Berichten van 1 juni 2008 tot 30 juni 2008

Vrijdag 10 mei 1940 . Die morgen is er groot alarm in en rond Lanaken. Duitse jachtvliegtuigen vallen de kazerne van Lanaken aan en er vallen slachtoffers. De mensen in de omgeving slaan op de vlucht, richting binnenland, met een klein deel van hun goederen. Sommigen met de fiets, anderen met paard en wagen en velen te voet met kinderkoetsen. Een paar dagen geleden werd er nog gefeest in de dorpen voor de communies van hun kinderen nu was het oorlog.

In de Pannestraat in Lanaken vertrok de familie Slangen Hustinx met drie van hun vier kinderen. Zij zouden uiteindelijk belanden in het stadje Therouanne. Een dorp niet ver van de Belgische grens in Frankrijk. Het is mij tot nu toe onbekend welk vervoermiddel of –middelen de familie gebruikte voor deze lange reis. De oudste zoon  Jean (toen 18) bleef in Lanaken achter. De familie Slangen Hustinx waren in het stadje Thérouanne toen Stuka’s het stadje bombardeerden waarbij zij allen om het leven kwamen. Hun overlijdensakte vermeldt dat het uur van dit bombardement om 18.30 was en er meer civiele slachtoffers waren te betreuren zowel Noord Fransen als Belgen.

Op het tableau aan de kerk in Lanaken staan de volgende namen te lezen van mensen die bij dit bombardement het leven lieten.

Dit waren: Pieter Slangen (1893)en zijn echtgenote Maria Hustinx  (1896), vervolgens hun kinderen Maria Slangen (1925) en de tweeling Magdalena en Michel Slangen (1930).

Verder nog Joseph  Slangen en Agnes Pas. Het moet nog bevestigd worden, maar aangenomen wordt dat Joseph een broer was van Pieter Slangen.

De burgemeester van Thérouanne gaat op 14 juli een plaquette plaatsen in zijn stad om de gevallen burgers te eren die bij het bombardement het leven lieten. In de plaquette krijgt de familie Slangen een bijzondere plaats. Daarvoor werd een foto gebruikt die in 1946 aan hun zoon Jean teruggestuurd werd.

De inschrijving van deze slachtoffers werd pas een jaar later, door de toenmalige burgemeester Hendrik Hoebrechts, gedaan in de boeken van de Burgerlijke stand van Lanaken na een bericht vanuit Frankrijk.

Nu was het zo dat de vluchtelingen over de gehele afstand die zij aflegden bij voortduring in de vuurlinie's lagen van zowel het terugtrekkend Belgisch- als het oprukkend Duitse leger. Er speelden zich onderweg hachelijke situaties af. Meermaals moesten de vluchtelingen de grachten induiken om het vege lijf te redden, als zij aangevallen werden door vliegtuigen omdat zij samen met de terugtrekkende militairen hun weg vervolgden naar 'de vrijheid'.
De thuisblijvers hadden minder te duchten van het doortrekkend Duitse leger, dan zij die op de vlucht waren.Vader Slangen had zelf in de eerste wereldoorlog gediend in het Belgisch leger en had daar zulke bizarre situaties meegemaakt dat hij dit aan zijn echtgenote en kinderen wilde besparen. Voor hen pakte het helaas anders uit met het gekende gevolg, het Duitse leger waarvoor zij op de vlucht waren wilde perse naar het kanaal om daar Engeland te bestoken. Niet ver van de plaats waar de familie Slangen een onderkomen zocht (bij Duinkerke) werden een tijdje later de Engelse militairen ingescheept tijdens hun vlucht naar Engeland. Het gebied rond Duinkerke heeft een lange tijd oorlogsgeweld te verduren gehad.
Een kleindochter van deze familie heeft mij  gevraagd om enkele opzoekingen te verrichten om zodoende de juiste gegevens te verkrijgen voor de plaquette.

Jean zelf is bij het verzet gegaan om, volgens eigen zeggen, zijn ouders te wreken. Jean zou bij een verzetsgroep actief geweest zijn die piloten naar Engeland loodsten door België. Deze groep opereerde onder de naam ‘Les Ailes Brisées.

