Berichten van 1 april 2009 tot 30 april 2009

Pasen 2009.
Het is lente en de temperaturen gaan over de 20 graden en dat in het begin van april, dat belooft.

Op paasmaandag ging ik, met een geleende fiets, een Gazelle met vering en zeven versnellingen (waarvan ik er maar vier gebruik),  voor een tochtje vanaf Smeermaas naar Oud Rekem en terug.

Op de Hochterbampt ga ik een kijkje nemen bij de werken aan de grote vijver. Een vijver die achtergebleven is na de kiezelwinning van Van Roosmalen (1950-1966). Een groot deel van de Hochterbampd werd in 1975 aan Nederland verkocht en inmiddels weer gratis overgedragen aan de dienst der Scheepvaart i.v.m. het grensmaasproject in 2008.

Een deel bomen zijn er geveld en de vijver krijgt een ander uitzicht. De Hoge dijk langs de Maas zal verlaagd worden en een voortdurende waterdoorlatende  inlaat in de dijk aangebracht zal de Maas en vijver verbinden.

Verleden jaar zat hier nog een grote kolonie Reigers en Aalscholvers, nu zijn er nog wel, maar het aantal is sterk verminderd, door de werken verdreven zijn de schichtige vogels elders een broedplaats gaan zoeken.

Aan het eind van de vijver, zie ik  nog net een blauwe reiger vliegen tussen de dode bomen.

Iets verder zie ik op de kant van de kleine vijver een Zwaan broeden. Het mooie weer zet meerdere vogelsoorten aan tot paring en nestbouw. Als ik bij het uitkijkplatform kom langs de Geulerweg zie ik een grote groep oeverzwaluwen die een broedplaats hebben gevonden aan de steile helling op de Belgische zijde, Verleden jaar zaten er op de Nederlandse zijde, maar door de aanleg van een steilere oever aan de zijde van Neerharen verkiezen ze dit jaar ook deze oever.

In de richting van Herbricht zijn de opgespoten akkers geploegd en zijn kieviten op zoek naar een nestplaats terwijl een fazantenhaan een vrouwtje aan het versieren is. 
Voorheen werd er op deze akkers grind gewonnen en  na de ontginning opgespoten met grond van de verbreding van het Albertkanaal.

In Herbricht in café ´Maasvallei´ is het een komen en gaan van fietstoeristen, het terras en binnen is vol bezet. Het geestelijk vocht vloeit rijkelijk uit tap en fles. 

Er staan niet meer veel huizen in Herbricht, een deel is opgekocht door de provincie en afgebroken. Ooit zal er geen enkele woning meer staan en zal dit idyllische gehuchtje overgaan in natuurgebied.

Als ik vertrek in het café, kom ik bij de laatste boerderij, waar ik Arnold en Helene Maesen Aelbers tegen kom. Helene is op deze plek geboren en Arnold, die afkomstig is van Uikhoven, heeft haar hier om haar hand gevraagd. Arnold verteld over het smokkelen van allerhande over de Maas met bootjes. Helene  verteld over het harde labeur op de boerderij.

Verdergaand in de richting van Oud Rekem kom ik langs het kapelletje, toegewijd aan het ‘Heilig Hart’, dat onderhouden wordt door Louis Bollen, de kapper van Rekem en zijn echtgenote Mia Meyers. Louis is de snelste kapper die ik ken, je zit nog niet goed en wel in de kappersstoel, of je bent er ook weer uit, geknipt en afgeborsteld. Het kapelletje is prachtig gerestaureerd en gered van de afbraak, door het parochiecomité. Het kapelletje werd gebouwd door de familie Dubois-Groenen op hun eigendom, als dank voor het heelhuids terugkomen van hun zoon Jozef, na de eerste wereldoorlog.

Als ik in oud Rekem aankom is het al na zevenen, op de terrasjes zit nog een aantal mensen na te genieten van een fijne paasmaandag.

Pasen 2009 is de warmste in 25 jaren geweest.

`Alhoewel wij samen op de Carideng gewerkt hebben, trof ik Olga op een oudejaarsavond in gellik. Het was in de ´kantine´, zoals ze destijds de zaak noemde van Jos Gerets die was gelegen nog net voor de Bergstraat in Gellik`, zegt Leon tijdens een bezoek aan zijn huis.
Vanaf die dag in Gellik, zijn Olga en Leon onafscheidelijk en vierden zij op 4 april hun 50 jarig huwelijksjubileum. Leon is afkomstig van Uikhoven en Olga is een geboren Lanakense. Bij toeval vielen de dag van het huwelijk en de 50 jarige viering op een zaterdag.

