (favoriete verblijf van de Franse koningen) midden in de stad.
Hier is ook het Maison de la Magie van de illusinist Robert Houdin.
Tours heeft een heel mooie kathedraal, Saint-Gatein, hij lijkt wel van kantwerk gemaakt...en nog een historisch hart waar allemaal mooie vakwerkhuizen te bewonderen zijn, vooral place Plumerau is een plaatje.
Orleans dankt zijn bekendheid vooral aan Jeanne d'Arc...maar ook hier is de gotische kathedraal Sainte-Croix een kunststukje.
Verder is de stad moderner, bredere wegen ( verwoestingen groter in de 2de W.O.)...en daardoor ook iets minder gezellig.
Ons hart ligt op de een of andere manier voor een stukje in Normandie...dus de laatste week geresserveerd voor deze streek...op naar een piepkleine camping municipal in Hericourt-en-Caux in de vallei van de Durdent, 2 jaar geleden waren we hier ook al een keer.
Van hieruit weer eens naar Etretat, St..Valery-en-Caux en naar Dieppe.
Etretat, vooral bekend om zijn hoge kliffen en om zijn vele beroemde gasten ( Maupassant, Alexandre Dumas, Victor Hugo, Claude Monet enz.)die hier geinspireerd raakten door de schoonheid van de natuur.
St-Valery-en-Caux badplaats, vissershavenen jachthaven.
Van hieruit vertrok ook de 1ste vlucht van Coste en Bellonte in 1930 naar New-York.
Dieppe, de oudste badplaats van Frankrijk...ligt ook het dichtst bij Parijs.
Hoog op de klif staat een kasteel met een aardig museum, dat voornamelijk gaat over het roemruchte verleden van de ondekkingsreizende zeelui uit Dieppe. Verder is Dieppe bekend van Operatie Jubilee, de 1ste geallieerde landing op de kust in de 2de WO...een soort oefenlanding...die wel zo'n 5000 levens kostte.
Ook Rouen hebben we deze keer niet overgeslagen, 2 jaar geleden heeft deze stad ons verbijsterd....nooit gedacht dat hier nog zoveel moois te zien was, mooie kerken en vakhuizen echt de moeite om eens naar toe te gaan...maar toen wij er waren was het er tropisch...en dan kan je maar beter terug naar zee of het platte land!
De laatste dagen heerlijk geluierd, gelezen, geborduurd...en nog wat lievelijke dorpjes meegepikt...

September 2005.
De vakantie zit er weer op...en dat weten we goed ondertussen, het volle leven is weer begonnen!
Na het wassen , plassen, caravan opruimen van de eerste dagen, komen alle andere klussen weer op je af. De tuin moest nodig een beurt, de druiven hingen met trossen boven de schuifpui en de vogels maakten er de nodige rotzooi van....dus alles maar plukken, 3 emmers vol! Dat eet je niet zomaar op, gooi je ook niet weg, dus een dagje in de keuken doorbrengen om gelei te maken....De helft van de koelkast staat ermee vol, gelukkig heb ik de nodige vriendinnen en kenissen die ik een pot mee kan geven. Na de tuin riep het huis om hulp, de zolder is net geschilderd en gisteren ontruimd, hij krijgt vandaag een nieuw kleedje! En in de garage ligt een nieuwe drempel voor de schuifpui, de oude ging rotten, en die moet nog een paar schilderbeurten...voordat de buurman en Giel die kunnen plaatsen
Een eigen huis is heerlijk maar vergt veel onderhoud...en daar ik niet tegen rotzooi kan, moet alles eerst aan kant voor ik echt kan gaan zitten.
Maar niet getreurd...de winter komt eraan en het enige dat ik daar leuk aan vind, zijn de lange donkere avonden die je een bende tijd geven om te hobby'en.

December 2005.
Drie december bezoekje gebracht aan de Zoo in Antwerpen, samen met Mon, Diny, Kees, Dineke, Jack, Giel en ik....het begon met stralend weer en het was heerlijk genieten van al die mooie beesten.
De apen kregen natuurlijk de meeste aandacht...hoe zou dat toch komen? Toen ons rondje er bijna opzat, begon het te gieten....maar was toch weer een beleving.
Zeven december een dagje wezen winkelen met Marlène in Rotterdam, alles ging goed tot we, op de terugweg, in Roosendaal kwamen, de trein naar Vlissingen was zo overvol dat wij er niet meer bijkonden..."Beleef het in Roosendaal"....
en ja, Ria, ik zeg het maar meteen de 9de was het mijn beurt om 53 te worden, was trouwens erg gezellig.
Ook nog naar de verjaardag geweest van Esther....plus een avondje BAR (Bergse Ambtenaren Revue), deze wordt nu al zo'n 15 jaar iedere december opgevoerd en bestaat uit liedjes en sketches over ambtenaren , raadsleden, wethouders, burgemeester en secretaris...was echt de moeite, hebben flink gelachen Dineke en ik.
En dan 24 december, Kerstavond, ook de verjaardag van papa, een gezellige avond met ons gezin.
De 25ste richting Deventer, Kerst met de familie Janssen...de 26ste weer rustig thuis...en de 27ste onze Glenn naar Amsterdam brengen, met de nodige spulletjes...hier en daar moest Giel nog wat gaten boren
...van de gelegenheid ook gebruik gemaakt om even langs Freya te gaan, vriendin uit Utrechtse tijd.
Bij Ad ook een paar keer geweest, ligt nog steeds in ziekenhuis in Breda...gaat gelukkig al stukken beter, nog even moed houden jongen.
Afgelopen vrijdag, stonden Danny en Eddy, uit Nieuwkerken-Waas, op het programma...maar dat ging even niet door, door de ijzel en het slechte weer dat voorspeld werd en er ook daadwerkelijk kwam.
De viering van oud naar nieuw, samen met de vrienden, was erg geslaagd....dit jaar geen quiz, geen CD gemaakt, maar een pakjesavond gehouden met cadeautjes, die je niet mocht kopen maar uit je eigen huis moest halen, ingepakt in eenheidspapier en dan om dobbelen....op het laatst ging Bert bijna met alles naar huis...maar Gerda had haar begeerde tassenset en Giel zijn bevochten boek!
Na de gelukwensen om 12 uur en het vuurwerk te hebben bewonderd buiten, nog gezellig gekletst en gedanst....het jaar 2005 zit er weer op....voor 2006 wens ik jullie allemaal een gezond en gelukkig jaar.

Januari 2006.
Januari is niet echt mijn ding...de winter begint me hier al te lang te duren. Ik hou absoluut niet van vrieskou en heb dan ook de neiging om me op te sluiten...een beetje winterdepressief...wie zal het zeggen.
Giel had de 1ste week nog vrij, dus die sleept me dan wel mee!
Boodschappen doen in Schoten bij de GB...nog even een dagje Deventer, niet zo'n leuke aanleiding deze keer want oma was opgenomen in verzorgingstehuis, gelukkig mag ze volgende week alweer naar huis.
Nog een familie-bezoekje, maar nu de andere kant op, nml. Deurne, schoonzusje Jean jarig.
Onze vriendin Noor had ook iets te vieren, 60 werd ze...maar dat wou ze niet weten, dus kreeg ze van al haar vriendinnen een big-suprice party...kan bijgezet worden bij een van de schoonste dagen van haar leven...zei ze...een traan wegpinkent.
Zaterdag de 21ste een dagje Utrecht, eerst samen nostalgisch lopen doen, hier hebben Giel en ik elkaar tenslotte ontmoet en we vinden het er nog steeds heerlijk.
Maar het doel was Wilbert & Willeke, 25 jaar getrouwd. Het werd een klein AZU- reunietje. Afgesproken bij Gerrit (30 jaar niet gezien) met Wilma (10 jaar) en samen naar Wilbert (20 jaar). Was erg gezellig en het resultaat is...we staan nu op schoolbank.nl en hopen op meer...al 2 reacties gekregen!
Onze Ad moest zijn verjaardag nog even in het ziekenhuis vieren...maar het leed lijkt geleden...sinds gisteren weer thuis...en nu maar verder opknappen jongen!

Maart 2006.
Wel een beetje een vreemde maand...op 7 maart waren er gemeenteraadsverkiezingen en voor het eerst in 25 jaar zou Giel zich niet meer verkiesbaar stellen...alles van de zijlijn bekijken heeft ook zijn charmes, maar geeft je ook een dubbel gevoel...zeker als je de laatste 12 jaar zowat dag en nacht met een stad bezig bent geweest.
Het is dus een maand van afwachten, tot er een nieuw college is gevormd, en een maand van afsluiten van de zaken waar je hart toch bij ligt.
Hij kreeg al een onvergetelijk afscheid van zijn betrokken ambtenaren...en 1 van de vele plannen (Paradeproject) werd nog net in maart feestelijk geopend...anderen werden dan nog net ondertekend om te kunnen beginnen.
Een hopelijk nieuwe uitdaging wordt zijn deel, maar hij zal alles zeker met net zoveel enthousiasme blijven volgen en wenst de nieuwe raad en college veel wijsheid voor zijn bewoners en stad en veel waardering voor zijn ambtenaren.

April 2006.
Het nieuwe college liet deze maand nog even op zich wachten, dus ging het werk voor Giel nog even door, al was het wel een stuk rustiger want echt belangrijke stukken komen nu niet meer aan de orde.
Daardoor was er ook tijd om ons te oriënteren op de aanschaf van een caravan en onze vakantie te plannen voor 8 mei, een weekend proefcamperen in Rilland-Bad hoorde er ook bij.
De caravan bevalt prima en de verwarming werkte ook uitstekend...het weer was nog niet alles!
Ook nog naar de uitvoering van het spektakelstuk "Baselius"geweest, brengt Bergen op Zoom weer mooi op de kaart, 2 mei komt zelf "Koningin Beatrix" kijken, een hele eer voor al deze fantastische vrijwilligers.

Juni 2006.
Een rustige maand dat in het teken stond van onderhouden van vriendschappen.

Met Dineke een paar keer weg geweest, Noor was in om een dagje te winkelen, bij Guus en Frits in Borssele genoten van hun mooie tuin , naar Marinka-Richard en Tristan in Rilland om te barbecuen, Connie haar verjaardag gevierd bij de Bourgondiër, Rien-Corry en Frans op bezoek gehad, bij Nico en Nel op de borrel geweest, het nieuwe huis van Jan en Nel wezen bewonderen in Poortvliet, Gustaaf en Paula uit Mechelen kennis laten maken met Bergen op Zoom, op uitnodiging van onze Guy en Moniek lekker gegeten in Antwerpen… Giel beleefde nog een dagje nostalgie met Ad v.O. in Utrecht, waar ze samen studeerden en lol trapten.

Daarnaast had Giel ook nog de nodige verplichte werkzaamheden…en had ik nog alle tijd voor de stamboom.

Juli 2006.

De warmste maand ooit, de ene hitte golf na de andere en het lijkt nog niet over te zijn.Maar mij hoor je niet klagen, we hebben maximaal van onze tuin genoten, ’t lijkt wel vakantie, heerlijk lang buiten zitten…zelf het slapen valt mee…alleen vroeg wakker, maar ook dat is geen ramp, want dan is er juist de puf om wat aan het huishouden te doen en de tuin onderhanden te nemen.
Voor de mensen die echt lichamelijk werk moeten verrichten is het natuurlijk een stuk minder aangenaam, ik kan me nog goed heugen toen ik zelf op de verpleegafdeling werkte in het bejaardenhuis…als je dan om 7 uur begon met de bewoners te wassen, was je na 5 min ook weer toe aan een douche…en voor de zieken en bejaarden was het ook een crime…dus voor hen hoop ik gauw op wat meer verlichting.
De stamboom ”Boshom” kwam weer uitgebreid aan bot, samen met Tonnie, in Helmond, alles weer eens doorgenomen en elkanders gegevens vergekeken en overgenomen, de voornaamste aktes hebben we, nu in september naar het archief in Rotterdam en kijken of we nog verder kunnen in de tijd.
Giel heeft ondertussen ook niet stilgezeten en heeft waarschijnlijk binnenkort een andere baan, 100% is het nog niet…dus nog even geduld.
Deze maand waren we ook 30 jaar getrouwd…wat vliegt de tijd snel…
Nog een dagje naar Lier geweest en een uitgebreide rondleiding gehad door heel aardige Lierenaars…trouwens een mooi stadje met een prachtig begijnhof, alleen dat blik op de markt en de vloerbedekking mogen nog wel eens onderhanden genomen worden!
De 25^ste de caravan van stal gehaald…en inruimen…voor een 2^de vakantie…wat een luxe.

September 2006.

De dagen worden korter maar we kunnen nog volop genieten van het buitenleven: het weer blijft heerlijk.

De maand stond voornamelijk in het teken van “huizen”….Giel krijgt in november een nieuwe baan, maar dat houdt wel in dat we moeten verhuizen. Erg is dat niet, heb altijd al van verhuizen gehouden en echt ver is het ook niet, een half uurtje van Bergen op Zoom. Maar het zoeken naar een leuk huis met dezelfde ruimte die we nu hebben, voor een beetje te betalen prijs is blijkbaar een zware klus in Zuid-Holland.

Eentje heeft onze aandacht getrokken…dus nu maar hopen dat het goed komt.

Ons huis staat ondertussen ook te koop en dat loopt prima.

Giel had deze maand als uitspringer een reünie van de SOL (Stichting Opleiding Leraren), hij heeft echt genoten van het terugzien van zijn oude studiemakkers en docenten.

Guy en Moniek zijn een paar dagen naar Tsjechië geweest voor het bijwonen van het huwelijk van een studievriend van Moniek. Was wel een hele onderneming om daar te komen, vliegtuig, trein, bus en taxi…nog net geen paard en wagen. Maar al met al toch een geslaagde bruiloft en reis.

Vrijdag 22 september vertrokken wij naar Enkhuizen, op uitnodiging van Kees en Dineke, een weekendje wezen varen op IJsselmeer. Had ik nog nooit gedaan en vond het erg leuk. Voor het eerst in Volendam en Hoorn geweest. Best wel eens een idee om daar een weekje met de caravan naartoe te gaan, ik ken Noord-Holland helemaal niet…en als ik het zo hoor liggen daar nog heel wat dorpjes die de moeite waard zijn om eens te zien.

Oktober 2006.

Ons huis is verkocht en de nieuwe woonst is ook gevonden en dan begint de rompslomp… Papieren en nog eens papieren…papieren om te tekenen… papieren om van alles en nog wat te bewijzen…handtekening hier… handtekening daar…we lijken wel een beroemd stel!

Maar ja, laten we maar niet mopperen, het zal iedereen wel overkomen die zonodig wil verhuizen.

Aan het nieuwe huis moet ook het nodige gebeuren, dus met volle moed daar weer achteraan.

Hopelijk breien we dat de komende maand af. Alles moet nu eenmaal geregeld zijn zodat we meteen aan de slag kunnen als we de sleutel krijgen.

Onze vrienden leven allemaal erg mee en moeten ook regelmatig bij gekletst worden over de stand van zaken…hé Ria…dus erg veel tijd om te stambomen of met blogs bezig te zijn is er niet.

Maar toch ben ik met Joannes Nuytkens verder gekomen dank zij Eddy Apers, hij kon alle kinderen van Joannes en Elisabeth voor me aanvullen.

Mijn briefje wat ik in mei 2006 op het graf gelegd had van mijn overgrootouders Vervaeke in Longueval, had ook resultaat. Eergisteren belde het enige nichtje van mijn moeder, langs haar moeders kant, mij op om te vertellen dat zij het graf in Frankrijk in ere hield…44 jaar hadden we elkaar niet meer gezien of gesproken. Dus de volgende keer dat we naar West-Vlaanderen gaan moeten we zeker eens langs Christine.

November 2006.

Het blijft hier een beetje hectisch…ik wist niet dat badkamertegels, parket, CV radiatoren, schuifpuien en dakramen een mens zo in de ban konden houden ! Maar gelukkig zijn nu de meeste knopen doorgehakt. Als het nu nog goed geplaatst wordt straks, zijn wij tevreden mensen.

Gelukkig ook nog echt leuke dingen gedaan. Zoals een weekendje Veluwe bij Ad en Joke.

Onszelf uitgelaten op zondag, door een paar keer een flinke wandeling te maken en met Guus weer even frutsels en papier wezen kopen om thuis te mutsen!

