Archief

De scholen gaan weer open, over een paar uurtjes is het zover. De kinderen keren weer terug na een welverdiende –lange- zomervakantie.

Voor de Basisschool in Smeermaas zal dat bijzonder zijn, want het Parkeerterrein onderging een grote verandering. Nadat de Oude zaal van Pestoer Meertens (zaliger) afgebroken werd en er een prachtige nieuwe gebouwd werd, was het terrein onverhard gebleven.

Een groot deel van de nieuwe parking is gereed en op dit moment worden de nog niet verharde parkeerplaatsen toegankelijk gemaakt, zodat er zonder problemen geparkeerd kan worden.

Volgens de Klinkerlegger zouden de grootste problemen opgelost zijn en zullen de parkeerplaatsen voor het ontmoetingscentrum en de Basisschool a.s. maandag dicht liggen.

Nu nog even geduld, het komt er aan.

Als alles klaar is zullen, Fortuna 56, Ontmoetingscentrum en Basisschool,  ongetwijfeld over het mooiste  plein van Groot Lanaken kunnen beschikken.

´Lanaken zingt´, bracht voor de vierde maal Lanakenaren uit alle deelgemeentes bijeen, vrolijk Évergreens´zingend voor de kerk. o.a. Living doll van Clif Richard, Return to Sender van Elvis, The Best van Tina Turner en zelfs Mama van ´Heintje´ De sterren van de avond zongen uit volle borst mee met het begeleidende gelegenheidskoor.
In aantal was deze uitgave, waarschijnlijk door de regendreiging, iets minder als verleden jaar, maar dat mocht de pret niet drukken. De aanwezigen hadden gelijk, de thuisblijvers ongelijk.

Foto´s komen op Foto´s Nol hieronder een impressie van vrolijk Grootlanaken.

Vandaag 29 augustus is het precies 75 jaar geleden dat Koningin Astrid overleed in Küssnacht.
Koning Albert II bezocht de plaats, waar zijn moeder door een noodlottig ongeval overleed.
Küssnacht schonk Leopold III de grond van de plaats van het ongeluk, waarop Leopold een kapel liet bouwen ter herinnering aan haar.
zie foto.

Astrid Sofia Lovisa Thyra (Stockholm, 17 november 1905 – Küssnacht am Rigi, 29 augustus 1935), prinses van België, hertogin van Brabant, prinses van Zweden, was de dochter van prins Karel van Zweden en prinses Ingeborg van Denemarken. Haar zus Märtha van Zweden, was kroonprinses van Noorwegen; koningin Astrid was dus een tante van de huidige koning Harald V van Noorwegen. Haar oom was Christiaan X van Denemarken, en haar grootvader was koning Oscar II van Zweden. Bij haar aankomst in Antwerpen, vergat de prinses alle ceremonieel en vloog haar verloofde om de hals; dit spontane gebaar was het begin van de enorme sympathie die de vorstin bij de bevolking verwierf.

Door haar huwelijk in 1926 met de toenmalige Belgische kroonprins Leopold werd zij na de dood van koning Albert I in 1934 koningin der Belgen. De blijde intreden (de planmatig afgelegde bezoeken aan de negen provinciehoofdsteden) werden druk bijgewoond. Van het volk kreeg ze door nationale intekening het diadeem der negen provinciën.

bron: wikipedia

Wie kent hem niet, de ´iedereenvandestoelafkrijgende , carnavalminnende spring in het veld ´Juulke.
Geboortig van Rekem was hij al van in zijn jeugd verknocht aan carnaval en maakte aan de lopende band carnavalliedjes. Een tijdje geleden maakte Juulke zijn comback, nadat hij een jaar eerder afscheid nam in het carnavalhonk te Smeermaas.
Dat hij terug zou komen, stond voor mij als een paal boven water. Deze carnavalfreak kan er niet mee stoppen.
Maar in het burgerleven heet deze zanger, Kristof Schuermans. In het jaar van zijn aanstelling tot Prins van de Brikkebeékkers deed  hij eerst een poging om leraar te worden, waarvan hij zelf in zijn biografie zegt dat hij daarin faliekant mislukte over de hele lijn. In dat jaar had hij het te druk gehad met het Carnaval en zijn Prinsschap van de Brikkebékkers.

