Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Aofgelaope weekend waos ´t e fieske bij Johan en Dorrie oftewel ‘Estebleef´. Bij de leedsjes wedstrijd vaan Lieveke, boe ´t geit um ´n neuij leedje en neuje meziek, ginge zie sleipe met d´n hoofpries. Zie zien de winnaars van Carnavalissima 2009, ’t evement van Lieveke, dat dit jaor doorging in de ‘Haacht Brouwerij’ bij de Raod van Laon tot Aoke.

intösse zien ze al op TVL (in Belsj) te zien geweis. En stoon ze in ´t groet in ´t belang.

D’n daag nao Carnavallissima stoont ´Estebleef´ op de plaanke bij de Raod van Laon tot Aoke, die deen daag hun 31^e proonkzitting hele in hun ‘Haacht Brouwerij’. Zoe wie ummer ‘nne aovend met topartieste zoewie Dom en Dööl oet Kelmis, Duo Oetgeslaope en de twie tonkwatsjers, Karel Fiddelers en Peter Vaesen en ‘neet te vergete de ‘Trumpet Stars.

Mér aoch de dansgroep oet Bilze ‘de Broeveskender’ höbbe in twie kier ’n sjieke show laote kieke.

Rafaël de goocheleir had aon  Eddy, ‘ne bekinde Laonekeneir en groete kanshöbber op ’t Preenssjap vaan de Raod van Laon tot Aoke, volgens ’t Preenseforum bij Prevaes   z’n han vol um zien kunste te laote zien aon de minse en ’t waos batseklatse gebloze. (Terwijl Prevaes ’t zéllevers mesjien geit weure),

És aofsleter waos gekoze um Ziesjoem en Beppie Kraf achterein te laote optreije. En ’t moot gezag ’t waos ‘nne aofsleter um noets te vergete. Beppie de Nachtegaal vaan Mestreech sloot d’n aovend aof in ‘nne ´tsunamie vaan kleursnipsel´ dee, oet ’n kenon gebloze, de hiel buun oonder ’n dikke kleurelaog heet gebloze. D,n Hiele aovend woord opgeluusterd door ‘de Porijkes’’t hoesorkés vaan de Raod van laon tot Aoke.

Estebleef

trumpet stars

Domm en Dóól uit Kelmis

Duo oetgeslaope

Eddy ien ´n goochelakt en met ´ne flinke kop haore.

Ziesjoem en zien Hoeglòstighede
Hoesorkés de Porijkes  en heij oonder bep in de Tsunamie vaan gekleurde papiersnipsel

Tijdens het afgelopen weekend was  het feest van  Christus Koning en  tevens St Cecilea (dit jaar op 22 nov.), de patroonheilige van de Muziekverenigingen. Gewoontegetrouw gaan dan heel wat muziekverenigingen gezamenlijk tafelen en wordt er een 'feestje gebouwd'. Zo ook het Seniorenorkest Lanaken, dat voor deze gelegenheid de eucharistieviering opluisterde in de parochiekerk van Neerharen.

 

Pastoor en Parochieherder G. Vanherck, die voorzitter en spelend lid  is van het seniorenorkest ging de dienst voor. Eerwaarde  kon  het niet nalaten om, na de dienst en voor de zegen, op zijn Vanherck´s de parochianen er op te attenderen dat het seniorenorkest een belangrijke deelnemer vandaag moest missen en dat dat ook te merken was , daarmee vanzelfsprekend op zijn eigen persoon doelend, waar een hartelijk om gelachen werd door de misgangers.

Tijdens de dienst werden, naast de gewoonlijke intenties, de overleden leden van het seniorenorkest herdacht.

 

Sinds kort hangt er in de kerk een hoogresolutiescherm dat via PC in de sacristie wordt bediend. Hier kunnen de parochianen, vóór en na de mis, belangrijke mededelingen en fotoreportages betreffende de parochie zullen volgen.  Zo waren er nu foto´s te zien van het seniorenorkest.

De senioren gingen na de eucharistieviering met hun gade samen tafelen en genoten van een gezellig samenzijn.

(Nu wordt het scherm nog bediend met een oudere PC wat de beelden niet ten goede komt. Als er onder u -beste lezers- iemand is die een laptop kan missen dan is deze van harte welkom bij het Kerkfabriek. (Nol toegevoegd).