Giel is ook weer een gelukkig mens…sinds 15 november werkzaam in zijn nieuwe baan, een spiksplinternieuwe uitdaging.

Ook erg genoten van een concert in Numansdorp van de Wilhelmina fanfare en Giel een weekje eerder al te gast bij een geslaagde uitvoering van de harmonie N.L.S. uit Klaaswaal…en binnen niet al te lange tijd komt de Prinses Juliana harmonie aan de beurt. We zullen nooit geen echte kenners worden, maar leuk is het wel.

December 2006.

Ik vind december altijd een gezellige maand, koud buiten warm binnen, vroeg donker, gordijnen dicht, lichtjes aan, lekker mutsen aan tafel of gewoon met een dik boek op de bank.

Wel altijd weer een jaartje ouder…met de vrienden rond te tafel…pakjes onder de boom…met de jongens aan ’t kerstdiner…oud en nieuw …dit jaar bij Dineke en Kees, geen quiz, maar een ganzenbordspel verzonnen door Nick en Nel, daarna veel muziek en een dansje.

De laatste papiermassa, voor ‘t nieuwe huis, is geregeld.

Met de kerstkaarten zijn ook de adreswijzigingen de deur uitgegaan, 2 vliegen in 1 klap. De volgende 2 maand geen tijd voor stamboom, laptop en blogjes, zal ik wel missen, maar schilderen en de verbouwing in de gaten houden is de opdracht. Heb er al wel een paar slapeloze nachten van gehad!

Net voor Kerst een héle dikke brief gehad van de jongste neef van papa, die ook zoals zijn oudere broer Raymond in New - York woont, Ely Nuytkens 78 jaar, gehuwd met Pat 2 kinderen en 1 kleinzoon…een jaar geleden wist ik ook nog niet van hun bestaan…ben bezig met een heel epistel terug te schrijven.

Januari 2007.

Eerst en vooral voor iedereen die dit leest een gezond en liefdevol nieuwjaar.

2 Januari kregen we de sleutel van ons nieuwe huis en 3 januari begonnen meteen de verbouwingen, de keuken badkamer en W.C. werden gesloopt, een muur verplaatst tussen de slaapkamers, lekken in dak gedicht en nieuwe dakramen, schuifpui en kapotte ramen vervangen…en voor mij schilderen en nogmaals schilderen, 6 dagen in de week, in het weekend natuurlijk samen met Giel. Hulp gekregen van de jongens, Moniek, Ria, Noortje en Rien.

Vorige week even een dipje, verkeerde beweging gemaakt en pats daar zat het in mijn rug. Meteen de volgende dag naar fysio, flinke behandeling gehad plus een Japanse pleister op de rug…en zowaar het helpt, na 3 dagen konden de schilderactiviteiten weer hervat worden…wel op tijd even rust nemen en geen rare capriolen maken.

Voor andere zaken weinig tijd, ’s avonds best wat afgepeigerd en dus op tijd naar bed.

Maar het heeft resultaat en alles verloopt aardig naar plan…dus nog even een maandje doorbijten.

Kees en Dineke doen het deze tijd iets anders...ze trekken voor een maandje door Vietnam. Via de mail houden ze ons op de hoogte van al hun belevenissen...en zo te lezen is het de moeite!

Maart 2007.

In 3 dagen alles uitgepakt…het huis is leefbaar.

Tijd voor de afwerking, plinten leggen, gordijnen ophangen, etsjes en foto’s aan de muur, nog wat kleine meubels in de goeie kleur schilderen …het huis wordt steeds meer van onszelf.

Het wordt ook beter weer en mijn handen beginnen te jeuken…de tuin roept!

Heerlijk in de aarde wroeten en dat zal wel een paar maanden duren voor het is zoals ik wil, maar dat is mijn 1^ste hobby die ik weer opneem…de 2^de is lezen, ’s avonds alleen maar zin in een boek. De mail en stamboom moeten nog even wachten.

Ondertussen is Giel natuurlijk overdag en soms ’s avonds aan het werk…hij heeft het erg naar zijn zin.

In de weekenden komen vrienden even kijken hoe ver we gevorderd zijn en even gezellig bijkletsen.

Ook in Bergen weer eens gaan kijken.

Het gewone leven komt weer op gang.

Het laatste weekend van de maand een paar dagen naar Nederlands Limburg geweest, heerlijk er even tussenuit. Thorn, Aken, Maastricht en Luik bezocht, gewandeld in Epen en het Drielandenpunt bewonderd.

Juli 2007.

Onze vakantie begon op 30 juni, met het vertrek van huis…op ons gemak naar Luxemburg gereden waar onze 1^ste stop in Sterpenich was, een mini camping “Chez Theo Limpach” tegenover een grote boerderij, even wat boodschappen gedaan in het Gr-H-Luxemburg.

De volgende dag reden we daar om 9u45 weg richting Pouilly-sur-Saone, naar een kleine rustige camping in de Cote-d’Or gerund door Engelsen. Van hieruit naar Dole en Besoncon geweest. Dole, vroegere hoofdstad van de Comté, met een mooie wijk uit de 15^de eeuw, daarna in de 17^de eeuw voorbijgestreefd door Besancon, vooral bekend als klokkenmakers centrum en om Victor Hugo en de gebroeders Lumière, die hier geboren werden.

We waren van plan om verder de Jura in te trekken, maar het weer was zo slecht dat we toch maar besloten om naar het zuiden te rijden.

4 Juli stonden we “en plein soleil”op camping “La Sousta” in Remoulins. Het was precies 6 jaar geleden dat we hier voor het laatst waren toen nog samen met de jongens. De camping was enig sinds veranderd, door een grote overstroming die ze hier 3 jaar geleden hadden, nieuwe mobiel homes en de oevers van de Gard waren veranderd. Maar verder stond de Pond du Gard er nog in zijn volle glorie. Van hieruit toch weer naar Avignon, Uzés, Tarascon, l’Isle sur Sorque geweest. Voor het eerst in Carpentras geweest, van 1320 tot 1791 was Carpentras de hoofdstad van het pauselijke gewest Venaissin, Joden werden tijdens het pauselijke bewind niet vervolgd en vandaar bevindt zich hier de oudste Synagoge van Frankrijk nml.uit 1367.

Verder veel geluierd, gelezen en ook wel even met de stamboom Vervaeke aan de slag geweest.

13 Juli weer afgezakt naar Arc en Barrois ( in de buurt van Langres), hier nog een spetterend vuurwerk meegemaakt ter ere van "14 julliet".

16 Juli stonden we op een camping in Berlare-Zele, de omgeving van het Donkmeer wat bekeken…een beetje vergane glorie…van hieruit ook naar de Gentse feesten geweest, echt gezellig. Lokeren voor het eerst in ons leven bezocht, niet spectaculair, maar er wel heerlijk gegeten op een mooi terras.

19 Juli zat de vakantie er weer op, onze Guy en Moniek wachten ons thuis op, zij hadden al die tijd op het huis gepast, heerlijk om zo thuis te komen, alles opgeruimd en de koffie en gebak stond klaar.

20 Juli trouwden Esther en Jan en dat zou Giel doen, dus hup de volgende dag naar Bergen, ’s avonds groot feest in de “Keienhof” in Kalmthout. Slapen bij Kees en Dineke en daarna naar Nick en Nel op de koffie…zondag om bij te komen.

Maandag Giel weer aan het werk...voor mij wachtte de tuin!
Je zou denken dat na al die buien de boel wel goed gegroeid zou zijn! Ja, Behalve bij ons...hier is een echte slakkenplaag...hebben 5 planten volledig verorberd en zijn nu bezig aan mijn druif...op slakkenjacht, nee, ik schiet ze nog net niet dood, maar ze gaan wel in de vergeetput! (container)
Voor de rest ziet de tuin er ook nogal gehavend uit...boosdoener...een flinke hagelbui...dus alle andere planten zijn nu familie geworden van de gatenplant! Mooi is anders. Waarom al die plagen geen invloed hebben op het onkruid is mij een raadsel...want dat groeit als kool.
Na 2 dagen hard wroeten ziet het er weer een beetje redelijk uit.

De caravan opgeruimd, nog even een tafelkleedje en kussens gemaakt van een mooi Provenciaals stofje... dus vonden we dat we vrijdagmiddag even mochten spijbelen en ons zelf even uitgelaten in B-op-Z op de Krabbefoor...heerlijk op terras gezeten met Kees.

Zaterdag Ria en Ad op bezoek, zondag en maandag de jongens en Moniek...en zo is de maand weer omgevlogen!

November 2007.

Een rustig maandje met de nodige verjaardagen, bezoekjes afleggen en krijgen…gezellig, Dineke, Ria en Noor kwamen een nachtje logeren...erg gezellig…Verder veel bezig geweest met de stamboom Nuytkens, alles in overleg met Etienne, verre neef die in Zwitserland woont…is wel heerlijk om een maatje te hebben die dezelfde microbe heeft. Wat dat betreft bof ik. Tonnie voor Boshom, Agnes voor Verhelst, Christine voor Vervaeke en Etienne dus voor Nuytkens. Al doende leert men wel dat het het beste is om je op1 stamboom tegelijk te concentreren…ik hou nu al bijna geen tijd meer over voor mijn andere hobby’s. Had van Dineke, vlgs. haar, een mooi boek gekregen “Bruidsvlucht”van Marieke Van der Pol, ben er in begonnen en het was echt zo mooi dat ik geen rust had voor het uit was en dat moet ook kunnen. Nu lees ik zo en zo nogal veel, dit jaar zo’n 30 boeken, en volgens Giel ben ik een echte freak want van ieder boek dat ik lees maak ik een korte inhoud…je kan maar een tic hebben.

Mijn blogjes worden de laatste tijd wel erg stiefmoederlijk verwaarloosd, dit wordt 1 van mijn goede voornemens om dat volgend jaar beter te doen.

Januari 2008.

Ik kocht deze maand de special “Het geheim van België”van het 2 wekelijks blad “Esta”.De Nederlanders die er wonen hebben het er blijkbaar heel goed naar hun zin…behalve degenen die net over de grens wonen en er alleen voor de belastingvoordelen naar toe zijn getrokken…zij blijven teveel gericht op hun eigen land en integreren niet zo goed.

Hoe zit het nu als Belg in Nederland??? Ik ben hier op mijn 19^de komen wonen, de verpleging trok me hier naartoe. De opleiding sprak me meer aan dan in België, meer praktijk en minder school zitten. Ik werd goed opgevangen door mijn klasgenoten, maar af en toe kwamen de belgenmopjes me wel de neus uit. Na een paar maanden wou ik wel op mijn blote knietjes terug…maar ik vond ook dat ik door moest zetten, de opleiding ging prima en dat was jammer om op te geven….en ergens was het toch wel een aardig volkje…wel wat cru in hun op en aanmerkingen en erg ad rem…maar na een tijdje wen je aan een heleboel dingen. Nu woon ik er al weer 36 jaar en heb het prima naar mijn zin, maar een stukje van mij ligt nog steeds in België en ik kom er o zo graag. Ik zeg bewust altijd België, want in mijn ogen moet het 1 land blijven…er is al zoveel ellende in de wereld. Als 1 deel van het land het niet zo goed doet is het toch je plicht om dat te verhelpen. Ja en ik weet dat er problemen zijn in Vlaamse delen waar teveel Walen wonen, maar gewoon Vlaams als voertaal gebruiken en ook niet te beroerd zijn om een woordje Frans te spreken…moet toch kunnen. Zet jullie toch een beetje meer in Heren Politici om zulke problemen de hand te bieden…en voor de Vlaamse TV…één en canvas…geef ook wat meer verslaggeving over het Waalse deel van het land…niet alleen de schandalen, maar laat ook de goeie kanten zien. Nodig wat meer Walen uit in programma’s en laat ons ze beter leren kennen. Laten we met zijn allen een effort doen…dan komt het heus wel goed…we leven toch niet meer in een tijd van stammenoorlogen….

Maart 2008.

We wonen hier nu precies een jaar en nog steeds moeten er wat klusjes gebeuren, deze maand project “garage schilderen van binnen”.

Twee weken mee bezig geweest, maar de metamorfose is enorm, van een donker hol met vochtvlekken omgetoverd tot een zonnig geheel , mooie witte muren met een lichtgroen accentje en fleurige gele balken. Nu nog de vloer, maar ik twijfel nog aan tegels of betonverf.

De verf voor het volgend project “trap naar zolder”is ook binnen…even kijken of de zin er nog is!!!

Heb net 2 maanden een breimanie achter de rug…3 heel lange sjaals verder…nu weer een borduurmanie…2^de kussen begint vorm te krijgen.

Ondertussen gaan alle dagelijkse dingetjes zoals wassen, plassen, tuinieren ook verder plus de verjaardagen en bezoekjes van en naar vrienden en familie. Door al mijn gestamboom (onbekend werkwoord volgens mijn computer!) groeit deze laatste tak ook maar steeds verder, papa moest eens weten hoeveel hij achterneven hij wel niet heeft…

April 2008.

Bitter koud deze maand, vooral door de wind want verder scheen de zon best, maar wat een verschil met vorig jaar…ik dacht even de planten uit de vijver te verpotten…mijn armen waren er na een tijdje zowat afgevroren, ook niet zo slim om dat nu te doen, had eraan moeten denken dat water altijd een stuk kouder is dan buitentemperatuur.
Maar dit weertje heeft trouwens ook weer zijn voordelen, genoten van de koers op TV, als het heel mooi weer is schiet dat erbij in omdat ik dan naar buiten wil…dus een heel stuk van de Ronde van Vlaanderen, Gent-Wevelgem en Parijs Roubaix gezien. Ik kijk trouwens meer uit nostalgie dan dat ik veel van de huidige renners afweet, wat dat betreft heb ik niks mee van mijn mémé …voor haar was “course” de sport…en nu we het toch over sport hebben…ik ben deze maand begonnen met tennislessen. Ben natuurlijk wel de oudste van het groepje van 8, de anderen zijn minstens 20 jaar jonger, maar het deert mij niet want ik vind het gewoon leuk
Deze maand ook bezoek gehad uit Zwitserland van Etienne Huyghe en Rita, kenden elkaar alleen nog maar van de mail…het klikt echt hartstikke goed, leuk is dat als je nagaat wat zo’n stamboomonderzoek teweeg brengt.

Mei 2008.

Feestje gehad in ons oude huis in Bergen op Zoom, Hetty en Willem gaven verjaardagsfeest en inwijdingsfeest in een keer. Was gezellig en ook leuk om alle oude buren weer eens te zien. Veel gestelde vraag mis je het huis niet, vind je het niet raar om hier te komen ? Nee hoor, mijn spullen waaraan ik echt gehecht ben staan nu in ’t huis in Numansdorp en ’t huis in de oostenrijkstraat is nu echt van Hetty en Willem…hun aankleding, hun sfeer, hun leven.

Deze maand ook een weekend bezoek gehad uit West-Vlaanderen, Christine Vervaeke, nichtje van mijn moeder, en haar man Leon. Ze kwamen met de camper, maar die kon niet bij ons op de oprit omdat ze net begonnen waren met die opnieuw te leggen, dus camping in Strijen voor hun geboekt. Allemaal prima verlopen.

Dineke en Kees zijn voor een maand naar China op vakantie en iedere dag worden we via de mail op de hoogte gehouden van hun belevenissen aldaar en verrast met mooie foto’s. Onze vakantie begint 1 juni, gaan dan 3 weken toeren met de caravan. Onze Guy en Moniek komen dan hier het fort bewaken.

Juni 2008.

Zondag 1 juni vertrekken we met de caravan en een miezerig buitje begeleid ons naar de grens. Giel wou naar Duitsland…maar we hadden ’s morgens al op de radio gehoord dat het daar de komende tijd slecht weer zou worden… dan toch Frankrijk? Ook daar zijn de vooruitzichten slecht. Vlak voor Antwerpen zitten we nog steeds in een dilemma (net zoals vorige vakantie)…maar op de ring moet beslist worden…we gaan naar Luxemburg…weer of geen weer…en bij Namen begint het steeds warmer en warmer te worden…geen spat regen meer. De goden zijn ons goed gezind. Om 16u zitten we lekker voor de voortent op een camping in Mersch…ik had Anneke (Anneke is de jongste dochter van mijn halfzus Ellie) beloofd als we naar Luxemburg zouden gaan ik haar zou bellen, zij woont in Lintgen vlakbij Mersch. Ze vinden het leuk om ’s avonds al kennis te komen maken…ik had het laatste jaar al heel wat met haar gemaild maar haar nog nooit in ’t echt gezien. De kennismaking is erg gezellig en we blijven tot laat in de avond kletsen, er wordt meteen afgesproken om elkaar bij hun thuis nogmaals te ontmoeten.