Van uit het ouderlijk huis van Olga in de Wijngaardstraat 33, ging het  in 1959 te voet naar Gemeentehuis en Kerk. Dat was toen heel gewoon. Nu vijftig jaar later ging de rit vanuit hetzelfde huis met de lijnbus, die speciaal voor deze gelegenheid vol hing met ballonnen en foto´s van de jubilarissen. De eucharistieviering in de St. Ursula kerk, waar Pastoor Vanderlee voorging, werd bijgewoond door familie en vrienden. Na de mis ging het te voet naar het gemeentehuis, dat zijn maar enkele passen.

Beiden zijn geboren in 1934, waren 25 toen zij huwden en hebben nu de leeftijd van 75 jaar en dan ook nog in goede gezondheid, wat moet een mens nog meer. 2 kinderen werden er geboren jongen en meisje. Die op hun beurt  elk twee nakomelingen op de wereld zetten, 2 jongens en 2 meisjes.

Leon heeft in de montage gewerkt en deed dat bij verschillende werknemers, totdat hij via een Waalse baas ging werken aan de nieuwe fabriek in Lanaken ‘de KNP’ (nu SAPPI ).

Van het moment dat de KNP ging draaien is Leon in dienst getreden van deze nieuwe fabriek en werkte er tot aan zijn prepensioen.

Olga werkte op de Carideng tot het moment dat haar moeder door een ongeval overleed. Zij bleef vanaf dan thuis om het huishouden te doen. Dat was drie maanden voor hun huwelijk. Later heeft ze ook nog gewerkt bij de Paters Jezuïeten in Maastricht, maar haar grootste taak was het huishouden.

Beiden zijn lid van de OKRA. Leon heeft nog heel wat tijd te kort voor al zijn bezigheden. Wandelen, fietsen en al 33 jaar jurylid bij VAL (Vlaamse Atletiek Liga) waar hij tijdopneming doet. Ook is hij nog baancommissaris tijdens de avondfietstochten en ook nog eens secretaris van de wandelclub SAPPI.  

Olga moest een traantje wegpinken toen zij buiten aan de kerk stond, “zouwste neet es d’n kleinkeender zoe sjoen gesproke höbbe en ze allemaol blömme gegeive höbbe in de kerk”.

Na de ontvangst in het gemeentehuis, ging het met dezelfde bus richting feestzaal.

En zo te zien zit het 60 jarige jubileum er dik in.

Fortuna56 Smeermaas - Uikhoven was aangekondigd als een topmatch. Smeermaas zou bij winst de periodekampioen kunnen worden en heeft dan zelfs zicht op het kampioensschap in vierde B. De match trok heel wat toeschouwers, tot volle tevredenheid van bestuur en spelers, een twaalfde man doet soms wonderen.

De eerste helft werd afgesloten zonder doelpunten. Het was voor de talrijk opgekomen supporters van de thuisploeg, wachten tot in de 23^e minuut van de tweede helft voor het eerste doelpunt, dat gescoord werd door Bjorn Bastiaens. Drie minuten voor het officiële einde van de match scoorde Johnny Nijssen het tweede doelpunt voor Smeermaas en was het zeker dat de periodetitel binnen was.

Smeermaas-Uikhoven eindigde 2-0.

Dat deze wedstrijd voor beide ploegen belangrijk was en op het scherp van de snee gespeeld werd, blijkt wel uit het aantal gele en rode kaarten die de arbiter getrokken heeft. 7 gele kaarten., waardoor 2 in de 62^e minuut omgezet werden naar rood, wegens 2 gele kaarten. Rood voor Barmaki (Uikhoven) en Mommers  (Smeermaas). Dit betekent voor Smeermaas dat Mommers er a..s. donderdag niet bij zal zijn, tijdens de thuiswedstrijd, tegen de nieuwe koploper Nieuwe Kempen.

Na het eindsignaal vielen supporters en spelers elkaar in de armen en werd er een klein feestje gebouwd.

Nu gevierd met een biertje volgende keer champagne?

Een nieuwe topper in de maak want, Nieuwe Kempen staat op de 1e en Smeermaas op 2^e plaats met 3 punten verschil.

Stand is nu. Nieuwe kempen 63, Smeermaas 60, Uikhoven 60 en Waterloos 58.

Was de titelstrijd ooit zo spannend???.

Alle supporters op post a.s. donderdag om 18.30 uur want de strijd voor het kampioensschap en de herintrede in derde is niet ondenkbaar.