Archief

De merel werd door de luisteraars van het radioprogramma Vroege Vogels op 3 januari 2010 gekozen tot mooist zingende zangvogel.  De merel is een algemeen voorkomende vogel, maar daarom niet minder mooi met een pikzwart verenpak voor de mannelijke- en een bruinpak voor de vrouwelijke kunne.. Zijn gezang (fluiten) is pas goed te horen aan het eind van een regenbui of in de vroege ochtend. De merel maakt zijn nest op de meest verschillende plaatsen.  Hij gaat op zoek naar regenwormen en trappelt dan op de grond. Regenwormen die dan naar boven komen worden met een schuin gehouden kop gade geslagen en als ze even komen piepen hapt de merel met zijn spitse snavel toe. De merel die tot driemaal een nest jongen groot trekt  per jaar met een gemiddelde van vier eieren bebroedt deze twee weken lang. De jongen blijven twee weken in het nest en  het ouderpaar blijft ze dan ook nog eens twee weken voeren. Daarna volgt een nieuw legsel en begint alles van voor af aan.
De merel  heeft dan ook heel wat regenwormen nodig om zijn onverzadigbare jonge te voeden. Pa en ma voeden de jongen. Als ze een mens of dier in de nabijheid van hun nest zien, tijdens het aanvliegen, blijven ze zo stil als een roerdomp zitten. Deze op de foto bleef dan ook evenals zijn jong roerloos mij gadeslaan en alleen de regenworm in zijn bek vertoonde tekenen van leven.

Het klaverblauwtje is een vlinder die voorkomt op de rode lijst zijnde met uitsterven bedreigd. Enkel in de Voerstreek en in Gellik langs het Albertkanaal komt de soort voor in Vlaanderen.

De soort leeft hier naast het eveneens kwetsbare Dwergblauwtje en het Icarusblauwtje.

Regelmatig ga ik een kijkje nemen rond de periode dat de eerste blauwtjes tevoorschijn komen. Op 19 mei was het raak, de eerste blauwtjes vlogen rond langs de bermen van het Albertkanaal. Ik kon zowel het Klaver- als het Dwergblauwtje waarnemen en de Icarus is in de meerderheid. Op de 22^e mei waren ze in grote aantallen op het platte gedeelte van het talud aanwezig.

Het talud stond vol met de waardplant van het Klaverblauwtje nl. de rode klaver.

Op grashalmen zag ik heel wat dwergblauwtjes in ruststand, ondersteboven hangend. De berm stond vol met rode-  en gele rolklaver, het was samen met de vele margrieten, klaprozen  en de bloeiende brem een lust voor het oog.

Het zou de vlinders ten goede komen, mochten deze planten er blijven staan. Ik zag blauwtjes eitjes afzetten en op meerder plaatsen waren zij aan het paren. Er was toekomst, die echter drastisch verstoord werd.

Omdat ik zag dat er op meerdere plaatsen bermen gemaaid werden, hoopte ik dat het hier in het talud zeker niet het geval zou zijn want het zou een aanslag zijn op de volgende generatie Blauwtjes.

Toen ik vernam dat de Dienst der Scheepvaart op 26 mei zou beginnen met maaien, heb ik die dienst geïnformeerd voor wat betreft de aanwezigheid van de bedreigde soorten Blauwtjes, maar toch is men doorgegaan met maaien. Meer nog; nadat men eerst de aan het kanaal liggende berm volledig gemaaid had is men twee dagen later op vrijdag de ander kant gaan maaien en werden hierdoor, een groot deel van de levensbehoeftige planten, inclusief de afgezette eitjes en wie weet hoeveel van de geschetste vlindersoorten, met het maaisel opgezogen en verwijderd.

Ik meen dan ook dat de grootste bedreiging voor de Blauwtjes in Gellik, de maaimachine van de Dienst der Scheepvaart is.

Hoe kon dit gebeuren en waarom is men doorgegaan met maaien?