 

 

Tot zover hetgeen mij nu bekend is en zal zeker vervolgd worden.

Mocht U lezer informatie kunnen verschaffen over de vluchtroute van deze familie dan kunt U dit in een reactie aan ons melden.

Zweefvliegen zijn er in grote getale en soorten. Ik had al een groot aantal van verschillende soorten vastgelegd toen ik er eentje wel heel erg stil zag zitten op de bloem van de wilde peen. Hij stak mooi af tegen de witte achtergrond. Maar het verschil met mijn vorige waarnemingen was dat de zweefvlieg niet wegvloog. Toen ik goed keek bleek dat ik een slachtoffer van een witte krabspin geschoten had en de spin zo gecamoufleerd  was dat ze op het eerste zicht niet te zien was. En dat is de vlieg fataal geworden.
De krabspin kan haar lichaamskleur aanpassen aan de bloem waarin zij (of hij) zich versteekt in afwachting van zijn prooi. Ze maken geen web om hun prooi te vangen. Als een vlieg neerstrijkt op de bloem slaat de spin toe. Zij pakt de prooi achter de kom vast en spuit er gif in die snel tot de dood lijdt.
De krabspin beweegt zich ook zijwaarts waaraan zij haar naam te danken heeft.
Ze komen in verschillende kleuren voor.
Deze belandde op een gegeven moment met haar prooi op de hardsteen waarbij zij zeer goed te zien is. Al gauw verdween zij met haar prooi in de struiken en ook daar werkt haar camouflage niet Ze zal zich inmiddels wel verkleurd hebben of zit weer op een witte bloem.

De Bosbeekjuffer staat op de rode lijst als bedreigde soort. Het is dan ook een prettige gewaarwording als je er te zien krijgt in jouw direkte omgeving. Enkele dagen geleden zag ik een vlinder rondvliegen. Het was een heel donkerblauwe bijna zwart. Het bleek later een juffer te zijn . Die eerste keer had ik mijn camera niet in de juiste stand. Toch had ik toen al gezien dat de zogenaamde vlinder een lang achterstuk had dat deed denken aan een Libel. Ik heb die eerste keer geen foto's kunnen maken want hij verdween uit mijn zicht, Jammer.
Bij de tweede keer, zag ik er twee tegelijk en beiden waren mannetjes. Behoedzaam kon ik na een kortstondige achtervolging een van de twee vastleggen en ben ik tevreden met het resultaat. Nu kon ik dus beginnen met determineren en kwam ik tot de vaststelling dat het om de Bosbeekjuffer gaat en dat hij ook nog op de rode lijst staat. dacht ik tenminste. Bij nader inzien blijkt het de Weidebeekjuffer te zijn die ik waargenomen heb. Voor mij even mooi als zijn soortgenoot die op de Rode lijst staat en gelukkig niet bedreigd. De bosbeekjuffer komt voor langs beekjes zoals de Weidebeek doch de laatste komt ook voor langs rivieren.
Het verschil tussen beide is dat de bosbeekjuffer zijn vleugels geheel blauw en ondoorschijnend zijn daar waar de Weidebeekjuffer aan de basis en aan het eind doorzichtig is.

Van deze soort staat bij Wikipedia het volgende.
Gedrag en voortplanting.De weidebeekjuffer vliegt van mei tot begin augustus. Vanaf zitposten verdedigen de mannetjes hun territorium. Hij laat indringers de binnenkant van zijn vleugels zien en wint meestal het daaropvolgende (schijn)gevecht.

Vóór de balts laat het mannetje de rode stip aan de onderkant van zijn achterlijf aan een passerend vrouwtje zien. De balts verschilt per soort van de familie Beekjuffers. Het vrouwtje zet na de paring, die zo'n vijftien minuten duurt, de eitjes met haar ovipositor (legbuis) af in waterplanten. Ze begeeft zich daarbij soms helemaal onder water.

De ontwikkeling van larve tot imago duurt minimaal twee jaar.