Naar de inhoud

Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

De Poëzie van het Penseel
akke.beakke.be
Kleurgeworden poëzie , de weergave van een bevleugelde wereld. Uit "Kunstmonografie Gustaaf van Loon" van Anton van Wilderode en Paul van Loon - oktober 1980. Dit is een oproep tot allen die Gustaaf van Loon van dichtbij of heel ver gekend hebben ! Maak u bekend en laat u glijden in zijn wereld. Zijn wereld is ook de Uwe !!!

Archief

De bosrand

De winde blaast uit een ander rijk, een ander
verwijderd landschap zonder lente tegen
geladen met verrassingen van regen.
De dag bestaat maar staat met klamme handen.

De bomen die heel eventjes bewegen
als dansers in de pauze bij elkander
bescherming zoekend langs de akkerkanten,
Naar andere paarden briest een paard genegen.

Bedroefd mismoedig hebben zich de boeren
voor de bekende kwalen van de koude
teruggetrokken met gebalde schouders
onder de balken van hun okeren hoeven.

Anton van Wilderode

DE BOSRAND, 13 x 20 cm, olie op doek 


Reageer op dit bericht Stuur door

Bos in de herfst

De boerenkinderen van school gekomen
en huistoe lopend tussen gras en koren
vertragen samen om de wind te horen
die hobo's aanblaast in de dunne bomen.

De lessen en de schriften en het grote
klasbord met krijtjes overdwars beschreven
zijn in het dorp achter de bocht gebleven
en zonder ooggetuigen opgesloten.

Hier blijft terstond een rijk van vogels over
gelegen in de holten van de heesters
en op de onbedorven bermen heersen
ebbe en vloed van overvloedig lover.

Anton van Wilderode

BOS IN DE HERFST, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Na de regenbui

In het geschilferd licht de lange hoeve
met stallingen en schuur onder de linden,
de wagens langzaam huiswaarts met de kinderen
die in een rijdend koninkrijk vertoeven.

Het lijkt of niemand één voet zal verroeren
buiten van eeuwigheid getrokken sporen,
tevreden ingetogen bij elkaar behoren
op dorsdeel, korentas, geboende vloeren.

De dag zonder verhaal. En niets behoeven
dan wat vanouds gewoonlijk moet gebeuren.
Geen woorden hoegenaamd. Dezelfde geuren,
glans en oud gras op de vertrouwde oever.

Anton van Wilderode

NA DE REGENBUI, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

↑ Terug naar de berichten