Het lied van de vriendschap

Vrijdag 20 maart 2009

doordenker

IK GELOOF NIET IN GOD
MAAR IK MIS HEM

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 maart 2009

In stilte zal ik bidden

In stilte zal ik bidden

Je droeg me

toen ik niet meer lopen kon

Je sprak voor mij

toen ik niet meer spreken kon

Je keek voor me

toen ik niet meer kon zien

Je ondersteunde mij

toen ik wankelde

Je was er steeds

toen ik jou nodig had

Hielp mij

toen ik het moeilijk had

Je verwarmde mij

toen ik het koud had

En steeds deed jij dat zonder enige

reden uit te spreken

Kon op jou steunen

mijn levensfunderingen

op jou bouwen

Kon wonen in het huis

wat jij voor mij bouwde

Slapen in het bed

wat jij opmaakte

En nooit vroeg jij mij een wederdienst

Ik mocht schuilen onder

jouw mantel

eten van jouw voedsel

drinken uit jouw beker

Mocht steeds bij jou naar binnen

lopen wanneer ik mij eens

achtergelaten voelde

En steeds deed jij dat met een

brede glimlach op jouw gelaat

Daarom zou ik jou nu even willen zeggen

Heer, geen woorden weet ik de verzinnen om uit de leggen

hoe dankbaar ik U ben

dat jij mijn stuwende kracht bent in dit

leven op aard

Daarom zal ik neerzijgende jou mijn

dank betuigen met een stil gebed

Dit oprechte gebed mocht ik ontvangen van Eddy Hautekeete, medeblogger.

Deze tekst ik ook bijzonder toepasselijk op het patroonfeest van de Heilige Jozef die we vandaag vieren.

Geschreven door martin om 18:41 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

De essentie

"We moeten vrijuit kunnen doen waar het in de eerste Jezusbeweging al over ging:

mensen hoop en troost geven, vrede en gerechtigheid bevorderen in de samenleving,
een bevrijdend geloof verkondigen dat mensen bemoedigt."

Beter kon ik het niet gezegd hebben en ik sta dan ook geheel achter de woorden van J-P. Vermassen.

Geschreven door martin om 10:11 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 maart 2009

Wie geeft

BREAD THROWN OVER THE WATER

RETURNS TO YOU

Vrij vertaald naar onze gezegdes:

AAN WIE GEEFT ZAL GEGEVEN WORDEN.

Geschreven door martin om 08:59 Reageer op dit bericht

Maandag 16 maart 2009

gezond leven

Wie gezond wil leven, moet goed ademen.
Zonder adem kom je niet verder.

Ook spiritueel is het niet anders:
wie niet (meer) bidt, gaast geestelijk onderuit.

Een mens wordt pas ten diepste mens
als hij leert van hart tot hart te spreken
met het diepste in zichzelf: GOD.

Geschreven door martin om 18:11 Reageer op dit bericht

Zondag 15 maart 2009

KRUISWEG te LOURDES

Voor degenen onder jullie die het genoegen mochten smaken ooit in Lourdes te zijn geweest, zullen wellicht meerderen ook de mooie kruisweg hebben afgelegd langs monumentale beelden waar je niet anders kan dan er stil bij te worden, ver van de drukte, op een heuvel. Trok ook Jezus zich niet vaak terug op een heuvel om er te bidden?

Waarom is de kruisweg in Lourdes dan zo geliefd?

Dat is waarschijnlijk omdat Lourdes ons plaatst in het hart van het christelijk geloof. God is mens geworden voor ons, voor ons heil.
Jezus heeft zijn leven gegeven uit liefde voor de mensen.
Met zijn Kruis en door de Verrijzenis toont Jezus ons de weg naar het leven.

Deze geschiedenis is geen verhaaltje of een fabel, het is echter op aarde gebeurd zo’n tweeduizend jaar geleden.

De Kruisweg meemaken is terug gaan naar die Bron.
Zo krijgen dan ook alle andere symbolen hun betekenis terug:

Het water van ons doopsel.
De kaars zoals in de Paasnacht.
De vergiffenis van de zonden, waarvoor Jezus gestorven is.
De Eucharistie, waar wij Zijn dood herdenken, en Zijn verrijzenis uitroepen.

