Hoe hoopvol!

In de basiliek van Dadizele is woensdagavond

het altaar met de relikwie van wijlen paus Johannes Paulus II

plechtig ingehuldigd.

Tweehonderd gelovigen woonden de plechtigheid bij.

In de christelijke traditie hebben heel wat grote geesten zich gebogen over de belangrijke rol van opvoeders en leerkrachten. Zoals Don Bosco, die leerde dat geen enkele les echt landt zonder een klimaat van vertrouwen en liefde.

Lieve God, het is heerlijk mens te zijn: genieten van de zon, kijken naar de vogels in de lucht, luisteren naar prachtige muziek. Het is heerlijk om de geur op te snuiven van de prachtige natuur, het gevoel van wat wind door je haren. Het is heerlijk om kinderen te zien spelen, om te dromen van een mooie toekomst, om lief te hebben. Wij danken U voor de vogels en de bloemen, voor de seizoenen en al het nieuwe leven dat nu overal volop zichtbaar is. Dank U wel dat wij U steeds weer mogen ontmoeten in de stilte, alles aan U voor mogen leggen en van U nieuwe energie krijgen om het ons leven te leven, zoals U dat hebt bedoeld. Heer laat zo ons geloof een baken van licht zijn in een donkere wereld, een bron van blijdschap in een wereld die gebukt gaat onder allerlei soorten crisis. Geef vrede Heer en laat de zachte krachten het winnen van oorlog en geweld, van angst en eigen gelijk.

Paus Franciscus heeft drie mariale titels toegevoegd aan de traditionele Litanie van Loreto, die genoemd is naar de populaire bedevaartplaats in Italië. Maria wordt in de litanie door de tussenkomst van paus Franciscus voortaan ook aangeroepen als Moeder van Barmhartigheid, Moeder van de Hoop en Troost en Hulp van de Migranten, meldt de brief van kardinaal Robert Sarah, prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Bediening van de Sacramenten, aan de voorzitters van bisschoppenconferenties wereldwijd. De eerste aanroeping wordt geplaatst na Mater Ecclesiæ (‘Moeder der Kerk’), de tweede na Mater divinæ gratiæ (‘Moeder der goddelijke genade’), terwijl de derde geplaatst wordt na Refugium peccatorum (‘Toevlucht der zondaars’).

De aankondiging van de toevoeging werd allicht niet toevallig op zaterdag 20 juni, VN-Wereldvluchtelingendag, bekendgemaakt.

De avond valt.
Jongeren zitten in het gras.
Praten honderduit.
Lachen vrijuit.
De radio is niet ver.
De grote, heilige Maria waakt.
Keizersberg.

Zo blijf Ik in u.

Het was een vanzelfsprekendheid, zefs voor hen die geen pilarernbijters waren. Tv moest uit en geen gegiechel tot we konden beginnen aan het avondgebed. Voor we gingen slapen ons gebed opzeggen en dan een kruiske vragen aan papa en mama. En voor we onze kamer binnen gingen nog een kruisje nemen bij het wijwatervat.

Heer, schenk mij de kracht om me alleen in te zetten voor het goede,

het mooie en het ware.

Om in elke mens te blijven zoeken naar het vonkje dat u heeft achtergelaten

toen U hen maakte naar Uw evenbeeld.

met de woorden die Hij ons gegeven heeft.

Laat mij een bloem zijn die mag openbloeien voor velen!

Icoon van de Moeder God's - Kiev-Bratsk

Een paar maanden nadat Mozes de joden uit Egypte had geleid, hadden ze verschrikkelijke honger. Ze mopperden tegen Mozes: ‘We waren beter bij de vleespotten in Egypte gebleven. We moesten daar wel hard werken en we waren er niet vrij, maar we hadden tenminste genoeg vlees en brood om te eten. Jij hebt ons alleen maar naar de woestijn gebracht om ons allemaal van honger te laten doodgaan!’ 

Toen zei God tot Mozes: ‘Tegen de avond zal ik voor vlees zorgen en elke ochtend zal ik voor jullie brood laten regenen uit de hemel. De mensen moeten het verzamelen en zoveel nemen als ze nodig hebben.’
En ’s avonds kwam er een vlucht kwartels die neervielen over het kamp van de joden. De volgende morgen hing er dauw rondom het kamp. Toen die was opgetrokken zagen ze overal op de grond een fijne, korrelige laag. Het was wit en smaakte naar honingkoek. De joden verzamelden het en aten het op. Ze noemden het manna. Elke ochtend, zolang ze door de woestijn trokken, zorgde God dat er manna was voor zijn volk.

Naar Exodus 16

We bidden samen het gebed dat Jezus ons leerde:

Onze vader in de hemel,
Wij hopen en wensen dat uw naam heilig mag zijn over de hele aarde.
Wij hopen en wensen dat uw droom voor de mensen waar mag worden,
op aarde en in de hemel.
Geef ons wat we vandaag nodig hebben,
en vergeef ons onze fouten.
Help ons om ook aan anderen hun fouten te vergeven.
Help ons om sterk te zijn en wapen ons tegen het kwaad.
Amen.

Meditatie door bisschop Lode Van Hecke

Vrienden, we zijn hier samen
en dragen in onszelf een stilte.
Een stilte die in de eerste plaats angst oproept
de angst van iemand wiens adem stokt,
aan wie de adem ontnomen wordt
gewelddadig.
Acht minuten lang stilgemaakt worden.
« Please. I can't breathe »
Woorden die ons achtervolgen als spoken in de nacht,
gevolgd door een beklemmende stilte,
die uitdeint,
de wereld rond.

Iedereen houdt de adem in
en luistert.
Luistert eindelijk.

En kijkt.
Zoekt ogen die begrijpen
handen die helpen.
Handen die tranen wissen
en boeien losmaken.
En bevrijden van lichamen
die verpletteren.
Handen die omarmen
niet om te versmachten,
maar om wapens neer te leggen,
en instrumenten te bouwen,
voor de vrede.

Voeten die zich spoeden om hulp te vinden
en leiden naar een veilige plaats.

Een stem die kan schreeuwen van verontwaardiging.
Maar ook fluisteren, en zwijgen. Waar nodig.
Als we in de ban zijn van geweld en onrecht,
ook dan nog komt de profeet met een droom
van gerechtigheid en goedheid.

Laat mij 'smaak' en 'licht' zijn. Ik weet niet of ik uw uitdaging wel aan kan, God. Gelukkig zijn er momenten waarop ik voel dat mijn inzet voor het evangelie smaak en licht geeft aan mijn samenleven met anderen.

Maar er zijn ook momenten dat mijn christen-zijn smakeloos en krachteloos lijkt en dat ik me laat meesleuren in de maalstroom van oppervlakkigheid.

Schud me dan wakker, God, en laat me in het hart van medemensen een vuurwerk van tederheid tevoorschijn toveren in alle kleuren van de regenboog als een wonderlijk samenspel van licht en liefde.