Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - divers

akke.beakke.be
Zaterdag 25 april 2026

Ik heb het licht gezien,

Zeker, een nieuwe hoop
openbaart zich steeds weer,
in een seizoen of door toeval,
een andere keer,
zoals nu, rond Kerstmis, terwijl
we ons rond een boom of stal hebben verzameld.
We hebben bergen beklommen,
en nog steeds klim ik de weg omhoog,
Als mens is het niet gemakkelijk
om onze onstuitbare levenswil
op een heilzame manier tot zwijgen te brengen,
zodat ik alleen een onbegrijpelijke
overmacht ervaar en verdraag
Ik zie zeker licht aan het einde
van de tunnel: een teder begin
het kwam gewoon in me op;
zag iets van liefde in alles wat is

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:24 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 25 april 2026

geloof, hoop en liefde

als sneeuw voor de zon
grauw en uitzichtloos is
zal het smelten worden tegenhouden
immers de warmte blijkt een gemis
.
zo is het ook met de mens
als zijn gedachten zijn verward
en het uitzicht vertroebeld is door dikke mist
is er geen enkele opluchting van smart
sterker nog als de overmacht
in rijkdom en wapenkracht
blind wordt aangestuurd
lijkt het lot beslist,
immers de duivel is ingehuurd
.
het enige dat nog meedingt
is er hoop of liefde, soms tegen beter weten in
maar de mens is van nature aan het heelal geringd;
daarom is het zo dat ik bij de in en uitademing
niet bij voorkeur het eeuwig sterven bemin
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:21 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Plafond

Men is nooit uitgeleerd
Op iedere leeftijd wordt beweerd
Die drang zit ook in mij
Gelukkig heb ik creativiteit aan mijn zij
Zodoende overviel mij een wonder
(Wie kan immers niet zonder)
Vreugde overviel mij in een roepend gebaar
Hier was sprake van een bovenaards wezen
Vaak zoek ik de donkerte als ik er naar staar
Maar nu brak de schepping in
Bij volle daglicht en ik zag een roepend gebaar
Een schoonheid riep van verre, ja jij daar
Jij bent het die ik wellicht bemin
U snapt wel dat zoiets niet bestaat
Het is een oud verlangen dat vaak snel vergaat
Toen de spiegel brak treurde ik minstens duizend tranen
En liep zielig langs lange bladerloze lindelanen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:20 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Maged reine

de buitenkant van mijn venster
toont al enkele dagen een maagdelijke natuur
zou het maar zo kunnen blijven, wit en onbevlekt
zand erover, is een bekend gezegde
opdat de aardse teloorgang in mens en op de velden
door mij nageslacht niet wordt opgemerkt
als de hemel aan ons weer ruimte uitleent
hoe helder zou dan de zin van het leven zijn
waar alle schoonheid ons de adem beneemt
ik droom even van een goddelijk paradijs
waar verleiding ons verre van ontheemd
er zijn zo van die schaarse dagen
waarin momenten van naïviteit zijn geoorloofd
ik zou dan overal tederheid zien
waar het kwaad is uitgedoofd
ik zou me weer aan de liefde wagen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:18 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

binding

de moderne mens is aldoor onderweg
men heeft de ander verloren
alom wordt geduid tot een oude habitat
zoek je medemens dan wordt u beide herboren
eenzaamheid is aan de orde van de dag
ik ben zeker niet de eerste die dat zegt
doch we zijn elkaar als individu voorbij gelopen
de zucht naar overdaad heeft een nieuwe bodem gelegd
toch is het mij overkomen, dat ik als blinde
een medemens niet heb begrepen
zij vreesde juist zich aan de ander te binden
liefde geraakt dan tot een vijand van de ziel
mij is het niet gelukt, uit onkunde, haar
bij een kwade geest weg te slepen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:16 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

de weg

de weg
.
als ik het sterven niet kan omhelzen
omdat zielen elkaar verbannen
dan herhaalt zich het openen van oude wonden
en is liefde een broze echo, ooit daar en hier gevonden
dan voelt even niets meer in kruiken en kannen
maar vloeit de pijn door mijn hele lijf, in bloed vermomd
en slik ik alles in om maar niet hoeven te stikken
in een afscheid door de geest onvoorwaardelijk opgedrongen
.
naarmate de uren voortschrijden kan ik wel meer begrijpen
en neemt de wijsheid ook in getal alsmaar toe
ik probeer in mijn herinneringen te knijpen
ze maken mij bij daglicht al moe
omdat als je aan geluk wilt vasthouden
alles in jezelf beweegt of eerder verstijft, wie weet het
opnieuw moet een verleden rijpen
dat moet men doen, geheel alleen en in koude
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:15 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Pais en vree

de dagen van pais en vree
hebben hun sporen nagelaten
samen zijn met mensen waarvan je houdt
maakt duidelijk dat je echte tederheid vertrouwt
en dat verscheidenheid aan gehechtheid bouwt
.
met zulke woorden zijn we vaak overladen
en terecht, immers doorgaans waren ze
uit een oud narratief
waar sommige belanghebbenden vooral
in eigen voordeel baden
ja, het moest er even uit,
ik had dat ook kunnen versturen vanuit mijn gerief
doch wanneer lief en leed tezamen wordt gedragen
en zonder woorden vaak wordt aangevoeld
dan heeft het samenzijn ongekend vele menselijke lagen
wanneer zij op gemeenschapszin is gestoeld
de laatste familiedagen schiepen een binding met hoop
waar de grote wereld met gemak werd buitengehouden
ik zag de waarde van ieder aanwezig persoon
en had mededogen en warmte voor elkanders levensloop

