update 'please'

Deze brief liet de sint achter
hij heeft er z'n werk van gemaakt
dus zet de radio wat zachter
zodat elk woord je raakt.

niños blog amor
y otros niños

(zo begon de brief,
voor de rest stond fotorantje in voor de samengevatte vertaling)


De sint vond het hartstikkeleuk te zien dat er op de  Sintnicolaaswandeltocht
wel minstens 15 personen waren
Dat deed goed aan z'n hartje.
Hij heeft iedere seconde genoten van zijn verblijf in België en Nederland.
Hij beleefde leuke en spannende momenten.

De sint was heel blij te lezen dat er nog mensen waren die vonden
dat de  Kerstman de Sint voor de voeten liep
Die Kerstman had veel blablah maar werd nogal vlug op z'n plaats gezet
door milo en milo die er achteraan gingen.
Het was alsof de duvel er mee te maken had.
En die zal echt wel bestaan want een kindje schreef ergens 'god bestaad echt',
dan de duvel ook hé. En de waarheid komt uit de kindermond.

De sint wordt oud en was dan ook heel moe na het bezoek
aan al die huizen van memory lane .
Zoveel huizen van één persoon was toch beetje te veel.
En dan zijn er ook nog grotere kinderen die veel kleinkinderen hebben.

Er waren gelukkig ook mijmermomenten en rustige momenten
waarin hij mooie brieven kon lezen.
Hij was ontroerd toen hij alles las, alles met een ziel geschreven.
"ik kan slechts een ding met me meenemen
en dat is de zachtheid; geboren uit jouw naam …"
Ook andere zinnen konden hem wel bekoren
'snachts knuffel je me met een donsdeken verliefde veren'
"Je weet pas wat je mist als je het vier dagen niet meer hebt!"
'Eigenlijk zijn wij slechts minieme creaturen op een planeet die zelf ook
 nauwelijks merkbaar is in het schijnbaar oneindige heelal.'

De sint sloot z'n ogen om zoveel moois
Hij wist niet dat kinderen nog zoveel tijd en zin hadden voor
beelden, kleuren, woorden en letters.
Want inderdaad niet enkel van de woorden was hij onder de indruk.
Er is zelfs iemand heel in het geheim bezig aan een creatieve koffer,
 maar je hoeft niet te klikken want dat is topsecret,
enkel ingewijden kunnen de stand van zaken volgen.
De koffer wordt goed bewaakt door een van de Milo's
En dan zijn er nog kinderen die op de boekenbeurs stonden
met een boek over de sint zelf

Sint vond dat hij bij één iemand toch zeker een knuffelbeer moest achterlaten
want  buitenbeer en tje wilden wel eens een nieuw vriendje.
Beren komen natuurlijk later aan de beurt dan kindjes.

Maar sint merkte ook dat kleine ventjes groot worden en dus bracht hij
 voor elke leeftijd gepast speelgoed.
Voor de tieners een mp3 of was het een mpe?
En voor fotorantje (oeps, dat ben ik, hihi) zal hij volgend jaar eens langsgaan in deze hoedenwinkel

De sint was tevreden dat ook aan hem gedacht werd en dat hij lekkere koffie kreeg
al begreep hij eerst niet wat men bedoelde met een pokje fokkie.
Van Culimieke kreeg hij heel wat lekkere recepten mee zodat de pieten
met de eindejaarsfeesten hem heerlijke gerechten kunnen voorzetten.

Jammer genoeg zijn de sint zijn beste dagen weer voorbij 
en is het tot volgend jaar
Maar eerst moet hij nog naar Canada .
Dat zal al even lastig zijn als in Oostenrijk
Met het eenvoudige  allé ze zet de sint zijn paard het op een drafje.

en de sint eindigde z'n brief met

Na deze vertaling kon fotorantje geen pap meer zeggen.
De Sint kon natuurlijk niet ieder kindje vermelden want dat zijn er miljoenen.
Het was al een hele opdracht om in ieder schoentje iets te leggen.
t is dan ook een Sint om te zoenen.

Lieve Sint, deze nacht kom je langs
je weekend was al druk
maar geen enkel kindje is tweederangs
dus vergeet het meisje niet met de kruk.

Ga zeker toch ook nog eens langs bij Gerda
want daar is het altijd, noppes, rien, nada
Ook bij juf Natalie mag je niet voorbij
dat is zo'n bezige bij
Wat die allemaal voor haar kleuterklasje doet
daar doe ik mijn petje voor af én m'n hoed

En Sint wil je volgend jaar
toch een van je Pieten sturen naar Joke
Dat lieve kind komt niet aan bloggen toe
Ze is bezig met een heel gedoe
en heeft geen tijd voor een chocoboke
Ze schrijft kaarten voor het nieuwe jaar.

