Naar de inhoud

Djumbodicht

Doorway to my soul
akke.beakke.be
Werd ontworpen voor een schermresolutie van 1440 x 900
De keuze van gedichten is uiteraard heel persoonlijk. Als kind verzamelde ik al gedichten die ik mooi vond.
Indien door het publiceren de rechten op "je" gedicht geschonden worden, laat het mij even weten, dan verwijder ik het onmiddellijk.
Voor de foto's heb ik zoveel als mogelijk de toelating gevraagd van de fotograaf,
maar hier ook geldt hetzelfde als voor de gedichten.

Archief

Dinsdag 29 november 2011

38 - Anna Enquist - Voor Hobo en Piano





Voor Hobo en Piano

Zij heeft het riet in huis gehaald waar, altijd
met een zweem van streling, snaren klonken. Zij
wil niet als de klarinet behagen, niet verlokken
als de fluit. Zij stelt. Zo eenzaam heb ik haar
als meisje nooit gehoord. Met haar oprecht en
puur geluid blaast zij zich daaglijks verder weg.
Wat nu? Ik bied haar fluisterende tegenstemmen
op het aangetast gebit van mijn klavier, ik vang
mijn grote kind nog in een uitgerekt accoord
maar ga haar toevertrouwen aan de tegenwind.

(Anna Enquist 1945 -       - uit Kerstmis in februari)

Donderdag 24 november 2011

37 - Adriaan De Roover - Ergens






Ergens

ergens hinken angsthengsten
door de stilte van het gras
de wind draagt
het gerucht van vlinders
die verwaand hun vleugels sluiten

mijn reis is ver ten einde
ik ruik de sterren al
en zweef in steeds wijder bogen
om de mensen heen
om aan de schreeuwgrens
neer te strijken ergens
in wat nagelaten verzen

(Adriaan De Roover  1923 -     )

Vrijdag 18 november 2011

36 - Rick De Leeuw - Aan Tafel




Aan Tafel

thuis aan tafel
schaamteloos weemoedig
breng ik mezelf terug naar de bossen
om hand in hand te wandelen
met de herinnering aan wat je zei
en wat ik zei en hoe je lachte
en hoe ik lachte en toen al wist
hoe ik later thuis aan tafel
zou denken aan nu
aan hoe we leven in flarden en
altijd op weg naar wat komt
achterlaten wat ons thuis aan tafel
zo schaamteloos weemoedig maakt

(Rick De Leeuw 1960 -      )
(Foto Thuis aan Tafel - Mich De Mey)
Donderdag 17 november 2011

35 - Johan Daisne - Goudvis





Goudvis

Ons kleine goudvisje is dood.
Slechts sinds een maand onze genoot,
en toch - 't laat een gevoel van nood.

Omdat, mijn kind, ook een pink groot
een vis een sprankel Leven is.

Dag, huissardijn.
Groet aan de grote mandarijn.

(Johan Daisne 1912 - 1978)
(Foto Fredo met Plons - Mich De Mey)
Vrijdag 11 november 2011

34 - Karel van de Woestijne - Wijding aan mijn vader




Wijding aan mijn vader

o Gij, die kommrend sterven moest, en Vader waart,
en mij liet leven, en me teeder leerde leven
met uw zacht spreken, en uw streelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;

- ik, die thans ben als een die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaart,

en zingt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem, naar zijn lied....

Zoo vaart mijn leve' in vrede en waan van dood begeeren,
tot, wijlend in de spiegel-rust van dieper meren,
neigend, mijn aangezicht uw aangezichte ziet.

(Karel van de Woestijne 1878 - 1929)
(Foto Middelheimweerspiegeling - Mich De Mey)
Woensdag 9 november 2011

33 - Remco Campert - iemand stelt de vraag 1

iemand stelt de vraag 1

het was een geweldig feest
er stierven drie mensen
een van ouderdom
een door alcohol
een omdat hij vocht met de slang

O maar er werd gezongen
gedanst en gedronken !
de pijp ging rond en de pruim
oude verhalen werden nieuw
opa's stonden in hoog aanzien
die zeiden dat het zo altijd was geweest
en altijd zo zou blijven
en de kinderen bleven erbij
tot ze niet meer konden.
O maar er werd gedanst
en gevrijd bij het leven
een dag een nacht en een dag !

tot het zout op was
de kruiken leeg
en de schelpen door de kroegbaas
weer afgepakt
toen wankelden ze lachend de berghelling op
sliepen hun roes uit in het lange gras
een nacht een een lange dag

terwijl ze sliepen
reden
beladen met het werk van hun handen
in kratten en balen verpakt
in bewaakte colonnes
de vrachtwagens naar de stad

de stad van de banken en congressen
de stad van de krotten en open riolen
de stad van de mooie dames met chauffeur
de stad van de hoeren voor een knaak
de stad waar iedereen het zout in de pap verdient
iedereen die een vinger in de pap heeft
de stad waar ze altijd van droomden
de stad die ze nooit zouden zien