Gedurende de Kruisweg volgen wij Christus
Door het Geloof,
Met Liefde
In Hoop.

Geschreven door martin om 10:20 Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 maart 2009

Boete als blijk van liefde

We zijn volop in de veertigdagentijd, een tijd waarop christenen zich voorbereiden op Pasen.
Daar zitten veel aspecten in. Eén daarvan is tegenwoordig niet zo in trek: de boete.

De mens is echter niet als een plant die vanzelf rechtop groeit: ze moet geleid en gesteund worden. Daarbij zijn boete en zelfcontrole onmisbaar. Ze zijn een blijk van liefde.
Iedereen die liefheeft moet iets van zichzelf afstaan voor de geliefde. De boete van de christen is in elk geval een relativering van zichzelf.

Een eerste vorm is daarvan het verwaarlozen van de beschikking voor eigen gebruik van een deel van je tijd. BIDDEN is daarvan een concretisering; het is tijd geven aan God - een deel van mijn tijd.

Een tweede vorm is delen: een stuk van mijn bezit uitdelen aan armen, als uitdrukking van liefde.
Dat delen brengt mee dat ik snoei in mijn consumptiegedrag. Het is 'versterving' in eten, drinken, kleding en ontspanning.

Ten slotte is boete ook het belijden van je zonde. Dat is de hoogste en diepste vorm van zelfdiscipline: het deemoedige besef van je eigen zwakheid, dat uitloopt op het diepe vertrouwen in
een vergevende God, is het meest humaniserende dat de mens kan doen.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 12 maart 2009

niet wegmoffelen

De heilgverklaring van Damiaan vormt een aansporing om ons gelovig-zijn in deze pluralistische samenleving niet weg te moffelen en ons als christenen samen met anderen te volle in te zetten voor een betere en meer menselijke samenleving.

In een tijd dat velen de godsdiensten verketteren als bron van geweld, ellende en onverdraagzaamheid is deze heiligverklaring voor de Kerk bij ons een opsteker.

Zij is het mooiste bewijs dat geloof ook het edelste van de mens kan naar boven halen.
En daarbij is de hele samenleving gebaat.

naar Toon Osaer uit Kerk+Leven.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 maart 2009

de lange weg - vervolg

Jongens en meisjes die hebben gekozen voor de lange weg naar het vormsel toe, dat vraagt een groot engagement, langdurig en intens, zowel voor de deelnemers als voor hun begeleiders. Dit alleen al verdient van ons een proficiat. Dat er in dez vijf jaren ook heel veel gebeurt zal de band onder allen heel sterk maken, wellicht ook vrienden voor het leven.
Maar op de weg leren die jongeren dan ook alles intenser kennen en doorgronden. Zo komen verschillende bijbelfiguren aan bod, het Credo-de gloofsbelijdenis wordt uitvoerig besproken.

Naast de kennismaking met de verschillende sacramenten, bijbelverhalen, hebben deze jonge mensen ook heel wat mensen ontmoet, mensen met een eigen specifiek geloofsverhaal. Zo waren ze te gast in een abdij en hebben er geproefd van de gebedsdiensten. Ze maakten kennis met de multicultule wereld; maakte eigen logo ...

Vijf jaar op weg gaan met jongeren van die leeftijd is een boeiende mar ook serieuze opdracht. Je ziet ze evolueren van ontvankelijke lagere schoolkinderen over pubers naar jong-volwassenen. Ze hebben een eigen taal en leven in een wereld vol verleiding en uitdagingen.

Wie dus na deze lange weg er voor kiest gevormd te worden, weet dat dit een gerijpte keuze is geworden, waar wij de impact moeilijk van kunnen inschatten wat dat voor elk van deelnemers zal inhouden voor hun verdere leven, hun beroepskeuze, hun relaties ... Maar ik ben ervan overtuigd dat deze mensen velen tot steun en toeverlaat zullen zijn en blijven, een uitnodiging wellicht ook naar anderen toe, al was het maar een bezinning rond eigen leven, hier en nu, ook voor jou "senior". Laat je blijvend "vormen" door Gods Geest!