Op de dag van de Natuur 2009 werd in Lanaken, door Natuurpunt Lanaken,  gekozen om de Rosstraat in Briegden aan te pakken. Hier, in dit beschermd gebied met Holle Wegen, was in het verleden een knuppelpad aangelegd voor wandelaars. Bedoeling van dit knuppelpad was, een verbinding tot stand te brengen -over het natte gedeelte van de holle weg-  met de dijk die rond het verbindingskanaal loopt.
Het knuppelpad dat in 2007 nog in takt was is inmiddels geheel verdwenen en er is geen knuppel meer te zien.
Volgens de mannen van Natuurpunt Lanaken, was het eertijds de bedoeling om aan het eind van de Rosstraat een trap aan te leggen, waardoor men op de Kanaaldijk kon komen in de wandelroute. Aan het eind van de Rosstraat is nu echter een verbinding tussen twee akkers die ingezaaid is met landbouwgewas.

Op de bermen van de holle weg ligt zwart landbouwplastic en in de bedding ligt, verspreid over een groot deel van de weg, plastic en andere voorwerpen van sluikstorting.

De hoeveelheid van de sluikstorting is van dien aard dat besloten werd daarvoor een andere dienst in te schakelen om deze afval op te ruimen.

De mannen van Natuurpunt Lanaken beperkten hun inzet -tijdens deze dag van de natuur- dan ook tot het aanplanten van inheemse struiken zoals, Hazelaar, Sleedoorn, wilde Kardinaalsmuts, Meidoorn, rode en gele Karnoelje, Haagbeuk en eveneens Zomereik.

Ook werd er besloten om een deel van deze struiken aan te planten rond de educatieve poelen bij de Kinderboerderij.

Meevaller bij de aanplantingen was het uitzonderlijk warme weer, waardoor het aangenaam werken was.

De kranten in heel Europa staan er vol van.
Favorieten worden daarin besproken.
enkele krantenberichten:
De rol van Europees president wordt door vriend en vijand van Europa geminimaliseerd. ... Kabinet wil tweede termijn Neelie Kroes......
Duitsland heeft zich openlijk uitgesproken voor de Belgische premier Herman Van Rompuy als eerste EU-president......
Nervositeit over Eu-Topfuncties.......
"Misschien duurt het enkele uren, misschien een hele nacht."
Britse tabloids voeren aanval tegen van Rompuy op........
'Genoeg gepraat over de hervorming van de EU, nu is het tijd voor inhoud' zegt Van Rompuy
Britten staken al twee maal stokken in de wielen voor benoemiung van twee Belgische staatsmannen in Europese topfunctie........

Het is voortreffelijk weer, met uitzonderlijk hoge temperatuurwaarden voor de maand november. Op de kerkhoven staan de bloemen van Allerheiligen er nog bij alsof ze pas geplaatst zijn. Vroeger waren er jaren dat deze bloemen al in dezelfde dag het loodje legden bij vriestemperaturen.
Vanaf de overzijde van de Maas stijgen vliegtuigen op en vliegen richting zuiden. Vliegtuigen zullen ook een rol spelen bij de man waarmee ik een gesprek zal voeren op deze prachtige herfstdag in Smeermaas aan de Maas.

Langs de Maas komt mij een man op een scoot-mobiel tegemoet gereden. Als ik de man aanspreek over het goede weer ontstaat er een gesprek over van alles en nog wat.

De man in het elektrisch vervoermiddel is  Bernard Crolla uit Malperthuis een wijk in Maastricht. Hij is na enkele operaties gekluisterd aan dit vervoermiddel en als het weer het toelaat maakt hij dagritten in de omgeving van Lanaken, met zijn uitstekende fietsroutenetwerk.

Twintig km heen en twintig km terug kan hij met zijn mobiel rijden zonder zijn accu  op te laden. Nu is hij onderweg naar ‘de Hochterbampd’. “Ik ben er bijna 80 maar nu pas ga ik mijn eigen omgeving ontdekken’ zegt hij , “het is hier fijn vertoeven”.

Bernard  was tijdens zijn loopbaan machineconstructeur. Op vele fabrieken rond Maastricht heeft hij gewerkt en heel wat van die fabrieken heeft hij zien ten onder gaan, zoals de Ceramique, de Sphinx en de Walram.
Bernard is ook een man waar thuis vaders wil wet was. Pa was een gelovig mens en wilde ons, 6 jongens en drie meisjes, de gevaren van het uitgangsleven besparen. Wij werden geen lid van jeugdbewegingen en het café was voor ons taboe.