Sint je zal het deze week wel koud gehad hebben
Witte daken is meer iets voor de Kerstman
Maar je wist je te redden
Ik blijf hoedanook van beide fan

Ohnee lieve sint en blogpieten
denk nu niet dat ik hier zal rijmen
en verzen uit mijn mouw zal gieten
zoals ik ze vorig jaar aan elkaar kon lijmen.
Laat maar eens in de blog zoeken op sintrijmelarij
dan staan ze allemaal in een rij

Lieve Sint ik vraag jou wat inspiratie
dan schiet ik volgend jaar weer in actie
Dat is als ik nog in blogland ben
maar ik ben een grote 'fen'
dus dat komt wel goed
met nog wat snoepgoed.

Dan toch maar nog eens proberen?
oké, morgen dan eentje over ijsberen
of nee, over woorden die helen
en mensen die met woorden spelen.

Sinterklaas,
 wat ik vraag
is een rode paddestoel met witte stippen
Ook Mamapippa wil dat graag
Anders gaan we samen flippen.
Annespike zag er nog zoveel mooie
echt van die rooie.
Bezorg je me een reis naar Oostenrijk
want daar staan ze zelfs in een wijk.


Ik weet het nog goed
je gaf me ooit rood met iets wits
Ik was dan ook heel zoet
en zong al jou hits

Deze poppenwagen kreeg ik van de lieve Sint

Mensen die in hun dromen nóg kapellekes willen zien
moeten maar eens naar het groot begijnhof in Gent gaan
Boven, naast, of in de deur zie je aan bijna ieder huisje een nis met een heiligenbeeld

De straatjes zijn iets minder gezellig dan in Kortrijk of Oudenaarde
Maar je kan er toch wel een mooie wandeling doen

Ik heb niet alle nissen op de foto vastgelegd, vele staan nogal hoog
en dat kan je van mij niet zeggen, hihi 

De grote kapel waar ik jammer genoeg niet binnen kon

Allé kom, toch nog niet moe gekeken zeker
je krijgt er natuurlijk wel een pijnlijke nek van

sommige beeldjes zijn echt om te stelen, boven en onder zijn mijn 2 favorieten

elaba, zet terug of jullie mogen nog eens de toer doen
en overal een gebedje doen 

De hemel zij dank voor al die beeldekes óf voor het einde van dit log

Over kunst en smaak valt niet te twisten.
Ik oordeel niet maar neem alles aandachtig in me op.
De beste manier om kunst te bekijken.

Raveel is niet enkel schilder maar ook dichter.



Zoek
door mijn verrekijker
een wereld
van donker gefluister
waar ja en neen
in één-
klank
in je oren
sterft.

Moeder,
je wilde
je lijden
zin en betekenis
geven
om ons te helpen
toen geen
hoop
ons nog
bleef paaien
en de dood
steeds dichter kwam
en blij
begon te huilen.

Woorden
ontsnappen
en helpen
mensen denken.

Vormen
ontroeren
en brengen mensen
in vervoering
en droom.

Een mens
ten voeten uit
in vrijheid
gevangen
gevoelens
wiskundig betekend
krachtig
machteloos
rijk in schamelheid
tijdelijk
voor eeuwig geboren
roepend naar verzadiging
in de leegte

Er is natuurlijk nog veel meer te zien

Parasol paraplu.
Alle regen van de kleurenboog
uit de hemel hoog.
Boven het begijnhof
drijven boze buien.
Kakel, begijn, doe een mirakel.
Lok de zon uit haar hok.



Joris Denoo - Begijnhofdichter Kortrijk
(alle gedichten op de log zijn van zijn hand)

Het mirakel kwam gedeeltelijk
de zon kwam niet maar de regen bleef weg tijdens ons bezoek

Alle huisjes dateren van de 17e eeuw

Stilte breekt in volle hevigheid los
als op een akker in de zestiende eeuw.
Een vogel glijdt in een luchtplooi weg.
Tijd stippelt hem ongenadig uit.

Een kapje op een kopje
als een zonnepaneeltje.
Juweeltje in een prieeltje.
Pas op of hij steelt je.

juffrouw Marcella, het laatste Kortrijks begijntje
is momenteel 90 jaar en woont in een rusthuis

kapel O.-L.-Vrouw ter Sneeuw

In 1631 woonden er hier 137 begijnen
Als er een vorig leven bestaat dan was ik zeker eentje van de 137

De herfstzon bezorgde mij wat fotokopzorgen
en een gebedje hielp niet echt

Maar ik liet het niet aan mijn hart komen
en genoot van de knusse hoekjes in het begijnhof van Oudenaarde

Het moet er toch heerlijk wonen zijn
Dat zou echt wel iets voor mij zijn

Oorspronkelijk verbleven de Oudenaardse begijnen achter de Sint-Walburgakerk.
In 1449 kregen zij een nieuw onderkomen op de huidige plaats.
Het laatste begijntje stierf in 1960.

bron: oudenaarde.be

Geen begijntjes meer maar wel andere bewoners.

ik probeer ongemerkt dichterbij te komen want wil deze gezellige buurbabbel niet verstoren

nog een kapelleke

en dan de grote kapel

en nog een groterder kapel waar ik niet binnen kon

Memé overleed 5 jaar geleden op 98 jarige leeftijd

Grootouders spelen meestal een belangrijke rol in het leven van hun kleinkinderen.
En omgekeerd ook.
Ik luisterde graag naar hun verhalen van vroeger.
Verhalen uit een andere leven.

