Archief

Je kunt er niet omheen kijken als je in Smeermaas rondloopt of fietst.

Aan de overzijde in Borgharen is men reeds een tijdje bezig met het afgraven van de dijk, die al millennia lang de Maas begrenst. Langs de oevers van de Maas verrezen onze Maasdorpen aan beide zijden. Veel van die dorpen hadden sinds hun prille begin te maken met de grillen van de Maas en werden vele malen overspoeld. Nu in het jaar 2011 zou daar een einde (hetzij minder last) aan moeten komen.
Tonnen aarde en kiezel vermengd met zand worden door grote vrachtwagens van het type Caterpillar afgevoerd..

Grote happen worden nu elke dag door meerdere graafmachines afgehaald. Om minder geluidslast van deze dagelijkse vraatzucht van de machines te hebben, heeft men rond Borgharen een geluidswal opgeworpen (er werd afgeweken van het plaatsen van zeecontainers als geluidswal).
Aan de Maaszijde was het vanzelfsprekend niet mogelijk om een geluidswal aan te leggen want dat deel wordt afgegraven. Een brede leemachtige stroom gaat richting noorden en bestrijkt de helft van de Maas aan de rechteroever.

Maar hoewel er beloofd is dat er geen of weinig stofoverlast zal worden gecreeerd, blijkt de werkelijkheid toch wel een beetje anders.

Grote stofwolken vertrekken vanaf de werken, richting Smeermaas, zoals te zien is op bijgaande foto’s.
Gezien er door de Maas door de eeuwen heen sediment afgezet werd op de oevers is het niet ondenkbaar dat er zich schadelijke stoffen bevinden in de teelaarde die nu verwijderd wordt.

Nat houden was de boodschap en indien er toch stof overlast zou zijn dan kon men dat melden bij de uitbaters van de afgraving.

De noordoosten wind staat momenteel in het nadeel voor onze zijde en de droogte draagt daar ook nog eens een steentje (stofje) aan bij.  Maar zo kort bij het water moet het toch geen probleem zijn om de oever te besproeien. er wordt gereden met sproeiwagens maar jammer genoeg te weinig.

De eucharistieviering op 30 april met altaarwijding werd druk bezocht door parochianen en leden van de kerkfabrieken van de federatie. Oud leden van het kerkfabriek van de St Ursula en gemeenteraadsleden, Burgemeester Willen, Vlaams Volksvertegenwoordigers, Vera Jans en Marino Keulen, waren eveneens present.
Vanaf maart 2010 tot net voor Pasen 2011 werd de kerk van binnen gerestaureerd en geschilderd. 

Muurschilderingen van Guffens werden reeds eerder gerestaureerd . Elisabeth Geukens heeft nog een hoofd van deze groep evangelisten en Kerkvaders aangepast. In de weekkapel werden restauraties gedaan aan de beeltenis van de heilige Maagd Maria tenhemelopneming en de medaillons van de 7 sacramenten, die weer tevoorschijn kwamen na verwijdering van de afkasting.

Iedereen was het ermee eens dat de Bisschop deze kerk, met zijn vele meesterwerken van schilders en glaswerkers, de kathedraal van de Maaskant noemde. Mgr. dankte de vele mensen die bij hebben gedragen bij de restauratie van de kerk en in het bijzonder aan hen die hun bijdragen deden voor het nieuwe altaar.

De mis werd opgeluisterd door het parochiaal koor onder leiding van Anita Dreessen.
Naast Mgr Hoogmartens celebreerden de pastoors van de federatie en de Diaken van Lanaken.
Na de Eucharistieviering was er een academische zitting en als afsluiting een receptie, aangeboden door het gemeentebestuur.

Foto’s van deze speciale Eucharistieviering klik hier

Het Thaise Nieuwjaar werd voor de tweede maal gevierd in het OC van Smeermaas op 23 april. 13-14-15 was het officiële feest en overgang van het jaar 2543 naar 2554.
Het was een groot familiefeest met optredens en mis verkiezing. Toch is het aan te nemen dat er geen twee zussen aanwezig waren in de zaal. De dames vormen een hechte band, zover van hun roots.

Voor de tweede maal ging het feest door in Smeermaas waar mensen vanuit Nederland. Duitsland en België aanwezig waren. Volgend jaar zal het eveneens doorgaan in Smeermaas maar dan op nieuwjaarsdag zelf.