Op een gegeven moment komt ook de oorlog ter sprake. “We woonden al van voor de oorlog in de omgeving van de Walram (later Radium en reeds lang gesloten rubberfabriek in Maastricht). Pa, die kleermaker was, had daar een huis gehuurd met een grote wei achter. We hielden daar geiten, kippen en konijnen. In de oorlog mocht er niet geslacht worden en toch gebeurde dat wel bij ons. Er werd dan aan ons verteld dat we een geit slecht hadden aangebonden en dat die weggelopen was. Zo konden wij ons niet verraden als er naar gevraagd werd door de bezetter. Intussen was  slachter Jaak Paulussen thuis geweest om de geit te slachten en hadden wij weer vlees op de plank”.

Een ding zal Bernard nooit vergeten. Tijdens de eindfase van de oorlog moest mijn broer met het ‘gezeumerde graan’ -dat bij ons gedroogd was en ontdaan van het kaf- naar de molen in Amby, om het te laten malen. Renee had op de bagagedrager van zijn fiets de zak met het gedroogde graan vastgebonden. Toen hij reeds vertrokken was riep pa hem terug omdat hij had gezien dat er een gaatje in de zak zat en dat het wel eens kon gebeuren dat als hij in Amby aankwam de helft kwijt zou zijn. De zak werd van de fiets gehaald en hersteld door pa.
Op het moment dat de zak gerepareerd was en pa en Renee deze weer aan het vullen was met het graan, klonken er luide knallen en beefde de aarde.

Op dat moment vlogen Amerikaanse vliegtuigen over Maastricht die hun bommen lieten vallen op de spoorbrug over de Maas. Althans dat was de bedoeling. Maar in plaats van de brug werden de twee maaswijken ‘t roeddörrep  en ’t Kreijedörrep’ getroffen met de nodige slachtoffers tot gevolg.

Als de zak niet stuk was geweest zou onze Renee zich met zekerheid in de nabijheid van de brug hebben bevonden en was hij waarschijnlijk een van de slachtoffers van deze tragedie geweest.

`Dit gebeuren werd heel vaak aangehaald bij ons thuis, dan zei Pa weet je nog die zak met dat gaatje in`...... 

18 augustus 1944

Een ware ramp had zich destijds nu 65 jaar geleden afgespeeld bij een bombardement door 12 Anglo/Amerikaanse vliegtuigen die in twee aanvallen een groot aantal bommen liet vallen om daarmee de terugtocht van de Duitsers te blokkeren. De bommen brachten aan de brug nauwelijks schade aan maar de twee maaswijken  ’t Roeie dörrep en het Kreije dörrep kregen de volle laag.

 Het aantal doden bedroeg uiteindelijk 120 (103 Maastrichtse burgers en 17 Duitse militairen). 65 zwaar gewonden werden in het ziekenhuis opgenomen. 325 percelen waren getroffen, waarvan er 29 totaal vernield en 26 onherstelbaar beschadigd waren. De overige 270 waren min of meer te herstellen. Het "Krejje Dorrep" was geheel verwoest en moest worden afgebroken. 1550 mensen waren dakloos. Het onder het puin vandaan halen van de slachtoffers kostte twee volle dagen, waarna de stoffelijke resten in de Dominicanenkerk werden opgebaard. Het ruimen van het puin nam meer dan een week in beslag.

Nog geen maand later op 14 september werd Maastricht bevrijd.

De herdenking van ´de Groote Oorlog´ en de opening van het carnaval op de elfde van de elfde, gaan in Lanaken bijna naadloos in elkaar over. De grote feesttent voor de opening van het carnaval stond dit jaar op het plein tussen de kerk en het gemeentehuis. Hierdoor was het even aanpassen voor de mensen die de herdenkingsmis en bloemenhulde aan de monumenten van de twee wereldoorlogen bijgewoond hadden.

Pastoor Vanderlee, die de eucharistieviering ter herdenking van de slachtoffers van beide oorlogen voorging, had  lof voor het vernieuwde herdenkingsbestuur, waardoor er voor het eerst weer eens een groot aantal mensen de dienst bijwoonden. Na de bloemenhulde en het eerbetoon aan de monumenten, gingen een aantal deelnemers in groep naar het Cultureel Centrum om er bij een hapje en een drankje bij te praten.

Een ander deel ging, zoals het de gewoonte is, naar de kant van het gemeentehuis om daar in aanwezigheid van alle prinsen en prinsessen van Grootlanaken en hun gevolg, de opening van het carnaval in te schieten met 11 schoten uit de donderbussen.

