Berichten van 1 januari 2009 tot 31 januari 2009

De St. Anthoniusverering van 18 januari 2009, staat in schril contrast met deze van het  ontstaan  in de eindjaren van de 19^e - en de 20^e eeuw. Er stond een zuidwestenwind te blazen tijdens de bijeenkomst aan het kapelletje maar het bleef droog. Enkele uren later zou dat anders zijn en ging het regenen. Een paar dagen eerder lag er nog een dik pak sneeuw en was het extreem koud. Door het teruglopend aantal priesters en er daardoor ook geen misvieringen  meer  op zondag in Smeermaas zijn, was deze keer geen processie maar kwamen de gelovigen bijeen aan het kapelletje.

In het jaar 1894 was de allereerste processie, die vertrok van uit de parochiekerk in de huidige Brugstraat (toen Kerkstraat) naar het pas gebouwde kapelletje op de Maasdijk.

Sedert 1892 was de, tot dan toe succursale kapel, verheven tot parochiekerk Smeermaas. Dit streven naar zelfstandige parochie,  had heel wat hoofdbrekens en doorzettingsvermogen van de vroede vaderen in dit kleine gehucht gekost.

Bij een parochie hoort ook een vereringkapel, was destijds de gedachte.  De familie Berghmans Lousberg,  die vee- en landbouw bedreef en tevens brikken bakte woonde in Bosscherveld en deze familie zou een duit in het zakje doen om deze wens te verwezenlijken.

Deze familie, die buiten de poorten van Maastricht woonde, in het deel dat vanaf 1839  ging behoren tot de nieuw gevormde gemeente Oud Vroenhoven, wiens eigen parochiekerk helemaal in Wolder lag, vond zich toch meer verbonden met de kerk op zichtafstand van hun woning. Een van hun dochters was gehuwd met een lid van de familie Fissette uit Smeermaas. De families, Berghmans en Fissette, behoorden tot de weldoeners van de kersverse parochie.

Voor de kapel had de familie Berghmans-Lousberg een schenking van bakstenen en de grond ter plaatse gedaan.

De eerste processie in 1894, was in de week van de 17^e januari, die toen op een woensdag viel waardoor de processie en verering  op de zondag daaropvolgend doorging. Alle Christelijke verenigingen van de parochie deden mee aan de processie en het parochiaal zangkoor begeleidde de processie met zang, want een fanfare werd pas in 1908 opgericht. Van heinde en verre werd deze processie bijgewoond door  boeren en burgers. Geleerde priesters en paters kwamen voor het gelegenheidssermoen en om een toespraak te houden aan het kapelletje op het hoogste punt van Smeermaas in de onmiddellijke omgeving van de parochiale begraafplaats.  ’s Avonds was er dan een toneelopvoering in de Gildenzaal die gelegen was tegenover de kerk. Kortom de hele dag stond in het teken van St Anthonius Abt.

De nog jonge parochie  Smeermaas kreeg nu elk jaar rond de 17^e januari een groot aantal boeren en burgers uit heel de omgeving over de vloer. Ook van over de Maas kwamen er pelgrims die ter hoogte van Borgharen en Itteren per veer de Maas overstaken.

Soms echter was de Maas zo hoog, dat deze mensen, indien zij toch wilden deelnemen, de enige brug in de omgeving namen en dat was in Maastricht.

Vanzelfsprekend namen de herbergen welwillend deel aan deze processie, want 17 april is putje winter en dan doet een (warme) drank wonderen. Smeermaas telde toen heel wat herbergen en samen met de terugloop van de verering van de heilige langs de Maas zijn de herbergen ook geslonken van meer dan dertig naar twee. Zou het een met het ander te maken hebben?

Deken Luc Herbots had de Bisschoppelijke opdracht verkregen om, de Priesters en Diakenen van alle acht parochies  van Grootlanaken in Solidum te benoemen.
Pastoor Gust Vanherck en diaken Nol Cardinaels zijn voortaan verantwoordelijk voor Neerharen, Rekem en Smeermaas.
Pastoor Zbigniew Opyd en diaken Julien Beckers krijgen Veldwezelt, Kesselt en Gellik en Pastoor  Jos Vanderlee en diaken Albert Paulussen zijn pastoraal verantwoordelijk voor de parochies Sint-Ursula en Sint-Servaas in Lanaken-Centrum.
Voor deze speciale eucharistieviering zat de St Ursulakerk  goed vol met gelovigen uit de verschillende parochies. Pastoor Jos Vanderlee had een oproep gedaan aan alle koren, om een gelegenheidskoor samen te stellen onder leiding van dirigente Marie Rose van Gerven, De HH. waren dan ook aangenaam verast omdat een 75tal zangers en zangeressen de Benoemingsmis opluisterden, waaraan schrijver  graag heeft meegedaan en het was een hele belevenis. De idee werd tijdens de receptie gelanceerd om een aantal repetities te wijden aan één grote uitvoering bv. rond kerstmis (krijgt waarschijnljk een vervolg).

Het intrede lied was  zeker van toepassing "De vreugde voert ons naar dit huis".

Na het openingswoord, van Deken Herbots, werd door  Gerard Vandeweijer, pastoor  van de federatie Maasmechelen de benoemingsbrief voorgelezen. Hierna beloofden de Priesters en de Diakenen de taak met toewijding en geloof ter harte te nemen. De Voorzitters, van de verschillende parochies, deden ook aan Deken Herbots de beloften, om de priesters en diakenen terzijde te staan.
Na de beloftes en de eerste lezing klonk het lied "Uw woord Heer, heeft een wond're kracht".

dan volgde het binnenbrengen van: Het doopwater,  het heilig Chrisma, de Paarse stola, een ziekenkaars en ziekenolie, Brood en wijn, door parochianen en acolieten en kon de offerande beginnen.

Tijdens de offerande klonk het lied, "Uw Koninkrijk komt" uit alle kelen. en na de communie "Mens voor de mensen zijn , herder als God, Trooster voor groot en klein, zo lief als God".

Daarna volgde de duiding en werd door de Priesters, Diakenen en de hele gemeenschap het Engagement tot Dienstbaarheid uitgesproken en werd na de zending en zegen door de Deken het slotlied ingezet “ Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat!” waarna achter in de kerk de receptie kon beginnen.