Maandag een mooie dag om wat te gaan toeren met als eindpunt een bezoekje aan Diekirch, een klein stadje aan de Sure. Hier de St-Laurentiuskerk bezocht en genoten van een Diekirchbier op een terras in het voetgangerscentrum.
’s Avonds naar Lintgen en de kennismaking met de familie voortgezet.

Dinsdag via Vianden naar Echternach.
Vianden een bekoorlijk stadje waar de oude huizen tegen steile hellingen liggen en daarboven het kasteel uittorent, onderlangs stroomt de Our.
Echternach, de hoofdstad van Luxemburgs Klein Zwitserland en beroemd om zijn Springprocessie die sinds de middeleeuwen gehouden wordt ter ere van de H.Willibrordus, heeft een mooie marktplein met het Denzelt ( oud paleis van justitie) de St-Willibrodusbasiliek en daarnaast de abdijgebouwen die vroeger toebehoorden aan de Benedictijnen. Hier bezochten we het abdijmuseum dat ondergebracht is in de kelders van het kloosterpaleis.

Woensdag met de trein van Mersch naar Luxemburg stad, wel zo makkelijk. Bij het VVV een stadswandeling opgehaald en de hele oude stadsroute gelopen.

Donderdag lekker een dagje niksen…we krijgen onze eerste regenbui, maar de volgende dag is het weer mooi weer dus en route naar Trier in Duitsland. Echt een interessante diverse stad, we genieten dan ook van met volle teugen van deze mooie stadswandeling.

Zaterdag nog een dagje camping maar nu met mooi weer.

Zondag, tijd om te verkassen, op naar Molsheim in de Elzas. Bij het verlaten van de Mersch worden we uitgezwaaid door Anneke en Romain die op weg zijn naar het zwembad bij de camping.
Het is een heerlijke dag om te rijden, er is bijna geen kip op de weg.
Om 16 uur zijn we al weer helemaal geïnstalleerd en gaan we maar even onze benen strekken, de camping is een municipal en ligt op loopafstand van de kern van Molsheim.

Maandag, het weer blijft ons honderd % meevallen, we gaan de omgeving verkennen, naar Rosheim en Obernai 2 typische Elzas-dorpjes, leuk.
Van daaruit een stukje de Vogezen in naar Mont St Odile, hier bovenop staat een klooster dat gesticht is in 700 door Odile de dochter van de toenmalige hertog van de Elzas. Prachtig om hier rond te lopen…je mag ook zo maar overal in.
Nu naar Le Struthof bij Schirmeck, een plek om stil te worden. Tijdens de 2^de wereldoorlog hebben de nazi’s hier een vernietigingskamp ingericht . De barakken en zelfs de platforms waarop deze stonden, zijn gebouwd door de gevangenen, die het materiaal op hun rug vanuit het dal omhoog moesten dragen. Zeker 10000 van hen kwamen daarbij om het leven. In dit kamp arriveerden diverse konvooien met gevangenen uit bezette landen.
Delen van het concentratiekamp staan nog overeind, zoals de dubbele prikkeldraadomheining,de hoofdingang, het crematorium, de cellen en 2 barakken met slaapzaal en keuken.
Op de begraafplaats liggen 1120 gevangenen, bij de ingang staat een gedenkteken in de vorm van een reusachtige uitgeholde en afgeknotte zuil, met aan de binnenkant de reuzensilhouet van een gedeporteerde…wat kunnen mensen elkaar toch aandoen, vreselijk….als je dit weer eens gezien hebt eindig je je dag wel in stilte.

Dinsdag op naar Colmar, een charmant stadje met typische Elzassser straten met hun schilderachtige, door bloemen opgefleurde huizen en een mooie wijk “klein Venetië”die ondanks de oorlogen door de eeuwen heen onaangetast is gebleven. Hier kan je heel wat uurtjes doorbrengen, wat wij dan ook gedaan hebben.

Woensdag met de trein naar Straatsburg, een stad gegroeid rond de prachtige gotische kathedraal Notre Dame, alleen maar tijd gehad om de oude en het 19^de eeuwse stadsdeel te verkennen. De Europese Wijk met het Palais de l’Europe en Palais des Droits de l’Homme zal voor een andere keer zijn. ’s Avonds als we terug op de camping zijn, worden we uitgenodigd bij Henk en Jopie, een echtpaar uit Bergen op Zoom die ook op de camping staan.

Donderdag tijd voor een dagje rust, lekker gewandeld in de omgeving van de camping en de ooievaars die hier zitten gaan bewonderen.

Vrijdag, we zitten zo dicht bij Het Zwarte Woud dat we daar ook eens willen gaan kijken. Bezoek aan Offenburg, een levendig stadje gelegen tussen de 1^ste hellingen van het Zwarte Woud. Is niet echt mooi, maar er zijn wel een paar bijzondere gebouwen zoals de Einborn apotheek, het klooster Unserer Lieben Frauen, een kerk van rond 1600 en de toch wel bijzondere Dreifaltigkeitskirche gebouwd in 1908.
Vlakbij, ook in het Kinzigdal, ligt Gengenbach, een stadje dat in de 8^ste eeuw ontstond in de buurt van een klooster. Nu is het een centrum voor onderwijs en wijnbouw. Het heeft een schilderachtige oude kern, met vele vakwerkgevels, echt mooi.

Zaterdag, tijd om wat boodschappen te doen en de kerk in Molsheim te verkennen, verder lekker geluierd die dag…want morgen zondag vangen we de terugreis aan.

Zondag en route, zin om te haasten hebben we niet dus we besluiten nog een tussenstop te maken op een camping in Oteppe, ligt tussen Namen en St-Truiden. ’s Avonds lekker gaan eten in een restaurantje op de markt van St-Truiden. De fruitstreek, Haspengouw, waardoor we rijden is zeker ook de moeite waard om ooit nog een keer voor terug te keren.

Maandag , op ons gemakje richting huis…om 13u30 staan we weer voor onze voordeur
Giel heeft nog een paar dagen vrij en dat gebruiken we om bij Ad en Ria, Guus en Frits, Noor, Kees en Dineke langs te gaan en ook om nog wat klusjes te doen in de tuin.

November 2008.

De maand begon ijverig, de 1^ste november, samen met Dineke, Ria en Nel een dagje besteed aan kerstkaarten maken. We waren er dit jaar dus vroeg bij…daarna nog 2 dagen bezig geweest om de boel af te maken, resultaat 50 zelfgemaakte kaarten. Ook alvast begonnen, aan de nodige lavendelzakjes borduren voor de kerst.

Naar Antwerpen geweest om de verjaardag van mijn broer te vieren met een uitgebreid etentje bij de Chinees.
Guy en Glenn hun verjaardag samen gevierd in Delft.
Met Freya een dagje wezen winkelen in Haarlem, een mooie stad trouwens, was er nog nooit geweest, ga deze zomer zeker nog eens terug.

Ook bij Ria een dagje doorgebracht toen ze jarig was en een paar dagen later genoten Giel en ik van de jaarlijkse mosselavond bij Ad en Letty , daarna nog even doorgezakt en geslapen bij Dineke en Kees.Verder nog 2 keer naar een VVD bijeenkomst geweest en samen met Giel naar het Roparungala in Rotterdam.

Rest daarna nog 3 keer per week gaan tennissen…en de maand is vanzelf voorbij gevlogen!

December 2008.

Weeral jarig…dit jaar geen zin in een echt feestje, is ook altijd zo’n moeilijke tijd iedereen heeft het druk met van alles en nog wat. Maar niet getreurd, zo is ’t ook gezellig, de ene dag Ria op bezoek, dan weer Marlène en dan weer Kees en Dien, Guy en Moniek en Noor.
Zo wordt het allemaal nog intenser en heb je voor iedereen uitgebreid de tijd.
Ook een tijd om het huis weer in kerstsfeer te dompelen en te genieten van het binnenleven.
Al kom ik dit jaar wel voldoende buiten omdat het tennissen in de winter ook gewoon doorgaat…wat dat betreft is dit een ideale sport voor mij…
De 24^ste waren de jongens er met Moniek en Andrea en de volgende dag met zijn allen naar oma in Deventer geweest.
Het was een heerlijke kerstavond, de quiz die ik gemaakt had, voor oudejaarsavond met de vrienden, uitgeprobeerd op het jonge volk en ook zij genoten ervan. Natuurlijk lekker, maar niet overdadig, gegeten en veel gekletst.
De 26^ste en 27^ste hebben Giel en ik echt een paar luie dagen gehad met veel lezen en films kijken.
Daarna hadden we weer zin om iets actiefs te doen, nu ja actiefs…we moeten al tijden op zoek naar 2 nieuwe stoelen maar er komt maar niks van. Dus stoute schoenen aangetrokken en naar een meubelzaak geweest in Oude-Tonge, Middelburg en Heinikenszand…maar nog niet echt gevonden wat we zochten. In Middelburg meer rondgeslenterd in de stad en daarvan genoten. Op terugweg even bij Guus en Frits in Borssele binnengesprongen.
Oud en Nieuw dit jaar bij Bert gevierd met zijn allen…was weer echt geslaagd.

1 juli 2009.
Het is de hele week al zo'n 28 à 30 graden. Vandaag gaan we verkoeling zoeken door een bezoek te brengen aan de abdijen van Maredsous en Maredret.
De abdij van Maredsous werd in 1872 gesticht door de benedictijnen. het reusachtige complex is opgetrokken in neogotische stijl en staat op een bebost plateau boven het dal. De Monniken wijden zich aan het gebed en daarnaast aan onderwijs, informatica en theologische studie. Ze herbergen ook gasten en in het onthaalcentrum "St-Joseph"kan je proeven van de traditiegetrouwe
specialiteiten zoals brood, kaas en bier.
De benidictijnenabdij van Maredret werd in 1893 gesticht door Cécile de Hemptinne. Is ook in neogotische stijl, deze abdij is een bezinningsoord en is verder gespecialiseerd in kunstnijverheid, hiervan is ook een klein museum. het kaligrafiewerk trok me hier wel aan.
Op de terugweg ook nog de kasteelhoeve in Falaën bezocht. Dit 17de eeuwse gebouw is opgetrokken in kalksteen en baksteen, vroeger zat er een gracht omheen met ophaalbrug. Binnen is er een klein museum betreffende de gilden en toen wij er waren was er ook nog een fototentoonstelling over de natuur in de omgeving.

2 juli 2009.
naar het kasteel van Vêves. Gebouwd in de 13de eeuw door de heren van Beaufort, nu in handen van Liedekerke - Beaufort. Het is een mooi kasteel met 6 toelopende torentjes met kegeldaken, op de binnenplaats is een gevel met balkons en vakwerk te zien. In de 18de eeuw werd het interieur herzien, de Fanse meubelen uit die tijd en de souveniers van de familie maken dit tot een boeiend geheel.
Hierna doorgereden naar Celles bij de Romaanse kerk is een mooi pleintje waar je heerlijk kan zitten. Verder nog een klim gemaakt naar een kerkje op een heuvel, wat nu gebruikt wordt als schooltje.

Koninklijk Lyceum Pottelberg 2, Kortrijk.

Schooljaar 1858-1959.

Lerares: Mej.D.Drijvers.

Kinderen waarmee ik in de klas zat.

Anseele Claudine, Bailleul Claudine, Bruneel Mauricette, Caperoni Anne-Marie, Cardoen Francesca, Christiaans Dolares, Defever Monique, Demeere Martine, Depreytere Beatrix, Dewinter Martine, Gadeyne Rita, Germonprez Martine, Lapauw Frieda, Masureel Helga, Moerman Hilde, Mommerency Marleen, Moreels Vivianne, Mussly Linda, Mc Lean Flora, Nijs Carine, Nuytkens Claudine, Nuyttens Cecile, Patijn Francine, Phyfferoen Rosita, Pollet Vivianne, Rubbrecht Rita, Sabbe Rosita, Van Driessche Francoise , Vermeersch Rita, Verriest Ingrid.

Bij niet alle namen kan ik nog een gezicht waarnemen.

Koninklijk Lyceum.

Schooljaar 1964-1965.

Moderne Humaniora.

Zesde Klasse.

Kinderen waarmee ik in de klas zat.

Baluwé Mady, Chambart Jeannine, Caproni Anne-Marie, Cools Marianne, Cottens Rita, Dalschaert Chantal, Decroix Anita, De Jaeger Marie-Bert, Dekocker Francine, Desmetz Fernande, D’Heedens Marijke, Dumoulin Yvonne, Frenier Jeannine, Germonprez Martine, Hoste Eveline, Lefevre Vera, Leys Chantal, Lievens Christa, Maeyhaert Claudine, Moreels Vivianne, Nuytkens Claudine, Porte Marie-Thérèse, Sandra Maryke, Valcke Martine, Van Coillie Linda, Vande kerckhove Hilde, Verhaeghe Jacqueline, Vanoverberghe Martine.

Augustus 2010, Drente.

Zaterdag, 7 augustus vertrokken om 9u30 voor een weekje vakantie in Drente

Bij Zwolle staan we een uur in de file, aankomst op de camping 13u30. In deze tijd hadden we onderhand in begin Normandië kunnen zitten.

De boerderijcamping Roeloomskamp in Schoonloo, waar we hebben geboekt, ziet er rustig en verzorgd uit, iedereen heeft een ruime plaats en de ontvangst is hartelijk.

Als we geïnstalleerd zijn gaan we nog even naar het dorp Rolde voor de boodschappen. Daar lopen we een rondje dorp, bezoeken het leuke kerkje, even op een terrasje zitten en dan boodschappen doen bij de AH. Terug op de camping begint het te gieten, maar onder de luifel is het nog goed vertoeven om 23 uur liggen we in ons nestje.

Zondag.

’s Morgens krijgen we bezoek van Ad en Ria, die hier in de buurt op een vakantiepark zitten.

Lekker bijkletsen, om 13 uur stappen zij weer op de fiets en gaan wij met de auto naar Veenhuizen.

Veenhuizen is net zoals Frederiks en Wilhelmina oord ontstaan als “Maatschappij van weldadigheid”.

Armlastige gezinnen, wezen, vondelingen, landlopers en bedelaars uit de grote steden werden hier eerst vrijwillig en later, toen er niet zoveel animo was, gedwongen naar toe gebracht. De bedoeling was een zelf- voor zienende gemeenschap te realiseren.

De bewoners moesten veen afgraven, ze verbouwden het land en legden kanalen aan. Rond de 3 gestichten verrezen een korenmolen, een smederij , een spinnerij, kerken en voorraadschuren. Er heerste een strak regime en overtredingen werden bestraft.

Al het harde werken ten spijt, de Maatschappij leidde verlies en toen de stichter dhr. Den Bosch overleed besloot de overheid om de gestichten over te nemen, in 1^ste instantie vielen ze onder de verantwoordelijkheid van Binnenlandse Zaken maar werden al gauw overgeheveld naar Justitie.

Onder dit laatste departement werden ze al snel betiteld als strafkolonies en even later werden er gevangenissen bijgebouwd en werd alles 1 groot gevangenisterrein. Om de gevangenissen werden dan weer woningen gebouwd voor het personeel, deze huizen werden voorzien van stichtelijke gevelteksten zoals “werk en bid” en “rust roest”. De ambtelijke hiërarchie was zichtbaar in het type woning dat men bewoonde, ook in de tuinen was dit zichtbaar…alleen de directiewoningen kregen een beuk in de tuin! Veenhuizen bleef tot 1984 een gesloten dorp. Wie de dienst verliet moest ook verhuizen.

Het 2^de gesticht, het enige overgebleven gesticht uit 1823, is nu een gevangenismuseum, echt de moeite om te bekijken. Verder is het terrein ook erg indrukwekkend, wij verkenden dit in de boevenbus met uitleg van de chauffeur. Alle oude ambtswoningen staan er nog en de voorzieningen zoals de kerk, verenigingsgebouw, school enz.

