Naar de inhoud

GedachtenSpinsels

Soms is een gedachte enkel maar een gedachte. Soms is ze mijn hele leven.
akke.beakke.be
Welkom jij, die op mijn blog een kijkje komt nemen. Ik schrijf graag en daarom is het fijn om hier een plekje te hebben en met anderen te kunnen delen. Ik hoop dat het jou hier bevalt en je er iets aan hebt. Ik zou het tof vinden als je een reactie achterlaat in het gastenboek of misschien bij een stukje tekst. Groetjes, Patricia
Donderdag 18 februari 2010

Leven

Leven is niet altijd simpel,
en toch soms wel.
Een lief en vriendelijk woord van iemand,
een schouderklopje hier of daar
en je voelt je weer helemaal super in orde
gewoon omdat je gevoeld hebt
dat er iemand is, die je begrijpt
die klaarstaat...
helemaal speciaal voor jou
om je te steunen en er te zijn
om die schouderklop
en dat ruggesteuntje te geven
net genoeg om je weer happy
en fijn in je vel te voelen.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 15 februari 2010

Te zot en te bot

Hoi dag allemaal,
 
Wanneer wij als kind speelden en we het een beetje te bont begonnen te maken,
gebruikte mijn moeder steevast een van haar favoriete uitspraken
"Pas maar op... want van spelen komt kwelen".
Soms was ze echter te laat met die waarschuwing
of misschien stoorden we ons er niet aan
en dan kregen we de andere te horen "Eerst te zot en nu te bot".
Allebei uitdrukkingen om te vertellen dat wie te speels en te zot doet
en zich te veel laat gaan, wel eens in de problemen kan terechtkomen.
Problemen die er niet hadden geweest als we voorzichtiger waren geweeest.
Maar tja, we waren nu eenmaal jong en speels en hadden een eigen wil
en we kwamen dan ook regelmatig in de problemen.
We hadden ruzie en hadden dan een scheidsrechter nodig, mijn moeder dan
uiteraard en dan tja, hoorden we nog maar eens de favoriete uitspraak.
 
Later leerden we uiteraard op te passen en te zorgen
dat we niet in de problemen kwamen.
Emotioneel had ik het nogal moeilijk met mijn moeders uitspraken.
Zo had ze er wel meerdere die als waarschuwing bedoeld waren,
maar die me uiteindelijk beletten van te leven.
Voor mij persoonlijk gingen die uitdrukkingen betekenen...
pas maar op als je overmatig gelukkig bent,
want straks val je en komt er verdriet.
En zo was het dan uiteraard ook,
niet omdat ik mezelf door die woorden behekst had of zoiets
maar heel simpel omdat het leven nu eenmaal zo is.
Het leven bestaat uit de ene dag verdriet en de andere dag geluk.
Het is toch jammer als zulke uitspraken je gaan tegenhouden van te leven..
dat ze je beletten van te genieten van mooie dingen
enkel en alleen omdat je bang hebt voor verdriet.
Maar een gulden middenweg moeten we toch kunnen vinden he ;-).

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 februari 2010

Een aarzelende stap

Dag allemaal,
Hier ben ik weer eens met een stukje. Soms lijkt alles hopeloos en ineens lijkt de puzzel op zijn plaats te vallen en onmogelijke dingen lijken ineens weer mogelijk te worden omdat je er in gelooft. Problemen lossen zich vanzelf op. Medische problemen worden ineens bespreekbaar en emotionele problemen lijken ineens makkelijker te dragen.
Ineens zomaar ben je gelukkig en lijkt de hele wereld zonneschijn. Is er veel veranderd dan? Neen, in eerste instantie niet... en toch zo veel... in feite alles. Iemand heeft aarzelend een eerste stap gezet...en even aarzelend zette de ander een zelfde stap.. je praatte over doodgewone onbelangrijke dingen... stilaan groeide het vertrouwen ..... de oude gevoelens van verbondenheid kwamen stilaan terug en de oude pijn verdween. Samen ontdek je dat anderen jullie scheefgegroeide verhouding gebruikten ten voordele van zichzelf. Je vind het niet fair, maar ach, heeft het zin hen daarop aan te spreken? Ze zijn ondertussen oud en hebben hun eigen problemen... je begrijpt waarom ze het deden ... ook al is het zeker niet fair... maar je vergeeft het hen. Je laat de verbondheid verder groeien en geniet ervan... je gaat gewoon verder waar je destijds gestopt bent en vergeet de tussentijd. Alles is OK, je hebt elkaar nodig en je geniet ervan. Stilaan krijgt de wereld weer een mooie kleur en wordt alles fijn. 