Hij zou een jaar later orthopedagogie gaan studeren te Hasselt aan KHLim en drie jaar later in 2006 afstuderen als ´graduaat opvoeder´.
Meteen na zijn studies, kon hij bij ´Sint Gerardus´in Diepenbeek terecht en begint zij loopbaan als opvoeder.
Bij toeval zag ik een groep fietsende mensen met driewielers, fietsen met een karretje achter, invalidewagens die verbonden waren met een fiets en meer van zulke constructies voorbij mijn huis rijden.
Constructies die deden denken aan de Riksja's en Betjak die in de Oriënt gebruikt worden als taxi en die bestuurd worden door een Toekang Betjak. Een van die Toekang Bedjaks was Juulke (sorry Kristof ),die een van die fietscombinaties bereed. Hij groette mij bij het passeren, wat mij deed besluiten deze groep mensen op de foto te zetten. Ik holde naar binnen om ´` mijne kedak` te pakken, doch ze waren reeds langs de Maas aan het fietsen.
Dan maar in de auto en de kortste weg nemen naar de Hochterbampd. En daar in het begin van het prachtige natuurgebied kon ik hen doen stoppen om te poseren.
Hoe men bij St Gerardes de oud Rekemenaar wel noemde was mijn vraag werd volmondig beantwoord met ´Juulke´. 
Of ze helemaal vanuit Diepenbeek vertrokken zijn met hun ´triporteurkes´heb ik niet kunnen achterhalen, waarschijnlijk werden zij een deel van de afstand met wagens getranporteerd, want de begeleiders die hun mindervalide jongeren, al trappend op de pedalen, voortbewogen zagen er nogal fit uit, terwijl het toch niet gemakkelijk fietsen is.

Langs de Maas

Jippie de school begint. Heel wat ouders en grootouders keken er naar uit. Met tweeverdieners is het niet altijd even gemakkelijk om de kroost onder te brengen tijdens de twee maanden lange vakantie. Maar het zit er weer op, over enkele dagen.
Speelpleinwerking Lanaken heeft weer garant gestaan voor deze vakantieperiode waar onze jongeren zich konden uitleven.
Nu gaan een aantal voor het eerst naar school en zullen er weer traantjes vloeien bij ouders en peuters. Anderen gaan een klasje hoger terwijl schoolverlaters naar het middelbaar of hoger stappen.
De eersteklassers gaan hun schrijf en leesopdrachten verwerken en maken kennis met het alfabet.
Het alfabet dat ons de mogelijkheid verschaft om het gesproken woord om te zetten in geschreven tekst. Het zal niet altijd van een leijen dakje gaan.

het project Borgharen.
De grindwinning in Borgharen vindt plaats in de dekgrondberging ten noorden van het dorp die een oppervlakte heeft van ongeveer 34 hectare. Het zand en grind worden veredeld in het verwerkingsbekken in Itteren. De inwoners van Borgharen lopen straks veel minder risico op een overstroming. De Maas krijgt meer ruimte door een verbreding van de stroomgeul over een lengte van drie kilometer en verlaging van de weerd.
bron Consortium Grensmaas

Dat zijn de werken, maar de belofte was om de werken uit te voeren, zonder dat er stofwolken zouden ontstaan. Zo werd althans beloofd, tijdens een van de eerste vergadering, in Itteren waar we aanwezig waren en vroegen naar het gevaar van voor de mens gevaarlijke stoffen in de door de Maas in de voorbije eeuwen afgezette zware metalen en andere verontereinigingen.
We konden echter constateren dat de bulkwagens bij de opslag van de dekgrond ten noorden van Borgharen over de berg aan het racen waren met een enorme stofwolk tot gevolg.
In april volgend jaar zal ook de Maasboord tegenover Smeermaas aangevat worden en een enorme hoeveelheid grond verplaatst worden. Het is dan ook maar te hopen dat het Consortium de werken beter gaat opvolgen, de werken worden uitgevoerd tegenover het Natuurpark Hochterbamd waar heel wat recreanten uit de wijde omtrek komen onthaasten en genieten van de natuur en het fietsroutenetwerk. 
Het is van levensbelang.

Op de kermis meer bepaald tijdens de jaarmarkt en Kermis in Lanaken liepen Michiel en Amber hand in hand, met Daisy en haar vriend David.  Michiel en Amber kwamen zich vermaken in de kermisattracties samen met heel wat leeftijdgenootjes beleefden zij dolle pret. Samen met hen op de foto op de jaarmarkt is een merkwaardige ervaring. Deze grote broer en kleine zus hebben al heel wat meegemaakt tijdens hun jonge bestaan.
Onlangs namen zij nog deel aan een reünie voor kinderen met   Progeria. Als ik aan Michiel vraag waar ´zijn haren´zijn, omdat er nets te zien is onder zijn petje, zegt hij met een hoge stem, `Thuis`.

foto´s kermis kijken. Klik dan op Foto´s nol in de rechterkolom bovenaan

Benefietaktie in Riemst tvv Progeria.

De Gemeente Riemst is dit keer gastheer van de auto- motor- en fietszoektocht  georganiseerd door uitgeverij Zookie. De slotdag en prijsuitreiking vindt plaats in  Riemst, tijdens de Boerenmarkt in en rond het Paenhuys op 19 september. Het prijzenpakket is ter waarde van 50,000 euro. U kunt nog to 31 augustus deelnemen aan de zoektochten en bepaald zelf uw startdag.