Ook zijn er nog steeds gevangenissen, eentje die leeg staat en nu te bezichtigen is, 1 waar zware criminelen levenslang zitten, een jeugdgevangenis, vrouwengevangenis, huisjes voor mensen die asiel hebben aangevraagd en niet gekregen hebben en weer uitgezet moeten worden. Voor wie geïnteresseerd is, is het “Pauperparadijs” van Suzanne Jansen echt een aanrader om te lezen. Ze ontrafelt in dit boek het verleden van haar grootouders die in de gestichten hebben gewoond.

Om de dag af te sluiten, wezen eten op een terras in Schoonloo.

Maandag.

Vandaag waren we om 12u45 in Assen, eerst wat eten op een terras en daarna een stadswandeling gehaald bij het VVV, die leidt ons tot de Kop van de Vaart , langs de vaart mooie oude woonhuizen die vroeger de paleizen werden genoemd, dan de Gymnasiumstraat in dit is nog 1 van de weinige straatjes waar nog iets van de oude binnenstad is te zien, verder via het voormalige gymnasium 1842, langs katholiek kerk uit de jaren 1930, dan langs een Waterstaatskerk 1848 naar de Gouverneurstuin, een mooi stadspark dat eind jaren 80 opnieuw werd ingericht, was eerst een kloostertuin en later de tuin van de commissaris van de koningin. Via het drostenlaantje, wat vroeger de oprijlaan was van het uit 1778 stammende drostenhuis, daar zijn ze druk aan het werk en hebben het Drostenhuis helemaal op ijzeren palen gezet om het van zijn plaats te halen of een kelder eronder te maken?? We komen uit op de brink, hier staat het Drents Museum, vroeger de zetel van het Drents provinciebestuur, hiernaast de abdijkerk.

Op de Kleine Brink bevrijdingsmonument, paleis van Justitie 1840 en ingang van huis van bewaring 1843.

Assen is geen grote stad, maar doet wel gezellig aan.

Nog even een terrasje pikken en dan naar de auto…alleen had Giel een magneet bij de parkeerkaart gestopt en werkte hij daardoor niet meer, moesten even wachten op een parkeerwachter die ons uit de brand kon helpen.

Nog even een stop gemaakt in Borger en daar hebben we bij een fietsenhandelaar alle elektrische fietsen bewonderd die er maar zijn. Drente is echt de fietsprovincie…en bijna iedereen doet dat op zo’n super de luxe bike. Ondertussen belde Ria om te vragen of we even bij hun in Exloo op de borrel kwamen, gezellig.

Zo vloog de dag weer om.

Dinsdag.

Om 11 uur en route naar Leeuwarden.

Onderweg het Fries Drentse bos doorgekomen, daarna is het landschap gewoon open plat met hier en daar vaarwegen en meertjes.

Eenmaal op bestemming kunnen we onze auto vlot parkeren.

We gaan de gracht over en lopen richting VVV, we komen langs een groot gat waar het één grote bouwput is, hier moet blijkbaar een winkelcentrum en appartementen komen. Het VVV ligt hier vlakbij en van daaruit begint onze echte verkenning van de stad., die voert ons langs grachten en mooie oude huizen.

Een paar bijzonderheden het vernoemen echt waard.

Prinsenhof , voormalig paleis van prinses Maria van Hessenkassel, weduwe van Johan Friso, die bij Strijen is verdronken, gebouwd in de 18^de eeuw, hier is een mooi keramiek museum in. Prinsentuin , nu openbaar park.

Nieuw St. Anthony Gasthuis, werd in 1864 geopend en bestaat uit 5 gebouwen, 4 vleugels zijn genoemd naar weldoeners van toen, nu geschikt gemaakt voor bewoning en die mensen wonen hier prachtig met een schitterende tuin voor.

Mata Hari’s huis, zij werd hier in1876 geboren als Margaretha Zelle en werd in 1917, 1^ste WO, door de fransen gefusilleerd op verdenking van spionage.

Centraal Apotheek, sinds 1854 is op deze plek een apotheek gehuisvest, in 1905 werd hier een nieuw pand opgetrokken in Art Nouveau stijl.

Verder nog een kanselarij, waag, beursgebouw, oud stadhuis, stadhouderlijk hof en natuurlijk de nodige kerken waarvan de scheve toren van de St.Bonifatius kerk het meest in het oog springt.

Het oude deel is echt mooi, alleen jammer dat hier en daar Soomland elementen tussenstaan.

Onderweg komt Giel nog een bekende tegen vanuit zijn werksfeer, is hier ook vakantie met zijn vrouw.

Tussendoor de nodige terrasjes aangedaan, als we om 19 uur weer bij de caravan zijn begint het te regen jammer, maar we hebben een mooie dag gehad.

Woensdag.

We zijn op tijd op, hebben om 10 uur afgesproken met Ad en Ria hier op de camping, gaan samen een dagje naar Groningen. Het stel is iets verlaat want Ad is zijn Visa kaart kwijtgeraakt…er moest gezocht worden… niet gevonden, dus geblokkeerd.

Maar om 12 uur zitten we al op de markt in Groningen ,onder het oog van de Matinitoren, koffie te drinken, het weer is gelukkig weer prima, blijkbaar regent het hier maar ’s avonds of s nachts.

Het wordt een rustige middag, Ad heeft het in zijn knie en kan dus maar kleine stukjes wandelen, dus de terrasjes doen goede zaken aan ons.

Giel en ik zijn al een keer in Groningen geweest dus het meeste is ons bekend. Het enige nieuwe wat ik nu zie is het universiteitsgebouw, prachtig.

Eenmaal terug op de camping, nog even na geborreld

Donderdag.

Westerbork is vandaag ons doel, een plaats met een beladen recente geschiedenis. In de 2^de WO lag hier een doorgangskamp waar 107.000 joden, zigeuners en verzetstrijders, vandaan werden getransporteerd naar vernietigingskampen. Onder hen was ook Anne Frank.

Bij het bezoekerscentrum nemen we de bus naar het terrein van het kamp, dat ligt zo’n 2,5 km verder in het bos, we kunnen meelopen met een gids. De moed zakt me een beetje in de schoenen als ik zie hoe groot de groep is voor die ene gids, maar alles valt 100% mee. Als de man aan het woord is luistert iedereen, ongekend voor Nederlanders, maar de man vertelt dan ook echt goed en van het onderwerp en de omgeving, al staat er niks meer van de oorspronkelijke bebouwingen, wordt je zo en zo al stil.

Na de bevrijding bleef het kamp, met verschillende bestemmingen dienst doen. In 1971 werden evenwel de laatste barakken afgebroken. De historische plek was daardoor nauwelijks meer herkenbaar. Om hierin verandering te brengen heeft een herinrichting plaatsgevonden. Taluds en reconstructies geven de oorspronkelijke grootte en plaats van een aantal barakken aan. Oude paden en wegen zijn opnieuw aangelegd. Op de appèlplaats De 102.000 Stenen, symbool voor de vermoorde gedeporteerden.

Wat wel wat vreemd aandoet op deze plaats zijn de radiotelescopen die hier staan, een stuk futuristische wetenschap op zo’n terrein.

Na de rondleiding, waar weer een bekende van Giel bij was nml. de burgemeester van Tholen, lopen we de 2,5 km terug naar het bezoekerscentrum.

Hier gaan we eerst even wat drinken en bezoeken dan de tentoonstelling.

Van de verhalen van de mensen die hier gezeten hebben krijg je in dit herinneringscentrum één indruk…één bonk ellende, onvoorstelbaar dat mensen elkaar dit aandoen.

Via Beilen rijden we terug, ’s avonds weer gaan eten in het restaurant aan de overkant van de camping.

Vrijdag.

Ad en Ria opgehaald en samen naar Coevoorden gereden. Koffie gedronken vlakbij de markt even een kleine rondwandeling gemaakt langs het enige kasteel dat Drente rijk is, het park en een stel aardige huizen uit de jaren 30, ook overblijfselen gezien van de vesting. Zo gepiept, maar het kan nog niet te lang want Ad zijn knie speelt hem nog steeds parten.

Dan naar Emmen. Even wat eten en weer een stukje wandelen, wat erg opvalt zijn de olifantenbeelden die overal staan, ze zijn beschilderd door kunstenaren erg leuk. De dierentuin slaan we over want die hebben we een paar jaar geleden al een keer gezien.

Daarna weer naar de tijdelijke woonst van Ad en Ria…heb me daar een bult gelachen met een verhaal wat Ria vertelde toen ze nog bij de VAC zat…ze heeft nog steeds nachtmerries van klapraampjes!

Na het afscheid even gaan tanken, de camping betaald en de voortent afgebroken…morgen weer naar huis.

5 juli 2013.

Vandaag de nodige zon gehad, de lange broek kan in de kast blijven. Naar Longueval en bloemmetjes op het graf van mijn overgrootouders gezet. Wat ons deze keer opviel ... dat er verschillende graven bijgekomen waren, gereserveerd door mensen die nog niet overleden zijn...zelf alvast hun steentje uitgezocht. Ook nog even naar het Zuid-Afrikaans monument en weer zien we dingen die ons niet eerder opgevallen zijn. Onderweg naar Peronne zien we verschillende velden met klaprozen, prachtig. We bezoeken ook nog een Duits kerkhof. In Péronne stonden we ooit op de camping en bezochten we het oorlogsmuseum. Nu alleen even een rondje gelopen en de Poort van Bretagne bewonderd.

6 juli 2013.

Heerlijk weertje vandaag 26 gr. In Albert gebleven, geluierd en even naar 't dorp gelopen. Giel bezocht het Musée Somme 1916, naast de kerk, het oogt klein maar het loopt helemaal door onder de markt en de straat ervoor. Deze gang bestond al voor een deel in de 13de eeuw, hoorde waarschijnlijk bij de 1ste kerk. Tussen WOI en WOII gerenoveerd en langer gemaakt, werd een schuilkelder. Ondertussen ben ik naar het VVV gelopen, hebben ze maquettes staan van gebouwen voor de 1ste WO en van de wederopgebouwde gebouwen na de oorlog. Mooie voorbeelden hiervan zijn het station, de kerk en het stadhuis allen in Flamant Style.

Zondag, 7 juli 2013. 27 gr.

Om 10 uur en route, bij Rouen even wat fille omdat de Pont Madeleine dicht was...Rouen heeft geen rondweg wat voor zo'n grote stad toch best vervelend is! Bij Pont-Audemer keken we of er een camping was...leek ons een aardig stadje...iets verder in Toutainville wel een camping...maar met al die afgescheiden plekken met haagjes niet zo mijn ding, maar toch 3 nachten geboekt. Achter de camping ligt een meer en dat ziet er dan wel aardig uit. Ze moeten hier trouwens nodig gras maaien en hagen snoeien!

9 juli 2013. Moniek jarig.

Voor de 3de keer naar Honfleur, de 1ste keer was in 1979, was toen zwanger van Guy. Honfleur ligt aan de monding van de Seine. Het is hier nu veel drukker, veel meer toerisme dan in 79. We hebben een wandeling gemaakt rond de nieuwe en oude haven, langs de Eglise St-Catherine, door smalle kronkelstraatjes, alles ziet er goed uit en er wordt steeds meer gerenoveerd. Het karakter en de sfeer schijnt nog steeds hetzelfde te zijn als in de 19de eeuw...veel schilders en kunstenaarswinkels. Of ze allemaal zo beroemd zullen worden als Boudin betwijfel ik, maar gezellig is het wel.

11 juli 2013.

Vandaag niet te ver weg, rondje gedaan met de auto, hier en daar stoppen. In Beuzeville leuk kerkje bezocht. In Epaignes, dorst laven...het blijft zo'n 30 graden, dus af en toe bijtanken. Epaignes is echt zo'n dorp type Lepelstraat, maar toch is alles aanwezig wat een mens dagelijks nodig heeft, slagerij, bakker, spar en café met terras, postkantoor...en opgefleurd door bloemen. Is bij ons toch vaak wel anders! Nog even gestopt bij een kerkhof dat bij een kasteel hoorde, hier lagen de nodige graven begraven. Eenmaal op de camping, voortent en spullen opgeruimd zodat we de volgende dag om 10 uur kunnen vertrekken naar St-Mère-Eglise, naar een camping zonder hagen!

12 juli 2013. Precies om 10 uur vertrokken en om 13 uur op bestemming. Plek zat op de camping en vrij uitzicht, eenvoudig maar schoon...en een tennisbaan. De temperatuur is gedaald naar 17 gr. maar het blijft zonnig. Om 14 uur weer ingericht even tijd om te lezen en om 14 uur naar dorp gewandeld, 500 meter. De kerk van St-Mère-Eglise heeft nog steeds een valschermspringer aan de toren hangen! De pop staat symbool voor de parachutist John Steel die op 6 juni 1944 in deze positie terecht kwam. Hij bleef hier 2 uur hangen, totdat een Duitse soldaat hem losmaakte en gevangen nam. Alles liep voor hem verder goed af, na de oorlog is hij nog vaak hier teruggekomen. Hij stierf op 16 mei 1969.

13 juli 2013. Vandaag naar Cherbourg. We parkeren aan de jachthaven, vlakbij Place Napoleon en de Eglise de la Trinité. We lopen eerst naar de haven, we hebben nog nooit zoveel schepen bij elkaar gezien. Als je naar het eind van de haven loopt zie je een kunstmatige haven liggen, een spectaculaire bouwonderneming uit de 18de eeuw. Deze haven is 3,7 km lang en rust op de bodem zo'n 18-20 meter diep. Door dit bouwwerk kon de stad open bloeien. De oude stad zelf valt tegen, het ziet er allemaal wat armmoedig uit, het station schijnt dan wel weer erg mooi te zijn, maar dat hebben we gemist...het werd ook zo warm om hier rond te lopen. We rijden de kust verder af naar Cap La Hague. Onderweg mooie dorpjes en schitterende uitzichten. De huizen bestaan allemaal uit natuursteen, geen vakwerkhuizen meer. Vanaf de kustpunt in Goury zie je het eiland Alderney liggen. Hier is ook een belangrijk station van de kustwacht, de reddingsbrigade moet hier vaak uitrukken, want het kan hier behoorlijk spoken !

Zondag, 14 juli 2014.

Nationale feestdag van Frankrijk...we krijgen weer 30 graden en meer vandaag...dus rustig aan. Een beetje lezen en mutsen en om 14 uur naar het strand. We vinden een goed plekje vlakbij het museum La Madeleine op Utah Beach. We houden het uit tot 17u15 en zoeken daarna weer een schaduwplekje op achter de caravan. Om 21 uur koelt het wat af en gaan we nog een potje tennis spelen...ik win natuurlijk niet van Giel, maar ik laat hem, net zoals gisteren, behoorlijk lopen en dat geeft me wel veel voldoening!

15 juli 2014.

We rijden de kust af van Ravenoville Plage tot in St-Vaast-la-Hougue. We komen prachtige stukjes tegen waar we even de benen strekken. Hier liggen ook nog veel bunkers die herinneren aan WOII. St-Vaast-la-Hougue heeft een schilderachtig visserhaventje, al wordt je in de Chapelle de Marins aan de haven weer met je neus op de feiten gedrukt dat het allemaal niet zo idyllisch is. Hier hangen de planquettes van mannen die tijdens hun werk als visser op zee gebleven zijn. Vanaf het terras naast de kapel heb je een weids panorama. In het noorden ligt de Baie de Réville en in het zuiden het Fort de la Hougue met daarachter de vlakke kust van Cotentin. De fortificaties rond de haven zijn in de 17de eeuw gebouwd door, hoe kan het ook anders, Vauban. Voor de kust liggen het Ile de Tarinhou en het Îlet Fort, dat bij eb lopend te bereiken is ...nu echter vloed. Aan het einde van de granieten pier staat een vuurtoren. Op de terugweg nog even op het strand in Ravenoville gezeten.

Dinsdag, 16 juli 2013.

