julius dreyfsandt zu schlamm

Zaterdag 25 april 2026

reincarneren

als ik drijf in de schaduw van heden

en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief

vormt het ademen kwetsbare sneden

roept de rust en komt de nacht als een dief

niet dat ik door klappen ben geraakt

of vast de wakken tel voor morgen,

door deze of gene wordt gelaakt

neen, de ziel lijkt mythisch verborgen

later bouw ik voort op oude stenen

zij vormen mijn fundament met geduld

om weer iets van wat komt te mogen lenen

dat nu nog met onwetendheid is omhuld

Geschreven door dreyfsandt om 15:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

zilvergrijs

ze spreken elk van eenvoud

fluisterend, amper te verstaan

in een kunstige houding

met verstilde gebaren

ze staan, gaan en verder

in de taal van hun bestaan

van ongenaakbare sierlijkheid

onder opgestoken haren

het alom zilvergrijs was -ooit-

dat bracht hun tot nu en hier

in een waar spiritueel ritueel

het lijkt fijnmazig vertier

gracieus in cultuur getooid

ik ben het die hun aanwezigheid viert

Geschreven door dreyfsandt om 15:49 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

Ik heb het licht gezien,

Zeker, een nieuwe hoop

openbaart zich steeds weer,

in een seizoen of door toeval,

een andere keer,

zoals nu, rond Kerstmis, terwijl

we ons rond een boom of stal hebben verzameld.

We hebben bergen beklommen,

en nog steeds klim ik de weg omhoog,

Als mens is het niet gemakkelijk

om onze onstuitbare levenswil

op een heilzame manier tot zwijgen te brengen,

zodat ik alleen een onbegrijpelijke

overmacht ervaar en verdraag

Ik zie zeker licht aan het einde

van de tunnel: een teder begin

het kwam gewoon in me op;

zag iets van liefde in alles wat is

Geschreven door dreyfsandt om 15:24 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

geloof, hoop en liefde

als sneeuw voor de zon

grauw en uitzichtloos is

zal het smelten worden tegenhouden

immers de warmte blijkt een gemis

.

zo is het ook met de mens

als zijn gedachten zijn verward

en het uitzicht vertroebeld is door dikke mist

is er geen enkele opluchting van smart

sterker nog als de overmacht

in rijkdom en wapenkracht

blind wordt aangestuurd

lijkt het lot beslist,

immers de duivel is ingehuurd

.

het enige dat nog meedingt

is er hoop of liefde, soms tegen beter weten in

maar de mens is van nature aan het heelal geringd;

daarom is het zo dat ik bij de in en uitademing

niet bij voorkeur het eeuwig sterven bemin

Geschreven door dreyfsandt om 15:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

Plafond

Men is nooit uitgeleerd

Op iedere leeftijd wordt beweerd

Die drang zit ook in mij

Gelukkig heb ik creativiteit aan mijn zij

Zodoende overviel mij een wonder

(Wie kan immers niet zonder)

Vreugde overviel mij in een roepend gebaar

Hier was sprake van een bovenaards wezen

Vaak zoek ik de donkerte als ik er naar staar

Maar nu brak de schepping in

Bij volle daglicht en ik zag een roepend gebaar

Een schoonheid riep van verre, ja jij daar

Jij bent het die ik wellicht bemin

U snapt wel dat zoiets niet bestaat

Het is een oud verlangen dat vaak snel vergaat

Toen de spiegel brak treurde ik minstens duizend tranen

En liep zielig langs lange bladerloze lindelanen

Geschreven door dreyfsandt om 15:20 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

