gebed

Noch mannen noch vrouwen moeten zich zorgen maken, want ze zijn veel belangrijker dan de vogels en de bloemen. 'Juliie hemelse Vader weet wel wat je allemaal nodig hebt. Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan krrijg je dat alles erbij" (Mt 6,32-33).




Geloven in Gods voorzienigheid is vertrouwen op Gods zorgzaamheid voor ons.

gebed bij nieuwe week

Indien je een goede vriend hebt,
loof God dan,
want vriendschap is een geschenk van God.
Vriend zijn van iemand,
is goed doen aan je vriend.


Hoe goed is het,
lief te kunnen hebben.
Vriendschap komt van God
en :moet naar God terug.

Goede echte vriendschap
is sterker dan de dood.
Vriendschap is een lied, dat een hart doet leven.
Vriend zijn van iemand
is goed doen aan je vriend.
Hoe goed is het,
lief te kunnen hebben.
Vriendschap komt van God
en moet naar God terug.

In stilte zal ik bidden

 

Je droeg me

toen ik niet meer lopen kon

Je sprak voor mij

toen ik niet meer spreken kon

Je keek voor me

toen ik niet meer kon zien

Je ondersteunde mij

toen ik wankelde

 

Je was er steeds

toen ik jou nodig had

Hielp mij

toen ik het moeilijk had

Je verwarmde mij

toen ik het koud had

En steeds deed jij dat zonder enige

reden uit te spreken

 

Kon op jou steunen

mijn levensfunderingen

op jou bouwen

Kon wonen in het huis

wat jij voor mij bouwde

Slapen in het bed

wat jij opmaakte

En nooit vroeg jij mij een wederdienst

 

Ik mocht schuilen onder

jouw mantel

eten van jouw voedsel

drinken uit jouw beker

Mocht steeds bij jou naar binnen

lopen wanneer ik mij eens

achtergelaten voelde

En steeds deed jij dat met een

brede glimlach op jouw gelaat

 

Daarom zou ik jou nu even willen zeggen

Heer, geen woorden weet ik de verzinnen om uit de leggen

hoe dankbaar ik U ben

dat jij mijn stuwende kracht bent in dit

leven op aard

Daarom zal ik neerzijgende jou mijn

dank betuigen met een stil gebed

Dit oprechte gebed mocht ik ontvangen van Eddy Hautekeete, medeblogger.

Deze tekst ik ook bijzonder toepasselijk op het patroonfeest van de Heilige Jozef die we vandaag vieren.

Voor degenen onder jullie die het genoegen mochten smaken ooit in Lourdes te zijn geweest, zullen wellicht meerderen ook de mooie kruisweg hebben afgelegd langs monumentale beelden waar je niet anders kan dan er stil bij te worden, ver van de drukte, op een heuvel. Trok ook Jezus zich niet vaak terug op een heuvel om er te bidden? 

Waarom is de kruisweg in Lourdes dan zo geliefd?

Dat is waarschijnlijk omdat Lourdes ons plaatst in het hart van het christelijk geloof. God is mens geworden voor ons, voor ons heil.
Jezus heeft zijn leven gegeven uit liefde voor de mensen.
Met zijn Kruis en door de Verrijzenis toont Jezus ons de weg naar het leven. 

Deze geschiedenis is geen verhaaltje of een fabel, het is echter op aarde gebeurd zo’n tweeduizend jaar geleden. 

De Kruisweg meemaken is terug gaan naar die Bron.
Zo krijgen dan ook alle andere symbolen hun betekenis terug:

Het water van ons doopsel.
De kaars zoals in de Paasnacht.
De vergiffenis van de zonden, waarvoor Jezus gestorven is.
De Eucharistie, waar wij Zijn dood herdenken, en Zijn verrijzenis uitroepen. 

Gedurende de Kruisweg volgen wij Christus
Door het Geloof,
Met Liefde
In Hoop.

We zijn volop in de veertigdagentijd, een tijd waarop christenen zich voorbereiden op Pasen.
Daar zitten veel aspecten in. Eén daarvan is tegenwoordig niet zo in trek: de boete.

De mens is echter niet als een plant die vanzelf rechtop groeit: ze moet geleid en gesteund worden. Daarbij zijn boete en zelfcontrole onmisbaar. Ze zijn een blijk van liefde.
Iedereen die liefheeft moet iets van zichzelf afstaan voor de geliefde. De boete van de christen is in elk geval een relativering van zichzelf.

Een eerste vorm is daarvan het verwaarlozen van de beschikking voor eigen gebruik van een deel van je tijd. BIDDEN is daarvan een concretisering; het is tijd geven aan God - een deel van mijn tijd.

Een tweede vorm is delen: een stuk van mijn bezit uitdelen aan armen, als uitdrukking van liefde.
Dat delen brengt mee dat ik snoei in mijn consumptiegedrag. Het is 'versterving' in eten, drinken, kleding en ontspanning.