Geschreven door martin om 11:27 Reageer op dit bericht

Dinsdag 10 maart 2009

de lange weg

Toen ik met dit blog een aanvang nam had ik het begin januari over de instapvieringen van de eerste communie. In deze bijdrage, en zeker nu heel velen intens aan de voorberieding bezig zijn, wil ik even stil staan bij het VORMSEL, maar dan meer bepaald het vormsel aan 17 jaar, ook soms genoemd: DE LANGE WEG.
Het gaat dus om jongeren die kozen voor een lange voorbereiding van 5-6 jaar, in plaats van de gewone vormselcatechese die meestal gevolgd wordt tijdens het laatst jaar van het lager onderwijs, op hun twaalfde jaar.
Wanneer jongeren die straks deze voorbereiding zullen voltooien werd hen gevraagd, nu vijf jaar terug, WAAROM ze deze vorrm kozen.
Hier enkele antwoorden:

Omdat je als 17-jarige meer 'beseft' wat je doet.
Om een vriendschapsband op te bouwen.
Om meer te weten van het vormsel.
Omdat we gewoon zijn van naar de mis te gaan.
Omdat ook mijn broers de lange weg hebben gevolgd.
Omdat mijn ouders het gevraagd hebben.

Wat aanvankelijk niet vanzelfsprekend lijkt, daar getuigen deze jonge mensen dat ze van in het begin heel gemotiveerd waren om samen te komen, één keer in de maand was niet genoeg, ze wilden méér.
Er werd om de veertien dagen afgesproken; ze gingen samen naar de eucharistieviering en bleven nog wat napraten.
Misschien met die vertrouwdheid met de zondagsviering staan enkelen van hen nog altijd in voor de begeleiding van de kindernevendienst. Anderen dan weer durven heel uit te komen voor hun geloof, zonder zich op te dringen.
Hebben wij juist niet zo een mensen nodig. Voortrekkers die meteen komaf maken dat geloven iets zou zijn voor senioren? Morgen meer hierover.

WIJ DROIMEN VOOR DEZE JONGEREN DAT ZIJ IETS VAN DIT VISIOEN VAN GOD ZULLEN MEEDRAGEN, ZULLEN UITDRAGEN.

Geschreven door martin om 10:28 Reageer op dit bericht

Maandag 9 maart 2009

DOOR HET GELOOF

MAAR OOK DOOR DE HOOP
EN MISSCHIEN NOG MEER DOOR DE LIEFDE
MAAR WIE IS DE STEKSTE
DE EEN KAN NIET ZONDER DE ANDER.

klik dus maar even het plaatje aan.
en deel jouw gelovig-aanwezig-zijn met iedereen,
door er gewxoon te zijn voor elkaar.

misschien werkte jouw aanwezigheid, jouw manier van zijn
zo aanstekelijk dat een ander zich wel geroepen voelt
zich nu volop te geven aan wat er echt toe doet in het leven:
getuige te mogen zijn van jouw Geloof in God en Jezus ...
jouw geloof niet langer onder de tafel te verbergen .

Ja, de kracht van een woord tot een ander gesproken
kan de zaaigrond zijn, de voedingsbodem voor een
geheel nieuw leven als dank om wat je zelf mocht ontvangen.

Dat dit geen poëzie is zag ik recent nog heel concreet bij drie
mensen van vlees en bloed die hun leven naar de Heer hebben gewend,
maar nu misschien duidelijker dan ikzelf gekozen hebben voor
een leven in
HOOP
GELOOF
LIEFDE!

DANK dat God ook ons vandaag zo een mensen schenkt!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 8 maart 2009

Op ZONDAG

MAKEN WE HET EVEN RUSTIG
EN LUISTEREN WE NAAR ONS HART.

MISSCHIEN HEEFT GOD ONS WEL IETS TE VERTELLEN.
MISSCHIEN NODIGT HIJ ONS ZELFS UIT.

Om dit goed te beluisteren, even het muziekknopje rechts onder stoppen, dan kun je genieten van HET GEBED, gebracht door Celine Dion en Andre Bocelli. Mooie zondag verder!

Geschreven door martin om 10:43 Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 maart 2009

Wij zullen voor je bidden

Dat hoor je wel eens wanneer je een ziekenhuiskamer verlaat en zegt tot de patiënt :
Klik maar even het plaatje open en denken we maar eens aan zovelen die nu lijden.
Ook dat is vasten.