De tientallen Blauwtjes die ik de zes dagen heb mogen constateren (van 19 t/m 25) en digitaal kon vastleggen zijn nu met zekerheid bedreigd in hun voortbestaan. Het is dan ook maar afwachten voor wat betreft de tweede vlucht midden juli.
 

Voortplanting Icarusblauwtjes op grashalm

Deze twee verkiezen het te doen op Rolklaver

Deze kanaaldijk die vol rode klaver en rolklaver stond werd tot gazonhoogte gemaaid





Deze twee voelen zich in hun element in de Kanaalberm

In Lanaken kan het niet meer stuk. Nadat de dames gisteren naar 2e Nationaal promoveerde, deden de mannen dat na een 2-1 eindstand uit tegen Grote Heide. Omdat Grote Heide in Lanaken niet tot scoren kwam was het Lanaken dat zichzelf met champagne mocht volspuiten.

Al vroeg in de eerste helft maakte Grote Heidespeler Bert Bex het eerste doelpunt, maar direct na het centeren maakte Bart Jansen daar met een sublieme omhaal een eind aan en stond er 1-1 op het bord. Lanaken was hiermee virtueel overwinnaar, over de twee wedstrijden gezien.
Ook na het tweede doelpunt, uit vrije trap door Jan Willekens, voortreffelijk in een boog rond de muur geplaatst, bleef dat zo. De spanning bleef tot in de laatste seconde bestaan, want Grote Heide had nog maar een doelpunt nodig om door te gaan. Het eindsignaal klonk de Lanaker spelers en supporters dan ook als muziek in de oren waarbij Lanaken de stap naar 2^e Provinciaal kon vieren met de bekende taferelen.

Trainer Marc Maes had het na de wedstrijd, die voor hem in de douche eindigde, even moeilijk door de ontstane spanning en emoties. Hij ging even buiten op de bank zitten om bij te komen ´Mijn rikketik gaat een beetje te keer`, zei hij ´ik moet eventjes bijkomen`. Hij deed dat overigens onder het genot van een sigaretje.

Foto´s van deze wedstrijd komen later eveneens in de rechterkolom bovenaan op foto´s Nol
zet ook op je eigen Facebook of twitter een link naae deze site,

Het damesvoetbalelftal Lanaken behaalde tijdens de thuismatch tegen Massenoven de zege en promoveert naar tweed klasse Nationaal.

De wedstrijd verliep op een zeer sportieve manier en de scheidsrechter met zijn twee lijnrechters beleefden een spannende wedstrijd met als inzet de promovatie naar tweede.

Een kwalijke blessure van Schrauwe Yauri in de eerste helft deed de scheidsrechter besluiten de wedstrijd stil te leggen omdat de door een knieblessure geplaagde speelster niet verplaatst kon worden. Ambulancepersoneel dat ter plaatse kwam diende te wachten op de MUG-dienst.

De wedstrijd kon pas na dertig minuten hervat worden, nadat de ongelukkige speelster weggevoerd werd naar het ziekenhuis.

In de resterende tijd gelukte het beide partijen niet om de wedstrijd te beslissen.

Penalty’s zouden  uiteindelijk de overwinning brengen. Keepster Sandra Vandenwyngaert  31 lentes jong had de taak de thuisploeg naar de victorie te leiden. En dat deed ze voortreffelijk door twee doeltrappen te stoppen.

D.V.Lanaken kon daarna beginnen met een feestje op het grasveld.

Nadat keepster Sandra bedolven werd door alle speelsters en de reserve-speelsters was het de beurt aan de trainer die door de krachtige Sandra naar de douche werd gedragen.