Ten slotte is boete ook het belijden van je zonde. Dat is de hoogste en diepste vorm van zelfdiscipline: het deemoedige besef van je eigen zwakheid, dat uitloopt op het diepe vertrouwen in
een vergevende God, is het meest humaniserende dat de mens kan doen.

De heilgverklaring van Damiaan vormt een aansporing om ons gelovig-zijn in deze pluralistische samenleving niet weg te moffelen en ons als christenen samen met anderen te volle in te zetten voor een betere en meer menselijke samenleving.

In een tijd dat velen de godsdiensten verketteren als bron van geweld, ellende en onverdraagzaamheid is deze heiligverklaring voor de Kerk bij ons een opsteker.

Zij is het mooiste bewijs dat geloof ook het edelste van de mens kan naar boven halen.
En daarbij is de hele samenleving gebaat.

naar Toon Osaer uit Kerk+Leven.

Jongens en meisjes die hebben gekozen voor de lange weg naar het vormsel toe, dat vraagt een groot engagement, langdurig en intens, zowel voor de deelnemers als voor hun begeleiders. Dit alleen al verdient van ons een proficiat. Dat er in dez vijf jaren ook heel veel gebeurt zal de band onder allen heel sterk maken, wellicht ook vrienden voor het leven.
Maar op de weg leren die jongeren dan ook alles intenser kennen en doorgronden. Zo komen verschillende bijbelfiguren aan bod, het Credo-de gloofsbelijdenis wordt uitvoerig besproken.

Naast de kennismaking met de verschillende sacramenten, bijbelverhalen, hebben deze jonge mensen ook heel wat mensen ontmoet, mensen met een eigen specifiek geloofsverhaal. Zo waren ze te gast in een abdij en hebben er geproefd van de gebedsdiensten. Ze maakten kennis met de multicultule wereld; maakte eigen logo ...

Vijf jaar op weg gaan met jongeren van die leeftijd is een boeiende mar ook serieuze opdracht. Je ziet ze evolueren van ontvankelijke lagere schoolkinderen over pubers naar jong-volwassenen. Ze hebben een eigen taal en leven in een wereld vol verleiding en uitdagingen.

Wie dus na deze lange weg er voor kiest gevormd te worden, weet dat dit een gerijpte keuze is geworden, waar wij de impact moeilijk van kunnen inschatten wat dat voor elk van deelnemers zal inhouden voor hun verdere leven, hun beroepskeuze, hun relaties ... Maar ik ben ervan overtuigd dat deze mensen velen tot steun en toeverlaat zullen zijn en blijven, een uitnodiging wellicht ook naar anderen toe, al was het maar een bezinning rond eigen leven, hier en nu, ook voor jou "senior". Laat je blijvend "vormen" door Gods Geest!

MAAR OOK DOOR DE HOOP
EN MISSCHIEN NOG MEER DOOR DE LIEFDE
MAAR WIE IS DE STEKSTE
DE EEN KAN NIET ZONDER DE ANDER.

klik dus maar even het plaatje aan.
en deel jouw gelovig-aanwezig-zijn met iedereen,
door er gewxoon te zijn voor elkaar.

misschien werkte jouw aanwezigheid, jouw manier van zijn
zo aanstekelijk dat een ander zich wel geroepen voelt
zich nu volop te geven aan wat er echt toe doet in het leven:
getuige te mogen zijn van jouw Geloof in God en Jezus ...
jouw geloof niet langer onder de tafel te verbergen .

Ja, de kracht van een woord tot een ander gesproken
kan de zaaigrond zijn, de voedingsbodem voor een
geheel nieuw leven als dank om wat je zelf mocht ontvangen.

Dat dit geen poëzie is zag ik recent nog heel concreet bij drie
mensen van vlees en bloed die hun leven naar de Heer hebben gewend,
maar nu misschien duidelijker dan ikzelf gekozen hebben voor
een leven in
HOOP
GELOOF
LIEFDE!

DANK dat God ook ons vandaag zo een mensen schenkt!

Dat hoor je wel eens wanneer je een ziekenhuiskamer verlaat en zegt tot de patiënt :
Klik maar even het plaatje open en denken we maar eens aan zovelen die nu lijden.
Ook dat is vasten.

Durf je geloven
in je ideaal,
in Gods vraag ook
om meet Hem als Gids
op tocht te gaan?
En durf je dat geloof
ter spraken brengen,
het tot een oproep maken
bij mensen die je ontmoet,
vooral bij jongeren?

Mensen hebben meer dan ooit
nood om klaar te zien
in hun toekomst:
hun roeping is
om als leek te bouwen
aan Gods Kerk,
van harte en verantwoordelijk;
en soms
stelt God een sterke vraag
om hoopvol teken te zijn,
om helemaal in dienst te treden
van zijn Rijk,
als religieus, als religieuze,
als priester
voor deze tijd en deze Kerk. 

Ga, Ik zend u, zegt God.
Ge hebt een taak voor de mensen.
Waarom ik wel? vraag je.
Waarom jij niet? Zegt God.