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 februari 2010

Zweven en vallen

Ken je dat gevoel
dat je in de zevende hemel lijkt te zitten?
Je dag kan niet meer stuk.
Zomaar ineens behandeld iemand je unfair
en even plotseling, zomaar in een wip
voel je je pisnijdig worden
en je dromen en geluk
spatten als een zeepbel uit elkaar
en je beland met een schok weer op de aarde.
 
Ik was zo gelukkig en voelde me
op roze wolkjes lopen
en ineens plotsklaps was alles om zeep.
.... tenminste zo leek het even.
Een halfuurtje later was de bui over
en was alles was weer doodgewoon normaal.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 11 februari 2010

Woorden

Woorden kunnen zo
ontzettend veel zeggen
en soms zijn het holle frasen
zonder inhoud.
 
Soms zijn ze fantastisch en
soms enkel maar frustrerend.
Soms zijn ze lief en tof
en soms kwetsend en verontrustend.
 
Woorden zullen nooit
in staat zijn onze diepste gevoelens
uit te drukken zoals ze bedoeld zijn.
Er zullen ook nooit genoeg woorden zijn
om dat duidelijk te maken..
 
Soms zijn woorden enkel woorden,
daden zeggen zoveel meer.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 10 februari 2010

Niets is vanzelfsprekend

Heel dikwijls beschouwen we een aantal dingen als vanzelfsprekend.
Ik zou dat voor jou doen, dus is het normaal als jij dat voor mij zo doet.
We vinden het normaal dat onze echtgenoot, onze kinderen, of vrienden
klaar staan wanneer wij hun steun of hulp nodig hebben.
We komen uit de lucht gevallen als iemand ons zegt:
"ik kan het niet meer aan, het is me te veel"
Dan vallen we uit de lucht naar beneden
en staan perplex.
 
Dan beseffen we dat we een aantal dingen
vanzelfsprekend gevonden hebben, die dat eigenlijk
helemaal niet waren. Dan beginnen we na te denken
en komt er uiteindelijk wel een oplossing uit
om dingen aan te pakken
en in de toekomst anders te gaan doen.
 
Soms komt het besef veel te laat.
Maar meestal komt het allemaal wel goed
en is alles nadien weer rozegeur en maneschijn. 

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 9 februari 2010

Dromen

Droomden we niet allemaal als puber van de prins op het witte paard,
die zo romantisch en zo lief was dat het een zaligheid was
om met hem mee te rijden de zonsondergang tegemoet.
Verder reikten die dromen nooit,
want daar waren we toen nog niet klaar voor.
 
Later droomden we van de perfecte man,
die ons nooit teleurstelde,
die al onze wensen en dromen kon vervullen.
Kortom die ons een leven lang gelukkig kon maken.
 
Hoe anders is de realiteit. De prins op het witte paard
ben ik nooit tegengekomen, evenmin de perfecte man.
Ik probeer me soms wel eens zo'n leven voor te stellen.
Ik heb het gevoel dat het op den duur saai zou zijn
als alles voorspelbaar was, als elke dag hetzelfde was
en er nooit eens iets misliep.
Misschien is het daarom ook wel de bedoeling
dat we die perfectie nooit vinden.
Misschien is het ook wel nodig dat we af en toe beseffen
hoe klein we eigenlijk zijn in deze wereld
om te vermijden dat we hoogmoedig en verwaand
zouden worden.
 
Tja, zoveel is duidelijk... het leven heeft hele andere plannen met ons.
Het leven kan hard zijn en heel triest, maar ook heel zonnig en heel blij.
Het gaat er denk ik om van ondanks de in-perfectie, toch gelukkig te worden,
van te aanvaarden dat het leven nu eenmaal schaduwkanten heeft,
dat wijzelf gebreken en slechte kantjes hebben.
Van te proberen daar bovenuit te stijgen en een beter mens te worden.
Nog steeds niet helemaal perfect, want ik geloof niet dat dat mogelijk is
.... maar wel een beter mens.
 