Een groot deel van de inkomsten gaat naar goede werken in het Th(a)uisland. afgelopen jaar was de keuze gevallen op Korat meer bepaald in Chaiyaphum dat te lijden had gehad van grote overstromingen.

Een groot aantal foto's kunt u bekijken op fotosite.

Klik daarvoor op de foto bovenaan in de rechterkolom.

Wat vliegt daar nu weer?

Langs de Maas bij Smeermaas dansen rare zwarte insecten rond boven het gras. Pikzwart en met de poten omlaag vliegen ze rond en het worden er steeds meer. Het betreft hier een insect waaraan meerdere namen gegeven worden, zoals: Maartse vlieg, vertaald vanuit het Engels waar ze St. Marc’s fly genoemd worden, op 25 april is het namelijk de feestdag van de Heilige Marcus en rond die periode vliegen deze muggen uit. Maar ook wel rouwvlieg, Zwarte vlieg of bibio marci, het beestje kan maar een naam hebben.
Men noemt ze vlieg maar het is een mug. Steken doen ze niet dus geen angst daarvoor. Ze blijven gewoon zitten als je er kort bij komt, dus kon ik gemakkelijk deze plaatjes schieten. De vrouwtjes zijn groter en hebben zwarte vleugels. Die van de mannetjes zijn doorschijnend. Er is nog een verschil, de mannetjes hebben grote facetogen maar de vrouwtjes hebben veel kleinere ogen waardoor hun kop ook kleiner is .

Ze ontpoppen zich op dit moment en zullen hun korte leven boven de aarde volledig in het teken stellen van de voortplanting. Hun paring duurt wel een poosje en ze laten zich daarbij niet storen ze hebben dus ' geen scrupules'  en ook geen angst.

De vrouwtjes leggen een 100tal eitjes in de grond, waar de larven hoofdzakelijk leven van dode plantenresten en dus zorgen voor compostering in de bodem. De larven overwinteren in de bodem. De levensduur van de uitvliegende muggen is beperkt en na enkele weken zijn ze van de wereld af.

Het is lente en dat is duidelijk merkbaar. Op de Maas in Smeermaas zijn er heel wat minder watervogels te zien. Ze zijn er wel maar zijn aan hun broedperiode begonnen elders in het Maasland. In Gellik aan de waterkant, op dezelfde plaats als verleden jaar, is een koppel Nijlganzen er in geslaagd drie jongen op de wereld te zetten. Ze zwemmen op de golven van de passerende schepen. De Nijlgans is een exoot en is bij ons aanwezig door uitzetting, of vlucht bij kwekers. Het is een agressieve gans, want als een andere watervogel zich waagt in zijn territorium vliegt hij er op af om hem te verjagen, ze zijn dan ook de enige aanwezigen zo ver het ganzenoog reikt.

Nog een exoot, die eigenlijk niet op onze wateren thuishoort, is de Mandarijneend. Een prachtige verschijning in het watervogelland. Ik kon er een aantal digitaal vastleggen op de verbindingsvaart Briegden Neerharen. Een van de deze woerden was aan een zijde geknipt zodat hij niet kan vliegen, dus duidelijk uitgezet. Twee van hen vlogen na eer tijdje richting bos Pietersheim. Een dag eerder zat er een koppeltje waarvan het wijfje ook gekortwiekt was, eveneens op dezelfde vaart.


Langs het ALbertkanaal bij een trap waar ze gemakkelijk naar boven kunnen



Op de woelige baren

Dit wijfje is gekortwiekt



vreemde eenden in de bijt het voorste mannetje is gekortwiekt en kan eveneens niet vliegen

De gekortwiekte blijft achter als de twee anderen wegvliegen richting Pietersheimbos

Het zat bijna in de Chacoche voor de dames van DVL. Op eigen terrein ontvingen ze de ploeg uit opglabeek. Met een stand van 1- 1 gingen ze de rust in. 

Pas op het veld in de tweede helft was het de thuisploeg die weer scoorde in de eerste minuut en met een 2-1 stand werd gespeeld tot de laatste minuut inging. In die laatste minuut scoorden de bezoekers en kwam de stand op 2-2. De punten verdeeld maar een verliesgevoel heerste bij de dames van lanaken. Met winst zouden ze over Opglabeek gewipt zijn

Doelpunten waren van Caroline Jadoul 1-0 en Ilse Moors 1-1 in de eerste helft.

In de tweede helft scoorden Sauwen 2-1 en in de laatste minuut Sandera Schouteden 2-2.