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:14 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

bevroren tranen

bevroren tranen
.
er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
.
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
.
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd
.
ook al wordt men gedragen
door het hoogste goed
van onmisbare mensen
de wederkerende scheut
van plotse eenzaamheid
heeft niets te wensen
.
de pijn wordt eerst verzacht
als men wederom heeft ervaren
hoe het gevoel ooit is verkracht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:12 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

de wekster

ze kwam met woorden binnen
immers haar dageraad werd eerder geboren
dat ligt aan haar zin en drang om te beginnen';
de vroegte zal haar bekoren
de ruimte die zij innam
deed mijn rust bekorten
een schrijfsel was de oorzaak
zij wil zich nog meer op poezie richten
structuur geven aan de dag hoop ik
en ze vraagt daarbij, van zich zelf
beroepsgerichte dichtende gewichten
ze hing in een beeldscherm, boven mij
bekeek me uit een wisselende hoek
soms zag ik een lok, danweer ,
doch even, haar nieuwe eigenstandige look
ik kan er ook anders naar kijken
zoiets dat op verleiding kan lijken
laten zien van geringe lijfelijke kanten
ik spreek enkel over heur haar en aangezicht.
ja, ergens weet ze van wanten
maar toch boven mijn ogen zweefde haar stem
aangeroerd door mijn favoriete warme schuimige ochtenddrank
gehuld in een lichte nevel van schroeiend en gevuld vloeipapier
u snapt dat ik me verklein, als het ware tot een geringe mus
ware het niet dat ik haar kan inpalmen met een enkele kus
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:11 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

automaat

denk niet dat een verleden
mij wegdrijft uit het heden
neen, het zet wat komt
in een duidend perspectief
ben me er steeds meer van bewust
dat ik vertoef op de weg van het begin
naar een onbekende tijd,
in oneindige rust, is mijn idee
,
onderweg terend op lief en gerief,
vermengd met mijn eigen schaduw
een weg van inzicht naar de "zin"
maar weet niet in hoeverre ik mezelf
in de juiste richting voortduw
maakt het uit of ik het leven bemin.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:09 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

een doorgaande weg

ze vult mijn dag en nacht
wakend en ontwakend
soms luidruchtig, ook wel zacht,
een stem maakt de inhoud smakelijk
.
het is het geluid van metaforen
soms storend doch vaker volkoren
zelf schep ik tussendoor een stiltegeluid
en proef dan beter de stem van een poëtische huid
.
en
in mijn kamer brandt de boom nog steeds, immers
het gemoed vraagt in deze dagen dragend licht
elders,
in ‘t dorp roept men al over een volgend festijn:
een hoop naar de verklede dagen, overbrugbaar in zicht

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:07 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

diepgang

diepgang
.
mensen waarvan je houdt
verlaten je, zo toont het bestaan
tussen verliefd raken en waarover je rouwt
gaat veel moois voorbij, je raakt begaan
totdat het lot een andere wending neemt
en aan herinnert dat je vaker bent ontheemd
.
toch draagt het ademen je naar verder
waar eerst wel iets een plaats moet vinden
verdriet en geluk zorgen voor rijpe druiven
die zich ook maar voor een seizoen verbinden
het ligt besloten in het wezen van de natuur;
niets is blijvend maar men mag er wel aan snuiven
.
de tijd verkort met de jaren.
in de jeugd kan men dit nog niet verklaren
dat de toekomst zich samenbalt tot een dag
tot een overblijvend moment.
over de weg naar daarnaar toe is veel geschreven;
.
de vergankelijkheid wordt voor wijsheid aangewend
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:05 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

hoge bomen

hoge bomen
.
houden van ligt soms verder
dan de eerste gewaarwording
als men de ander ziet door gekleurde ogen
en eerste gevoelens uit de hemel worden gezogen
.
dan blijkt dat, in de loop der tijd er
verschillende films worden getoond
met ieder een eigenaardige regisseur
het script is wellicht nagenoeg hetzelfde,
vol verlangen en beelden
.
maar de uitvoering is vaak eerder in het verleden
en in een andere cinema vertoond
men komt dan niet tot een eendrachtige voorkeur
om daar mee samen om te gaan in het heden
.
vol van goede bedoelingen begint het spel op het doek
maar alras dienen zich meerder pauzes aan
ieder gaat naar de eigen intonatie opzoek
waardoor verschillende wegen worden begaan
.
de ochtendstond komt dan sneller dan gedacht
waarbij het zonlicht van steeds verder moet komen;
geen van de acteurs had dat bij de opstart verwacht
.
het doek valt eerder,
het applaus kent een ander geluid,
.
er groeien allengs te veel te hoge bomen
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:04 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Onmin

naarmate
de tijd verdaagt
verdooft zij ook
de oorzaak
die vaak dubbel
is gelaagd
als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk
maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen
van opgestapeld ijs
ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien
als tamelijk “ slopend “
en lijkt het doel onduidelijk
tijdens een onvoorspelbare reis