Mijzelf, heeft het leven een hele lieve man gegeven, die me heel graag ziet
en die alles doet om me zo gelukkig mogelijk te maken.
Ik heb vrienden, waarmee ik het goed kan stellen 
..... en daar bovenop een hele hoop dromen.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Maandag 8 februari 2010

Spreken of zwijgen

Mijn grootmoeder zei altijd:
"spreken is zilver, maar zwijgen is goud"
 
Ik vraag me af.. waar doe je goed aan..
zeggen wat je denkt
of kan je beter zwijgen.
Soms is het ene goed
andere keer het andere beter
..maar hoe weet je nu
wat op die moment het beste is?
 
Weet jij het? Ik dus niet.
Dus twijfel ik en zwijg nog maar een beetje.
Al wil ik soms echt wel zeggen wat ik denk
en hoop ik dat jij me dan begrijpt.
 
Want als dat niet zo is doe ik je pijn
en dat wil ik niet.
Ik doe nog liever mezelf pijn
dus zwijg ik nog maar een beetje.
 
Maar soms vraag ik me echt wel af
of ik daar goed aan doe.
Van altijd maar mezelf weg te cijferen
en te zwijgen.
Hoe kan iemand je echt leren kennen
als je zwijgt en jezelf niet blootgeeft?
Hoe kan de ander weten wat je denkt
als je zwijgt en niks zegt.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 7 februari 2010

Graag zien en botsen

Het is raar. Soms heb je iemand graag
en toch komen er misverstanden, onenigheden
.. die onoplosbaar blijken te zijn.
Want steeds komen ze terug.
Het zijn zaken die je dwarszitten
en die niet uitgepraat raken
omdat ze simpelweg niet bespreekbaar zijn.
De wrevel en de ergernis kan je niet negeren
en steekt steeds weer zijn kop op
en verpesten telkens de sfeer en het gesprek.
Elkaar blijven pijn doen en kwetsen
lijkt me geen goeie optie.
Soms is afstand nemen nuttig en kan het helpen,
maar als de situatie blijft zie ik uiteindelijk 
geen andere optie dan afscheid nemen
... hoe graag je iemand ook hebt als vriend.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 februari 2010

Kiezen

Vinden jullie kiezen ook zo moeilijk.
Ik sta regelmatig in mijn leven op een tweesprong
en moet dan beslissen
ga ik links het onbekende in
en weet ik niet wat er komen gaat..
of ga ik rechts een meer bekende weg in...
maar weet ik niet of het resultaat beter zal zijn.
Vroeger koos ik niet en liet het leven beslissen
waar ik uiteindelijk terecht kwam.
Maaaarrrr.. daar werd ik dus niet zo gelukkig van.
Ik eindigde heel dikwijls ergens
waar ik helemaal niet wilde zijn.
en wiens schuld was het dan..
je raad het al, van iemand anders.
De laatste tijd kies ik zelf welk pad ik neem
en als ik dan ergens beland waar ik niet wil zijn,
..tja, dan heb ik dat wel zelf beslist en draag ik
daar dan maar de consequenties van.
Ik kan natuurlijk ook beslissen
van de keuze bij de ander te laten
en daar vrede mee te hebben
Maaaarrrr.. hoe dan ook
als dat misloopt, heb ik dat ook aan mezelf
te danken en niet aan de ander.
Daarom dus is zelf beslissen over je eigen leven
zo ontzettend belangrijk en moet je er over waken
dat anderen niet jouw leven gaan bepalen.
Neem je eigen leven in je eigen handen,
maak je eigen keuzes en houd je daar aan.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 februari 2010

Hoofd en Hart

Hebben jullie dat ook, dat je hart soms het ene zegt
en je verstand precies het tegenovergestelde.
Dat je hart zegt van door te gaan met lief te hebben
en je hoofd zegt dat je vecht tegen de bierkaai.
Ik heb het dikwijls en dan vraag ik me af "Wat moet ik doen". 
Is het zinloos waarmee ik bezig ben.
Moet ik doen wat mijn hart en mijn gevoel zegt... tegen beter weten in?
Of doe ik net het tegenovergestelde en doe ik wat mijn verstand me zegt
en ermee stoppen omdat het me telkens weer kwetst?
Ik weet dat dit een dilemma is, dat ik zelf moet oplossen
en ik verwacht dan ook geen enkele hulp van jullie.
Ik moet er helemaal zelf uitgeraken en het zelf proberen
op te lossen en het een plekje geven.
Meestal geeft mijn hart de doorslag
en wint uiteindelijk toch de "liefde".