Later zullen de foto´s komen te staan bij foto´s Nol , bovenaan rechter kolom

Met zekerheid de beste thuismatch in de nacompetitie spelend tegen ´Grote Heide´ staat Lanaken VV nog een wedstrijd te gaan a.s. zondag. Met de nul op het bord thuis is de kans heel groot dat ze doorgaan.
De hoge inzet is goed te zien op ingelaste foto, hier links met nadruk op ´hoge´.
In de eerste helft had Lanaken een grote kans niet kunnen omzetten in 1-0. Dit lukte wel in de tweede helft toen na een overtreding kort bij de, waarbij  Bram Winkels onderuitgehaald werd door ´n verdediger van Grote Heide.
Het werd niet de stip maar een vrij trap die subliem door Wim Bijnens, door de muur van verdedigers, in de 60e minuut omgezet werd in 1-0 wat tevens de eindstand werd.
Een goed draaiend Lanaken kan nu a.s zondag alle hens aan dek zetten om te stijgen naar 2e.

De fotos van de wedstrijd staan bij Foto´s Nol klik in de rechterkolom rechts bovenaan

De Merodes in Pietersheim hadden als buitenburger van Maastricht in de stad binnen de stadsmuren een refugiéhuis. Hier konden zij zich in tijden van oorlog veilig terugtrekken. Er waren meerdere Adellijken die in de stad een refugiéhuis hadden en de Abdij van Hocht eveneens. Het voormalig  refugiéhuis van Hocht dat later overging naar de Zusters van het Arme Kindje Jesus is nu het huis in de bosschtraat 69 en in beheer van het Leger de Heils.

In de nabijheid van hun refugiéhuis genaamd de poort van Pietersheim schonken zij aan de Faliezusters een huis genaamd de poort van Pietersheim die de toestemming kregen om er in 1470 ter plaatse een klooster te stichten. Het staat in de directe omgeving van De rivier de Jeker en de Pater Vinktoren die destijds Thorne achter die Schwestern heette. Jan VII (1455-1485) van Merode gehuwd met Margaretha van Melun was toen Heer van Pietersheim.

Faliezuster verwijst naar de sluier waarmee de zusters hun gelaat bedekten. De Faliezusterorde verviel in armoede na een brand in 1652 waarbij het archief in de vlammen opging en nalatigheid van het bestuur.  Met de grootste moeite werd een klein klooster met een kapel gebouwd ter plaatse. Het enige nu nog aanwezige gebouw is het faliezusterklooster in de Begijnenstraat. De Faliezusters die instonden voor de verzorging van pestlijders onttrokken zich in 1674 van de taak van ziekenverzorging.

In steden met een omwalling zoals Maastricht liepen varkens in de straten om het huisvuil op te ruimen, Bij gebrek aan riolering liepen secreten over en diende de straten tevens als afvoer. Het waren dan ook stinkende steden waar de rat welig kon tieren, met alle gevolgen van dien.

 

In 1509, 1543, 1579, 1611, 1623, 1633, 1635, 1652 en 1669 heerste de pest in Maastricht. Alle pestlijders werden naar een pesthuis achter het Minderbroedersklooster op de St. Pieterstraat gebracht. In 1669 was de pest zo hevig dat alle pesthuizen snel overvol waren. Nu werd het Antoniuseiland als pesteiland ingericht en werden de besmette personen er met een boot naar toe gebracht. De kloosterlingen die de pestlijders verzorgden of veelvuldig met pestlijders in aanraking kwamen, liepen met een witte stok door de straten, zodat de inwoners hen konden ontwijken. Rechtbanken, scholen en werkplaatsen werden gesloten om verder besmettingsgevaar te voorkomen. Het werd een warme zomer. De sterfte was zo groot dat er geen mogelijkheid was om de lijken naar het kerkhof te vervoeren. De lijken werden zo met grote hopen in kuilen gegooid en bedekt met kalk. Omdat de eerste besmettingsverschijnselen op het gezicht te zien waren werd het vrouwen verboden sluiers te dragen of dit ook voor de Faliezusters gold is onbekend.

 

In 1796 verviel het Convent en diende het gebouw als kazerne voor de Franse Genietroepen. Na de Franse periode viel het gebouw toe aan de gemeente Maastricht en werd het een huisvesting voor politieagenten. In de jaren 60 van verleden eeuw werd de kloosterkapel afgebroken en staat er enkel nog het pittoreske voormalig Faliezusterklooster met zijn trapgevels en daklijst met consoles. De ramen met hardstenen omlijsting geven aan het huis de uitstraling van een 17^e eeuwse bouwtrant.  