Vandaag naar de Westkust van Cotentin. Terwijl we rijden zie je het landschap veranderen, van vlak naar heuvelig en van open naar een meer beboste omgeving. Onze 1^ste stopplaats is St-Sauveur-le-Vicomte aan de oevers van de Douve ( hier ligt trouwens een kleine Municipal camping, op een mooie plekje). Midden in het dorp staat het 12 de eeuwse voorouderlijke slot van 2 belangrijke Normandische geslachten, Néel en Harcourt. Van het oorspronkelijke kasteel staan de 2 toegangstorens en de vierkante donjon nog overeind. We rijden door naar Cap de Carteret, van hieruit zou je ook de Kanaaleilanden moeten zien liggen, maar vandaag is het daar iets te heiig voor, we lopen op de kaap en genieten van het mooie uitzicht en de geiten die behendig op de steile rotswanden hun eten zoeken. Via de kustweg weer naar beneden, mooie uitzichten en stranden. Terug via St-Sauveur-le-Vicomte, waar we de abdij nog even bezoeken. Deze werd in de 10^de eeuw gesticht door Neél de Néhon, de burggraaf. In de 100 jarige oorlog moesten de monniken vluchten en tijdens de Franse revolutie werd het klooster verder ontmanteld, maar in 1832 werd het gekocht door Marie M.Postel die het als moederhuis, voor de orde die zij stichtte in Cherbourg, in gebruik nam. Nu wonen er nog steeds nonnetjes, die graag een praatje maken en willen vertellen over hun klooster,de jongens en meisjesschool die ze runnen en hun missies in Afrika.

Grand Fort Philippe. Vissersdorpje, stelt niet zoveel voor, maar er is een prachtig strand en een heel lange pier. Vanaf de pier wel zicht op één van de grootste kerncentrales van Europa.

Daarna, naar Gravelines, vestingsstadje, stadsmuuur van baksteen en natuursteen, 4 bastions en 2 lunetten zijn, overwoekerd door groen zijn bewaard gebleven. Zicht op de gekanaliseerde Aa. Hier hebben we ook het "Musée du Dessin et de l 'Estampe originale" (museum voor tekenkunst en grafiek) bezocht, ondergebracht in de poudrière ( vroegere kruidmagazijn).

Blockhaus d'Eperlecques. Deze 22 meter hoge bunker werd gebouwd als lanceerbasis om Londen en Antwerpen te bestoken met V2 raketten. De 5 meter betonnen deksteen moest de arbeiders beschermen tegen de bombardementen, op 27 augustus 1943 dropten de Engelsen echter tonnen bommen op de bunker, vele gedeporteerden kwamen daarbij om het leven. De bunker werd daarna nog vergroot om er een fabriek voor vloeibaare zuurstof onder te brengen.

St-Omer heeft de enigste gotische kerk in de Nord-Pas -de Calais streek.

Calais, bekend van passagiersvervoer naar Engeland en zijn kant! Wel een beetje een vreemde stad...komt ook denk ik omdat Calais bijna totaal verwoest was na WOII. Wel nog een paar mooie gebouwen, zoals stadhuis/ belfort uit 1911 gebouwd in Vlaamse renaissancestijlstijl, hier huwde De Gaulle in 1921! Daarvoor mooi onderhouden park met standbeeld van Rodin "De burgers van Calais"'. Een pompeus theater uit 1906 en de arbeidsbeurs uit 1930, Église Notre-Dame gebouwd in 13de-14de eeuw, Tour du Guet, 13de eeuw deed dienst als vuurtorenen later als telegraafmast...en duiventoren!

La Côte d'Opale, loopt van Belgische kust tot de Sommebaai. Wij zijn deze keer in Cap Blanc-Nez, Cap Gris Nez en Boulogne-sur-Mer geweest.Cap Blanc-Nez hoge klif, 134m, torent over het Nauw uit, druk scheepsverkeer en uitzicht op Calais en de kliffen van van de Engelse kust. We waaiden er wel bijna af....Cape Gris-Nez, ook hier uitzicht op Engelse kust en op de haven van Boulogne...hier staan ook nog veel bunkers uit de 2de WO. We komen ook langs het vissersdorpje Sangatte waar een Nuytkens zijn bruid haalde en bleef wonen! (zie 22-10-2014 Nuytkens-Fierens en nazaten.)

Boulogne-sur-Mer, eerst de oude ommuurde (boven)stad bezocht, door een poort erin en straks langs de andere kant door poort Des Dunes eruit...langs de Basilique Notre Dame, stadhuis dat helemaal ingepakt is voor restauratie en waarvoor eem Marokaanse tuin is aangelegd...slaat als een tang op een varken...hoort hier echt helemaal niet...maar er zal wel een idee achter zitten!?!?

Namen die in dit blog voorkomen in de stamboom van Nuytkens.
Aerts- Andries- Boshom - Davus- De Bondt - De Coster - Deboeck - Denijn - De Mol - Dessel - De Wit - Feremans - Fierens - Geerts - Glewal - Haight - Hardiers - Hawkes- Hofmans - Hovel - Huysmans - Janssen- Lauwers - Lelièvre - Materne - Nuytkens - Parijs - Puttemans - Quintil- Staes - Schoeter(s) - Schoovaerts - Smets - Van den Bempt - Van den Bergh - Van den Eynde- Van den Wyngaert- Van der Poel - van Dessel- Van Espen - Van Herp- Van Ingelgem - Van Kerckhoven - Veltmans - Verbelen - Verhelst - Verlinden -Verschueren - Verschuren - Versteven- Vervloet- Voet- Walsh - Wauters - Wijns - Winnepenninck- Zuintil

BERGEN OP ZOOM. De stad waar ik nu al zo'n 29 jaar woon! Vroeger kwamen papa en ik wel eens in Antwerpen...papa moest dan ook wel eens naar Breda voor zijn werk...bij het uitrijden van de oude tunnel stonden dan borden Breda zoveel km, Bergen op Zoom zoveel! Na een paar keer in Breda te zijn geweest was mijn geijkte opmerking...nu wil ik naar Bergen op Zoom! Waarop het antwoord van papa was:"Ik heb daar nu niks te zoeken maar jij komt er nog wel eens!"Hij moest eens weten...hij is jammer genoeg veel te vroeg gestorven.

BARCELONA
Dit heeft niets met mijn stamboomonderzoek te maken...alleen met 5 dagen genieten in een mooie, warme stad! Woensdag 11 mei vertrokken vanaf Charleroi...met zijn negenen, 4 van onze vrienden hadden nog nooit gevlogen dus dat was wel even spannend! Bij 3 ervan ging het van een leien dakje maar Ria werd behoorlijk wit, moest aan de wijn..en flink afgeleid worden...eenmaal vaste bodem onder voet...was het vlug vergeten! De sfeer van de stad, tapas, sangria, Gaudi, La Rambla, de Gotische wijk, Parc Güell en nog zoveel meer bezield je...het is echt de moeite...en je krijgt meteen het idee dat je nog eens terug moet! De vlucht naar huis ging ook voor Ria goed...ze liep druk kletsend in "t gangpad rond en keek verwonderd naar het landschap onder zich...chapeau! Volgend jaar Rome?

WEVELGEM.
Op verschillende plaatsen hebben we gewoond, rond Kortrijk, maar de mooiste herinneringen heb ik toch aan Wevelgem. Eerst aan het station...Stafke knipte mijn haar en volgens mama was mijn frou-frou altijd scheef! Ik had een berenjasje en zat wel eens op het stoepje, als iemand dan zei hé meisje...was mijn antwoord steevast...ik ben een jongetje! De buren, tante Annie en nonkel Victor Plateau hadden geen kinderen dus daar was ik ook erg welkom...vond ik eens in een kistje allemaal prentjes met negertjes erop, omdat papa lang in Congo had gewoond wou ik die graag meenemen...maar dat mocht niet want ze spaarden ze zelf! Waren nml. allemaal briefjes van 500 fr....Daarna gingen we wonen aan het vliegveld...een heel groot huis met tuin...ik kreeg er cavias en kon er boomje klimmen...putten graven in de tuin mocht ook en dan afdekken met takken...een echt hol! Met mijn broer Claude en zijn vriendje Roland Debrouwere, woonde achter ons, maakten we van aarde een berg met weg en dan om het eerst naar boven knikkeren! Als 's morgens papa's auto niet wou starten werd hij aangeduwd door blauwe soldaten, iets verder lag namelijk de kazerne...[ nu is het daar niet meer herkenbaar overal lelijke grote winkels een rommeltje, zo'n zonde.] Van het vliegveld gingen we naar de Posthoorn, huize Jacqueline naast huize Bianca...deze staan er nog steeds. Memé en pepé woonden vlakbij in de Normandiëstraat mama zette me de straat over en dan kon ik er zo naar toe fietsen...daar woonde toen ook mijn beste vriendinnetje Bea Depreytere zij had een hele knappe zus Angelika en als zij zich op zaterdag klaar maakte om te gaan dansen keken wij vol adoratie toe..pettycoats waren toen volop mode, later had ze een hemelsblauw pakje met strakke rok en gilet met gouden ketting...het staat in mijn geheugen gegrift alsof het gisteren was!

UTRECHT.
Ik wou en zou naar Nederland gaan, papa was er in het begin niet zo voor te vinden. Maar het mocht toch...30 november 1971 vertrok ik naar Utrecht, ik was er per 1 december aangenomen op de opleiding verpleegkunde aan het Akademisch Ziekenhuis, moest wel intern in het zusterhuis! Iedereen was heel aardig tegen dat Belgske...maar na een paar maanden kon ik wel op mijn knieën terugkruipen...de mentaliteit was hier toch heel anders...maaar het wende. Ik kreeg ook een paar goeie vriendinnen , de opleiding ging prima en het werken in het ziekenhuis beviel ook goed. Het was een tijd met heel veel indrukken...onvoorstelbaar dat je dat als 20 jarige allemaal ondergaat en doorstaat...op sommige afdelingen had je zoveel verantwoordelijkheden, zoals op chirurgie bv.mensen die die dag geopereerd waren kwamen om 17 uur allemaal op de afdeling, iedereen moest nog handmatig gecontroleerd worden...geen schermen om bloeddrukken e.d. op af te lezen...en dan stond je met 2 op zo'n gang....je was de hele avond aan het rennen en elkaar controleren of je geen fouten maakte! Gelukkig is dat ook nooit gebeurd. Na 3 en een half jaar was de opleiding voltooid...we begonnen met zo'n 20 man en daarvan waren we met z'n vijven in de goeie tijd geslaagd. Nog anderhalf jaar heb ik daar gewerkt....ondertussen was Giel ook klaar met zijn studie...en hij wou zo graag les geven en dat werd in Bergen op Zoom.

ARCHIEF BEVEREN.
Op aanraden van Alfons Van Camp en Marc Ballon ben ik 28 juli voor het eerst in het Rijksarchief Beveren geweest.Marc heeft me er wegwijs gemaakt en dezelfde dag boekte ik al heel wat resultaten,
deze ben ik nu aan het verwerken en zodra ze wat aardig op papier staan meld ik ze op mijn blog...wil ik nog voor elkaar hebben voor we op vakantie gaan.
Het mooie aan dit archief is, dat alles op microfilm staat en dat men er de parochieregisters en burgelijke stand van alle Vlaamse provincies vindt...en natuurlijk nog veel meer...er is ook een printer, maar makkelijker is het om zelf foto's te maken...geen flitslampen gebruiken.
Nogmaals mijn dank aan beide heren, voor de tip en hulp.

PLEASANTVILLE, New-York.
Via Ancestry.com vond ik Alfons Nuytkens terug in New-York Bij zijn naam stonden nog meer naamgenoten, van een paar kon ik het adres achterhalen en die heb ik dan ook een brief geschreven.
Vandaag maandag 12 september 2005 heb ik een heel enthousiaste brief gekregen, van de oudste neef van papa (80 jaar) met uitleg over de familie in de U.S.A kreeg er ook nog een achterneef cadeau bij uit Mechelen nml. Gustaaf hofmans. Ga er vanavond even voor zitten om een lange brief terug te schrijven....dit is echt leuk!.

Terug in de tijd.
21 september 2005.
Het lijkt de week wel van teruggevonden familie en vrienden!
Vandaag kreeg ik een briefje van Wilsjon Fictor...met Wilsjon heb ik de opleiding tot verpleegkundige gedaan in het AZU in Utrecht. De laatste keer dat we elkaar zagen was op ons gezamelijk feest dat we, met nog 3 anderen, gaven voor ons slagen, in juni 1975, 30 jaar geleden dus. Met z'n vijf waren we toen geslaagd in de goeie tijd...Hans Pieter was erbij, is jammer genoeg al 10 jaar overleden, ik dacht Janet Hardebol...en de vijfde Wil uit Limburg??? maar helemaal precies kan ik het mij niet meer herinneren, gek he...maar misschien kan Wilsjon volgende maand mijn geheugen wat opfrissen...zie er echt naar uit om elkaar weer eens te ontmoeten!

Oktober 2005.
De maand is weer omgevlogen...met het weer hebben we geboft en gelukkig maar, na 2 weken kon de schuifpui er eindelijk weer in, mooi in de grondverf gezet door biebie en ook nog de kans gehad om hem in de beits te zetten....ziet er weer keurig uit.
Hier in Bergen is eindelijk de Luzerna-flat met de grond gelijk gemaakt ( voor onbekenden, een flat midden in de stad, in de jaren 60 neergezet en totaal niet passend in het stadsbeeld)...en dat hebben we geweten ook! Vrijdag rondje stad met Dineke, even pinnen bij de Hema (naast het sloopproject) en ineens iets in mijn oog, naar huis gefietst, oog uitgespoeld, maar het hielp weinig, 's avonds nog naar huisartsenpost, beschadigd netvlies, dik onder de zalf en met afgeplakt oog terug! Gelukkig, na een paar dagen was het leed geleden.
Verder nog wat therapie voor de slijmbeursontsteking, die ik opgelopen heb in Mechelen, door het sjouwen van de dikke boekwerken in het archief, je moet wat over hebben voor je hobby!
Maar het was verder een heerlijke maand, Nederlandse les gegeven aan Marlene en Gulten...nu ja les, het zijn meer leuke bijeenkomsten , een keer in de week komen ze , apart, hier, en dan lezen we wat of kletsen over van alles en nog wat, om de zoveel tijd gaan we ook even de hort op.
De nodige vrienden gezien en gesproken, oma en Giels broer Albert op bezoek gehad, mijn broer zijn verjaardag bij ons thuis gevierd...een dagje opgetrokken met Danny en haar dochter, vriendin uit Nieuwkerken-Waas en op bezoek geweest in Mechelen bij Gustaaf en Paula, achterneef van papa, had hun nog nooit gezien, maar is zeker voor herhaling vatbaar was erg gezellig.
Ook nog eens uitgebreid kennis kunnen maken , door briefwisseling en foto's, met de neef van papa, uit New -York, 80 jaar is hij geworden deze maand!
En niet te vergeten een heel mooi boek gelezen, " De schaduw van de wind" geschreven door Carlos Ruiz Zafon, speelt zich af in Barcelona, in de tijd van het Franco-regime...de jonge Daniel Sempere ontdekt een leuk boek wat hem niet meer loslaat en wil alles weten over de mysterieuze schrijver...echt een aanrader.
De kerstkaarten zijn ook al gemaakt, erg eenvoudig dit jaar, allemaal oude foto's voor gebruikt, wat goud op en omheen, toch wel even dagje mee bezig geweest.
Ook aan mijn borduurcapriolen de nodige aandacht besteed!
Door alle andere dingen , deze maand , werden mijn blogjes wat stiefmoederlijk behandeld...maar ja een mens kan ook niet alles, de stambomen kregen wel de nodige aandacht, vooral met de Boshom-tak bezig geweest...morgen komt Tonnie uit Helmond, gaan we de resultaten naast elkaar leggen...meer hierover later.

