Naar de inhoud

Djumbodicht

Doorway to my soul
akke.beakke.be
Werd ontworpen voor een schermresolutie van 1440 x 900
De keuze van gedichten is uiteraard heel persoonlijk. Als kind verzamelde ik al gedichten die ik mooi vond.
Indien door het publiceren de rechten op "je" gedicht geschonden worden, laat het mij even weten, dan verwijder ik het onmiddellijk.
Voor de foto's heb ik zoveel als mogelijk de toelating gevraagd van de fotograaf,
maar hier ook geldt hetzelfde als voor de gedichten.

Archief

18 - Jan Boerstoel - Groeten uit Bergerac



Groeten uit Bergerac

Onder de grote groene parasol
van een plataan blijkt zelfs de middaghitte
geen reden om met het klimaat te zitten.
Een ober schenkt de glazen weer eens vol.

Ondanks de veertig graden nog actief
begin jij ansichtkaarten te beschrijven,
maar ik ben lui en wil dat even blijven,
dus kijk ik rustig toe en vind je lief.

De droge, witte wijn is jong en koel
en leven is een lekker warm gevoel

(Jan Boerstoel 1944 -     )
(foto Klein Pleintje onder de Platanen...   Hinskens)

16 - Herman De Coninck - Zes jaar heeft ze ...




Zes jaar heeft ze geleerd wat blijven was:

wat ouders deden, en wat alles dus ging doen
een tafel bij een stoel, nu bij toen.
Het meervoud van geluk was: wij.

Sindsdien heeft ze geleerd wat enkelvoud is.
Zij. Nu weer half van jou, morgen half van mij.

Toen ze acht was was ze tien.
Een helft van haar gezicht lief,
de andere liever. Bang om te kiezen
tussen verliezen en verliezen.

Vandaag is ze gewoon twaalf.
Vier ouders, twee echt, twee stief.
Slapen gaan moet met eindeloos gezoen.
Ze wint altijd. Ze heeft geleerd wat blijven is.
Wat ouders niet en kinderen wel doen.

(Herman De Coninck 1944 - 1997)
(foto Sunny winterstreet   Qbit)

15 - Reine De Pelseneer - Kermis




Kermis

Rondom de kerk verleidt vertier het volk.
Zodra het donkert, tolt het plein
op volle toeren: spots gaan aan

de lucht trilt van tumult en vluchtig
vloeit het bier. De ochtend dooft
planmatig alle lichten uit.

Schril kraait een haan, de boer staat op
zijn veld zie ik. Het rad is leeg
maar draait voortdurend rond.

(Reine De Pelseneer  1982 -       )
(foto Forgotten ferris   Menno Ophelia)

14 - Willem ten Berge - Liftboy

Liftboy

De deur viel schokkend uit de wand:
en op de drempel van zijn sombr'e kooi
stond de liftboy
klein
en kinderlijk mooi.

Zwijgend kwam ik bij hem staan
de motor zette zwoegend aan.

Wij stegen alleen
wij stegen hoog
met ons beiden
o, 'k wist het kind
als een engel aan mijn zijde
Dit stijgende, dalende,
eenzame kind
ik heb het plotseling heel hevig bemind.

Mijn hart brak
om zijn lichteloos oog
geblust aan de triestige wand
en ik heb gevloekt om mijn liefdeloos land.

(Willem ten Berge 1903 - 1969)
(Foto uit de film : Abeltje van Ben Sombogaart)

11 - Kim Walravens - Over het mooie







over het mooie

is het moeilijk schrijven, maar ik denk
aan een zonnige ochtend in bed begint het
er komt een zuchtje wind binnen en
ik krijg kippenvel onder mijn warme deken
er schijnt zon binnen en de bomen dansen buiten
de belofte voor een mooie dag
ik denk niet aan wat komen gaat,
maar aan leuke dingen gisteren
de jongen waar ik misschien verliefd op ben
de droom van tegen de muur staand
tegen zijn schouder te leunen
en hoe mooi we samen zijn
kijkend naar wat ons omringd

(Kim Walravens 1975 -     )
(Tekening by Suus De Mey)

12 - Pieter Nicolaas Van Eyck - De Tuinman en de Dood

De Tuinman en de Dood

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
mijn woning in: "Heer, Heer, een ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij: daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij naar d'andre kant
maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester: uw paard en laat mij spoorslag gaan,
Voor d'avond nog bereik ik Ispahan" -

Van middag - langs reeds was hij heengespoed -
Heb ik, in 't cederpark de Dood ontmoet.

"Waarom" zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"

Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast.

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan
Die 'k 's avonds halen moest te Ispahan."

(Pieter Nicolaas Van Eyck 1887 - 1954)

10 - Luc De Mey - Het paardje van de molen

Het paardje van de molen
had daar te lang gestaan
en op een donkere avond
besloot het weg te gaan.

Het dacht: "Ik ga wat dolen"
en trok zijn hoefjes aan
de wolken verscholen
de sterren en de maan.
 
Adieu, mijn paardemolen
hier kom ik nooit meer op
van al dat draaien krijg je
toch maar een houten kop.

Het draafde door de weiden
wel zeven dagen lang
en hinnikte gelukkig
voor niemand was het bang.

Maar helemaal tevreden
dat was het paardje niet
het had niet veel te eten
en voelde zich wat ziek.

Och, was ik maar gebleven
bij al mijn vriendjes thuis
Het paardje huilde even
en wilde weer naar huis.

Het zocht toen naar de molen
en rende vliegensvlug
en na enkele dagen dolen
vond het zijn standplaats terug.

Het sprong blij in het rond
maar schrok toen plots zozeer
verwonderd keek het om zich heen
er was geen plaatsje meer.

Het zag het nieuwe paardje
daar waar hij stond voordien
Luid-huilend liep hij weg
zonder zelfs om te zien.

Het paardje van de molen
gaat stapvoets heel alleen
en niemand op de wereld
geeft wat om zijn geween.

(Luc De Mey - 1943      )
(Foto: Paard by Luc De Mey)

9 - Frekerik Van Eeden - De Waterlelie





De Waterlelie


Ik heb de witte waterlelie lief
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op watervlak
en wenst niet meer...

(Frederik Van Eeden  1860 - 1932)
(foto Waterlily Hanne Johansen)

Meer van Djumbodicht

↑ Terug naar de berichten