niet wegmoffelen

Jongens en meisjes die hebben gekozen voor de lange weg naar het vormsel toe, dat vraagt een groot engagement, langdurig en intens, zowel voor de deelnemers als voor hun begeleiders. Dit alleen al verdient van ons een proficiat. Dat er in dez vijf jaren ook heel veel gebeurt zal de band onder allen heel sterk maken, wellicht ook vrienden voor het leven.
Maar op de weg leren die jongeren dan ook alles intenser kennen en doorgronden. Zo komen verschillende bijbelfiguren aan bod, het Credo-de gloofsbelijdenis wordt uitvoerig besproken.

Naast de kennismaking met de verschillende sacramenten, bijbelverhalen, hebben deze jonge mensen ook heel wat mensen ontmoet, mensen met een eigen specifiek geloofsverhaal. Zo waren ze te gast in een abdij en hebben er geproefd van de gebedsdiensten. Ze maakten kennis met de multicultule wereld; maakte eigen logo ...

Vijf jaar op weg gaan met jongeren van die leeftijd is een boeiende mar ook serieuze opdracht. Je ziet ze evolueren van ontvankelijke lagere schoolkinderen over pubers naar jong-volwassenen. Ze hebben een eigen taal en leven in een wereld vol verleiding en uitdagingen.

Wie dus na deze lange weg er voor kiest gevormd te worden, weet dat dit een gerijpte keuze is geworden, waar wij de impact moeilijk van kunnen inschatten wat dat voor elk van deelnemers zal inhouden voor hun verdere leven, hun beroepskeuze, hun relaties ... Maar ik ben ervan overtuigd dat deze mensen velen tot steun en toeverlaat zullen zijn en blijven, een uitnodiging wellicht ook naar anderen toe, al was het maar een bezinning rond eigen leven, hier en nu, ook voor jou "senior". Laat je blijvend "vormen" door Gods Geest!

MAAR OOK DOOR DE HOOP
EN MISSCHIEN NOG MEER DOOR DE LIEFDE
MAAR WIE IS DE STEKSTE
DE EEN KAN NIET ZONDER DE ANDER.

klik dus maar even het plaatje aan.
en deel jouw gelovig-aanwezig-zijn met iedereen,
door er gewxoon te zijn voor elkaar.

misschien werkte jouw aanwezigheid, jouw manier van zijn
zo aanstekelijk dat een ander zich wel geroepen voelt
zich nu volop te geven aan wat er echt toe doet in het leven:
getuige te mogen zijn van jouw Geloof in God en Jezus ...
jouw geloof niet langer onder de tafel te verbergen .

Ja, de kracht van een woord tot een ander gesproken
kan de zaaigrond zijn, de voedingsbodem voor een
geheel nieuw leven als dank om wat je zelf mocht ontvangen.

Dat dit geen poëzie is zag ik recent nog heel concreet bij drie
mensen van vlees en bloed die hun leven naar de Heer hebben gewend,
maar nu misschien duidelijker dan ikzelf gekozen hebben voor
een leven in
HOOP
GELOOF
LIEFDE!

DANK dat God ook ons vandaag zo een mensen schenkt!

Dat hoor je wel eens wanneer je een ziekenhuiskamer verlaat en zegt tot de patiënt :
Klik maar even het plaatje open en denken we maar eens aan zovelen die nu lijden.
Ook dat is vasten.

Durf je geloven
in je ideaal,
in Gods vraag ook
om meet Hem als Gids
op tocht te gaan?
En durf je dat geloof
ter spraken brengen,
het tot een oproep maken
bij mensen die je ontmoet,
vooral bij jongeren?

Mensen hebben meer dan ooit
nood om klaar te zien
in hun toekomst:
hun roeping is
om als leek te bouwen
aan Gods Kerk,
van harte en verantwoordelijk;
en soms
stelt God een sterke vraag
om hoopvol teken te zijn,
om helemaal in dienst te treden
van zijn Rijk,
als religieus, als religieuze,
als priester
voor deze tijd en deze Kerk. 

Ga, Ik zend u, zegt God.
Ge hebt een taak voor de mensen.
Waarom ik wel? vraag je.
Waarom jij niet? Zegt God.

Toen ik een tijd terug dit blog heb opgestart werd me ook gevraagd alles zo eenvoudig mogelijkj te brengen zonder afbreuk te doen van ons CREDO, onze geloofsbelijdenis.
In dit Valentijnsweekend mogen wij dan ook ons laten inspireren aan ZIJN LIEFDE.

Wij geloven in een liefde voor elkaar die stralend is,
dat ze ook anderen kan bevestigen, troosten en gelukkig maken.

Wij geloven dat God echt onze VADER wil zijn,
dat Hij met ons meeleeft en ons alles gunt wat goed en mooi is.

Dat Hij de weg is die ons wijst hoe wij SAMEN gelukkig kunnen leven;

Wij geloven dat we met de hulp van de Geest
de vrede onder de mensen kunnen bewaren.