November 2005.
Twee november is Tonnie bij me geweest, hebben de hele stamboom van Boshom samen doorgespit....is wel erg leuk als je samen achter 1 doel staat, samen kijken waar je nog aanvullingen kunt krijgen. We kwamen tot de conclusie dat we via internet nu niet meer zover konden komen en dat we nu echt de archieven in Rotterdam zullen moeten induiken....dit wordt werk voor in het voorjaar!
Deze maand de nodige verjaardagen gehad, onze Guy werd alweer 26 en Glenn 23 jaar, heerlijke leeftijden, ze genieten er dan ook met volle teugen van...in Delft en Amsterdam!
Voor Ria viel het wat minder gunstig uit , 53...maar we willen allemaal graag oud worden, dus geen gemopper!
Giel had weer een druk maandje, ge-ren naar hier en naar daar...en eindeloos lange vergaderingen, maar hoe meer werk...hoe meer adrinaline!!
Toch nog leuke dingen ondernomen, een weekendje Brugge geweest, lekker rondgekuierd, gegeten en gewinkeld...de nodige West-Vlaamse lucht opgesnoven, om er weer goed tegenaan te kunnen....grapje!?!?
Op zondagmorgen was er een persconferentie van " Het Comite voor Initiatief" van Brugge en " De stichting De Vierschaar" uit Bergen op Zoom. Beide organisaties werken samen aan een creatie van een openlucht spektakel nml. "Baselium" dat gebaseerd is op historische gebeurtenissen, die zich zowel in Brugge als in Bergen op Zoom hebben afgespeeld.
Dit beloofd een fascinerend schouwspel te worden met mooie muziek, drama,16de eeuwse kostums in een schitterend decor. Dus niet missen volgend jaar.
In het "Markiezenhof" hier in Bergen op Zoom loopt momenteel een tentoonstelling van "politieke spotprenten" van de Belgische tekenaar MAREC...ook de moeite waard om te zien., zowel voor Nederlanders en Belgen.
Morgen, ga ik met Guus, mijn oude studiemakker uit Utrecht, een dagje Breda onveilig maken....en dan zit de maand er al weerop.

Februari 2006.
Deze maand is toch wel omgevlogen, al was het dan de minst zonnige sinds tijden. Heb wel de neiging om de krokussen uit de grond te kijken...maar de dagen zijn zo gevuld met bezigheden, dat er ook niet teveel tijd is om er bij stil te blijven staan. Twee weekenden weg met uitstapjes, 1 weekend rond Den Bosch doorgebracht wat erg plezierig was en een weekendje Ardennen met vrienden...echt genoten. Ook voor het eerst in Carré Amsterdam geweest...naar de voorstelling van \"Cabaret\" het vehaal kende ik van de film met Liza Menelli...het was wel een leuke belevenis om in zo\'n nagemaakte \"Kit-Kat- Klub\"te zitten. Verder nog een paar verjaardagen...en nu \"Vastenavond\". Ik ga er niet zo meer voor als vroeger, i.v.m. mijn rug, maar pik er toch het nodige van mee...je kan er ook zowat niet omheen kijken als je in \" \'t Krabbegat \" woont (naam voor Bergen op Zoom tijdens vastenavond), het begint al de nodige weken van te voren en de apotheose is deze 4 dagen met de \" Intocht\", \"Dweilbandfestival\", \"Kindervastenavond\" en vandaag dan de \"Optocht\". Vanavond, om 23u45, staan alle \"Krabben\"op de markt en om 24 uur precies is het weer afgelopen en gaat iedereen rustig naar huis....op naar het assekruisje...voor de echte katholieken.

Mei 2006.
De caravan moest even terug naar de daeler, een paar kleine dingetjes werkten niet goed en bij de luifel klopten de hoekstokken niet, dus toch maar goed zo'n proef-campeerweekend!
7 Mei...vakantie, onze eerste stop was in Kemmel op camping Ypra.
Van daaruit heel wat ondernomen...met de stamboom in het achterhoofd.
Een wandeltocht van 12 km bracht ons over de Kemmelberg naar Loker en omgeving, in Loker het graf bezocht van Leon Vervaeke.
Naar Thorhout op bezoek geweest bij Alida, oude vriendin van mama en mijn oma , met de gezegende leeftijd van 96 jaar.
Bray-Dunes, net over de grens bij De Panne, gaf ons een indruk waar Elise De Coster vandaan kwam, een dag en nacht verschil met New-York waar ze naartoe emigreerde.
Maar West-Vlaanderen bezoeken zonder iets mee te krijgen van de 1ste W.O. kan niet, dus ook weer in Ieper geweest en de jaarlijks wisselende tentoonstelling van Flanders Field gezien, het thema dit jaar "Overblijfselen in het landschap van den Grooten Oorlog".
Voor het eerst ook naar Zonnebeke, "Memorial Museum Passchendaele" zeer de moeite waard...en voor Giel was dit nog niet genoeg hij bracht ook nog de nodige tijd door in het "Bezoekerscentrum De Bergen" in Kemmel, een ontdekking over het ontstaan van de "bergen" en de geschiedenis van de streek.
Zondag 14 mei vertrokken we naar Selliac, Loire-streek, een heerlijke boerencamping met enorme staanplaatsen.
Hier was het weer ook iets beter, dus heerlijk geluierd en toch ook 2 kastelen bezocht, eentje in Chaumont met een fantastisch park erbij met enorme hoge bomen en 1 in Amboise, daar heeft Giel het onderkomenentje van "Leonardo Da Vinci" bezocht waar hij de laatste 3 jaren van zijn leven verbleef en waar ook zijn genieuze uitvindingern, in schaalmodellen, te bewonderen zijn.
In Blois, waar we vorig jaar ook geweest waren, zijn we een dagje wezen winkelen.
De bedoeling hierna was een weekje Vogezen, maar het weer was daar zo belabberd en dus werd het de "Belgische Ardennen". Ook niet zo'n goeie keus zou je zeggen...maar we hielden het in ieder geval overdag droog!
Bouillon, La Roche en Neufchateau gehad, dat laatste viel erg tegen, een verpauperd stadje.
Nog op bezoek geweest bij Elie Nuytkens, niet meer gezien van toen ik 10 jaar was, was erg verrassend qua familieverhalen!
Ondertussen had Giel weer eens een kennismaking gehad met de grond, op stuitje gevallen, nu geen gebroken pols zoals in Barcelona, maar een hevige rugpijn...dat verkorte de vakantie dus met een paar dagen...gelukkig is alles nu weer in orde.
De laatste week van mei begon het gewone leven weer....

Augustus 2006.
Zondag 30 juli vertrokken met de caravan… wel nietes naar West-Vlaanderen…’t weer was inderdaad omgeslagen…en de beslissing om toch naar Kemmel te gaan werd pas bij afslag Ieper gemaakt, hadden net gehoord op radio dat het in Normandië en Bretagne niet beter was.
Maar spijt hebben we er zeker niet van gehad, weer viel 100% mee en we hebben weer leuke dingen ontdekt…zoals het plaatsje Lo-Reninge. Een piepklein stadje, gelegen in het “vlakke land”van ”Bachten de Kupe” en de Westhoek. We hebben er ons een paar uur zoet gehouden met het volgen van een beelden- en poëzieroute ingericht langs de Noordoverroute, die je ook alle belangrijke monumenten laat zien, in het hartje van het middeleeuwse Lo. De start begint in de oude abdijtuin en door een simpele druk op de knop van een audio-systeem, krijg je een historische uitleg of een mooi gedicht voorgedragen, is nog te bezoeken tot eind september.
Verder voor het eerst in het “Talbotmuseum”geweest in Poperinge, hier mochten de soldaten en hun oversten even bijkomen van het frontgeweld in de 1^ste W.O. Het kleine museum is zeer de moeite waard, je krijgt er verhalen te horen van de bewoners van Poperinge die de oorlog nog aan de lijve ondervonden en het Talbothuis met kerkzolder is nog in de oorspronkelijke staat, aan het einde van de bezichtiging word je verwend met een kop thee, geschonken door Engelse vrijwilligers die afwisselend een paar maanden daar wonen om de sfeer te behouden.
Sportief zijn we ook weer geweest, een flinke wandeling van Kemmel naar Dranouter, waar ze druk bezig waren met alle campinggasten te ontvangen die zich 3 dagen in de wereld van Folk muziek zouden storten.Even wezen lanterfanten in Roeselare en op bezoek geweest bij Lydia , Alan , Hanna en hun ouders.
Zondag 6 augustus dan maar verder richting Argentan in de vallei van de Orne en de Ure, een deel van Normandië dat we nog niet kennen. De boerderijcamping Val de Baize ziet er prima uit, zelf een plekje uitzoeken onder de appelbomen…en een vriendelijke praatzieke boer waar je je Frans goed kan bij ophalen.
De buurt verkennen, Argenton zelf niet echt bijzonder, Sées en Alencon wel aardig, Bagnoles de l’Orne, een toeristisch kuuroord, wel gezellig.
Haras du Pin, bekend omdat hier de beroemdste paardenfokkerij van Frankrijk is gelegen. Naast de fokkerij wordt hier ook training en scholing voor andere nationale en particuliere stoeterijen gegeven, het is een soort Versaille voor viervoeters, prachtige boslanen eindigen op een hoefijzervormige binnenplaats waar het kasteel en de stallen aanstaan. De rondleiding die we deden duurde zo’n uur, gaf een goede indruk van alle bezigheden daar en heel wat mooie volbloeden en raswerkpaarden passeerden de revue…vooral deze laatste waren heel indrukwekkend vanwege hun grote en immense hoofd.
Maar Bretagne lonkte dus de 10^de vertrokken naar camping Le Bois Bouan in Pluduno…weer bij de boer, nu een aardige rustige man, mooi plek en plaats zat.
’s Avonds heerlijk mosselen gegeten in plaatselijk restaurantje in grote borden in de vorm van een mossel…waar te koop wist de eigenares niet…vreemd…nog naar gezocht en jammer genoeg niet gevonden…dus als iemand een tip heeft!
27 jaar geleden dat we nog in Dinan en St-Malo waren geweest…
St-Malo, in de 17^de eeuw een piratenstad onder de bescherming van de koning van Frankrijk nu een toeristencentrum, lekker slenteren…in een oude stad.
Dinard, aan de andere kant van de monding van Rance een mondaine badplaats veel winkels en vertier en geen historische gebouwen hier, maar je kan er wel goed wandelen over een rotspad van het ene baaitje naar het andere…moet je geen hoogtevrees hebben.
Dinan ook een oud vestigingstadje, meer dan 1000 jaar oud, in het Rancedal, hoge wallen en schilderachtige granieten- en vakwerkhuizen met grote tuinen
Dol-de-Bretagne, net zoals vele stadjes ontstaan rond een klooster, dit keer met een koud aandoende kathedraal met een toren die nooit afgebouwd is. Ten noorden van Dol ligt een 30 km laagvlakte, de Marais de Dol, die 2 tot 4 meter onder de zeespiegel ligt…een soort polderlandschap. In de verte zie je de Mont St Michel liggen en vlakbij Dol ligt de Mont Dol, een brede 65m hoge granieten heuvel, die de grote vlakte beheerst….ook hier begon het weer met een chapelle.
Voor het eerst naar Cap Fréhel een roodachtige rots (door de vele heideplanten die hier groeien) die een weids panorama biedt…je kan hier mooie wandelingen maken…het was prachtig weer met een sterke wind…we kwamen helemaal blozend terug.
Verder nog wat hier en daar getoerd.
Ik had hier best nog een weekje willen blijven…maar voor Giel is 3 weken vakantie toch het maximum…dus…vrijdag richting Picardië…naar Sailly le Sec camping Les Puits Tournants.
Zou een mooie camping kunnen zijn als er niet overal onafgewerkte items zouden liggen, het sanitair was schoon en de beheerders vriendelijk…maar er is daar nog veel werk aan de winkel.
De streek hier is best mooi maar de dorpen over het algemeen triest en armoedig en niks te beleven.
Uiteten in Albert!!! Friet…of tosti…
Maar ook hier hoef je je niet te vervelen…geschiedenis zat, vooral 1^ste W.O. Naar de krater van La Boisselle geweest, eigendom van een Engelsman en daterend uit de “mijnenoorlog”-de enige die toegankelijk is- ziet er imposant uit.
Ook het Mémorial de Poziéres maakt je stil, hier liggen 14.690 Australische soldaten begraven.
In Amiens zijn we nogmaals gaan genieten van de grootste gotische kathedraal van Frankrijk, het is echt een plaatje…wandelen in het Quartier St-Leu, een Middeleeuwse wijk, waar vroeger textiel werd vervaardigd en geverfd, en waar kleine vakwerkhuizen aan de vele vertakkingen van de Somme een pittoresk plaatje opleveren. Hier zijn nu veel restaurantjes en antiekzaken te vinden.
Ook nog even in Longueval geweest op het plaatselijke kerkhof en een bloemmetje weggelegd op de grafsteen van mijn overgrootouders.
Zondag 20 augustus, tijd om naar huis te gaan….in Antwerpen begon het te regenen…en sindsdien hebben we de nodige buien gehad...is echt wennen aan dit weertje.
Zondag 27 augustus in Deventer geweest om de verjaardag van Giel zijn moeder te vieren...80 jaar een extra feestje waard.

Februari 2007.

Februari was zoals gewoonlijk kort maar deze keer wel erg krachtig! Neen niet door de vastenavond koorts ( dit keer niks van meegekregen) maar gewoon de zorg dat er op 26 februari verhuisd moest worden…en zowaar de grootste klussen in huis waren klaar. De nieuwe CV en radiatoren doen het, er kan gebadderd worden. Muren gestuct (met dank aan Rien) en geschilderd, plafonds en kozijnen geverfd (deuren worden een latere zorg) , parket en laminaat ligt er…alleen het gasstel in de keuken was nog niet aangesloten.

Ook nog tijd gehad om zowat de helft in te pakken, de rest is door de verhuizers gedaan.

Dineke en Ria waren een grote hulp, hebben eerst het huis in Bergen op Zoom schoongemaakt en kwamen daarna naar Numansdorp om te helpen uitpakken.

April 2007.

…de maand die zowat alle records brak…

Prachtig weer gehad, geen regen gehad, meer buiten geleefd dan binnen, dat kwam goed uit want in de tuin was er nog het nodige werk.

Vier bomen geveld, 3 door Kees en Nico en 1 door een bedrijf, want die was toch echt te groot voor stoere amateurs, 1 vijver leeggepompt en weer opgevuld met aarde…blijft er over een kleine vijver langs de zijkant van het huis. Precies goed om de merels te laten badderen en de eksters te laten drinken.

Verder veel gespit en onkruid verwijderd, vooral dat spitten in kleigrond is een niet te onderschatten klus. Op het land vind ik het altijd een mooi gezicht die omgeploegde klei, maar in de tuin heb ik toch liever zwarte grond waar je veel beter in kunt wroeten met je handen. De jongens Giel, Guy en Glenn hadden hun handen vol aan het verwerken van de boomstammen om later als kachelhout te gebruiken.

Met Nel en Rien naar een fair geweest in Mijnsheerenland, op het recreatieoord aan de Binnenmaas, zeer de moeite waard. Een mooie omgeving gevuld met allerlei planten, ornamenten, tuinmeubelen, kleding, hanzen hoeden, roofvogelshow, kortom alles wat met buitenleven te maken heeft.

Koninginnedag kwam er ook weer aan, uitbundig gevierd, altijd erg gezellig die drukte op straat met rommelmarkten, kinderspelen, veel muziek en de nodige terrasjes…

Mei 2007.

Langzamerhand komen de grote klussen tot een eind. De tuin werd voor een deel betegeld, aarde werd aangevoerd voor de borders en de eerste plantjes heb ik er al ingezet. De bamboes, die er instonden, heeft Giel in metselkuipen gezet wat een heidens karwei was.

Door dit werkje zaten de buren een paar dagen zonder telefoon ?!?! Wat bleek, de kabels van hun telefoon lopen door onze tuin…een vergissing van de KPN…en in al zijn nijverheid had Giel die doorgespit.

Boeiboorden zijn vervangen en de goten nagekeken en hier en daar gerepareerd.

De schilder is de buitenkant aan het verven en het huis knapt met de dag op…het begint er echt fris uit te zien. We hebben wel besloten dat de voortuin nog een jaartje moet wachten op een echte renovatiebeurt, hij is wel opgeschoond, maar om die nu nog helemaal aan te pakken is teveel van het goede na elkaar. Straks willen we alleen maar genieten van al dat werk. Noor is een wekendje komen logeren, Ria , Marlène, Dineke, Guus en Frits, Claude zijn langs geweest. Verder hebben we zelf ook de nodige bezoekjes afgelegd en zijn we wezen varen met een boot van de brandweer van Dordrecht naar Numansdorp, dit stond in het teken van de Nautische dag dat hier ieder jaar gevierd wordt. De brandweer had goed uitgepakt met een heleboel demonstraties en het dorp was omgetoverd in een grote braderie.

Tweede pinksterdag kwam de Roparun door de 2 dorpen en na een aarzelende start werd het toch nog gezellig druk. Ik las in de krant dat de lopers een record opbrengst hadden samengebracht voor het goeie doel.

Juni 2007.