Het oude Faliezusterklooster dat nu prive bewoond wordt

De patervinktoren links en het gerestaureerde Minderbroederklooster







Pater Vinktoren en Falizusterklooster  hier begon de tweede omwalling van Maastricht

De gerestaureerde Burchtruine nu Waterburcht geheten eens het woonoord van de Heren van Pietersheim naderhand Merode Pietersheim

Lanaken heeft voor de derde maal, in de nacompetitie, de gelegenheid om op te gaan naar Tweede Provinciale.
Om dit te behalen zullen ze 'Sporting Grote Heide' moeten uitschakelen. Voor de derde maal kunnen ze dit doen door eerst een thuiswedstrijd te spelen, die doorgaat op donderdag a.s aanvang 19.30h.
Grote Heide had, in de afgelopen twee wedstrijden, als tegenstander VKM St Truiden en schakelde die uit met de cijfers 0-2 en 3-0.
Lanaken zal dus in de thuismatch de hulp nodig hebben van zijn supporters, Dus donderdag a.s is 'Lanaken VV the place to be'. Het is nu of ......
Tijdens de thuiswedstrijd tegen Halen zaten de trainers Nico en Eric achter het hek van de VIP'S toe te kijken. Nico is 18 jaar lang jeugdtrainer geweest en heeft korte tijd geleden het stokje overgegeven aan Eric.
"Iech höb hei hiel get sjoen jaore mètgemaak "zei Nico, " en 't deit miech däög dat iech hij speulers zeen roondlaope die iech getraind höb". Mèh iech weet de jäög ien gooi han bij Erik".
Sjiek is miech dat.
Er resten voor Lanaken VV nog twee wedstrijden om te stijgen naar tweede provinciale en daarbij is de 12e man van cruciaal belang.
En om te spreken met biljartkampioen Ceulemans:
"Achter elke sportman staat een sterke vrouw".

Het is maar te hopen dat er niet gemaaid gaat worden op de boorden van het Albertkanaal in de omgeving waar het beschermde en op de rode lijst staande klaverblauwtje fourageert en er zijn habitat heeft.
Elders in Lanaken is men reeds bezig met wegbermen te maaien en de vrees is dan niet ongegrond.
In Nederland staat het klaverblauwtje op de rode lijst als verdwenen, al worden zwervers en zelfs tijdelijke populaties gezien, met name in Limburg. Ook in België is de vlinder schaars, en komt voornamelijk nog lokaal voor in het zuiden. De soort staat op de Vlaamse en Waalse rode lijsten. De vliegtijd is van begin mei tot in september in twee generaties. In enkele gevallen is er een derde generatie tot in oktober.
Lanaken adopteerde het klaverblauwtje en samen met Natuurpunt Lanaken is er een samenwerking voor wat betreft het maaien van de kwetsbare habitat van de beschermde vlinder.
We troffen, langs de boord van het Albertkanaal, een aantal Icarusblauwtjes en Klaverblauwtjes aan op de klaver die er weelderig in bloei staat en met het stijgen van de temperaturen komen de vlindertjes ter plaatse tevoorschijn.
Maar ook een vogeltje dat zich te goed doet aan rupsen heeft het nu topdruk om de hongerige maagjes van hun nakomelingen te vullen. Een van die vogelsoorten is de zwarte roodstaart die hier op het plaatje zijn nest bouwde in de muur van een oude hoeve.
Op onderstaande link kunt u een groot deel van blauwtjes vinden.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lycaenidae


De mondjes vullend met overheerlijke rupsen,vliegt deze Zwarte Roodstaart af en aan.

Prachtig zicht op Gellik op weg naar de habitat van het Klaverblauwtje.

Klaverblauwtje vrouwtje

Icarusblauwtje man

Icarusblauwtje vrouwtje

Klaverblauwtje man

Klaverblauwtje man

onder en boven klaverblauwtje man.