Wenst u deel te nemen aan deze zoektocht, dan kunt u contact opnemen bij Toerisme Riemst 012-12440375 of via e-mail toerisme@riemst.be

Tijdens de slotdag zal er een benefietactie gehouden worden ten voordele van kinderen met Progeria.
Vlaanderen telt vier kinderen met deze aandoening waaronder  Michiel en Amber.

Tijdens de slotdag kunt u genieten van een streekproductenmarkt, infostanden, een tentoonstelling van voertuigen, een ballonnenwedstrijd, muziekoptredens en nog veel meer.

Meer info? De heer Francis Schaeken, tel. +32 497 46 24 23 weet er alles over mede te delen.
Het onderzoek naar progeria kost handen vol geld, uw aanwezigheid in Riemst zal een dankbare steun zijn voor deze kinderen.

Ook in lanaken kunt u aan een zoektocht deelnemen. Scrol naar de laatste foto hieronder voor de link.

Tussen al dat volk, dat zijn vertier zoekt bij de jaarlijkse kermis, kom ik Freddy Prevenitska tegen. Freddy zit in een rolstoel en kan vanzelfsprekend in geen enkel attractie op de kermis met zijn rolstoel en lopen gaat niet. Volgens eigen zeggen, lijdt hij aan spasticiteit en dat al van bij zijn geboorte. Vroeger (en dat is al heel lang geleden want Freddy is er nu 50),  ging ik met familie naar de kermis en dan sleepten ze mij in de rups, maar als ze dan thuis kwamen waren ze bekaf. 10 Jaar wacht ik al op de toezegging voor een PAB (persoonlijk assistentie budget) maar tot nu toe zonder resultaat. Freddy woont wel zelfstandig en heeft familiale hulp. Net zoals meerdere, aan hun rolstoel gebonden mindervaliden en sociaal minder financieel gestelden, komt Freddy alleen maar kijken naar de attracties.

Iets verder achter de Kermisfrituur zit Jef. In Lanaken bekend als de dakloze 'Jef de zwerver'. Jef is na familiare problemen op de dool geraakt nu 10 jaar geleden. Een vriend heeft hem vervoerd naar de Kermis. Maar nu stopt er geen bus tijdens de Kermisdagen en weet hij nog niet hoe hij thuis geraakt.

Hij zit in het bushuisje voor de kerk. Jef is er niet zo best aan toe, hij heeft moeilijkheden met ademhalen. Maar dat is niet alles. Jef verteld mij dat hij sedert de winter van vorig jaar, door de koude bevriezingsverschijnselen had.” Ik voelde geen pijn, maar mijn benen waren opgezet en op een gegeven moment kon ik geen schoenen meer aan, zo gezwollen waren mijn voeten. Ik liep op straat op mijn sokken”.

Jef verblijft in een deel van een fabrieksruimte in Rekem, zonder elektriciteit, water en verwarming. Wassen gaat alleen met flessen uit de winkel. Op 21 januari van dit jaar, toen het ook zo koud was, heeft een vriend hem in zijn verblijfplaats gevonden. Hij kon niet meer recht. Een vervoer naar het ziekenhuis per ambulance en onderzoek heeft ertoe geleid dat Jef nu door het leven moet, zonder rechteronderbeen en van zijn linkervoet werden zijn tenen afgezet. De wonden aan zijn linkervoet zijn nog niet genezen en daarvoor moet hij dure medicijnen aankopen.
Verder heeft hij, ook nog eens, geen gevoel meer in een deel van zijn vingers. Jef laat mij zijn prothese zien. “mijn andere voet kan ik niet laten zien”zegt hij “die is niet om aan te zien”.  "De amputatie is gedaan net onder de knie zodat ik nog redelijk ´ter been´ben"zegt Jef ," gelukkig maar want wat zou ik anders beginnen". 
"Een half jaar ben ik in het hospitaal geweest en ben nog niet zolang geleden ontslagen, ik woon weer op dezelde plaats, gelukkig laten ze mij daar gerust, want ik heb op heel andere plaatsen geslapen".

Toch wil Jef niet naar een sociale instelling want hij wil zelf zijn geld beheren zolang hij daartoe in staat is.
Jef  gaat regelmatig naar het OCMW om te vragen voor één kamer, want daar heeft hij, volgens eigen zeggen, voldoende aan. Maar voorlopig is daar geen zicht op.

Jef zou, in de toestand waarin hij nu verkeert gebaat zijn met een scootmobiel, om zich te kunnen verplaatsen. Er moet dan wel een oplossing komen voor het elektriciteitsprobleem van Jef, want de accu moet in de stekker om op te laden.
In Maastricht worden deze scootmobiels gratis ter beschikking gesteld van een groot aantal mindervaliden. Je ziet een groot aantal van deze scootmobielchauffeurs gebruik maken van ons prachtige fietsenroutenetwerk.

Ooit zei iemand “de vierde wereld, die bevindt zich hier onder ons”.