Johan, de schilder, is nog 2 weken bezig geweest met de buitenkant van het huis. Nu is het echt niet meer te herkennen! Ondertussen ook nog nieuwe ramen laten zetten (bleken er toch nog een paar lek te zijn). Zelf heb ik de werkbank die in de garage stond een leuk kleurtje gegeven zodat hij er weer toonbaar uit ziet.

Giel was 3 keer een paar dagen op pad voor zijn werk.

In het dorp was weer van alles en nog wat te doen zoals een wielerronde, loopwedstrijden en een paardenmarkt met een enorme braderie …erg gezellig.

Verder de nodige afspraken met de vriendinnen, of hier of in Bergen op Zoom. Met Guus een dagje Zierikzee. Ook hier wat ingeburgerd, op visite bij Ineke in Klaaswaal en bezoek van Martien en Betty.

Laatste dagen van juni caravan opgehaald en ingeruimd…startklaar voor de vakantie!

Augustus 2007.

Een beetje een kwakkelzomer? Ach het viel nog best mee hier, weinig regen, mooie wolkenpartijen en toch ook wel fijn weer om in de tuin te werken…en uit de wind in “t zonnetje was het best te doen.

Freya kwam een paar dagen op bezoek en we hebben heerlijk gefietst naar Willemstad.

Bij Ria een hele morgen in de tuin doorgebracht, toen Janny en Jan hier waren konden we ook lekker wandelen en op het terras zitten. Zelfs een tuinfeest gehad…de oma van Moniek werd 85 jaar en op een spatje regen na, was het zelf warm. Ook toen Gerda hier was zaten we in de tuin idem met Rien en Nel…en de markt van Bergen ook 2 keer bezocht, een keer met Marlene en een keer met Noor. De verjaardag van oma in Deventer buiten gevierd en vorige week in Poortvliet bij Nel was het ook niet anders…een dag tuin. De enige keer dat we binnen zaten was met Corry en Adrie…en toen stond de schuifpui wel wagenwijd open…Giel deed aan tennistoernooi mee en ook dat liep op rolletjes…geen wachttijden zoals in Wimbeldon.

Dus mopperen? Neen, laat dat maar aan de mensen over die echte ellende hadden…zoals in een paar steden in België… Poperinge blank…de overstromingen in Engeland en Zwitserland…en de branden in Griekenland…Bij ons was het echt wel aardig weer.

SEPTEMBER 2007.

September de maand die op de een of andere manier, door mij, nog altijd geassocieerd wordt met opnieuw naar school gaan….en dat is toch al vele jaren geleden. Het was toen ik klein was, altijd weer een belevenis…mama maakte er altijd iets leuks van…een dagje winkelen in Kortrijk, bezoek aan de Grand Bazard en de Sarma en ’s middags eten in de l’Innovation. Daar zat toen een blinde meneer achter de piano die heerlijke deuntjes speelde…er was toen nog geen sprake van surround muziek. Bij het winkelen waren vooral de nieuwe plooirok, trui en jas die ik ieder jaar weer kreeg een hoogtepunt. Mama maakte normaal alle kleren zelf, behalve dus met het nieuwe schooljaar en met Pasen…met Pasen werden het nieuwe zondagskleren…en die werden dan altijd gekocht in de Ooievaar op de Grote Markt.
Mijn 1ste echte schooldag was ooit begonnen na Pasen, in een oud schoolgebouw wat toen tussen het Koninklijk Lyceum en Atheneum stond, een paar maanden wennen op de bewaarschool of Freubelschool , zoals het toen hete, voordat het 1ste studiejaar in zicht kwam. Wat daar de meeste indruk op me heeft gemaakt is dat je na het middageten een dutje moest doen op je stoel met je hoofd op de lessenaar op je gekruiste armpjes…en dat je 2 keer in de week daarna een dessert kreeg…een keer fruit en een keer een koek…en die laatste viel natuurlijk meer in de smaak, een sneukelaar als ik toen al was. Wie daar verder de scepter zwaaide en wie er nog meer rondliep is een grote blinde vlek en van de activiteiten die we er deden kan ik me alleen een priknaald en -kussen herinneren…
Maar hoe ik hier nu allemaal op kom? Voor het eerst in mijn leven zijn we in september op vakantie geweest…en dat vond ik dus ergens vreemd…op de camping was het erg rustig…geen kinderen te zien…wel veel grijze hoofden! Ah, en ook dit went weer.
Deze vakantie stond in het teken van de stambomen, veel aktes opgezocht in het Mechels Archief en er ook nog wat opgehaald in het gemeentehuis van Mechelen, Diksmuide en Koksijde.
Een dagje met Gustaaf en Paula opgetrokken en voor het eerst in 45 jaar Christine Vervaeke weer in levende lijve gezien en kennisgemaakt met haar man Leon en dochter Ilse.
Het waren plezierige dagen. Na een weekje België nog een lang weekend met de vrienden naar Maastricht en ook dit was weer erg voor herhaling vatbaar.

Oktober 2007.

Voor ik aan zo’n stukje begin raadpleeg ik altijd even de agenda wat er allemaal precies gebeurd is in zo’n maand. Nu, deze maand waren het de gewone dingetjes ( daarom niet minder leuk).

Een dagje Amsterdam bij onze jarige Freya, ook Antwerpen gezien, Claude jarig, weer een dagje met Guus in Zierikzee, op bezoek bij onze geopereerde Noor…er was iets mis met haar voetje…ook bij Janny en Jan heel even binnengewipt.

Marlène, Ria, Dineke en Kees, Rien en Corry, Frans en Jenny en natuurlijk de jongens en Moniek hier thuis gehad.

Onze Guy had wel het nodige te melden…de 2 weken in Maleisië en Singapore waren een hele belevenis…nu is het voor hem hard werken aan zijn eindscriptie.

Giel had buiten zijn werk, nog een avond met zijn oude SCROBjes en een tennisdag met Marinka…ze hebben jammer genoeg niet gewonnen.

Ben ook wel heel veel bezig geweest met de stambomen, is echt een levenswerk…maar o zo leuk. Heerlijk om er ook een verre achterneef bij te hebben, Etienne, die voor een deel dezelfde personen zoekt, hij woont in Zwitserland maar via de mail komen we een heel eind.

In België zetten ze ook steeds meer op het net en dat is voor ons een zegen. Wil hier vooral de site van Mechelen, de ware vrienden, even onder de aandacht brengen, geweldig wat vrijwilligers de laatste tijd allemaal ingevoerd hebben, via dit kanaal mijn hartelijke dank.

December 2007.

55 jaar geworden deze maand, het begint nu echt te tellen…maar daar lig ik niet wakker van, wat me wel bezig hield is dat papa deze maand honderd werd. Hij is al 34 jaar niet meer tastbaar aanwezig, maar toch is hij er altijd wel geweest voor mij. Hij zit, denk ik, ergens diep in mij….was of ben ik een echt vaderskindje? Ik weet het niet. Mama was voor mij net zo lief, maar het heeft denk ik te maken met dat mama zo vroeg overleed, ik was 12 jaar, papa was waar ik me aan vastklampte en waar ik me geborgen voelde. In de vakanties ging ik heel vaak met hem op pad. Neen, geen echte reizen, hij moest tenslotte werken, maar gewoon mee in de auto naar de verschillende bouwlocaties die hij moest controleren. Terwijl hij controleerde of vergaderde zat ik lekker in de auto te lezen of te tekenen of maakte een wandelingetje in de omgeving. Tussen de middag samen eten in een restaurant en ’s avonds weer naar huis tuffen.

Toen papa opnieuw trouwde, vond ik dat voor hem wel goed, ik zou tenslotte ook niet eeuwig thuisblijven, jammer alleen dat zij na een tijdje niet zo aardig bleek te zijn…wat had ik het laatste jaar van zijn leven graag voor hem gezorgd…maar ik was 21, studeerde nog en zat op een kamer in Utrecht…dat was een van de weinige keren dat ik spijt had dat ik thuis was weggegaan.

Februari 2008.

Vastenavond maand, maar niet voor ons, we gaan een weekje naar Portugal. Lekker de kou ontvluchten, 16-18 graden, heerlijk weer in de Algarve.

Eerste dag Albufeira bezocht, de toeristenplaats van de streek, veel uitgangsleven. Het oude deel van het stadje is wel aardig om in rond te lopen, maar veel cultuur is er niet te ontdekken. Volgende dag naar Silves, bekend om zijn citrusvruchten en kurkproductie. De zandstenen kasteelmuren rijzen boven de stad uit als herinnering aan de macht van weleer, 500 jaar moorse heerschappij. Het kasteel wordt op dit moment grondig gerenoveerd.

Vandaar weer naar de kust, naar Lagos. Ook hier veel bars, restaurants en winkeltjes, in dit seizoen wel rustig, hier is ook wat meer historisch erfgoed. Overblijfselen uit de verschillende overheersende periodes te zien van Carthagers, Romeinen , Moren tot de Christenen, ze lieten allemaal hun sporen na. Hiervandaan vertrokken vroeger ook de schepen van Hendrik de Zeevaarder naar Afrika en zo werd het stadje een centrum voor handel in ivoor ,goud, zilver en andere exotische goederen. Ook ontstond er een wredere vorm van winstbejag…de slavenhandel.

Op maandag tijd voor Faro, de mooiste wijk van faro is de oude stad. De buurt wordt omringd door middeleeuwse muren en is vrijwel onaangetast gebleven. De kathedraal en het klooster liggen in een doolhof van nauwe kasseienstraatjes. Wat ook erg leuk is …de kolonies ooienvaars die hier rondvliegen en van die enorme nesten hebben. Faro is de grootste stad van Zuid-Portugal en de hoofdstad van de Algarve.

Nog even tijd voor Loulé, maar daar vielen we midden in een carnavalsstoet, het schouwspel heeft echt een zuidelijk tintje, veel schaars geklede dames op de praalwagens…toch nog wat frisjes lijkt mij…en Latijns- Amerikaanse ritmes.

Dinsdag naar Sivilla in Spanje geweest, prachtig, hier moeten we echt nog een keer naar toe er is zoveel moois te zien.

Na de lange trip van gisteren wordt woensdag gebruikt voor een dagje luieren aan het zwembad en even te winkelen in Guia.

Donderdag, nog even Loulé verkennen. Hier wordt elke week een kleurrijke markt gehouden met veel lokaal handwerk, jammer dat dat niet vandaag is…maar leuke zaakjes zijn er ook en een aardige overdekte markt met veel vreemde vissoorten.

Onze laatste dag gaan we besteden aan rondtoeren in de binnenlanden. De Sierra da Monchique reikt tot 458m hoogte, is een dichtbebost gebied met veel eucalyptus-,kastanje-,dennen- en kurkbomen, maar ook grote stukken droge heidegrond. Je ziet dat de lente hier al in volle gang is. Op de flank van de heuvel ligt het dorp Monchique, de geplaveide straatjes en plattelandssfeer zijn een welkome afwisseling voor de stranden en villa’s.

Zaterdag, weer teug naar ons koude kikkerland, maar wat een prachtige vlucht, geen wolkje aan de hemel in Europa.

Zondag begon niet zo best, flinke regenbuien...vandaar de foto met plait om de schouders, want het was best wat fris.

We hadden om 14 uur afgesproken in Torhout bij Christine en Leon...de gesprekken kregen gewoon hun vervolg van waar we 3 maand geleden gestopt waren. Het bezoek kon jammer genoeg niet te lang duren want we wilden ook kennis maken met Frans Verhelst en Agnes Vanbeveren, die mij een heleboel stamboomgegevens bezorgd hebben over de familie Verhelst.
Dus om 17u 15 waren we in Ardooie, waar we ook hartelijk ontvangen werden.
Frans kon heerlijk praten over de familie Verhelst en Agnes liet ons dikke mappen zien van de vele familieleden, ze zijn nu van alle gegevens bezig een boek te maken...'t zal wel een dikke pil worden.
Jammer genoeg ben ik voor de archieven vergeten een foto te maken van Frans en Agnes.

September 2008.

Een maand met veel tennis. Giel deed mee aan het Parktoernooi…volgens zijn zeggen voor het laatst enkelen, zijn tegenstanders waren gemiddeld toch zo’n 15 à 20 jaar jonger en staan heel wat meer uren op de baan en dat speelde hem toch wel parten…of hij moet ineens tijd krijgen om ook meer te oefenen…maar dat zit er niet in. Dus voor volgend jaar een dubbelpartner zien te vinden, voor gemengd dubbel stel ik me kandidaat, moet tegen die tijd toch wel kunnen. Ik blijf lessen in de winter en probeer iedere woensdagmorgen en vrijdagmiddag te spelen, is ook best gezellig en zo leer ik hier ook wat mensen kennen.

Verder een rustige maand met de gebruikelijke bezoekjes en verjaardagen.

Oktober 2008.

Een vol programma deze maand.

Eerste weekend, op vrijdag wezen wokken met de tennisvrouwen, dit was echt een thuiswedstrijd want het restaurant is maar 3 huizen verder dan onze woonst. Was lekker en gezellig.

De zaterdag naar Mechelen om kennis te maken met de familie Sommers, we delen dezelfde betovergrootouders langs de kant van Boshom-Buol. Wel een beetje vreemd om in een familiefeest te vallen waar iedereen elkaar kent, maar we werden gauw opgenomen en het is altijd erg leuk om iemand te ontmoeten waar je toch al via email een goed contact mee hebt opgebouwd…en dan ook leuk om te merken dat het echt klikt. Peter en zijn broers stelden trouwens ook hun 1^ste CD voor, op het feest, met Gregoriaanse gezangen. Sinds hun prille jeugd zijn de 5 broers lid geweest van het St-Romboutskoor en nu treden ze alleen nog samen op.

Zondag was gereserveerd om de Lissabon reis voor te bereiden, gebeurde bij Kees en Dineke thuis.

Vrijdag de 10^de eerst met zijn tweeën naar de tandarts in Bergen, Giel daarna terug naar zijn werk en ik op bezoek geweest bij Noor en daarna bij Janny.

Zaterdagavond dan weer naar Unicef –concert hier in het dorp, erg geslaagd.

Zondag kamers uitruimen waar er parket ligt want dat wordt weer helemaal afgeschuurd, als wij op vakantie zijn in Lissabon. Het lijkt wel of we opnieuw aan het verhuizen zijn. Guy kwam ons gelukkig helpen met het versjouwen van de kasten en vele boeken.

14 Oktober niet zo’n leuk bericht, Nel is van de trap gevallen en heeft haar voet gebroken, ze is opgenomen in het ziekenhuis en wordt morgen geopereerd…voor Nel en Nico dus geen Lissabon…echte pech en wat jammer.

Voor ons overgebleven zessen begint de reis op 17 oktober, we vliegen om 11 uur vanaf Zaventem. Kees en Ad zorgen voor een dagelijks reisverslag zodat Nico en Nel toch nog iets meekrijgen van Lisboa…dit neem ik van hun over. Het zijn 5 mooie dagen met prachtig weer, zo’n 23 graden, veel zien en veel terrassen.

Eenmaal weer geland in Brussel, eerst langs Nico en Nel, Nel is vandaag ontslagen uit het ziekenhuis en mag 6 weken in een rolstoel zitten of met krukken lopen en niet belasten. Het is toch heel gezellig om bij te kletsen…er wordt afhaalchinees gehaald en met zijn allen gegeten om de korte vakantie af te sluiten.

Weer thuis valt het kale huis nogal mee, Albert van de parketzaak heeft een heleboel meubelen teruggezet, de verwarming aangezet en een lampje laten branden…toch een beetje huiselijk.

De rest van de week verder ingeruimd, zondag kwam onze Guy en Moniek weer helpen met de bibliotheekkast.

Over 3 weken komt er nog een waslaag op het parket en kunnen de tapijten ook weer terug.

Het was best een heftig maandje…

Januari 2009.

