
21 Juli is de nationale feestdag, ter herdenking van de eedaflegging van Leopold I als Koning der Belgen op 21 juli 1831 gedaan te Brussel. In Brussel, waar de opstand tegen de Nederlanders begon op 25 augustus 1830, na de opera ‘de stomme van Portici’.
50 Jaar later in 1880 de feesten in Brussel.
Tijdens de feesten, rond het 50 jarig bestaan van de onafhankelijkheid van België, regeerde de Liberale partij, sedert de verkiezingen van 18 juni 1878.
Dit was tevens de laatste Liberale regering in de 19e eeuw, sinds de onafhankelijkheid van België in 1830.
Tijdens deze laatste Liberale regeringsperiode barste de eerste schoolstrijd uit.
In 1884 zou de Katholieke partij de absolute meerderheid halen en bij de opvolgende verkiezingen regeren tot 1818.
Vanaf dan zouden de regeringen bestaan uit coalities. Nooit meer zou een regering bestaan uit een absolute meerderheid met uitzondering van 1925, toen regeerden de katholieken, onder Aloys van de Vyvere, voor een periode van 10 dagen waarna er een regering kwam van Katholieken en Socialisten onder katholiek premierschap van Prosper Poulet.
Het voorzitterschap van de ministerraad werd vanaf het begin van de onafhankelijkheid tot 1918 officieel waargenomen door de koning. Enkel in de beginperiode in 1831 door Surlet de Chokier als regent. Koning Leopold I van 1831 tot 1865, Koning Leopold II van 1865 tot 1909 en tenslotte Koning Albert I van 1909 tot 1918.
In het huldeboek van 1880, voor het 50 jarig bestaan van de onafhankelijkheid, vonden we nog een prent van de Liberale ministers in volle schoolstrijd, al deze ministers waren vrijmetselaar.
Eerste voorzitter van Katholieke partij
In 1869 richtte Charles Frédèderik Auguste Woeste het verbond van Katholieke Kringen op als reactie op het toenemende antiklerikalisme van de Liberalen tegenover de Katholieken.
In 1884 koos het volk voor de Katholieken tot het einde van WOI om vanaf toen steeds te regeren in coalitie tussen twee of meerdere partijen.
Charles Frédèric Graaf Woeste geboren Brussel 26-2-1837 en aldaar overleden 5-4-1922 zoon van Eduard Woeste Duits onderdaan uit het Rijnland die bij KB van 15-1-1841 de grote Naturalisatie verkreeg. Charles studeerde rechten te Brussel en was beroepsmatig advocaat aan de balie van Brussel. Hij bekeerde zich tot het katholicisme en richtte het verbond van de Katholieke kringen op.
De merode Pietersheim in 1830.
Drie mannen, uit het geslacht Heren van Merode-Pietersheim, speelden een belangrijke rol in 1830 dit waren de broers van Merode Pietersheim, Felix en Frederik en Werner. Felix was lid van het voorlopig bewind terwijl zijn broer meevocht aan de zijde der opstandelingen. Frederik werd gewond tijdens de aanval op Berchem en overleed aan zijn verwondingen. Felix was lid van het gezelschap dat naar Engeland trok om de troon aan te bieden aan de latere koning van België en bleef lid van het Nationaal Congres. Een andere broer, Werner werd eveneens verkozen voor het nationaal congres.
Tijdens 100 jarige bestaan onafhankelijkheid Prinsentitel voor de Merode´s
Tijdens het 100 jarig feest van de onafhankelijkheid werd door Koning AlbertI, alle leden van de familie de titel prins of prinses verleend voor verdiensten aan het vaderland die nu nog gevoerd wordt door alle leden.

Laatste Liberale Ministers in 19e eeuw

Eerbetoon aan de gevallen helden op het Martelarenplein


Alexander Gendebien, Jolly(staand), Charles Rogier, De Potter, Sylvain Van den Weijer(staand), Baron de Copyn, Graaf Felix de Merode, Vander Linden (staand), en Baron Vander Linden D´Hoogvorst(staand)

Koningin Louis Marie Prinses van Orleans dochter van de Franse koning, echtgenoot van Leopold I

opstand 1830


Frederik werd gewond bij de aanval op de troepen van Koning WillemI en overleed aan zijn verwonding. Een amputatie van zijn been mocht niet baten.
