Naar de inhoud

Djumbodicht

Doorway to my soul
akke.beakke.be
Werd ontworpen voor een schermresolutie van 1440 x 900
De keuze van gedichten is uiteraard heel persoonlijk. Als kind verzamelde ik al gedichten die ik mooi vond.
Indien door het publiceren de rechten op "je" gedicht geschonden worden, laat het mij even weten, dan verwijder ik het onmiddellijk.
Voor de foto's heb ik zoveel als mogelijk de toelating gevraagd van de fotograaf,
maar hier ook geldt hetzelfde als voor de gedichten.

Archief

28 - Hans Andreus - Boombeschrijving



Boombeschrijving


Bomen zijn werkelijk.
Hun bladeren praten werkelijk...,
met woorden veelzeggend en letterloos.

Hun toppen zingen.
Hun stammen zwijgen
hoorbaar.

Hun wortels houden
van de aarde.

Bij een boom
staande moet ik wel
ademen als een boom.

Naar een boom
ziende zie ik
hemel en aarde in elkanders
armen.

Want de boom,
Een boom is een bruiloft.

(Hans Andreus - 1926 - 1977)


27 - Bart Moeyaert - Eeuwigheid

Eeuwigheid

Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig - een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.

(Bart Moeyaert - 1964 -        )

26 - Martinus Nijhoff - Het derde land




Het Derde Land


Zingend en zonder herinnering
Ging ik uit het eerste land vandaan,
Zingend en zonder herinnering

Ben ik het tweede land ingegaan.
O God, ik wist niet waarheen ik ging
Toen ik dit land ben ingegaan.

O God, ik wist niet waarheen ik ging
Maar laat mij uit dit land vandaan
O, laat mij zonder herinnering

En zingend het derde land ingaan.

(Martinus Nijhoff 1894 - 1953)


25 - Tomas Transtromer - Romanska Bagar




Romanska Bagar

Inne i den valdiga romanska kyrkan
trangdes turisterna i halvmorkret.
Valv gapande bakom valv och ingen overblick.
Nagra ljuslagor fladdrade.
En angel utan ansikte omfamnade mig
och viskade genom hela kroppen:
"Skams inte for att du ar manniska, var stolt!
Inne i dig oppnar sig valv bakom valv oandligt.
Du blir aldrig fardig, och det ar som det skall."
Jag var blind av tarar
och fostes ut pa den solsjudande piazzan
tillsammans med Mr och Mrs Jones,
Her Tanaka och Signora Sabatini
och inne i dem alla oppnade sig valv bakom valv oandligt.



Romaanse Bogen

Binnen in de geweldige Romaanse kerk
verdrongen toeristen zich in het halfduister.
Gewelf na gapend gewelf en geen overzicht.
Enkele kaarsvlammetjes flakkerden.
Een engel zonder gezicht omhelsde me
en fluisterde door heel mijn lichaam:
"Wees niet beschaamd om mens te zijn, wees trots!
Binnen in jou opent zich gewelf na gewelf oneindig.
Nooit zul je klaar zijn en zo moet het zijn"
Ik was blind van tranen
en werd gedreven naar het zonnig bruisende plein
samen met Mr en Mrs Jones,
Herr Tanaka en Signora Sabatini
en in hen allen opende zich in oneindigheid gewelf na gewelf.

(Tomas Transtromer 1931 -       )






24 - Willem Kloos - De Zee


De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet,
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zich-zelve niet.

Zij wist zich-zelven af in eeuwige verreining
En wendt zich altijd om en keert weer waar zij vliedt,
Zij drukt zich-zelven uit in duizenderlij lijning
En zingt een eeuwig blij en eeuwig klagend lied.

O Zee, was ik als gij in al uw onbewustheid,
Dan zou ik eerst geheel en groot gelukkig zijn,
Dan had ik eerst geen lust naar menselijke belustheid,

Op menselijke vreugd en menselijke pijn,
Dan was mijn Ziel een zee, en hare zelf-gerustheid
Zou, wijl zij groter is dan gij, nog groter zijn.

(Willem Kloos 1859 - 1938)

23 - Max Croiset - Zacht Gesprek





Zacht Gesprek


je leert mij wennen aan mijn ledematen
je neemt mijn hand en wandelt naast mij voort
je leert mij wennen aan mijn eindeloos praten
omdat je ook nog naar mijn zwijgen hoort
en als wij 's avonds saam de dag verlaten
dan zeg je slapend haast een laatste woord
om mij zelf niet met mijzelf alleen te laten
zo ga je door de slaap nog naast mij voort.

(Max Croiset - 13 augustus 1912 - 7 april 1993)
(foto Curves   by Ozyman)

22 - Luc De Mey - Waar mijn ogen ....



waar mijn ogen niets vermogen

achter mooie regenbogen
ligt wellicht in 't zonnelicht
geheel een rijk verscholen

als het dag is, alles zacht is
draait misschien een molen
in de winter als de wind er
wieken waaien doet

en de koning in zijn woning
wordt wellicht begroet
door die zich wanen onderdanen
juichend aan zijn deur

sprookjesgloed die ik vermoed
stel me niet teleur
het kan zijn dat zonneschijn
alles er verbrandt

Vallen dromen van de bomen
in dat land aan d'anderen kant
sterven mensen zonder wensen
hand in hand aan 't strand

waar mijn ogen niets vermogen
achter droeve regenbogen
is gewis slechts duisternis
en mijn onvermogen

(Luc De Mey - 1943 -       )
(foto Rainbow Series 1   by mick y)

21 - Ahmed Khaled - Ik ben hier ...



Ik ben hier.

Ik zie jou en je ziet mij.

Ik kom met 22 jaar
22 jaar voor de chaos.
22 jaar van missen.

Kom niet te snel naar mij.
Kom traag, nog trager.
Ik wil mijn ogen in jouw licht wassen.

Ik ben aangekomen.

Vrij met mij
nee
verkracht mij
nee
laat mij ontploffen

zodat mijn levensadem kan vliegen.
Mijn levensadem kent jou.
Ik ben aangekomen
voor jou.

Jaag mijn vrees weg.
Jaag mijn pijn weg.

Ik wil het uitschreeuwen.
Ik heb jou gevonden.
Ik heb jou hier gevonden.

Ik wil dat iedereen en alles stopt
en luistert naar mij.
Elke stap die ik heb gezet
was voor deze ontmoeting.
Een ontmoeting tussen mij en de vrijheid.

Ik ben aangekomen.

(Ahmed Khaled (uit Het vreemde gedicht 2009)
(foto Speak up for peace   by Sofie)

20 - Paul van Ostaijen - Avondgeluiden







Avondgeluiden.


Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven.
dan hoort gij alles stille waan.
Van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlijk water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts.

(Paul van Ostaijen 1896 -1928)
(foto the weekend   tim72)

Meer van Djumbodicht

↑ Terug naar de berichten