Geschreven door martin om 21:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 6 maart 2009

Vastenpuntje ... ook morgen

AANDACHT VOOR ELKAAR, DA'S ZORGEN VOOR EEN GOED LEVEN

"Het gaat soms om een blik. Om een simpel woord.
Een lach zo zacht dat je hem nauwelijks hoort.
Het is simpel als water.
Je denkt, is het dat maar ...

Een beetje aandacht voor mekaar."

Bart Peeters

Geschreven door martin om 11:21 Reageer op dit bericht

Maandag 2 maart 2009

Ook jouw ideaal?

Durf je geloven
in je ideaal,
in Gods vraag ook
om meet Hem als Gids
op tocht te gaan?
En durf je dat geloof
ter spraken brengen,
het tot een oproep maken
bij mensen die je ontmoet,
vooral bij jongeren?

Mensen hebben meer dan ooit
nood om klaar te zien
in hun toekomst:
hun roeping is
om als leek te bouwen
aan Gods Kerk,
van harte en verantwoordelijk;
en soms
stelt God een sterke vraag
om hoopvol teken te zijn,
om helemaal in dienst te treden
van zijn Rijk,
als religieus, als religieuze,
als priester
voor deze tijd en deze Kerk.

Ga, Ik zend u, zegt God.
Ge hebt een taak voor de mensen.
Waarom ik wel? vraag je.
Waarom jij niet? Zegt God.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 1 maart 2009

ZINGEND BIDDEN

Heel origineel, zelfs met een moderne touch maar het raakt wel de kern.

EERST HET MUZIEKBLOKJE HIER RECHTS ONDER STOPPEN
EN DAN HET PLAATJE GEWOON AANKLIKKEN!

JA, ONZE HULP IS DE NAAM VAN DE HEER!

Geschreven door martin om 23:50 Reageer op dit bericht

Vrijdag 27 februari 2009

Ballast overboord gooien

Dat is wat me mogen doen in deze veertigdagentijd. Stel je maar even rustig de vraag: WIE OF WAT IS VOOR JOU HEILIG? En al vlug zal je denken aan je kind, je kleinkind, of waarom ook niet onze ouders? En terecht! Maar is een kind in India dan niet even heilig? Waarom dan als koopwaar aangeboden voor onze Westerse drifen en lusten? Een kind als onderdeel van de economische machine ergens in een achterkamer?
Vasten geeft inderdaad OOK daarover de tijd ons 'leeg' te maken, veel ruimte te creëren om alle ballast overboord te gooien en ruimte te maken in ons hart, ons hoofd en ons leven. Zo krijgt het wezenlijke een plaats, een centrale plaats: de mens als mens, en dus zeker het kind. Zowel het kind in ons, maar ook het vergeten het gebruikte kind in India.

Eens we dat hebben ingezien jeuken onze handen al om te geven zonder dat de ene hand ziet wat de andere heeft gegeven. Dat bewerkt een échte heilzame vastentijd. Ik wens het julle allen!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 26 februari 2009

Veertigdagentijd

Nu we met aswoensdag de vastentijd zijn binnengegaan kan dit misschien een uitnodiging zijn om terug de puntjes op de i te zetten. In elk geval een uitnodiging voor mij en voor jou.
De puntjes op de 'i' zetten wat mijn eigen leven betreft, mijn 'ik'. De puntjes op de 'i' van "jij" zetten wat betreft mijn houding tot de medemens, de "jij" in mjn leven ... en wellicht ook de "jij" die wij God noemen.
Vastentijd vraagt niet om grootse plannen. 't Is in het kleine, in het afwerken dat het zit. Een bezoekje zo nodig gebracht, eindelijk die mail beantwoorden. Een werkje dringend gedaan. NIET MEER UITSTELLEN MAAR ER AAN BEGINNEN.

Geschreven door martin om 10:25 Reageer op dit bericht

Maandag 23 februari 2009

ORA ET LABORA

I very well do agree that "Helping hands are better than praying lips",
but the best is "Helping hands with praying lips"

Dit citaat bereikte me uit India

Ik kan me erin vinden dat "Helpende handen beter zijn dan biddende lippen",
maar het beste is nog altijd "Helpende handen met biddende lippen".

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van GELOVEN - WANDELEN IN GODS WOORD