….een goed begin …opruimmaand!
Alle aktes die ik tot nu toe verzameld hebt even beter geordend, een heidens karwei,
Ben er nog niet echt klaar mee. Mijn geneanet bijgewerkt, zelf wat veranderd in mijn blogjes!
Nog zo’n 20 aktes aangevraagd en verwerkt langs de Boshom kant en de opgestapelde informatie van Vervaeke onder handen genomen….hier kan ik even niet verder, want Lichtervelde is nog niet helemaal ingevoerd op het net.
Verder allemaal kleine klusjes gedaan, zoals nieuw paspoort aangevraagd, vreemdelingenpas verlengd, abonnementen opgezegd, alle verzekeringspapieren even nagekeken en zonodig aangepast en laten veranderen…dagen mee bezig geweest.
Mijn boekenlijst afgesloten en een nieuwe begonnen, vorig jaar 34 boeken gelezen waarvan ik
“Bruidsvlucht”van Marieke Van der Pol en “Anna Boom” van Judith Koelemeijer toch wel de mooiste vond.
…en dan nog de nodige uitjes…2 keer in Den Haag geweest, 1 keer Antwerpen, 4 keer in Bergen op Zoom, Willemstad, Barendrecht…van verveling geen sprake!

Mei 2009.

Deze maand eindelijk weer eens tijd gehad, Giel dan want ik heb de tijd aan mezelf, om richting West-Vlaanderen te gaan.Het werden 2 nachtjes Oostende deze keer.
Eerst even Brugge aangedaan, lekker gewandeld en de nodige terrasjes gehad, genoten van al het mooie wat hier te zien is.
Via de gewone weg naar Oostende gereden. De wegen zijn jammer genoeg volgebouwd met megastores en bedrijventerreinen …
Ze hebben in België altijd al een zooitje van hun ruimtelijke ordening gemaakt (al kreeg Vlaanderen eind 1997 een 1^ste Ruimtelijk Structuurplan maar daarnaast moeten ze nog zoveel opknappen dat het nog wel jaren zal duren voordat er hier iets zichtbaar van zal zijn)
Ook kan je merken dat er verkiezingen op komst zijn …overal maar dan ook overal ontsieren de verkiezingsborden de dorpjes en de akkers…geen bord staat of hangt recht.
Maar dat kan niet missen met zulke slordige politici !!! Hier in Nederland komen de Europese verkiezingen er ook aan , maar hier zet iedere gemeente op bepaalde strategische punten fatsoenlijke borden neer en daar mag iedere partij dan een vak van gebruiken om hun kandidaten aan te prijzen, ziet er hier dan allemaal wel een stuk rustiger en verzorgder uit. ….en toen Oostende zelf…bijna niks is hier bewaard gebleven van de mooie oude statige gebouwen, alles nieuwbouw en het ene appartementsgebouw nog lelijker dan het andere, van een welstandscommissie hebben ze hier ook nog nooit gehoord…doodzonde.
Terwijl je in België toch hele goede architecten hebt, maar hier moet blijkbaar per vierkante meter het maximale aan geld uit gehaald worden.
Maar genoeg kritiek…er zijn natuurlijk nog zat leuke dingen…de zee en het strand heerlijk om uit te waaien en waaien deed het, wel met een heerlijk zonnetje.
De St-Petrus-en-Pauluskerk bezocht met het praalgraf van koningin Louise-Marie en de Peperbus een toren die een overblijfsel is van een 18^de-eeuwse kerk.
’s Avonds heerlijk gegeten bij …
De volgende dag op naar het James Ensor-huis en daar vind je wat sfeer terug van het oude Oostende en leer je iets over het leven van hun beroemde schilder.
‘s Middags met de fiets naar het Domein Raversijde, hier het Memoriaal van Prins Karel (1903-1983) graaf van Vlaanderen en Regent van België bezocht. Hij woonde er prachtig in, een in feite piepklein huisje, afgezonderd van alle drukte aan de rand van het nu openluchtmuseum de Atlantikwall.
De Atlantikwall is een goed bewaard kustverdedigingswerk uit WO I en WO II. Je kan er door onderaardse gangen lopen en authentieke voorwerpen zien zoals artilleriestukken en zoeklichten en de opnieuw heringerichte bunkers geven je een idee hoe het leven van de soldaten in die tijd was. We waren er om 14 uur en zijn er tot 17 uur mee zoet geweest om alles te bekijken. Aan de Vlaamse zaal en Walraversijde, over het leven van de middeleeuwse bewoners van deze streek en de archeologische vondsten, zijn we niet toegekomen, dat zal voor een andere keer zijn.
’s Avonds stond er een bezoekje gepland aan Christine ( nichtje van mijn moeder) en haar man Leon in Torhout…werden we weer hartelijk ontvangen.
De volgende dag via Gent terug. Hier ook heerlijk rondgestruind en de St-Michielskerk en St-Niklaaskerk bezocht.
Prachig zonnig weer was ons deel…en al was het maar een klein tripje we hebben heerlijk genoten.

Donderdag, 16 juli 2009.

Vandaag een dagje Gouda, ik was er nog nooit geweest en het was echt de moeite om te zien.
Haar ontstaan dankt Gouda aan de samenvloeiing van de rivieren de Gouwe en de Hollandse IJssel.
Dankzij de binnenvaart groeide Gouda in de Middeleeuwen uit tot een belangrijke stad.
In 1272 kreeg Gouda stadsrechten.
Nu is het een stad met zo’n 71 000 inwoners.
In de binnenstad zijn nog steeds een groot aantal historische gebouwen te vinden, waarvan het Stadhuis, De Waag en de Sint Jankerk waarschijnlijk de bekendste zijn.
De St. Jan is met zijn 123 meter de langste kerk van Nederland, de kerk is vooral beroemd om haar gebrandschilderde ramen : de “Goudse Glazen”. Ze zijn echt prachtig.
Tenslotte staat Gouda ook bekend om zijn kaas, in de zomer is er iedere donderdag een toeristische kaasmarkt…we vielen hier dus met onze neus in de boter, want we wisten niet dat het op de donderdagen was…en door de fabricage van kaarsen, pijpen en stroopwafels.

Marrakesh.

Marrakesh is een stad in het westen van Marokko en is tevens de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Er zijn 823.000 inwoners. De stad is 1 van de 4 koning-steden, samen met Fez, Meknes en Rabat.

Marrakech is gelegen op de vruchtbare Haouzvlakte, aan de voet van de Hoge Atlas.

De stad werd gesticht in 1062 door Yusif ibn Tashfin en was de hoofdstad van het rijk van de Almoraviden. In de 12de eeuw was het de hoofdstad van de Almohaden. Marrakech was een belangrijke handelsstad voor de karavaan routes in de Sahara.

Maart 2010.

Deze maand ieder weekend bij mijn broer en schoonzus doorgebracht met het klussen en verven van hun nieuwe flat, gelukkig had Giel er ook de tijd voor.
Guy, Glenn en Andrea hebben ook een dag meegewerkt, wel fijn.
Verder nog een cursus, basale reanimatie en automatische externe defibrillatie, gevolgd op de tennisbaan, hopelijk hebben we het nooit nodig.

April 2010.

Onze bardiensten vervuld op de tennisbaan en de nodige verjaardagen gevierd.
Ons huis is aan de buitenkant weer bijgewerkt door de schilder.
Iets minder plezierig, verschillende keren bij de oogarts geweest , mijn netvlies liet iets los en dat moest vast gelazerd worden. Nu is het gelukkig in orde.

Op advies van onze Franse buurman op de camping gaan we de volgende stop doorbrengen bij Limoges. We vonden een mooie kasteelcamping in Bonnac-la-Côte.

Van hieruit is het zo’n 15 minuten rijden naar het centrum van de porseleinstad. Eerst verkennen we het moderne centrum, hier liggen nu merendeels winkelstraten. Place de la République is het centrale plein, is in de jaren 60tig volledig gereconstrueerd. Hier vinden we vooral veel terrassen. Van de eens zo machtige abdij St Martial en het kasteel van de burggraven dat vroeger de Place de la Motte beheerste, is op een enkel straatje weinig meer over. De authentieke sfeer is het best bewaard gebleven in Rue de la Boucherie, halverwege de straat staat ook nog de 15^de eeuwse kapel St –Aurélien, patroon van het slagersgilde.

Vandaar naar de Cathedrale St-Etienne, de wijk Cité is met zijn smalle straatjes de oudste van de 2 stadskernen, hier woonden de klompenmakers, timmerlieden, terwijl wasvrouwen en riviervolk hun dagelijkse arbeid rond het water verrichten.

De kathedraal bezocht en de Jardin Botanique en l’ Évêché bezocht, deze tuinen behoorden bij de bisschoppelijk paleis, waar nog weinig van over is, maar de tuinen die terrasgewijs aflopen naar de rivier vergoedelijken alles. De temperatuur was die dag zo’n 24 graden, heerlijke dag om te wandelen en van alles te genieten.

De volgende dag een bezoek gebracht aan Oradour-sur-Glane, een huiveringwekkende herinnering aan de 2^de WO. Op 10 juni 1944 vermoordde hier de ss-divisie Das Reich op weg naar het front in Normandië de plaatselijke bevolking bestaande uit 642 mannen, vrouwen en kinderen. Het uitgebrande dorp heeft men na de oorlog ongemoeid gelaten als getuige aan de verschrikkingen die hier plaats vonden. Het herdenkingscentrum dat in 1999 is geopend, voorziet de bezoekers van een bende informatie over de gebeurtenis en over WO II in het algemeen.

Al met al een erg vreemde gewaarwording om in het spookdorp rond te lopen, zeker als je dan weet wat zich hier heeft afgespeeld.

Zaterdag 22 mei verkassen we weer, we zijn nog nooit in de Dordogne geweest en we zijn nu vlakbij. We vinden een leuke boerencamping in Previllac-et-Hillac, tussen Souillac en Sarlat.

Het is 27 gr. en we worden welkom gegeten door de moeder van de boer, het plekje mogen we zelf uitzoeken. Het is er heel rustig er staan nog 3 andere caravans, natuurlijk 2 Nederlanders en 1 Franse. Het wat oudere Nederlandse stel zegt dat ze iedere dag naar de bakker rijden en of ze dan voor ons ook een stokbroodje mee moeten nemen, daar zijn we meteen voor te vinden.

We installeren ons en gaan daarna nog even boodschappen doen in Souillac.

’s Avonds komt de boer kennismaken en geeft ons als welkoms geschenk een bosje asperges, vers van zijn land, hij geeft ons ook allemaal tips over de streek.

Wat een aardige mensen allemaal.

Zondag 23 mei, Pinksteren. Op naar Sarlat la Caneda. De winkels zijn natuurlijk dicht op zo’n dag, maar het is er toch flink druk. De Cité Médiévale, middeleeuwse stad, is prachtig. Bij het office du tourisme halen we een plattegrond en doen de aangegeven rondleiding. Na alles goed bekeken te hebben ploffen we neer op een terras aan de Place de la Liberté, renaissancehart van Sarlat, en genieten verder van de drukte.

Vanavond de asperges klaargemaakt, ze smaakten prima, de boer komt ook weer langs voor een praatje.

Dinsdag, 25 mei 2010.

Rocamadour zie je hier overal op de aanzichtkaarten, het ziet er spectaculair uit op de foto’s dus als je hier bent moet je dit stadje zo en zo gaan bewonderen. Als je er aankomt en je ziet het stadje liggen lijken de middeleeuwse huizen, torens en vestingwerken zo uit de rots te ontspringen. Het is 1 van de beroemdste bedevaartsplaatsen sinds 1166. In een oud graf werden hier de onaangetaste resten gevonden van naar verluidt de vroegchristelijke kluizenaar

St-Amadour. Op de ontdekking volgden een reeks wonderen die naar men zegt aangekondigd werden door de klok van de kapel Notre-Dame, de kapel waar ook de Zwarte madonna staat.

In de 17^de en 18^de eeuw raakte het stadje in verval , maar in de 19^de eeuw werd het weer opgeknapt.We begonnen onze wandeling bij het château en verdedigingswallen die boven op de rots liggen, via de kruisweg daalden we af naar de basiliek van St-Saveur, daarnaast liggen de kapel van St-Blaise , kapel St-Michel met fresco’s uit de 12^de eeuw, kapel St-Anne en de kapel van Joannes de Doper, ook is er nog een museum voor religieuze kunst, maar na al die kapellen hebben wij dit niet meer bezocht. Dan afgedaald naar het dorp via de grote trap, pelgrims beklommen vroeger deze trap op hun knieën terwijl ze de rozenkrans baden. Het stadje is voornamelijk 1 hoofdstraat, voetgangersgebied, met souvenirwinkels en eethuisjes.

Op een pleintje heerlijk zitten eten en genoten van de omgeving…maar toen moesten we weer omhoog, want onze auto stond boven op de rots…gelukkig zagen we net op tijd dat ze hier ook een lift hebben tot de top…een hele verademing.

Onderweg gestopt om een kudde ganzen te bewonderen. Arme beesten gekweekt voor hun lever en hun vlees! Ik hou zelf niet van ganzenlever, mij te machtig.

Woensdag, 25 mei 2010.

Vandaag een rondritje langs verschillende dorpen, eerst naar Domme, dit voormalige bolwerk ligt in een liefelijke compositie van bloemenbalkonnetjes en geelstenen muren boven op een plateau, een heuveltop die garant staat voor weidse uitzichten. Heel het dorp straalt nog de oudheid uit, maar er zijn ook leuke winkeltjes met vooral ambachtsprodukten. Lekker gegeten op een terras met mooi uitzicht over de streek.

Vijf km vanaf Domme ligt La Roque-Gageac, en dorp aan de oever van de Dordogne en omhoog geplakt tegen de rots, er wonen zo’n 450 mensen en de laatste tijd is er vrij veel gerestaureerd, maar er moet ook nog het nodige gebeuren, wel erg leuk om even doorheen te lopen.

Weer 3,5 km verder ligt het Château de Castelnaud dat uittorent over Castelnaud. Hier zijn we onder aan de voet op een terras gaan zitten en voor een bezoek aan het kasteel hadden we geen zin meer.

Donderdag, 26 mei 2010.

Vandaag naar Cahors, het is een stad die al 2000 jaar oud is en de grootste in de Quercy.

Het 1^ste wat we zien als we er aankomen is de Pont Valentré, een brug over de Lot met een overspanning van 7 bogen en 3 torens. Hij werd gebouwd tussen 1308 en 1360 en heeft vele aanvallen weerstaan. Rustig overheen gewandeld en uitgebreid bewonderd. Daarna de auto in een parkeergarage gezet en even gaan genieten op een terras voor we aan onze wandeling door de stad begonnen. Er zitten leuke hoekjes in de stad, zoals de omgeving van de kathedraal St-Etienne en het 16^de eeuws huis Maison de Roaldès, maar verder niet spectaculair. Als we terugzijn bij ons aanvangspunt heeft er zich op die plaats een grote menigte gevormd, het zijn betogers die het niet eens zijn met de regering Sarcosi om de pensioenleeftijd te verschuiven naar 65 jaar. Wij gaan weer op een terras zitten en slaan rustig alles gade.

Zaterdag, 29 mei 2010.

En route

Jammer dat we deze leuke camping verlaten, ik had hier zo nog wel een weekje willen staan. Is hier niet echt luxueus, wat verouderd sanitair, maar de sfeer is echt prettig…zeker met zo een aardige boer die iedere avond even een praatje kwam maken.

We stoppen vlak voor Parijs en brengen daar een nachtje door op een camping, niet echt mijn ding, wel verzorgd, 1 deel voor vaste gasten en een klein deel voor doortrekkers, achter ons hele grote bomen…ik hou echt niet van bossen.

Maandag, 31 mei 2010.

Op naar Ieper.

De tijdelijke tentoonstelling gaat over “Sjouwers voor de oorlog.”

Nooit geweten, maar vanaf 1917 werden zowat 140.000 Chinese arbeiders naar de 1^ste WO in Europa gehaald. De Chinezen verrichten er hard labeur achter het front. Tot begin 1920 werden ze ingezet om puin en munitie te ruimen en om doden te begraven. Deze tentoonstelling belicht de belevenissen vanuit het standpunt van de ongeschoolde arbeider, de geletterde tolk en de Britse officier. Ook de soms moeizame relatie met de militairen en de plaatselijke bevolking komen aan bod. Het werk was zeker niet ongevaarlijk, 2000 van hen lieten hier het leven, de laatste Chinezen gingen dus in 1920 terug, enkelen verkozen om hier of in Frankrijk te blijven.

Echt indrukwekkend, we zijn blij dat we hier voor afzakten naar Ieper.

Zoals gewoonlijk als we hier zijn Giel mosselen gegeten en ik garnalen kroketten.

Dinsdag naar huis…het was weer een mooie vakantie.