Maged reine

de buitenkant van mijn venster

toont al enkele dagen een maagdelijke natuur

zou het maar zo kunnen blijven, wit en onbevlekt

zand erover, is een bekend gezegde

opdat de aardse teloorgang in mens en op de velden

door mij nageslacht niet wordt opgemerkt

als de hemel aan ons weer ruimte uitleent

hoe helder zou dan de zin van het leven zijn

waar alle schoonheid ons de adem beneemt

ik droom even van een goddelijk paradijs

waar verleiding ons verre van ontheemd

er zijn zo van die schaarse dagen

waarin momenten van naïviteit zijn geoorloofd

ik zou dan overal tederheid zien

waar het kwaad is uitgedoofd

ik zou me weer aan de liefde wagen

Geschreven door dreyfsandt om 15:18 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

binding

de moderne mens is aldoor onderweg

men heeft de ander verloren

alom wordt geduid tot een oude habitat

zoek je medemens dan wordt u beide herboren

eenzaamheid is aan de orde van de dag

ik ben zeker niet de eerste die dat zegt

doch we zijn elkaar als individu voorbij gelopen

de zucht naar overdaad heeft een nieuwe bodem gelegd

toch is het mij overkomen, dat ik als blinde

een medemens niet heb begrepen

zij vreesde juist zich aan de ander te binden

liefde geraakt dan tot een vijand van de ziel

mij is het niet gelukt, uit onkunde, haar

bij een kwade geest weg te slepen

Geschreven door dreyfsandt om 15:16 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

de weg

.

als ik het sterven niet kan omhelzen

omdat zielen elkaar verbannen

dan herhaalt zich het openen van oude wonden

en is liefde een broze echo, ooit daar en hier gevonden

dan voelt even niets meer in kruiken en kannen

maar vloeit de pijn door mijn hele lijf, in bloed vermomd

en slik ik alles in om maar niet hoeven te stikken

in een afscheid door de geest onvoorwaardelijk opgedrongen

.

naarmate de uren voortschrijden kan ik wel meer begrijpen

en neemt de wijsheid ook in getal alsmaar toe

ik probeer in mijn herinneringen te knijpen

ze maken mij bij daglicht al moe

omdat als je aan geluk wilt vasthouden

alles in jezelf beweegt of eerder verstijft, wie weet het

opnieuw moet een verleden rijpen

dat moet men doen, geheel alleen en in koude

Geschreven door dreyfsandt om 15:15 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

Pais en vree

de dagen van pais en vree

hebben hun sporen nagelaten

samen zijn met mensen waarvan je houdt

maakt duidelijk dat je echte tederheid vertrouwt

en dat verscheidenheid aan gehechtheid bouwt

.

met zulke woorden zijn we vaak overladen

en terecht, immers doorgaans waren ze

uit een oud narratief

waar sommige belanghebbenden vooral

in eigen voordeel baden

ja, het moest er even uit,

ik had dat ook kunnen versturen vanuit mijn gerief

doch wanneer lief en leed tezamen wordt gedragen

en zonder woorden vaak wordt aangevoeld

dan heeft het samenzijn ongekend vele menselijke lagen

wanneer zij op gemeenschapszin is gestoeld

de laatste familiedagen schiepen een binding met hoop

waar de grote wereld met gemak werd buitengehouden

ik zag de waarde van ieder aanwezig persoon

en had mededogen en warmte voor elkanders levensloop

Geschreven door dreyfsandt om 15:14 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2026

bevroren tranen

.

er zijn van die momenten

dan splijt een oud gevoel

zich van mijn nieuwe lente

als oude zuigende wortels

schraal, zo gevoelloos koel

.

een onbegrepen negatief

verbeeld in grijs en zwartwit

hoe de ziel werd verscheurd

.

nimmer zal die herinnering

alsnog in zorgende liefde

worden ontwikkeld

laat staan in een zomers

bouquet worden gekleurd

.

ook al wordt men gedragen

door het hoogste goed

van onmisbare mensen

de wederkerende scheut

van plotse eenzaamheid

heeft niets te wensen

.

de pijn wordt eerst verzacht

als men wederom heeft ervaren

hoe het gevoel ooit is verkracht

Geschreven door dreyfsandt om 15:12 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - divers