Als ik me klein voel

Als priester leun ik aan bij wat onze paus vraagt en verlangt: vooral meeleven met de armen. En daarmee houdt deze partij geen rekening in onze samenleving.

Ik lees diverse tijdschriften/kranten van alle slag (De Standaard, De Morgen, Knack, Humo, Der Spiegel, Focus, ... ). Tekens weer concludeer ik hetzelfde. De armen worden meer en meer in het verdomhoekje geduwd.

Uiteraard. Want politici (van alle partijen) hebben geen benul van wat het betekent om met 1500 euro te moeten leven (en dat is dan gul becijferd!).

Sommige partijen zoals PS of SP.A of CD&V proberen binnen Europa voor België nog wat de gulden middenweg te bewandelen.

Het is ook makkelijk om als jonge kerel nu standpunten aan te hangen zonder te beseffen wat het echt betekent als je straks ouder bent. Want wat nu beslist wordt zal straks ook voor jou gevolgen hebben.

Trouwens oudere mensen nu in de armoede duwen getuigt van weinig respect voor hun inzet voor de samenleving. Dat zal je straks, als je zelf oud bent, zeker beamen. En nee - ik voel me niet oud. En ik wil als priester (als mijn gezondheid het toelaat) graag nog dienst doen tot 75 (dan moet ik kerkjuridisch mijn ontslag indienen).

Wie van jullie heeft nog een plaats in zijn woning waar men het even stil kan maken, bijvoorbeeld door een beeld van Maria, een kruisteken ...Toen ik in india verbleef viel het me op dat in menige woninge plaats gemaakt werd voor een ware huiskapel, hoe klein het huis ook was. En dan ging het over heel wat meer dan een beeldje.

Ik moest er aan denken toen een vriend van me een paar foto's toestuurde.

Heer God,...
leer me geven
niet alleen van wat ik heb
aan talenten en gaven;
leer me mezelf te geven,
want pas dan geef ik
niet langer uit mijn overvloed,
maar schenk ik mezelf weg,
zoals uw Zoon
ons heeft voorgedaan.

Soms heeft de opgestapelde pijn en spanning de grens van het draaglijke bereikt, en sta ik voor een relatie die geen toekomst meer heeft. Moet ik dan nog altijd blijven vergeven ? Ook als de ander er niet om vraagt, of helemaal geen schuld bekent ? Ik denk van ja, al is het maar omwille van je eigen innerlijke vrede, want die moet je tenslotte ook terugvinden.Maar dan moet je dit wel bedenken. Echt vergeven, met hart en ziel is nooit het effect van een eigenmachtige wilsbeslissing. Het vergeven wordt ons geschonken, evenzeer als de vergeving. Ook het vergeven is genade. Alleen God kan het kwaad vergeven. Maar Hij nodigt ons uit deel te nemen aan zijn barmhartigheid, en de genade daartoe zal Hij ons schenken wanneer de tijd ervoor rijp is. 

Een anonieme jezuïet

loven en prijzen wij U, Heer, tot in lengte van dagen!

Echt houden van het leven, dankbaar zijn, tevreden proberen te zijn met de mensen, de dieren, de planten = houden van God

En dan horen wij de wet van Jezus:

Houden van God en van de mensen: maakt gelukkig, en een betere wereld. Dat geloven wij niet alleen, dat is onze wet, dat moeten wij dus doen. Vind je niet dat men veel slechtere wetten zou kunnen uitvinden dan "houden van ...."

van een simpele ziel.

Ik geloof in God zoals een blinde gelooft in de zon,

niet omdat hij ze ziet, maar omdat hij ze voelt.

Waar wij mensen langs elkaar heen leven, elkaar opzij schuiven, blind zijn
voor elkaar, geen oog hebben voor elkaar, daar gaat het leven dood.

Als wij mensen onze deur, onszelf openen voor elkaar en elkaar uitnodigen
binnen te komen en bij elkaar veilig kunnen zijn in alle kwetsbaarheid,
dan ontstaat er nieuw leven.

Op zoveel plaatsen, ver weg en heel dichtbij, verlangen mensen intens naar leven.

Op zoveel plaatsen hopen mensen op mensen die zien en die horen met hun hart.

Op zoveel plaatsen, ver weg en heel dichtbij, verlangen mensen naar een woord van begrip, naar een arm om hun schouder, want mensen zoeken leven dat leefbaar is.

Als wij zo leven met elkaar en voor elkaar, dan kunnen we God zien.

Het valt me op dat elke boodschap van paus Franciscus er in gaat als gesneden koek, zelfs door niet-gelovigen zoals iemand zegde die wél heel veel respect heeft voor de manier waarop de paus leeft en zijn boodschap uitdraagt. Nu gewoon deze eenvoudige richtlijn delen, kan toch niet zo moeilijk zijn.

nemen wij afscheid van de meimaand, maar nooit van Maria. Want ook zij staat ons altijd bij.

bij de Psalmen.

Maagd en Moeder Maria,

gij die gedreven door de Geest

het Woord van leven ontvangen hebt

in uw diep en nederig geloof,

in totale overgave aan de Eeuwige,

help ons ‘ja’ te zeggen

want nu, meer dan ooit,

moet de Goede Boodschap van Jezus weerklinken.

Ster van de nieuwe evangelisatie,

help ons schitteren door het getuigenis van onze verbondenheid,

dienstbaarheid, vurig en edelmoedig geloof,

rechtvaardigheid en liefde voor de armen

opdat de vreugde van het Evangelie

moge weerklinken tot aan de uiteinden van de aarde.

bidden wij samen met Maria tot de Heillige Geest.