(Remco Campert 1929 -       )
Donderdag 3 november 2011

32 - Remco Campert - Iemand stelt de vraag 2


iemand stelt de vraag 2


Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet
en dan die vraag aan een ander stellen

(Remco Campert 1929 -      )
Woensdag 2 november 2011

31 - Remco Campert - Iemand stelt de vraag 3

iemand stelt de vraag 3

iemand weigert de schelp
iemand houdt op met dansen
iemand smijt de kroegbaas de kruik in 't gezicht
iemand zegt opa de pest met je oude verhalen
iemand wil het alfabet leren

iemand pakt de opzichter z'n zweep af
iemand steelt een geweer
iemand zegt dit is mijn grond
iemand staat zijn dochter niet af aan de landheer
iemand antwoordt niet met twee woorden

iemand houdt zijn graan verborgen
iemand viert geen feest als de vrachtwagens komen
iemand spuugt op de grond als hij de soldaten ziet
iemand snijdt de banden door
iemand verschuilt zich in het woud

iemand droomt niet meer
iemand richt zich op
iemand is voor altijd wakker
iemand stelt de vraag
iemand verzet zich

en dan nog iemand
en nog iemand
en nog

(Remco Campert - 1929  -        )
(Foto - Lisa Van Damme - Worldpress)
Dinsdag 1 november 2011

30 - Charles Baudelaire - L'Etranger








L' Etranger

"Qui aimes-tu le mieux, homme énigmatique, dis?
ton père, ta mère, ta soeur ou ton frère?
    - Je n'ai ni père, ni mère, ni soeur, ni frère.
    - Tes amis?
    - Vous vous servez là d'une parole dont le sens
m'est resté jusqu'à ce jour inconnu.
    - Ta patrie?
    - J'ignore sous quelle latitude elle est située.
    - La beauté?
    - Je l'aimerais volontier, déesse et immortelle.
    - L'or?
    - Je le hais comme vous haïssez Dieu.
    - Eh ! qu'aimes tu donc, extraordinaire étranger?
    - J'aime les nuages... les nuages qui passent... là-bas...
là-bas... les merveilleux nuages!"









De Vreemdeling

"Zeg eens, mysteriuze man, van wie houd je het meest? Van je
vader, je moeder, je zus of je broer?"
    'Ik heb geen vader, geen moeder, geen zus en geen broer.'
    "Van je vrienden?"
    'Daar gebruikt u een woord waarvan ik de betekenis tot
op heden niet ken.'
    "Houd je dan van je vaderland?"
    'Ik weet niet waar dat op aarde zou kunnen liggen.'
    "Van de schoonheid?"
    'Van haar zou ik graag willen houden, Ze is immers
goddelijk en onsterfelijk.'
    "Van geld?"
    'Ik haat het zoals u God haat.'
    "Maar waar houd je dan van, zonderlinge vreemdeling?"
    'Ik houd van de wolken... de wolken die voorbijgaan...
daarginds... daarginds... die wondermooie wolken!"

(Charles Baudelaire 1821 - 1867)
Vrijdag 28 oktober 2011

29 - Bertus Aafjes - Thebe

Thebe

Met leven toegerust voor beiden,
liep ik vannacht de gangen in,
die naar u leiden.
Het ondergronds geburchte droeg
een stilte, die met tegenzin
mijn tred verdroeg.

De muren stonden als verzadigd
van ruige schimmel; lucht en licht,
voorgoed beschadigd,
beten mij uit; de wil alleen
bij u te zijn in 't jongst gericht,
hield mij ter been.

Het labyrinth verliep in schroeven
van eender, blinder cirkeling.
U ten behoeve?
Ik weet niet meer hoe lang ik ging.
Hoe brachten zij, die u begroeven,
zover een ding?

Totdat mijn voeten op u stuitten:
uit een volgslagen duisternis
zag ik uw ogen opensplijten;
uw handen, die ik niet kon tillen,
voelde ik langs het leven strelen,
dat in mij sloeg;
uw mond, in dood verholen, vroeg.

Een taal waarvoor geen teken is
in dit heelal,
verstond ik voor de laatste maal.

Maar had geen adem meer genoeg
en ben gevlucht in dit gedicht:
noodtrappen naar het morgenlicht
vervaald en veel te vroeg.

(Bertus Aafjes 1914 - 1993)
(foto Inner sarcophagus of Merit   by Ji Ka)

Meer van Djumbodicht

↑ Terug naar de berichten