Ik heb het geluk gehad van één memé heel lang te mogen kennen. Het is ook de memé die mij het dierbaarst is omdat ik de kans kreeg haar écht te leren kennen. Als jonge vrouw 'op de buiten' die naar een stad kon verhuizen. Die in de oorlog de voeten verzorgde van de passerende vluchtelingen. Een moeder die twee kinderen verloor. Een vrouw die geen kwaad sprak maar over iedereen iets goed kon zeggen. Ik bezocht memé wekelijks en had altijd al het gevoel dat ik er bij zou zijn als ze overleed. Ik stond (samen met m'n broer) aan haar sterfbed met haar kinderen.    Ze leefde altijd met iedereen mee en was steeds    geïnteresseerd in doen en laten van haar nakomelingen. Ze heeft heel even mogen beleven dat ze  overovergrootmoeder werd Pepé overleed in 1984 toen hij 79 jaar was.

memé op haar 90e verjaardag

M'n andere memé overleed toen ik 19 jaar was. Ze was al meer dan 8 jaar dement en wist helemaal niet meer wie ik was ook haar zoon herkende ze niet meer Ze zat enkel nog voor zich uit te staren    en is stilletjes heengegaan op 82 jaar in 1981.    Pepé was er al niet meer toen ik m'n eerste communie deed, hij overleed op 69 jaar in 1968 Veel weet ik niet meer van hem Ik herinner mij wel nog dat hij mij  'antjeparantje' noemde

Broer en ik hadden een extra paar grootouders. Nu is dat gewoon door de nieuw samengestelde gezinnen. Ons derde grootouderpaar was een tante en nonkel van mijn mama De zus van de memé van 98 jaar. Dit koppel had zelf geen kinderen. Ze woonden in het toen heel verre Brussel. Iedere zomervakantie kwamen ze 1 of 2 weken logeren. Het was altijd feest als tantje en nonkel kwamen.  s Morgens als nonkel al op was kroop ik bij tantje in bed. Tantje overleed veel te vroeg op 67 jaar in 1969 Het was een schat van een warme vrouw Nonkel overleed in 1981 op 79 jaar

wat kijken we toch overal zo ernstig
je zou niet zeggen dat we het met z'n allen zo goed en gezellig hadden
Ik vermoed dat de volgende seconde een brede glimlach volgde

Een droevige dag
Veel droevige dagen
Dood
Niet enkel vandaag
Voor altijd
Enkel vol van leven in ons hart
Om nooit meer te vergeten

dagen van verdriet gemengd met een glimlach om de mooie momenten
 

Even extra stilstaan
bij de dood

graf, urne, strooiweide

herdenking van geliefden, ouders, kinderen, grootouders,...

inderdaad, je herkent de streek vast, in juni toonde ik ook al deze omgeving

vervolg van het verhaal


Plots ging de storm liggen
de man twijfelde nog, hij begreep niet dat dit zo plots kon.
Maar de wolken verdwenen echt en de zon scheen als nooit tevoren.
Hij werd volledig verblindt en  moest echt even stilstaan.
De man dacht dat hij droomde

Ik weet dat ik zei dat ik het er niet meer zou over hebben
maar ik wil toch even iets tonen.
En een mens mag al eens van gedacht veranderen ook hé .
Ik ga wekelijks naar de kinesist
en daar word ik precies een astronaut.

Falderal was dus een zwaan die de man op het eiland aantrof.
Hij was blij dat hij niet meer alleen was.

Onze avonturier ging verder op verkenning want hij wou pas naar huis gaan
 met een verhaal vol herinneringen 
Hij vond klaverkes en kreeg het schitterende idee om daar een patchwerk mee te maken.
Samen met de lavendel

De taal van de wolken was duidelijk.
Er dreigde hevig onweer en de man had geen schuilplaats.
Het begon heel hard te regenen en te stormen
De man moest zich vasthouden aan de bomen
Bladeren vlogen in het rond, takken knakten af
De mooie dag sloeg om in een hel

Een man nam z'n

 moest het maar even alleen zien te redden
zus

Beuzeblaadjes, dat had hij nog nooit gezien, toch niet op een eiland, 
euh ja, daar was hij ook nog nooit geweest.
De prachtige natuur en de oceaan deden hem denken aan de aquarellen van Joke.
Hij zat er zichtbaar alleen, alhoewel hij het v-teken zag.
Misschien waren hier dan toch eilandbewoners.

Het was heel warm en hij zorgde dat hij met z'n ogen in de schaduw ging zitten anders zag hij rode sterren .
De stilte en de warmte brachten hem in een slaap en hij droomde van groene gezichten.


Voor het vervolg van dit verhaal reken ik op m'n trouwe bezoekers, hihi
of toch op z'n minst een paar tips over welk avontuur de man moet tegemoet gaan
feel free

Eventuele gelijkenissen met bestaande personen rusten puur op toeval