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 15:03 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

wak

Wak
.
ik reed op een scheve schaats
neen, niet ten nadele van een ander
het is lang gelee dat ik mij zo laat zien
ook is het niet per se een schande
ik was mijn discipline niet de baas
en hijgde voor een man of tien
.
u kent dat verschijnsel zeker wel
trouw zijn aan jezelf is wat ik bedoel
ik had te veel tijd nodig om dat te duiden
maar zeker is, ik ging voorbij
aan een waarschuwend gevoel
.
het begon al bij het ontwaken
ik dook toen diep weer onder de warme deken
nadat een ongewenste gedachte de ochtendstond raakte
heb ik figuurlijk snel achteromgekeken

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:58 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Omdenken

Ik zou vaker willen zwijgen,
en gedachten laten opgaan in witte rook
of antwoorden zonder pen beschrijven
waarin mijn lichaamstaal kan beklijven
De ander is van nature ingetogen, waar liefde geborgen is
in een ruimte van trouw en tonen van gelijkwaardigheid
Waar men elkaar steunt in daden, als nagenoeg familiair
en men gelooft in het onuitgesprokene, in oprecht Zijn,
Men is. Als een uitstaande ster
Ik zou zo veel willen zeggen, maar dat kan aan de ander knagen
en leer door de tijd heen mij te hechten aan wat is,
geuit in geringe taal
Het vraagt openheid en ook minder voor jezelf vragen
Daarbij helpt genegenheid en vertrouwen in een voortdurend
op daden gericht onuitgesproken andermaal
gekoesterd in een tabernakel;
zo spreekt een oud verhaal
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:57 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

de mens alleen

de mens alleen
ik zwerf door de kilte van de nacht
mijn gevoel dekt de lading
er is niemand die het ziet,
in mijn winter
of draagt mij tastbaar mee,
misschien wel, maar doodstil,
buiten mij
geen enkel woord dekt mij toe
het is als verliezen
en rouwen, het overkomt je
men mag niets verwachten
je hebt het niet voor het kiezen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:54 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Priorin

als men zich benoemd voelt tot priorin
is het tegelijkertijd delen
van zachte woorden soms een brug te ver.
deze blijven opgesloten in een gesloten gouden ring.
deze dient als pantser tegen de boze wereld
immers ik ben gods eigen ster;
het moet wel naar mijn zin
ik, ja ik vraag voor mijzelf enkel liefde met
ontvangende oren
die weet hebben van intieme wederkerigheid
ik zet mij neer op een bankje
en trek aan mijn dikke bruine Cubaan
die mijne herte verblijdt
,
op het kerkhof hoor ik een zacht gekreun
het zijn mijn lotgenoten die zuchten
ik blaas de rook over hen heen
want ben met hun begaan
er vliegt een duif over mijn hoofd.
hij laat niet na mijn grijze haren te kleuren
ik sta op en hoor in de verte
het lied van honger en dorst.
gelukkig dat ik dat
nog steeds mag heure
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:52 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

dierenrijk

ik vond een levende blinde
maar kon deze vink niet verstaan
het dier was in papier verpakt
in lagen die mij ten einde niet zinde
.
dat bleken oude kranten
door de jaren heen in kleuren gelakt
ach, dacht ik vooreerst, ik ben begaan
immers ben zelf ook ooit in modderzwart gezakt
ofwel, heb weet van betraande wanten
.
de vogel is vervlogen
en zijn eigen weg gaan,
.
nee, hij is ontsnapt bij dichte mist,
mijn brood bleek beschimmeld
ja, daar kan niemand van bestaan
zeker, ook ik heb naast het net gevist
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:49 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 april 2026

Liefde

Liefde
soms bedreigt onze eigen pijn
de vreugde in een roepend hart
en vraagt de ziel, waar moet ik toch zijn
als ik geraakt word door vaak onbegrepen smart
liefde is zo mooi als ik word verstaan
maar gevoelens wisselen als seizoenen
men wordt soms geraakt door iets groots
of een vlijmscherpe splinter;
het blijkt eigen aan ons aards bestaan
ik koester zeker de vele momenten van geluk
als mijn ogen zich weer openen door tegenlicht
en dan kan erkennen; er was even iets stuk;
het voelde aan als moeizaam, vaak slopend
maar zie plots in mijn naaste zijn ware gezicht
en ervaar dat de ander -wezenlijk- op mij is gericht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 14:48 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - divers

↑ Terug naar de berichten