Archief

Twee dagen van de wereld geweest. Telkens ik denk, met die CVS valt toch nog goed te leven, slaat dat monster toe. Dan ben ik plots niet eens meer in staat om een kop koffie in te schenken waneer ik dorst heb, of een boterham te smeren bij honger. Al wat ik dan wel kan doen is slapen of een beetje in bed wezenloos liggen te wezen en te kijken naar tv zonder te beseffen wat ik zie. Zelfs mijn vingers kan ik dan niet dwingen om een toets in te drukken op mijn pc klavier. Het voelt dan allemaal aan alsof ik een dubbele marathon heb gelopen met een ton kasseien op m'n rug.
Dit gebeurt me meestal na een weekend met mijn superactieve dutch lover. Effe naar hier, en nu naar daar, en ondertussen kunnen we daar ook nog even langs. En wat doe je dan als volgzaam en gehoorzaam meisje, juist je volgt hem.
Gisteren kreeg ik telefoon en moest een afspraak noteren, ik was zelfs te moe om een potlood op te nemen, en dat bracht mij even terug naar een leuke herinnering......

Jaaaaaren geleden moest ik op de burgerlijke stand zijn om een adres op te zoeken. De bediende achter de balie rammelde het adres zo snel af dat ik het maar half had verstaan. Ik vroeg de man beleefd of hij het even wilde opschrijven voor me, maar ik kreeg als antwoord: "Mevrouwtje, als ik dit potlood moet opnemen dan kost je dat vijftig frank" In de wachtrij naast mij stond een man, en die zei toen: "Meneer, geef dat potlood dan effe aan mij, ik doe dat voor dit schoon kind wel gratis!" Iedereen lachen natuurlijk, behalve de bediende achter de balie.....

Enfin, vandaag zijn we woensdag meen ik, want dat heb je natuurlijk ook wanneer je zo twee dagen wegslaapt, ten eerste zijn je weken kort, en ten tweede heb ik moeite met te weten in welke dag ik leef. Maar dat loopt wel los, vandaag sta ik er weer en ben ik van plan om de rest van de week bij te blijven.
Trouwens, in het weekend weer een naar avontuur beleeft, maar dat schrijf ik op mijn ander blogje, kwestie van het daar ook levendig te houden.
Lieve groetjes allemaal van troubadoerke en tot de volgende......

Donderdag is de vrije dag van dochterlief, en dan komt altijd haar vraag: "Wat ga je doen morgen?" Mijn antwoord was: "Ach, ik heb nog een handwasje liggen, nog een beetje strijk, 'k wil mijn koffiezet ontkalken, aan mijn blogjes werken......enz. Maar toen ze heftig met haar ogen begon te rollen besefte ik als slimme moeder dat dit niet het intelligente antwoord was waar ze zat op te wachten. Dus stelde ik heel minzaam de gevaarlijke vraag: "Wat wil je dat ik doe?" Gevaarlijk omdat ik weet dat haar antwoord totale onderwerping van me vraagt en vervolgens van mijn goede voornemens niks in huis komt. En ja hoor, het was van dattum, want dochterlief wilde een grote toer gaan maken met haar tootootje. The one with one old horse under the hood. (datgene met 1 oude knol onder de motorkap)

Een geval apart dat tuftufke.
Nadat het danig gemolesteerd is geweest door vandalen heeft het vier nieuwe banden en spiksplinternieuwe buitenspiegels. Omdat het een zoveelste handje is ook nog wat nieuwe ingewanden in de buik. Om te bewijzen dat het klein maar dapper is heeft het ook een flinke deuk in het linker spatbord.
Het staat te vaak stil vermits dochterlief gaat werken met het openbaar vervoer. Het wordt enkel gebruikt om boodschappen te doen en dat zijn kleine afstanden. Niet goed voor de batterij.
Wanneer je het start dan piept het als een bange muis, vervolgens gromt het als een hongerige beer om over te gaan in het gebrul van een vervaarlijke leeuw. Je moet minstens een kwartuur geduld hebben om het aan de loop te krijgen, maar eens je het in gang krijgt snort als een tevreden poes.

Wij snorden dus gisteren zo'n 130 km naar Brunssum. Om my dutch lover te verrassen. Altijd zeer gevaarlijk om je lover onverwachts te bezoeken, je kunt nooit weten wat of wie je aantreft. In dit geval troffen we niemand aan! Hij is namelijk een fervente medewerker bij het bos en vijverbeheer en daar is altijd wel wat te doen. Maar na één telefoontje was dit probleem opgelost. Hij ziet mij toch nog altijd liever dan de bossen, oef!

Nu we daar zijn kunnen we even naar Heerlen, het is daar heerlijk shoppen.
Ik weet niet of ik het jullie al vertelt heb, maar op oudejaasavond werd mijn mooie lange zwarte mantel gestolen uit de vestiaire. En die mantel mistte ik enorm. Niet dat ik geen andere mantels heb, maar geen enkele lange. Ik was hier in Antwerpen al danig gaan rondkijken naar ongeveer dezelfde, maar niks te vinden naar mijn gading. Bij SKM had ik bijna geluk, bijna, want hij was net één maatje te klein, snik.
Maar driewerf hoera, in Heerlen vond ik hem. Het was net of ze hadden hem speciaal voor mij daar hangen. Hij past als gegoten en is helemaal naar mijn zin. Bijna net dezelfde als mijn vorige, maar stukken goedkoper wegens solden.

Dus hoewel een beetje tegen mijn zin vertrokken, toch een stichtende en leuke dag gehad.
Dochter blij, lover blij, ik blij en ik zou durven zweren dat het totootje ook staat te glimlachen.
En het uigestelde werk doe ik dan wel vandaag, de poetsvrouw komt, dus ik heb tijd zat.
Een mens heeft echt niet veel nodig om tevreden te zijn!