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 4 februari 2010

Denken

Ik ben een denker.
En niet zo maar een klein beetje, ik denk de hele tijd.
Op zich geen probleem, .. denken is goed.
Als er iets misloopt en je overdenkt waarom het gebeurt is,
of als je iets wilt doen en je moet van tevoren een plan maken
zodat er op de moment zelf niks misloopt.
Maar denken wordt vervelend als je tot in het oneindige toe
blijft denken aan de dingen die je verkeerd deed
en je steeds bij dezelfde uitkomst komt.
Als je steeds maar weer hetzelfde gesprek blijft ontrafelen
en probeert te bedenken wat de ander kan bedoeld hebben.
Als je blijft proberen om te ontdekken
waarom, waarom waarom?
Als je door het denken steeds maar weer
met je neus op je fouten gedrukt wordt.
Als je niet kan loslaten
en het denken je belet om "gelukkig te zijn"
... dan wordt denken geen zegen
maar eerder een nachtmerrie.
Dan wil je nog maar 1 ding
...stoppen met denken
en heel simpel LEVEN.

Gedachten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 3 februari 2010 · Blijft bovenaan

Welkom in dit blogje

Hallo,

Ik heb dit blog aangemaakt om met jullie van gedachten te wisselen. Ik weet niet hoe het bij jullie is maar mijn hoofd zit vol met gedachten. Ze spelen door mijn hoofd en lijken wel een spelletje met me te willen spelen. Ze blijven spelen en malen door mijn hoofd en soms denk ik: "Wat moet ik toch met jullie aanvangen?". Soms zijn ze zinvol, helpen ze me vooruit en word ik er wijzer van. Een andere keer laten ze me twijfelen, willen ze me overtuigen van dingen die niet reeël zijn en word ik er zelfs moedeloos van. Maar toch spelen ze voort.

Ik schrijf ook graag en daarom is het in ieder geval fijn om hier een plekje te hebben, om die gedachten op te schrijven en ze met anderen te kunnen delen. Ik hoop dat jullie die dit lezen het intressant vinden en misschien ook iets opsteken van m'n gedachten.

Lieve groetjes
Patricia

Algemeen

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door JustMe57 om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 14 januari 2010

Leven

Zullen we maar leven voortaan,
van sterren en dauw
en zonlicht en wind als vingers
die zacht door je haren gaan.
want geluk heeft ontelbare namen
maar niets, geen lettergreep
om vast te houden
tenzij niets zoveel is als alles
en dat soort alles
dan klein en bang
als een vogeltje
in je handen te wachten ligt
tot het wordt losgelaten
Kris Gelaude

Gedichten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 januari 2010

Obstakels

Lange tijd scheen het me toe
dat het leven op het punt stond te beginnen
--het echte leven.
Maar er was altijd een obstakel,
iets wat eerst moest gebeuren,
iets wat nog niet af was,
tijd die aan iets besteed moest worden,
een schuld die moest worden afgelost.
Dan zou het leven beginnen.
Uiteindelijk drong het tot me door
dat die obstakels mijn leven waren.
Fr.Alfred D'Souza

Gedichten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 augustus 2009

lachen en genieten

Ik wilde m'n werk doen vandaag,
maar een bruin vogeltje zat in de appelboom
en zong zijn mooiste lied
en een kleurrijke vlinder vloog
door de velden
de bladeren van de bomen
riepen m'n naam
en de wind floot 
zingend over het land
ritselend door het gras en de bloemen
Een regenboog stak
zijn kleurrijke hand uit.
Dus wat kon ik anders doen
dan lachen en genieten.

vrij vertaald naar Richard le Gallienne

Gedichten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door JustMe57 om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van GedachtenSpinsels

↑ Terug naar de berichten