Na het inschieten van het carnaval werd het jaar ingedronken in de grote bomvolle feesttent, waar er optredens waren van de artiesten die deel genomen hebben aan de “CD aan de Maaskant”.

zie de foto´s bij foto´s Nol in de rechterkolom klikken

Nog voor de samenkomst op 7 november in de Pater Verboislaan aanving, waaraan een dertigtal Vlaamsgezinde Limburgers deelnam, lag er reeds een bloemstuk van de gemeente Lanaken.

Tijdens de toespraak van de voorzitter Jaak Cuppens, voorzitter van de Limburgse afdeling van de Vlaamse Volksbeweging (VVB),  trokken donkere wolken over Rekem. De bloemstukken werden tijdens de regenvlaag neergelegd terwijl de Vlaamse leeuw werd ingezet. Naderhand was er een samenkomst voor de deelnemers, in het OC van Neerharen.

De eerste voorstelling is van start gegaan in Herbricht. Deze en de voorstellingen tot en met 6 november zijn al uitverkocht. Mocht u een voorstelling bij willen wonen wees er dan als de kippen bij, voordat de andere voorstellingen eveneens uitverkocht zullen zijn. Vol is vol en daar gaat ook in Herbricht geen kip meer bij, dat heb ik zelf mogen ondervinden. Toch maar een aantal foto´s genomen voor de rits van de tent dichtgeritst werd.
Heel wat bewoners en vroegere bewoners van het maasgehucht Herbricht  woonden de eerste uitvoering bij.

HERBRICHT / VOULWAMMES, in coproductie met de toneelacademie Maastricht.
Theatermakershuis de Queeste neemt de verdwijnende binnengrenzen onder de loep. De grillige landsgrens tussen Belgisch en Nederlands Limburg spreekt tot de verbeelding. De GRENSPATROUILLE vertrekt vanuit de verhalen van twee kleine grensgehuchten langs de Maas: Herbricht (BE) en Vouwammes (NL).

"Met Allerheiligen, op 01 november, herdenken we de heiligen en de martelaren. De dag  later, met Allerzielen, gedenken we onze overledenen en plaatsen bloemen op hun graven".  Twee regels, deze maand gewijd aan Allerheiligen en Allerzielen in het gemeenteblad Attent.
Geen woord over de ruiming van de vele graven net voor Allerheiligen en Allerzielen.

Alhoewel het reeds geruime tijd bekend was, dat er een groot aantal graven geruimd zou worden in het centrum van Lanaken -waarvan er geen concessie meer genomen werd-, kreeg de ruiming en de wijze waarop dit gebeurde veel aandacht van de kerkhofgangers tijdens het allerheiligenweekend. Omdat de kosten van overplaatsing voor velen te duur was, werd er niet verlengd, of besloten zij om die redenen niet om het graf te laten verplaatsen.

Een deel van de graven werd niet meer onderhouden, maar voor een groot deel werd dit wel nog gedaan. De graven werden ontruimd omdat er een plaatsgebrek was ontstaan.

"Ik heb het er een beetje moeilijk mee, zij een bezoekster van de begraafplaats. "Ik ben niet kunnen komen kijken toen ze aan het opruimen waren". Nu komt zij bloemen leggen bij de gedenksteen aan de voet van het ontruimde veld. waarop de namen vermeld staan van de geruimde graven. Een van de bezoekers zegt, dat er een verkeerd tijdstip voor de ruiming is aangehouden, zo kort voor Allerheiligen, waardoor het grafveld omgeven is met een blauwe afzetting. 

Het stuit de mensen tegen de borst dat de ruiming van de graven, op een voor hen respectloze manier uitgevoerd werd door de ruimers, die de stoffelijke overschotten met de graafmachines verwijderden .

Wel is er een gedenksteen geplaatst met alle namen van de geruimde graven, waar de nabestaanden hun bloemen kunnen plaatsen.

.

“Gij die geroepen hebt licht en het licht werd geboren. En het was goed, het werd avond en morgen, tot vandaag.  Omdat Gij het zijt, groter dan ons hart, die mij hebt gezien, eer ik werd geboren”. Een deel van de tekst uit het lied, gezongen door het zangkoor van Smeermaas met Allerheiligen.

 

Elk jaar op Allerheiligen komen de parochianen, van de St Jozefparochie in Smeermaas, bijeen in een gebedsdienst, om hun overleden familieleden te gedenken.

Na deze bijzondere herdenkingsdienst gaan de kerkgangers naar de begraafplaats waar de graven door Diaken Nol Cardinaels -die ook de dienst in de kerk voorging-  gezegend worden.