Sarah Smets van de bezoekende ploeg raakte geblesseerd aan de knie en diende vervangen te worden. Dubbele pech voor haar, want dit was haar laatste wedstrijd omdat zij maandag zou beginnen als zelfstandig kinisiste.

Het Belgisch kampioenschap voor Garde- en Showdans, vond plaats in het Cultureel Centrum van Lanaken, op 9 april 2011.

Waarom in Lanaken was onze vraag aan het organiserend comité ‘De Vogelzangers van Zonhoven’?

Het antwoord was eenvoudig, Lanaken bezit met het CCL een accommodatie die zich bij uitstek leent voor dit soort van kampioenschappen. Ze richten dan ook een bijzondere dank aan het personeel van het CCL om gebruik te mogen maken van een accommodatie die een Belgisch kampioenschap voor  showdansers waardig is

 

De wedstrijd ging door onder auspiciën van de Belgische Dansport Organisatie die aangesloten is bij European Federation for Dance sport Organisations. Heel wat vrijwilligers zijn dag in dag uit in de weer om deze jonge mensen te begeleiden. Hen bij  optredens en wedstrijden ter zijde staan verdient dan ook een grote pluim voor hun inzet.

 

Uitvoeringen in Lanaken werden gedaan door Solisten, duo's, dansparen, garde- en showensembles verdeeld over alle categorieën en leeftijden en met aangepaste moeilijkheidsgraad.

Dansers, ouders en sympathisanten uit meerder Belgische gemeenten vulden de Jan Rosierzaal om te genieten van hun favorieten.

Verenigingen die deelnamen waren:

TSC Dance Feet-Kelmis, Golden Passion Dancers-Lommel, De Silverstar –Wellen Borgloon, De Broeveskender-Bilzen, Kv De Waggelerre-Voeren, De Limaro’s Kaulille, DG de Nica’s-Peer, De Vogelzangers Zonhoven, DSG Dynamic-Bree, DO RE MI-Lommel, De vergeet me nietjes-Lommel, Dance Flection Team Company Torhout.

Inzet van het Belgisch Kampioenschap was een opstap en een selectie voor het Europees Kampioenschap  eerstkomende op 6-7-en 8 mei in Ludwigshafen(D).

Het voert te ver om al de Belgische kampioenen op te lijsten, daarom een impressie van de wedstrijd.

Voor alle foto's van deze wedstrijd klikken op foto's Nol in rechter kolom bovenaan.

Uitslaande brand in flat op gemeenteplein in Lanaken, die vierentwintig appartementen telt over 6 verdiepingen,  zorgde voor een hallucinante vlucht van de bewoners omdat door  de hevige rookontwikkeling in de enige vluchtweg, deze niet gebruikt kon worden om buiten te geraken.
Rond 11.30 uur werden de hulpdiensten gewaarschuwd. Brandweer Maastricht was als eerste ter plaatse met Ladderwagens en begon met de bluswerken  en evacuatie. Even later arriveerden  de korpsen van Maasmechelen en Bilzen.
Sommige bewoners hebben toch de lift genomen omdat de stroom niet uitgevallen was, volgens een van de bewoners. Anderen werden door de brandweer via de brandladder geëvacueerd. Een man werd van het dak gehaald. 

 
Bij een Angolees echtpaar met vier kinderen, die wonen op de eerste verdieping, brak er brand uit door een tot nu toe onbekende oorzaak. Toen de brandweer toekwam sloeg het vuur  al uit het raam. De bovenliggende appartementen -direct boven de brandhaard-  kregen eveneens grote schade door de brand. Brandweerkorpsen van Maastricht, Maasmechelen en Bilzen kwamen ter plaatse

Heel wat van de bewoners konden via de brandladder van de brandweer uit hun hachelijke situatie gered worden. een twintigtal van hen werd per ambulance vervoerd naar ziekenhuizen voor onderzoek op rookvergiftiging. Het merendeel van de eigenaar-bewoners zijn senioren.

.

De 68 jarige Jos van Dormael, die op de vijfde verdieping woont sedert de flat gebouwd werd nu 42 jaar geleden, hoorde de rookmelders afgaan en ging meteen met een brandblusser naar beneden. Hij moest echter door de rookontwikkeling in de trappenhal op zijn schreden terugkeren. In de trappenhal komt de lift en alle deuren per etage uit, er is geen aparte vluchtweg . Hij ging helemaal naar boven en zette een luik van de machinekamer voor de lift open. Zo kon volgens hem de rook ontsnappen uit de trappenhal. Jos kon nu echter niet meer naar beneden omdat de rook ook de bovenste etage bereikt had. Zijn vrouw, die eveneens thuis was, kon hij zodoende niet meer bereiken. Hij is toen op het dak gaan staan, waar hij door de brandweer bevrijd werd.

Ondertussen was ook zijn echtgenote door de brandweer bevrijd en afgevoerd naar het ziekenhuis voor controle op rookvergiftiging.

Burgemeester Willen verklaarde voor TVL. Dat als dit ’s nachts zou gebeuren het uit zou kunnen draaien op een drama.

Later op de avond werd de flat voor een groot deel weer vrijgegeven door de brandweer

Twee mannen zijn nog aan het werk aan Bunker BN 11 te Neerharen. Hhet is al over acht uur  ’s avonds. Guillaume Terwingen en Mathieu Molenbroeck zijn aan de kanaalzijde van de bunker het materiaal aan het opruimen dat gediend heeft, om enkele dichtgemetselde en met beton gevulde schietgaten weer te openen. “ Zo komen weer de oorspronkelijke openingen, van de schijnwerper, de mitrailleur en het kanon, te voorschijn” zegt Guillaume niet zonder enige trots.
De schietgaten zijn enkel aan de kanaalzijde geconstrueerd. Hierdoor konden aavallen van achteren niet meteen afgeslagen worden en konden de aangevallen bunkers met zweefvliegtuigen, vanaf Veldwezelt tot aan het fort van Ebenemael, destijds gemakkelijk in Duitse handen komen.
Bunker BN 11, langs de de Zuidwillemsvaart, heeft dan wel geen belangrijke rol gespeeld in de landsverdediging, op de 10^e mei 1940, omdat de Duitsers hun aanval richtten op het fort van Ebenemael en de bruggen tot Veldwezelt, ze is  toch een overblijfsel uit die gruwelijke periode van de 2e wereldoorlog.

De 78 jarige en  geboren Neerharenaar  Guillaume (Giel) is de initiatiefnemer van een werkgroep rond de eerherstelling van dit oorlogsmonument, dat gebouwd werd in het jaar 1934 samen met de oeverbunkers in de nabijheid van sluizen en  bruggen over de Zuidwillemsvaart en Albertkanaal. Op de bunker is een bespiedingsklok geplaatst die in nood voorzien kon worden van een lichte mitrailleur, origineel een Cloche FM op (FM=Fusil Mitrailleur). "Het is een geheel nieuwe, gemaakt op het juiste formaat, ", zegt Guillaume. De orginelen werden door de Duitsers weggebrand om het staal te kunnen smelten voor oorlogstuig. De openingen waren voorzien van kogelvrij glas.

In de nabijheid van deze bunker BN 11 sneuvelden op 16 september 1944, bij het oversteken van infanteristen te voet van de gehavende brug over de Zuidwillemsvaart, 4 jonge Amerikanen. Zij hadden de taak zich te voegen bij een eenheid van Luitenant-Kolonel William M. Stokes, die op 16 september om 17.00 uur met een Task Force vanaf Smeermaas de houten brug over de Zuidwillemsvaart overgestoken was met enkele tanks en infanteristen, om de smalle corridor tussen Maas en kanaal te zuiveren van Duitsers.

Tijdens de oversteek werden zij bestookt door Duitse Artillerie, die aan de overzijde van de Maas op de hoge oevers al hun bewegingen gade konden slaan. Het artillerievuur duurde 20 minuten lang.

Het  totaal aantal slachtoffers, hetzij gewond of gedood, bij deze operatie ‘Task Force Stokes’: 918 Duitsers (aantal gesneuvelden niet bekend) en 93 Amerikanen waarvan 11 gesneuveld.

De11 gesneuvelden, ver van huis en familie, voor onze vrijheid waren.

Pvt. Ame Anderson, Pfc. Ingebrigt A. Apold, Pvt. Clifton B. Brickson, Pfc. Karl J. Heimark, Pvt. Geaorge Ligeros, Eerste Luitenant. Hans A. Movik, Pfc. Robert A. Phillips,  Sgt. Osmund C. Skaming, Pvt Paul P. P. Thomle, Pvt. Thelmer A. Thompson, Pvc. Anton O. Wilberg,